Το «Καλοκαίρι*» μου στο fanzine της Locomotiva

(φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Μωβ μέδουσες στα ρηχά,

η επισιτιστική κρίση στον ορίζοντα,

οι τιμές της βενζίνης στα ύψη.

Οι πρώτες πυρκαγιές,

η ευλογιά των πιθήκων,

ο πόλεμος που μαίνεται…

.

“Μας διώχνουνε τα πράγματα…”

ακόμα, Καρυωτάκη.

Κι εκείνο το πικρά επίκαιρο

“με τι καρδιά, με τι πνοή,

τι πόθους και τι πάθος, πήραμε τη ζωή μας…”

του Σεφέρη,

με στέλνουν κατευθείαν στο Μπωντλαίρ:

“Μέθα, μέθα αδιάκοπα!…”

.

Κι είσαι η ρακή, το κρασί,

η ποίηση κι η αρετή μου…

.

.

*Έχει σημασία να εξηγήσω ότι το ποίημα γράφτηκε στην αρχή περίπου του καλοκαιριού. Από τότε, δυστυχώς μετρήσαμε κι άλλες γυναικοκτονίες, προστέθηκαν κι άλλες καταστροφές. Ετοιμαζόμαστε όλα για το επόμενο δύσκολο διάστημα, αλλά πιστεύω στις συνέργειες που κάνουν τη διαφορά, στο νοιάξιμο που ευτυχώς υπάρχει… Αντοχές για τα δύσκολα εύχομαι, λοιπόν κι ανοιχτούς δρόμους για όλους τους νέους αγώνες.

Το «Καλοκαίρι» μου, τέλος, (που μπορεί να έμοιαζε με το δικό σας), κυκλοφορεί στο νέο fanzine της Locomotiva, και απαγγέλθηκε ολόκληρο (βλέπετε την αρχή του εδώ), μια Τρίτη του Ιούλη, στην εκπομπή «Τρατζίστορ» (μεγάλο ευχαριστώ). Αξίζει βέβαια, να διαβάσετε ολόκληρο το τεύχος. Αναζητήστε το στο αγαπημένο στέκι…