Άσε με για λίγο, στο σκοτάδι σου να μπω…

Ο στίχος που βλέπετε στον τίτλο, ήταν η αρχή αυτού του τραγουδιού. Και τον έγραψα μαζί με άλλους, πριν μερικά χρόνια, έχοντας στο νου μου κλειστές ψυχές, σφαλιστές πόρτες, ανθρώπους που τους καταπίνει το μαύρο και χρειάζονται κάποι@ να τους θυμίσει ξανά ότι υπάρχουν και τα χρώματα, να μερώσει με ήλιους τις βροχές τους, να… να…

Πρόσθεσαν στην συνέχεια, και τις δικές τους εικόνες στο «Άσε με», δύο ακόμη άνθρωποι: ο Κώστας Παρίσσης που το ερμηνεύει κι ο Παναγιώτης Λιανός που έγραψε τη μουσική. Έβαλαν τις «πινελιές» τους βέβαια, με τον τρόπο τους, κι οι μουσικοί που μας πλαισίωσαν, δηλαδή ο Δημήτρης Καζάνης (στο πιάνο και στο βιολί) κι ο Τάσος Πέππας (στα τύμπανα), αλλά κι η Μαίρη Αθανασίου στα φωνητικά και φτάσαμε σ’ αυτό το αποτέλεσμα που ακούτε σήμερα. Συλλογική δουλειά, λοιπόν. Κόπος και χαρά, όλων μας.

Μου έμαθε πολλά αυτό το τραγούδι όμως, οπωσδήποτε, και σε προσωπικό επίπεδο. Έχει ξεχωριστή θέση στο μυαλό μου για πολλούς λόγους… Άλλωστε το ποια τραγούδια απ’ όσα γράφω, βγαίνουν τελικά προς τα έξω, πώς και γιατί και ποια όχι, είναι μεγάλη ιστορία. Κι ο απολογισμός μου, ο μικρός έστω, ως τώρα, έχει ευτυχώς θετικό πρόσημο. Διαλέγω τι θα κρατήσω κάθε φορά από κάθε «διαδρομή», αλλά αυτό αφορά μόνο εμένα κι έτσι δεν έχει νόημα να γράψω περισσότερα.

Εσείς πάντως, που θα τ’ ακούσετε το νέο μας τραγούδι, εύχομαι ν’ αφήνετε τους άλλους στα δύσκολα να σας πλησιάζουν, έστω λίγο. Γιατί «μαζί» φτάνουμε στα θαύματα. Όχι πάντα βέβαια -καλά θα ‘ταν-, αλλά αρκετές φορές. Αρκετές φορές. Κι έτσι, γίνεται αυτό το «μαζί» ένα ρίσκο που αξίζει να πάρετε. Δε νομίζετε; Κι αν χάσετε, χάσατε. Και τι έγινε; Κάτι θα μάθετε απ’ τα λάθη σας. Κι αυτό δεν είναι καθόλου λίγο, ούτε ακριβώς «ζημιά». Αν κερδίσετε όμως… Αν κερδίσετε… Για σκεφτείτε.. πόσες ωραίες πιθανότητες υπάρχουν, όσο θα τ’ ακούτε. Πόσες ωραίες πιθανότητες…

Δημοσιεύθηκε από

aikaterinitempeli

Η Αικατερίνη Τεμπέλη γεννήθηκε στη Σάμο, αλλά έζησε μερικά απ’ τα πιο ενδιαφέροντα χρόνια της ζωής της στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο, όπου σπούδασε αντίστοιχα Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία. Στην Αθήνα εκπαιδεύτηκε στην οικογενειακή θεραπεία (Μονάδα Οικογενειακής Θεραπείας-ΨΝΑ) και στην βραχεία ψυχοθεραπεία. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής για 2 χρόνια στο “Θέατρο των Αλλαγών” και μονωδίας για 3 χρόνια στο “Ολυμπιακό Ωδείο” Ηρακλείου. Εργάστηκε για πάνω από μια δεκαετία στο ραδιόφωνο (Ράδιο Κρήτη, 9,84, Studio 19, ΕΡΑ Ηρακλείου, 102-ΕΡΤ 3 κ.ά.) ως παραγωγός και παρουσιάστρια ραδιοφωνικών εκπομπών, καθώς και σε γνωστά περιοδικά κι εφημερίδες ως δημοσιογράφος. Το 1993 κέρδισε το Α' Πανελλήνιο βραβείο, σε γραπτό διαγωνισμό της Deutsche Welle, με θέμα το ρατσισμό κι εκπροσώπησε τη χώρα μας στην Κολωνία. Τον επόμενο χρόνο, το 1994, πήρε Διάκριση στον Παγκρήτιο Διαγωνισμό Ποίησης. Σήμερα ζει στην Αθήνα και ταξιδεύει πάντα στις ζωές των άλλων. Τις νύχτες γράφει στίχους, που μελοποιεί συνήθως ο Παναγιώτης Λιανός. "Το ποτάμι στον καθρέφτη" είναι το τρίτο της βιβλίο και κυκλοφορεί απ' την "Άνεμος εκδοτική". Προηγήθηκαν "Η σκόνη των άστρων" (2010) και το "Βενετσιάνικο χρυσάφι" (2007) . Και τα δύο εκδόθηκαν απ' τις εκδόσεις "Μοντέρνοι Καιροί".

One thought on “Άσε με για λίγο, στο σκοτάδι σου να μπω…”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s