«Ρο» – Αλφαβητάρι των Παθών

Όσο πικρός κι αν αποδεικνύεται ο Απρίλης, τουλάχιστον μας ραίνει μ’ άνθη νεραντζιάς…

Η Φιλία Κάρλου απαγγέλει με μια φωνή βελούδο κι όλη της τη θεατρικότητα, η Σοφιάννα Αγγελοπούλου ετοίμασε το video. Και χωρίς να το ξέρει η Σοφιάννα πόσο μ’ αρέσουν τα τρένα κι οι σταθμοί τους, συμπεριέλαβε πολλούς απ’ αυτούς στις όμορφες φωτογραφίες της.

Τις ευχαριστώ και τις δύο (και γι’ αυτή τη φορά), που νικούν με τα χρώματά τους τα επίμονα σκοτάδια αυτής της εποχής.

Το «Ρο» μου έχει μουσική. Αυτή των Rationalistas. Και μια …Ρεβέκκα. Υπαρκτό πρόσωπο. Οι τελευταίοι στίχοι λοιπόν είναι για κείνη. Πώς αλλιώς; Αγαπημένος άνθρωπος, η Ρεβέκκα Θεοδωροπούλου.

Μικρή ξενάγηση στο Μουσείο του Λούβρου – Μέρος Ι

(φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Αν κάτι δε φαίνεται εφικτό να γίνει στο χρόνο που το προγραμματίζω, δεν επιμένω πολύ. Το αφήνω για άλλη στιγμή. Έτσι ακριβώς λοιπόν συνέβη και μ’ αυτήν τη σειρά αναρτήσεων για το Μουσείο του Λούβρου. Πριν δύο χρόνια είχα σκεφτεί να την ετοιμάσω, αλλά τώρα ήρθε η ώρα της. Κι είναι μια πολύ καλή στιγμή αυτή, καθώς μπορείτε να περιηγηθείτε ψηφιακά και στο Μουσείο και για πρώτη φορά να δείτε ολόκληρη την συλλογή έργων του. Η πανδημία μείωσε τους αριθμούς των επισκεπτών, αλλά και πάλι παραμένει στην ψηλότερη θέση των προτιμήσεων του κοινού.

(φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Ακριβώς λοιπόν επειδή μπορείτε να δείτε ψηφιακά όλες τις συλλογές, ενώ εγώ θα σας δείξω μόνο τα λίγα έργα που ξεχώρισα, γι’ αυτό εξηγώ ότι η ξενάγηση θα είναι μικρή. Θα ξεκινήσω λοιπόν με χρηστικές πληροφορίες και θα επιβεβαιώσω με την σειρά μου αυτό που λέγεται, ότι δηλαδή μια μέρα δεν αρκεί για να δεις το Λούβρο (για την ακρίβεια 200 χρειάζονται σύμφωνα μ’ έναν υπολογισμό που έχω υπόψη μου ακόμη κι αν κοιτάτε μόνο για 30 δευτερόλεπτα κάθε έργο τέχνης), αλλά το Παρίσι δεν είναι μια πόλη στην οποία μπορείς να μείνεις όσο θες, αν δε διαθέτεις ανάλογο μπάτζετ (γι’ αυτό βρέθηκα πολλά χιλιόμετρα μακριά απ’ το κέντρο, σε μέρος όπου σπανίζουν οι λευκοί και κανένα πρόβλημα δεν αντιμετώπισα), επομένως μια χαρά είναι η μία μέρα αν μπορείτε να τη διαθέσετε. Τι θα σας διευκολύνει; Να έχετε αποφασίσει τι θέλετε να δείτε οπωσδήποτε, από πριν, να πάρετε χάρτη μαζί σας ή να συμβουλευτείτε online αυτόν και κυρίως να έχετε κλείσει ηλεκτρονικά εισιτήριο. Αυτό το τελευταίο λίγο έλειψε να μου στοιχίσει τη χαρά της περιήγησης. Ευτυχώς στάθηκα τυχερή, δεν ακολούθησα καμιά ξενάγηση επίσης και μου έφτασε ο χρόνος οριακά. Εσείς μην το ρισκάρετε: κλείστε το εισιτήριο σας έγκαιρα.

(φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Ξέρετε βέβαια ότι το Λούβρο δέχεται πάνω από 10 εκατομμύρια επισκέπτες το χρόνο, χιλιάδες τη μέρα (προ πανδημίας τουλάχιστον, γενικά έχει πάντως σχετικά μεγάλη επισκεψιμότητα), κι έτσι να είστε προετοιμασμένοι για το γεγονός ότι δεν θα έχετε το χρόνο και την άνεση που θέλετε να μελετήσετε τα έργα. Δυστυχώς, αλλά αυτή είν’ η αλήθεια. Χρειάζεται να προσθέσω τι χαμός γίνεται με τις φωτογραφίες και ότι επικρατεί το αδιαχώρητο στην αίθουσα που εκτίθεται η «Mona Lisa»; Μάλλον όχι. Θα σας τα γράψω άλλωστε κι αυτά σε επόμενη ανάρτηση. Πιθανολογώ ότι θα άλλαξαν ή θ’ αλλάξουν μερικά πράγματα λόγω των μέτρων, αλλά και πάλι για το Λούβρο μιλάμε, επομένως… Επίσης αν δεν το έχετε σκεφτεί, να το γράψω ότι θα χρειαστεί να περπατήσετε πολύ για να δείτε ο,τι σας ενδιαφέρει από κάθε συλλογή. Στα ασανσέρ υπάρχουν σχεδιαγράμματα που δείχνουν συνοπτικά ποιες συλλογές βρίσκονται πού, ανά όροφο και πάμπολλοι φύλακες σε κάθε σημείο για να τους ρωτήσετε. Απαντούν και στα αγγλικά και στα γαλλικά. Οι χώροι όμως είναι τεράστιοι, γι’ αυτό να πάτε ξεκούραστ@.

(φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Οι πολλές ώρες παραμονής στο Μουσείο, οι βόλτες από αίθουσα σε αίθουσα, φυσικά φέρνουν δίψα και πείνα κι η ανάγκη για λίγη ξεκούραση γίνεται επιτακτική. Εννοείται πως είτε φάτε, είτε πιείτε, οι τιμές είναι «τσιμπημένες» γενικώς. Το ίδιο ισχύει και για τα διάφορα αναμνηστικά που πουλιούνται εντός, όπως στα περισσότερα Μουσεία του κόσμου, άλλωστε. Πάντως να έχετε υπόψη ότι ειδικά τα αντικείμενα που έχουν ως σήμα τον πύργο του Άιφελ (μπρελόκ κτλ), θα τα βρείτε και στο χώρο του Πύργου και τα περισσότερα απ’ αυτά μάλιστα, σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές απ’ τους πλανόδιους μικροπωλητές που προσπαθούν να εξασφαλίσουν τον επιούσιο. Και μ’ αυτές τις πληροφορίες θα σας αφήσω και περισσότερα για την ιστορία του Μουσείου και τα εκθέματα του, θα πούμε την επόμενη φορά.

(συνεχίζεται εδώ)