«Επικράτεια γυναικών» απ’ το Ινστιτούτο Θερβάντες: Πέντε ταινίες διαθέσιμες online για το μήνα Μάρτιο

Espacio femenino. Pioneras

Πέντε ταινίες online, διαθέτει για το μήνα Μάρτιο το Ινστιτούτο Θερβάντες με υπότιτλους αγγλικούς και άλλους (όχι όμως ελληνικούς) κι η πρώτη ανέβηκε ήδη χτες στο Vimeo. Ο τίτλος της «Σεγούντο Λόπεθ, τυχοδιώκτης των πόλεων» και την έχει σκηνοθετήσει η Άνα Μαρισκάλ. Πληροφορίες για τις προβολές και για κάθε ταινία ξεχωριστά θα βρείτε εδώ και να τι είναι η «Επικράτεια γυναικών»:

«Επικράτεια γυναικών» είναι, από το 2010, ένας σταθερός κινηματογραφικός κύκλος του Ινστιτούτου Θερβάντες, αφιερωμένος στην γυναικεία καλλιτεχνική δημιουργία και, συνήθως, περιλαμβάνει πρόσφατες ταινίες που αποτελούν δείγμα της κινηματογραφικής παραγωγής γυναικών σκηνοθετών. Φέτος, για πρώτη φορά, ο κύκλο αυτός επικεντρώνεται σε γυναίκες που έκαναν το σκηνοθετικό τους ντεμπούτο στον κινηματογράφο στις δεκαετίες του 50 και του 60 και γι’ αυτό θεωρούνται πρωτοπόρες στην ιστορία του ισπανικού κινηματογράφου. Οι πέντε ταινίες αυτού του κύκλου δεν δείχνουν μόνο την δουλειά και την αισθητική πρόταση των πρωτοπόρων γυναικών, τα ονόματα των οποίων ερχόμαστε να θυμηθούμε. Κάθε ταινία αποτελεί μια πολύ ενδιαφέρουσα απεικόνιση και μια πολύ ιδιαίτερη ματιά στην Ισπανία της εποχής. Αυτό προσδίδει σε τούτον τον κινηματογραφικό κύκλο ένα επιπλέον ενδιαφέρον: μια εξαιρετική ιστορική αναδρομή από το 1953 ως το 1981. Το 2021, που το Ινστιτούτο Θερβάντες γιορτάζει τα 30 του χρόνια, ο κινηματογραφικός κύκλος «Επικράτεια γυναικών. Οι πρωτοπόρες» είναι η καλύτερη δυνατή παρουσίαση του ταλέντου πέντε γενναίων κινηματογραφιστριών που γύρισαν τις ταινίες τους με τιμιότητα και αυταπάρνηση, παρά το γεγονός ότι η εποχή στεκόταν απέναντί τους…»

Το αφιέρωμα του κυρίου Τάσου Κάρτα

Ο εξαιρετικός κύριος Τάσος Κάρτας, άνθρωπος της γραφής κι ο ίδιος, λάτρης της ποίησης, που διαχειρίζεται μεταξύ άλλων, το ακόλουθο αξιόλογο ιστολόγιο, διέθεσε πολύ χρόνο, πρόσεξε κάθε λεπτομέρεια και με μεράκι ετοίμασε αυτό το αφιέρωμα για μένα (δική του επιλογή και το εικαστικό έργο που βλέπετε εδώ σήμερα).

Τον ευχαριστώ από καρδιάς για την τιμή και χαίρομαι πολύ, που συμπεριέλαβε εκτός απ’ τα δικά μου γραπτά και ποιήματα και την κριτική του Αντώνη Τσόκου, σπουδαίου ποιητή κι αγαπημένου φίλου, για το Αλφαβητάρι των Παθών. Σμίγουμε έστω, στις λέξεις… Να είστε πάντα καλά, κύριε Κάρτα.

«H Θεία Κωμωδία»: Το μεγάλο ταξίδι του Δάντη

Ας μείνουμε λίγο ακόμη όμως, στο έργο του Δάντη (Dante Alighieri) μιας και υπάρχουν κι άλλα video που μπορείτε να παρακολουθήσετε απ’ το LogInItaly, κι ένα πολύ εμπεριστατωμενο άρθρο για να διαβάσετε. Συντάκτης του ο καθηγητής της Ιταλικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, κύριος Γεράσιμος Ζώρας.

Σ’ αυτό λοιπόν μας εξηγεί, πόσο και με ποιον τρόπο ασχολήθηκαν οι Έλληνες λογοτέχνες με τη «Θεία Κωμωδία». Επικεντρώνεται στον Παλαμά και τον Καζαντζάκη, παραθέτει υπέροχα αποσπάσματα απ’ τα γραπτά τους και μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Παρακάτω υπάρχουν κάποιες ακόμη πληροφορίες κι εγώ θα σας εξηγήσω μόνο ότι τα συγκεκριμένα video δε διαθέτουν ελληνικούς υπότιτλους, αλλά αν έχετε έστω διαβάσει τη «Θεία Κωμωδία» δε θα δυσκολευτείτε να τα καταλάβετε τη ροή των γεγονότων -αν μη τι άλλο- και να τα παρακολουθήσετε. Αν έχετε διαβάσει επιπλέον και μελέτες ώστε να ξέρετε ποιο μπορεί να ήταν το σκοτεινό δάσος που αναφέρει, γιατί λέει ότι είχε φτάσει στο μεσοστράτι της ζωής («μεσόστρατα της ζήσης μας φτασμένος…») του στο Canto I, της Κόλασης, τι συμβολίζουν τα ζώα που αναφέρονται, γιατί επικαλείται το Βιργίλιο, ποιος ή τι μπορεί να είναι το veltro κτλ, ακόμη καλύτερα. Για να είμαι ειλικρινής, δεν πιστεύω ότι αρκεί μόνο η ανάγνωση αυτού του έργου, σε καμία περίπτωση, αλλά δεν έχω και την «απαίτηση» να διαβάζουμε όλ@ σα να ‘μαστε φιλόλογοι, οπότε… Σας θυμίζω λοιπόν μόνο ότι τα video είναι διαθέσιμα με μια απλή εγγραφή κι ότι φέτος συμπληρώνονται 700 χρόνια απ’ το θάνατο του πατέρα της Ιταλικής Γλώσσας:

“Το μεγάλο ταξίδι του Δάντη” είναι ο τίτλος της βίντεο τριλογίας που αφηγείται την Θεία Κωμωδία. Η αφήγηση, με ταυτόχρονη απαγγελία επιλεγμένων αποσπασμάτων του έργου, παρακολουθεί την πορεία της ανήσυχης ψυχής του ποιητή, που συμβολίζει τον άνθρωπο διψασμένο για γνώση και πνευματική ολοκλήρωση, στα τρία βασίλεια του Καθολικού Επέκεινα. Η περίπλοκη αρχιτεκτονική των τριών ασμάτων που αποτελούν το ποίημα μας συνοδεύουν σε ένα ταξίδι τελειοποίησης μέχρι το Φως του Θεού που είναι ο προορισμός του. Σε αυτό το πνευματικό, συνάμα όμως και πολιτικό, θρησκευτικό και προσωπικό ταξίδι, ο ποιητής είναι αμείλικτος με ολόκληρη την Ευρώπη της εποχής και με τους πρωταγωνιστές της, που, ανάλογα με την επίγεια τάξη, τοποθετούνται είτε στην Κόλαση είτε στο Καθαρτήριο είτε κοντά στο φως του Θεού και στην αιώνια λύτρωση από την αμαρτία».