Τρία ποιήματα της Αργυρώς Αξιώτη

(φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Τη γραφή της Αργυρώς Αξιώτη και τη γνωρίζω και την ξεχωρίζω, αλλά ολόκληρη τη συγκεκριμένη ποιητική συλλογή που κυκλοφορεί απ’ τις πολύ αξιόλογες «Εκδόσεις των Άλλων», είχα το χρόνο να τη διαβάσω το καλοκαίρι που μας πέρασε στην Τιμισοάρα. Κι από κείνη τη στιγμή αποφάσισα ότι ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποια απ’ τα ποιήματά της. Διάλεξα τρία (τα δύο πρώτα απ’ την ενότητα «τρύπα στο πάτωμα» και το τρίτο και τελευταίο απ’ την ενότητα «ερχόμαστε από την ντροπή»), πραγματικά με δυσκολία, και χαίρομαι που σύντομα θα γίνει αυτή η εκδήλωση γιατί εκεί θα μπορέσετε ν’ ακούσετε κι άλλα δικά της… Της εύχομαι από καρδιάς, κάθε επιτυχία.

.

Καταγωγή

.

Ενισχυμένη τσιμεντόπλακα

δύο όροφοι με επεκτάσεις

μπαλκόνι στη θάλασσα

σκάλες γυριστές

πλυσταριό πατάρι υπόγειο

ρουχα στην ταράτσα

εικονοστάσι

τζάκι τετράγωνο

πλακάκια μάρμαρα

αρμοί αλφαδιασμένοι

στον ήλιο.

.

Στο μπάνιο λιποθύμησα

στο πρώτο σκαλί χάραξα το μέτωπο

μια πόρτα έπιασε τα δάχτυλα

τα μάτια στο πιάτο

στα θεμέλια πήλινα θραύσματα.

Τις νύχτες άκουγα

αίμα κόκκινο κόκορα που κράζει

βήματα διωγμένων.

.

Βγαίνοντας

άφησα τη σιδερένια αυλόπορτα ανοιχτή.

Μα το σπίτι εκεί

ούτε δυο βήματα δε μ’ ακολούθησε.

.

.

Γυμνό

.

Πτυχία βεβαιώσεις πιστοποιητικά

συστατικές επιστολές και τίτλοι

με χρονολογική σειρά σε χρωματιστές διαφάνειες

στο τελευταίο συρτάρι τακτοποίησα

όσα με είχαν ήδη τακτοποιήσει.

.

Καρέκλα στο μπαλκόνι

σώμα στην ησυχία του μεσημεριού

τεντώνοντας κορμό και άκρα

συγκεντρώνομαι

στη διαστολή, στη χάλαση,

στην κρυφή προσδοκία

πως σε κάποια επικείμενη καταστροφή

πλημμύρα ξαφνική ή πυρκαγιά από φλόγα ξεχασμένη

θα έχανα μέσα σε πολτό από μελάνια και ρητίνες

όλα τα γυαλιστερά μου περιτυλίγματα.

.

Ύστερα δίχως σφραγίδες γνησιότητας,

εγγυήσεις αξιοπιστίας και κρίσεις αξιολόγησης

δε θα ήμουν παρά για φίλημα.

.

.

(φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Ερχόμαστε από την ντροπή

.

Ερχόμαστε από την ντροπή

Εμείς που χαράξαμε τις γεωγραφίες της ηδονής

που δεν είχαμε λόγο στη χορογραφία των ζωών μας

Εμείς που απαγορεύτηκε να καθόμαστε με τα πόδια ανοιχτά

απαγορεύτηκε να καθόμαστε με τα πόδια σταυρωμένα

Εμείς που θυσιάσαμε ένα μαστό για ένα τόξο

που χάσαμε τις κλειτορίδες μας

σε ενηλικίωσης βάναυσο ακρωτηριασμό

.

Εύα

Λίλιθ

Ρεβέκκα

Φροσύνη

Αφροδίτη

Πέτρα

Sahar

.

Αργυρώ Αξιώτη