Το αφιέρωμα του κυρίου Τάσου Κάρτα

Ο εξαιρετικός κύριος Τάσος Κάρτας, άνθρωπος της γραφής κι ο ίδιος, λάτρης της ποίησης, που διαχειρίζεται μεταξύ άλλων, το ακόλουθο αξιόλογο ιστολόγιο, διέθεσε πολύ χρόνο, πρόσεξε κάθε λεπτομέρεια και με μεράκι ετοίμασε αυτό το αφιέρωμα για μένα (δική του επιλογή και το εικαστικό έργο που βλέπετε εδώ σήμερα).

Τον ευχαριστώ από καρδιάς για την τιμή και χαίρομαι πολύ, που συμπεριέλαβε εκτός απ’ τα δικά μου γραπτά και ποιήματα και την κριτική του Αντώνη Τσόκου, σπουδαίου ποιητή κι αγαπημένου φίλου, για το Αλφαβητάρι των Παθών. Σμίγουμε έστω, στις λέξεις… Να είστε πάντα καλά, κύριε Κάρτα.

«H Θεία Κωμωδία»: Το μεγάλο ταξίδι του Δάντη

Ας μείνουμε λίγο ακόμη όμως, στο έργο του Δάντη (Dante Alighieri) μιας και υπάρχουν κι άλλα video που μπορείτε να παρακολουθήσετε απ’ το LogInItaly, κι ένα πολύ εμπεριστατωμενο άρθρο για να διαβάσετε. Συντάκτης του ο καθηγητής της Ιταλικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, κύριος Γεράσιμος Ζώρας.

Σ’ αυτό λοιπόν μας εξηγεί, πόσο και με ποιον τρόπο ασχολήθηκαν οι Έλληνες λογοτέχνες με τη «Θεία Κωμωδία». Επικεντρώνεται στον Παλαμά και τον Καζαντζάκη, παραθέτει υπέροχα αποσπάσματα απ’ τα γραπτά τους και μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Παρακάτω υπάρχουν κάποιες ακόμη πληροφορίες κι εγώ θα σας εξηγήσω μόνο ότι τα συγκεκριμένα video δε διαθέτουν ελληνικούς υπότιτλους, αλλά αν έχετε έστω διαβάσει τη «Θεία Κωμωδία» δε θα δυσκολευτείτε να τα καταλάβετε τη ροή των γεγονότων -αν μη τι άλλο- και να τα παρακολουθήσετε. Αν έχετε διαβάσει επιπλέον και μελέτες ώστε να ξέρετε ποιο μπορεί να ήταν το σκοτεινό δάσος που αναφέρει, γιατί λέει ότι είχε φτάσει στο μεσοστράτι της ζωής («μεσόστρατα της ζήσης μας φτασμένος…») του στο Canto I, της Κόλασης, τι συμβολίζουν τα ζώα που αναφέρονται, γιατί επικαλείται το Βιργίλιο, ποιος ή τι μπορεί να είναι το veltro κτλ, ακόμη καλύτερα. Για να είμαι ειλικρινής, δεν πιστεύω ότι αρκεί μόνο η ανάγνωση αυτού του έργου, σε καμία περίπτωση, αλλά δεν έχω και την «απαίτηση» να διαβάζουμε όλ@ σα να ‘μαστε φιλόλογοι, οπότε… Σας θυμίζω λοιπόν μόνο ότι τα video είναι διαθέσιμα με μια απλή εγγραφή κι ότι φέτος συμπληρώνονται 700 χρόνια απ’ το θάνατο του πατέρα της Ιταλικής Γλώσσας:

“Το μεγάλο ταξίδι του Δάντη” είναι ο τίτλος της βίντεο τριλογίας που αφηγείται την Θεία Κωμωδία. Η αφήγηση, με ταυτόχρονη απαγγελία επιλεγμένων αποσπασμάτων του έργου, παρακολουθεί την πορεία της ανήσυχης ψυχής του ποιητή, που συμβολίζει τον άνθρωπο διψασμένο για γνώση και πνευματική ολοκλήρωση, στα τρία βασίλεια του Καθολικού Επέκεινα. Η περίπλοκη αρχιτεκτονική των τριών ασμάτων που αποτελούν το ποίημα μας συνοδεύουν σε ένα ταξίδι τελειοποίησης μέχρι το Φως του Θεού που είναι ο προορισμός του. Σε αυτό το πνευματικό, συνάμα όμως και πολιτικό, θρησκευτικό και προσωπικό ταξίδι, ο ποιητής είναι αμείλικτος με ολόκληρη την Ευρώπη της εποχής και με τους πρωταγωνιστές της, που, ανάλογα με την επίγεια τάξη, τοποθετούνται είτε στην Κόλαση είτε στο Καθαρτήριο είτε κοντά στο φως του Θεού και στην αιώνια λύτρωση από την αμαρτία».

O Δάντης κι οι πιστοί στην Αγάπη: «Αγάπη που στο μυαλό μου μιλάει…»

Το δεύτερο μέρος του αφιερώματος στον Dante Alighieri (που μπορείτε να δείτε ελεύθερα, με ελληνικούς υπότιτλους κάνοντας μιαν απλή εγγραφή), είναι διαθέσιμο εδώ και λίγες μέρες στο LogInItaly. Το παρακολούθησα κι αυτό με μεγάλο ενδιαφέρον και σας παραθέτω τις σχετικές πληροφορίες παρακάτω. Τι κωδικοποιημένα μηνύματα άραγε έκρυβε η ερωτική του ποίηση; Μερικές ερμηνείες αναλύονται απ’ το Σιμόνε Σορινι, πάντα με την συνοδεία μουσικής:

«Ως γνωστόν, ο Δάντης δεν ήταν μόνος του στη δημιουργική χοάνη που ήταν η κεντρική Ιταλία την εποχή της ακμής του Γλυκού Νέου Ύφους. Οι “Πιστοί στην Αγάπη” υπήρξαν μια ομάδα διανοουμένων με κοινές πολιτικές και αισθητικές πεποιθήσεις, που κατά πάσα πιθανότητα έκρυβαν κάτω από το μανδύα της ερωτικής ποίησης. Πρόκειται για θέμα με αξιόλογες πνευματικές αποκαλύψεις και αναπάντεχες συναισθηματικές προεκτάσεις.

Η μελέτη του Δασκάλου Σιμόνε Σορίνι* βασίζεται αρχικά στα γραπτά των πιο διακεκριμένων μελετητών του έργου του Δάντη, όπως οι Πάσκολι, Φόσκολο, Καρντούτσι και Ροσέτι, οι οποίοι πρώτοι μελέτησαν τις ενίοτε συγκλονιστικές ομοιότητες της «στρατευμένης» ποίησης των Πιστών της Αγάπης, που αργότερα τις επανέφερε ο Βάλι, μελετητής του έργου του Δάντη που έζησε στις αρχές του Εικοστού αιώνα και θεωρείται ο ιερέας των μυστηρίων του Δάντη.

Στο δεύτερο μέρος του ντοκιμαντέρ (με αποσπάσματα από μια συναυλία-διάλεξη που πρώτη φορά βλέπει το φως της δημοσιότητας) αυτό το γοητευτικό θέμα ντύνεται με τις μουσικές της μικτής πολυφωνικής χορωδίας υπό τη διεύθυνση του ίδιου του Σιμόνε Σορίνι».

*Ο Δάσκαλος Σιμόνε Σορίνι, διάσημος και διεθνώς καταξιωμένος ερμηνευτής μεσαιωνικής μουσικής, είναι αοιδός με λαούτο*, ένα είδος παραδοσιακού τραγουδιστή που η μουσικολογία δεν ασχολήθηκε παρά περιστασιακά μαζί του, αλλά σήμερα ζωντανεύει ξανά χάρη στις μελέτες και στη μουσική του. Μάλιστα ο Σορίνι σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο LaPoliedrica στόχο έχει τη διάσωση παλιών, πολύτιμων τεχνών που σήμερα δυστυχώς απειλούνται με αφανισμό.Μετά το πτυχίο στη μουσικολογία, ο Σιμόνε Σορίνι ασχολήθηκε με την φιλολογική έρευνα εστιάζοντας στις κοινές ρίζες και διασυνδέσεις μεταξύ των πολιτισμών. Είναι συγγραφέας του έργου L’Opera Sacra di Leonard Meldert («Το ιερό έργο του Λέοναρντ Μέλνδτερτ»), αφιερωμένη στο έργο ενός σπουδαίου φλαμανδού συνθέτη που έζησε στην όψιμη Αναγέννηση και που είχαν χαθεί τα ίχνη του. Χάρη στη μονογραφία αυτή μπήκε στη συντακτική ομάδα της μεγάλης ηλεκτρονικής μουσικής εγκυκλοπαίδειας New Grove.Ο Σορίνι είναι τενόρος και μουσικός, και προϊόντος του χρόνου εμβάθυνε τις γνώσεις του σχετικά με τα μεσαιωνικά και αναγεννησιακά έγχορδα μουσικά όργανα όπως το λαούτο, η κιθάρα, η μικρή κιθάρα και το ούτι, που τα χρησιμοποιεί για να συνοδεύει το τραγούδι. Χάρη στο μη ακαδημαϊκό και αμέσως αναγνωρίσιμο ύφος του έγινε σημείο αναφοράς για τους ερμηνευτές της παλιάς παραδοσιακής μουσικής με πολλές συναυλίες και συμμετοχές σε μουσικά φεστιβάλ σε όλη την Ευρώπη, καθώς σε Μεξικό, Καναδά, Ρωσία, Βουλγαρία, Συρία και ΗΠΑ. Διδάσκει τραγούδι σε μουσικά εργαστήρια και σεμινάρια, και πολλές φορές οι συναυλίες του έχουν και διδακτικό χαρακτήρα.Μαζί με την τραγουδίστρια και μουσικό Κλάουντια Βιολέτ Βιβιάνι ίδρυσε και διευθύνει τα σύνολα Narnia Cantores και Simone Sorini SYRENARUM, που ασχολούνται με την καθαρή ιστορική μουσική. Η τελευταία τους παραγωγή ήταν ο δίσκος Raphael Urbinas, στον οποίο βασίστηκαν μια συναυλία και ένα ντοκιμαντέρ με τα μελοποιημένα σονέτα του Ραφαέλο, όπου οι μουσικές προσμίξεις και η συνάντηση διαφορετικών πολιτισμών στήνουν έναν διάλογο μεταξύ μουσικών παραδόσεων και οργάνων, παλιών και μοντέρνων».

**Η φωτογραφία της ανάρτησης είναι από εδώ.

Συνέντευξη στην κυρία Βίκυ Ντούλια: Μιλώντας στο Speak Freely για το Αλφαβητάρι των Παθών κι άλλα πολλά

Photo credits: Βάσω Σταθούλη

Ο Γιώργος Τριανταφύλλου, αγαπημένος φίλος, σκηνοθέτης, ηθοποιός και ποιητής είχε την ιδέα να με φέρει πιο ..κοντά με την κυρία Βίκυ Ντούλια κι έτσι σήμερα βλέπετε αυτή την ανάρτηση, για την συνέντευξη που έδωσα στο Speak Freely. Με τις θερμές μου ευχαριστίες κι ευχές για κάθε επιτυχία στην κυρία Ντούλια, παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα σχετικά με τα της συγγραφής:

Στο παρελθόν όλα γίνονταν στις μεγάλες πόλεις κι οι άνθρωποι που έγραφαν ένιωθαν την ανάγκη να βρεθούν στα απανταχού κέντρα των ζυμώσεων και να προσπαθήσουν να μπουν στις «κατάλληλες» παρέες. Ευτυχώς ήταν μια ανάγκη που ποτέ δεν είχα κι ένας δρόμος που ποτέ δεν ακολούθησα. Κι αυτό συνέβη επειδή δε χρειάστηκα, δε χρειάζομαι πνευματικά αφεντικά κι έχω και μια δυσανεξία εκ γενετής σ’ όσ@ προσπαθούν να ορίσουν ποιοι είναι «καλοί» συγγραφείς και ποια τα «καλά» βιβλία. Έχω απομακρυνθεί συνειδητά μάλιστα, από τέτοια άτομα με τα οποία κατά καιρούς έτυχε να διασταυρωθούν οι δρόμοι μας, μόλις διαπίστωσα τέτοιου είδους προθέσεις που συνήθως πηγάζουν κι από ανάλογα συμφέροντα, από προσωπικές ελλείψεις, ματαιώσεις, τάσεις ελέγχου κ.α. Σε ό,τι με αφορά, προτρέπω τα νέα παιδιά που γράφουν να μελετούν πολύ, να προχωρούν χωρίς καμιά έκπτωση στα «θέλω» τους, να μη δίνουν βάση σε κακόβουλα σχόλια (διαφέρει απολύτως η καλοπροαίρετη κριτική) και να μην τους σταματάει καμία απόρριψη. Δε χρειάζεται επίσης, να δίνουν γη και ύδωρ, για να «γίνουν» αμέσως. Πιο σημαντικό είναι να διαφυλάξουν τις προσωπικές τους αξίες. Στην τελική δεν έχει σημασία πόσ@ μας διαβάζουν αλλά τι αποκομίζουν οι άνθρωποι απ’ ό,τι γράφουμε. Έτσι τα βλέπω εγώ τα πράγματα…

Η συνέχεια εδώ.

Poesia sin Fin (Ποίηση χωρίς Τέλος) : Στην ErtFlix ως τις 18/12/2021

Δε χρειάζεται να γράψω πολλά σήμερα. Είναι μία απ’ τις πιο αγαπημένες μου ταινίες και γι’ αυτό σας την προτείνω. Τόσο απλά. Θα προβάλλεται στην ErtFlix ως τις 18 Δεκεμβρίου 2021 και το θέμα της είναι η «αυθεντική και σουρεαλιστική ζωή του Αλεχάντρο Χοδορόφσκι». Μια πολύ εμπεριστατωμένη κριτική για την ταινία, υπάρχει εδώ, για την περίπτωση που θέλετε να καταλάβετε περισσότερα, αλλά αν ήμουν στη θέση σας θα τη διάβαζα αφού την είχα παρακολουθήσει κι όχι πριν. Λέω εγώ τώρα μια γνώμη…

Όσο για τον Alejandro Jodorowsky, στα 92 του χρόνια, είναι μια κατηγορία από μόνος του. Πολυτάλαντος, πολυσχιδής, πολύπλευρος άνθρωπος. Προσωπικά μ’ ενδιαφέρουν κι οι απόψεις του σχετικά με τη ψυχοθεραπεία και τη «ψυχομαγεία» που εφαρμόζει (υπάρχει κι αυτή η σχετική ταινία), αλλά δεν είναι τώρα η ώρα ν’ αναλύσουμε περισσότερο τα «πιστεύω» του, που βέβαια σχετίζονται με την κουλτούρα της λατινικής Αμερικής. Ίσως κάποια άλλη στιγμή. Οπωσδήποτε πάντως έχει ενδιαφέροντα πράγματα να πει κι έτσι δε θα χάσετε το χρόνο σας αν κάνετε κλικ στα link της ανάρτησης, μέχρι να τα ξαναπούμε.

Recipe For Happiness Khaborovsk Or Anyplace: Ποίημα του Lawrence Ferlinghetti

One grand boulevard with trees
with one grand cafe in sun
with strong black coffee in very small cups.

One not necessarily very beautiful
man or woman who loves you.

One fine day.

Lawrence Ferlinghetti

*Η φωτογραφία του εξωφύλλου του βιβλίου είναι από εδώ. Ολόκληρο υπάρχει εδώ.