Ένα συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ για το τέλος του δουλεμπορίου, στην ErtFlix ως τις 10 Ιουνίου 2021

Παρακολουθώντας αυτό το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ του Moussa Toure (Μουσά Τουρέ), ήρθαν στο νου μου κάποιες σκηνές απ’ όσα περιγράφονται στο βιβλίο του Μπάρυ Άνσγουορθ, την “Ιερή πείνα” (μετάφραση: Γιάννης Σκαρπέλος, εκδόσεις “Νεφέλη”, 1994, Βραβείο Μπούκερ 1992), για το οποίο σας είχα κάνει λόγο εδώ. Και πώς αλλιώς να γίνει όταν οι λέξεις μετατρέπονται σε εικόνες;

«Το ταξίδι κύλησε ήρεμα. Το μοναδικό αξιοσημείωτο γεγονός ήταν η προσπάθεια ενός νέγρου να κόψει τα νεύρα του λαιμού του με τα νύχια του. Όσο έδενε τα τραύματά του, ο Πάρις έμαθε από τον Τζίμυ πως ο άντρας απέναντί του είχε καταδικαστεί άδικα για μαγεία και πουλήθηκε για να πληρώσει την καταδίκη του. “Πολύ καλός τρόπος για να βγάζουν χρήματα”, είπε ο Τζίμυ. “Ο άνθρωπος δεν είχε τίποτα. Έτσι τους πουλάνε” (…) Ο Πάρις κοίταξε τους δεμένους που βρίσκονταν στη μέση της πιρόγας. Τα κεφάλια που έβλεπε ήταν δικά τους. Δέκα άνθρωποι: πέντε άντρες, δύο αγόρια, δύο γυναίκες και ένα κορίτσι, όλοι τελείως γυμνοί. Κάθονταν σιωπηλοί, με τα χέρια δεμένα πίσω, ενώ ένας ζυγός κρατούσε τα κεφάλια τους ανασηκωμένα».

Όπως θα δείτε όσ@ το παρακολουθήσετε κι οι ντόπιοι φύλαρχοι είχαν εμπλοκή, κι ο Ναπολέων έπαιξε το ρόλο του κι οι ιδιοκτήτες σκλάβων ξεπέρασαν τον εαυτό τους όσον αφορά τις φρικιαστικές μεθόδους «σωφρονισμού» που χρησιμοποίησαν. Στο πρόγραμμα της ErtFlix αναφέρονται τα ακόλουθα:

«Η δουλεία είναι η κοινή σκοτεινή πλευρά της ιστορίας πολλών εθνών σε όλον τον κόσμο. Όμως, πέρα από τις διηγήσεις στα σχολικά βιβλία μας και κάποιες αξιομνημόνευτες ημερομηνίες, τι ξέρουμε πραγματικά για τη μάχη ώστε να μπει ένα τέλος στο διατλαντικό δουλεμπόριο; Αυτή η ταινία σχετίζεται μ’ ένα πλήρες δράμα από τον Σενεγαλέζο σκηνοθέτη ταινιών μεγάλου μήκους, τον Μουσά Τουρέ, και από ιστορικούς εμπειρογνώμονες. Βασίζεται σε πολύτιμο υλικό διαφόρων ειδών. Ημερολόγια πλοίου, γράμματα και προσωπικά ημερολόγια γραμμένα από σκλάβους, πλοιοκτήτες, δουλέμπορους ή άποικους. Αυτό το ντοκιμαντέρ συγκεντρώνει πολλές φωνές ως μάρτυρες μιας θλιβερής εποχής».

Κάποιες απ’ τις εικόνες του ντοκιμαντέρ μάλιστα, τις έχω δει σ’ ένα άλλο βιβλίο, στο ακόλουθο δηλαδή (κυκλοφορεί και μ’ άλλα εξώφυλλα και σε πιο χαμηλές τιμές αλλά το συγκεκριμένο το βρήκα εδώ), και με την ευκαιρία σας το προτείνω για την περίπτωση που θέλετε να μάθετε περισσότερα. Και κλείνω την ανάρτηση, μ’ ένα ακόμη απόσπασμα απ’ την «Ιερή πείνα:

«Ο ψηλός νέγρος που εξέτασε πρώτον ο Πάρις αγοράστηκε τελικά με έξι χάλκινα τσουκάλια, δυο κολιέ από όστρακα, τέσσερα καπέλα με ασημένια κορδέλα, εικοσιτέσσερις καθρέφτες κι ένα βαρελάκι μπράντι με επιπλέον δώρο έξι σπαστούς σουγιάδες κι ένα πλουμιστό καπέλο που πρόσφερε ο Θούρσο στο βασιλιά για την καλή θέληση στο εμπόριο. Μόλις ολοκληρώθηκε η διαπραγμάτευση και ανέβασαν τα αγαθά στο κατάστρωμα, τράβηξαν τον άντρα στη μέση του πλοίου, όπου ζέσταιναν τις σιδερένιες σφραγίδες στο μαγκάλι..

Dante Ipermoderno (Δάντης ο Υπερσύγχρονος)- Ο Δάντης εικονογραφημένος στον κόσμο, 1983-2021″: Έκθεση του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου

Στα πλαίσια της συμπλήρωσης των 700 χρόνων απ’ το θάνατο του Δάντη (για τον οποίο τόσες αναρτήσεις υπάρχουν στο blog), το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο της Αθήνας, διοργανώνει αυτή την έκθεση απ’ τις 9 ως τις 30 Ιουνίου, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα περιοδεύουσα έκθεση, που απαρτίζεται από έργα πέντε εικαστικών καλλιτεχνών διεθνούς ακτινοβολίας, δηλαδή των: Paolo Barbieri (Πάολο Μπαρμπιέρι), Monika Beisner (Μόνικας Μπάισνερ), Mimmo Paladino (Ντομένικο/Μίμο Παλαντίνο) Tom Phillips (Τομ Φίλιπς) και Emiliano Ponzi (Εμιλιάνο Πόντσι). Εμπνεύστηκαν φυσικά απ’ το μνημειώδες έργο του, τη «Θεία Κωμωδία».

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να διαβάσετε εδώ (στα ιταλικά), απ’ όπου και δανείστηκα την εικόνα της ανάρτησης. Μην παραλείψετε, τέλος, να δείτε και τον εξαιρετικό κατάλογο της έκθεσης που υπάρχει σ’ αυτό το site.