2021: Ημερολόγιο ΣΒΕΟΔ

(…)Που ντελαπάρουν οι ντελιβεράδες μας απασχολεί;

Ή στη νιρβάνα μας χωράει μόνο η ντόλτσε βίτα;

Μας φτάνει η ντόπα και τα ντάτα;

Αλφαβητάρι των Παθών (απόσπασμα απ’ το γράμμα ΝΙ)

Δεν πειράζει καθόλου που μπήκαμε στο Φεβρουάριο και κάνω ανάρτηση για το ημερολόγιο αυτό σήμερα, έτσι; Το πήρα στα χέρια μου άλλωστε πριν λίγες μέρες κι έχει σημασία να γράψω δυο λόγια, ώστε ακόμη και στην απίθανη περίπτωση που κάποι@ δεν είχατε υπόψη σας την ύπαρξη του σωματείου «Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου», το οποίο δημιουργήθηκε το 2007, να τη μάθετε τώρα και να το αναζητήσετε κι εσείς. Για να έχω γράψει βέβαια τους στίχους που βλέπετε στην αρχή, σημαίνει ότι έχω λόγους ν’ ασχολούμαι με όσα τους απασχολούν.

Ας αναφέρω μερικά πράγματα για το ημερολόγιο όμως, που είναι αφιερωμένο στη μνήμη τριών συναδέλφων τους, του Μανώλη Κονταξή (25 Ιούνη 2007), του Λουκά Μιδούχου (19 Μάη 2014) και του Γιώργου Μυλωνά (6 Οκτώβρη 2018). Κάθε μήνας λοιπόν πλαισιώνεται κι από ένα ζωγραφικό πίνακα (των Κουρμπέ, Ριβέρα, Ορόσκο κ.α.), υπάρχουν κάποια βιογραφικά στοιχεία για τον κάθε δημιουργό, λεπτομέρειες για το έργο του κι όσον αφορά τις επιλογές, εξηγούν τα ακόλουθα οι άνθρωποι του σωματείου:

«Οι δώδεκα πίνακες που επιλέξαμε για το φετινό ημερολόγιο συνδέονται με κάτι κοινό. Έχουν ως περιεχόμενό τους τη ζωή, τα βάσανα, τους κόπους, τις αγωνίες αλλά και τους αγώνες της τάξης μας. Δώδεκα πίνακες, Δώδεκα δημιουργοί. Ο καθένας με τη δική του διαδρομή. Γεννημένοι και μεγαλωμένοι σε διαφορετικές εποχές και κοινωνικά περιβάλλοντα, σε διαφορετικές χώρες και προερχόμενοι από διαφορετικές αφετηρίες, αλλά όλοι μ’ ένα κοινό τους χαρακτηριστικό. Μέσα από την καλλιτεχνική τους δημιουργία ασχολήθηκαν και ανέδειξαν την υποτίμηση που υφίσταται η εργατική τάξη αλλά και ταυτόχρονα και τη δύναμη και το μεγαλείο της…»

Εγώ το βρήκα στη «Λοκομοτίβα», τα αντίτυπα ήταν περιορισμένα και χαίρομαι που θα διατρέχω το χρόνο, μήνα-μήνα, βλέποντας τους πίνακες που διάλεξαν οι εργαζόμενοι αυτού του κλάδου. Έχουν πετύχει ν’ αναδείξουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν με τις κινητοποιήσεις τους κι αξίζει να έχουν την στήριξη όλων μας, στους αγώνες τους.

Δημοσιεύθηκε από

aikaterinitempeli

Η Αικατερίνη Τεμπέλη γεννήθηκε στη Σάμο, αλλά έζησε μερικά απ’ τα πιο ενδιαφέροντα χρόνια της ζωής της στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο, όπου σπούδασε αντίστοιχα Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία. Στην Αθήνα εκπαιδεύτηκε στην οικογενειακή θεραπεία (Μονάδα Οικογενειακής Θεραπείας-ΨΝΑ) και στην βραχεία ψυχοθεραπεία. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής για 2 χρόνια στο “Θέατρο των Αλλαγών” και μονωδίας για 3 χρόνια στο “Ολυμπιακό Ωδείο” Ηρακλείου. Εργάστηκε για πάνω από μια δεκαετία στο ραδιόφωνο (Ράδιο Κρήτη, 9,84, Studio 19, ΕΡΑ Ηρακλείου, 102-ΕΡΤ 3 κ.ά.) ως παραγωγός και παρουσιάστρια ραδιοφωνικών εκπομπών, καθώς και σε γνωστά περιοδικά κι εφημερίδες ως δημοσιογράφος. Το 1993 κέρδισε το Α' Πανελλήνιο βραβείο, σε γραπτό διαγωνισμό της Deutsche Welle, με θέμα το ρατσισμό κι εκπροσώπησε τη χώρα μας στην Κολωνία. Τον επόμενο χρόνο, το 1994, πήρε Διάκριση στον Παγκρήτιο Διαγωνισμό Ποίησης. Σήμερα ζει στην Αθήνα και ταξιδεύει πάντα στις ζωές των άλλων. Τις νύχτες γράφει στίχους, που μελοποιεί συνήθως ο Παναγιώτης Λιανός. "Το ποτάμι στον καθρέφτη" είναι το τρίτο της βιβλίο και κυκλοφορεί απ' την "Άνεμος εκδοτική". Προηγήθηκαν "Η σκόνη των άστρων" (2010) και το "Βενετσιάνικο χρυσάφι" (2007) . Και τα δύο εκδόθηκαν απ' τις εκδόσεις "Μοντέρνοι Καιροί".

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s