Παρουσίαση βιβλίου: «Πέρα από τα όρια» του Άρτο Πααζιλίνα – Ο «τρελός» του χωριού κι οι «λογικοί»

Για το εκπληκτικό «Πέρα από τα όρια» του Φινλανδού Arto Paasilinna, θα σας κάνω λόγο σήμερα εδώ. Για ένα βιβλίο δηλαδή καυστικό, διεισδυτικό, με υπόγεια ειρωνεία, αλλά και με κωμικά στοιχεία, που κινηματογραφήθηκε δύο φορές κι ανέβηκε και στο θέατρο, όσο εδώ περνούσε σχεδόν απαρατήρητο κι ας κυκλοφορούσε μεταφρασμένο.

Πρόκειται για το ψυχογράφημα ενός εκκεντρικού ατόμου που περιγράφεται ως μανιοκαταθλιπτικός, του πολύ καλού στη δουλειά του, μυλωνά Γκούναρ Χούτουνεν, ο οποίος που και που θέλει να ουρλιάζει σαν λύκος. Αλλά παράλληλα είναι κι ένα έργο που αποτυπώνει με σκηνές που μοιάζουν βγαλμένες από κόμικ, τον τρόπο που το σύστημα κι οι φορείς του απομονώνουν μεθοδικά τους διαφορετικούς, κι επικαλούμενοι νόρμες περί λογικής και τρέλας, τους εγκλωβίζουν σε καταστάσεις στερητικές της ελευθερίας.

Είναι φοβερά εύστοχα αποτυπωμένα όλ’ αυτά σε μια σκηνή που βιβλίου, μία απ’ τις πολλές δηλαδή που ξεχώρισα και σας την παραθέτω, για να καταλάβετε και μόνες, μόνοι σας, το πως αποδομεί ο συγγραφέας τις κυρίαρχες αντιλήψεις σχετικά με το τι είναι επιτρεπτό και τι όχι και σε ποια, ποιον αντίστοιχα, ανάλογα φυσικά με την ταξική του θέση.

Ο μυλωνάς, όντας ερωτευμένος, επισκέπτεται τον γιατρό του χωριού Έρβινεν, που είναι παθολόγος, αναζητώντας θεραπεία μετά από συμβουλή της αγαπημένης του και συμβαίνουν τα εξής, στο γεμάτο όπλα σπίτι του «ειδικού» αφού ο δεύτερος του δίνει τα χάπια κι αρχίζει να του εξομολογείται το πάθος του για το κυνήγι:

«Είναι απίστευτο το πόσο υπέροχο μπορεί να είναι το κυνήγι αρκούδας την πρώτη φορά. Είναι πιο μεθυστικό κι απ’ τον πόλεμο!«

«Μπορώ να το καταλάβω», είπε ο μυλωνάς πίνοντας μια γουλιά.

Πριν συνεχίσει, του ξαναγέμισε το ποτήρι.

«Είχε πραγματικά καταπληκτικούς σκύλους. Μόλις μύρισαν την κατοικία της αρκούδας, όρμηξαν με δύναμη και την κατασπάραξαν».

Κάθισε στα τέσσερα πάνω στο χαλί για να μιμηθεί τα σκυλιά που επιτέθηκαν στην αρκούδα που κοιμόταν ήσυχη μέσα στην τρύπα της.

«Τότε ήταν που η παλιοαρκούδα αναγκάστηκε να βγει. Οι σκύλοι την άρπαξαν απ’ τα κωλομέρια!»

Γρυλίζοντας, έχωσε τα δόντια του στο δέρμα της αρκούδας που ήταν απλωμένο στην πολυθρόνα και το πέταξε κάτω. Έσυρε το τομάρι με το στόμα γεμάτο τρίχες.

«Ήταν αδύνατο να ρίξουμε, υπήρχε περίπτωση να πετύχουμε τους σκύλους!»

Ο γιατρός ενθουσιασμένος, έφτυσε τις τρίχες της αρκούδας, γέμισε τα ποτήρια και συνέχισε. Έκανε πότε τον σκύλο, πότε την αρκούδα (…) Οι κινήσεις του ήταν τόσο απότομες, που έριξε κάτω το σταχτοδοχείο χωρίς να το πάρει είδηση. Έχωσε βαθιά το μαχαίρι στο στήθος της αρκούδας και το κόκκινο αίμα του βασιλιά του δάσους κύλησε στο άσπρο χιόνι. Έσκυψε πάνω από το σκοτωμένο ζώο για να πιει το ζεστό αίμα του που στην πραγματικότητα δεν ήταν άλλο από το ρακί. Στο τέλος, σηκώθηκε με το πρόσωπο κατακόκκινο και κάθισε στην πολυθρόνα.

Η σκηνή είχε κάνει τόση εντύπωση στον μυλωνά που δεν κρατήθηκε και πήδηξε από την καρέκλα του για να κάνει τον γερανό.

«Ένα καλοκαίρι, είδα έναν γερανό στον βάλτο. Κορδωνόταν έτσι! Τσιμπούσε βατράχια μέσα στο νερό και τα κατάπινε!»

(…) Ο γιατρός παρακολουθούσε την παράσταση άναυδος. Δεν καταλάβαινε τι τον είχε πιάσει τον ασθενή του. Άραγε, τον κορόιδευε ή ήταν τόσο τρελός για ν’ αρχίσει έτσι ξαφνικά να μιμείται έναν γερανό που ούτε καν σκότωσε; (…) Σηκώθηκε απ’ τη θέση του και του είπε με έντονο τόνο:

«Σταματήστε, αγαπητέ μου. Δεν ανέχομαι τέτοιες γελοιότητες μέσα στο ίδιο μου το σπίτι! (…) Περάστε έξω».

(…) Ο μυλωνάς έμεινε άφωνος. Γιατί θύμωσε τόσο εύκολα ο γιατρός; Περίεργο πόσο νευρικοί ήταν τελικά οι άνθρωποι. Προσπάθησε να δικαιολογηθεί αλλά ο ‘Ερβινεν δεν ήθελε ν’ ακούσει κουβέντα. (…) Ο μυλωνάς χαμήλωσε τα μάτια και πέρασε έξω. Τα αυτιά του βούιζαν. Από τον φόβο και την ντροπή του ξέχασε το ποδήλατό του και πετάχτηκε τρέχοντας στον δρόμο. Ο γιατρός βγήκε έξω και είδε μια ψηλόλιγνη μορφή να φεύγει προς το νεκροταφείο.

«Αυτό μας έλειπε τώρα, να μας κοροϊδεύουν κι οι τρελοί! Ούτε αυτός καταλαβαίνει από κυνήγι. Τι αγροίκος!»

Τη συνέχεια και βέβαια χωρίς τις μικρές περικοπές που έκανα εγώ λόγω της μεγάλης έκτασης της περιγραφής, θα τη διαβάσετε στο βιβλίο και θα μάθετε πώς αντιμετώπισε τον μυλωνά Γκούναρ η Αστυνομία, η Τράπεζα, η Εκκλησία, ο μεγαλογαιοκτήμονας του χωριού, ο ιδιοκτήτης του μπακάλικου κ.α. Ποιοι στάθηκαν στο πλευρό του και γιατί και ποιοι τον κυνήγησαν ανελέητα. Πώς του φέρθηκε ο ψυχίατρος ακόμη ακόμη, στη συνέχεια, που είχε ήδη στο νου του έτοιμη την θεωρία στην οποία προσπάθησε να «χωρέσει» τον ήρωα του βιβλίου.

Αυτό που θεωρώ απαραίτητο να σας γράψω εγώ είναι ότι το βιβλίο (που είναι και αντιπολεμικό συν τοις άλλοις) γράφτηκε το 1981 και κυκλοφόρησε σε πολλές γλώσσες. Και στα ελληνικά το 2017 από την «Εμπειρία Εκδοτική», σε μετάφραση της Ευτυχίας Αχλιόπτα, όμως φαίνεται ότι είναι εξαντλημένο. Αξίζει, εννοείται, να το αναζητήσετε και να το μελετήσετε. Σίγουρα σε κάποια βιβλιοπωλεία θα έχουν μείνει αντίτυπα, σε κάποιες βιβλιοθήκες θα υπάρχει (με ενημέρωσαν μάλιστα ότι κυκλοφόρησε κάποτε με μία εφημερίδα, αλλά δεν γνωρίζω περισσότερες λεπτομέρειες). Και μακάρι να ξανατυπωθεί απ’ τον εκδοτικό οίκο, μακάρι.

Σχετικά με τις ταινίες τώρα, που βασίστηκαν σ’ αυτό, πιο πιστά αναπαριστά τα γεγονότα η φινλανδική (κυκλοφόρησε το 1982) που μου άρεσε περισσότερο, ενώ η γαλλική (2017) είναι κατά τη γνώμη μου πιο mainstream και παρεκκλίνει σε κάποια σημεία (όχι πάντως τρομερά επί της ουσίας, ωστόσο παίζει ρόλο κι η αισθητική).

Προσωπικά και τις δύο θα σας πρότεινα, συμπληρωματικά να δείτε και βέβαια να συμβουλευτείτε τους συνδέσμους, ώστε να μάθετε περισσότερα απ’ όσα σας εξήγησα εγώ εδώ. Ειδικά για το συγγραφέα του που έφυγε απ’ τη ζωή πέρυσι, θα βρείτε και στα ελληνικά σχετικά άρθρα. Ασχοληθείτε με κείνον και το έργο του και δεν θα χάσετε.-

.

.

Θεατρικό Εργαστήρι Ενηλίκων με τον Γιώργο Τριανταφύλλου στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης : Από αύριο και κάθε Σάββατο 17.00 -19.00 μ.μ.

.

Ένα Θεατρικό Εργαστήρι Ενηλίκων αρχίζει στην Κυψέλη, αύριο, με τον Γιώργο Τριανταφύλλου, ικανότατο σκηνοθέτη, ηθοποιό, σεναριογράφο, θεατρολόγο και βέβαια σπουδαίο φίλο. Το ταλέντο του Γιώργου το θαύμασα στην παράσταση «Τα Τελευταία Φεγγάρια» του Furio Bordon, κάναμε μαζί την ταινία μικρού μήκους «Άγγιξέ με», ξέρω πως έχει ετοιμάσει υπέροχα μαθήματα για σας. Μην το χάσετε λοιπόν αυτό το εργαστήρι. Καλή επιτυχία, Γιώργο μου.

.

Γιώργος-Δημοτική Αγορά Κυψέλης

.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η ανανεωμένη Δημοτική Αγορά Κυψέλης, στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού της προγράμματος, με μεγάλη χαρά φιλοξενεί μία ιδέα που προήλθε από την ίδια τη γειτονιά της Κυψέλης – τη δημιουργία ενός Θεατρικού Εργαστηρίου Ενηλίκων, με εισηγητή τον Γιώργο Τριανταφύλλου Giorgos Triantafillou– θεατρολόγο & κάτοικο Κυψέλης.

Με ημέρα “εκκίνησης” τις 3 Νοεμβρίου 2018 και με το πρώτο μάθημα γνωριμίας δωρεάν, σας περιμένουμε να βιώσουμε μέσα από το ‘’παιχνίδι ρόλων’’ διαδραστικές εμπειρίες δημιουργίας.
Να γνωρίσουμε και να διερευνήσουμε μαζί, το παιδί που κρύβουμε μέσα μας, να το ‘’εμψυχώσουμε’’ και να το ελευθερώσουμε μέσα από το ‘’θεατρικό παιχνίδι’’.
Να έρθουμε πιο κοντά με τον άγνωστο άνθρωπο μέσα από τον ‘’αυτοσχεδιασμό’’ και να ανακαλύψουμε τελικά πόσα κοινά έχουμε.
Και σιγά σιγά και χέρι χέρι να περάσουμε στο πιο δημιουργικό στάδιο, να μεταβούμε από το θεατρικό παιχνίδι στην οργανωμένη παράσταση.

Ραντεβού στη Φωκίωνος!
Κάθε Σάββατο 17.00 – 19.00
Στο Learning Space της Δημοτικής Αγοράς Κυψέλης.

Επικοινωνία: email : g1m2t3@yahoo.gr – τηλ. 6980395563
Κόστος: 10€ / μήνα

Ο εισηγητής:
Ο Γιώργος Τριανταφύλλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976. Σπούδασε στην θεατρικές σπουδές στην φιλοσοφική σχολή Αθηνών (ΕΚΠΑ) , παρακολούθησε επιστημονικά συνέδρια και σεμινάρια όπως ‘’οι τέχνες στο Ελληνικό σχολείο’’ κ.α. ., Σκηνοθεσία στην σχολή ‘’Σταυράκου’’ και υποκριτική στη δραματική σχολή ‘’Δ. Φωτιάδη’’ . Έχει εργαστεί σε δημοτικές θεατρικές ομάδες και σε παιδικό θέατρο , έχει δραματοποιήσει αποσπάσματα από λογοτεχνικά βιβλία και το 2012 είχε πρωταγωνιστικός ρόλος και σκηνοθετική επιμέλεια του θεατρικού έργου του Furio Borton – ‘’Τα τελευταία Φεγγάρια”». Έχει γράψει, σκηνοθετήσει και πρωταγωνιστήσει σε πολλές μικρού μήκους ταινίες όπως το ‘’Άγγιξέ με’’ που διακρίθηκε σε αρκετά διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου. Συμμετοχή σε μεγάλου μήκους ταινίες και θεατρικές παραγωγές.

.

.

..

«Σας αρέσει ο Μπραμς;» : Θεατρική παράσταση με ελεύθερη είσοδο απ’ το Ειδικό Πρόγραμμα Απεξάρτησης Γυναικών του 18 Άνω – 17/6/2018 στις 9 μ.μ.

Σας αρέσει ο Μπραμς;

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στα πλαίσια των εκδηλώσεων για τα 20 χρόνια λειτουργίας του Ειδικού Προγράμματος Απεξάρτησης Γυναικών 18 Άνω και λίγες ημέρες πριν τον εορτασμό της παγκόσμιας ημέρας κατά των ναρκωτικών θα θέλαμε να σας προσκαλέσουμε στη θεατρική μας παράσταση «Σας αρέσει ο Μπραμς;» της Μάρως Δούκα, που θα πραγματοποιηθεί στο θέατρο RADAR την Κυριακή 17 Ιουνίου στις 9:00 μμ.

«To αγόρι με τη βαλίτσα» του Μάικ Κένι απ’ τη Θεατρική ομάδα της Κοινωνικής Επανένταξης του 18 ΑΝΩ: Σάββατο 9 Ιουνίου 2018

.

Το αγόρι με τη βαλίτσα

.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

.

Η Θεατρική Ομάδα της Κοινωνικής Επανένταξης 18 ΑΝΩ – Ψ.Ν.Α, παρουσιάζει τη θεατρική παράσταση  «ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΕ ΤΗ ΒΑΛΙΤΣΑ» (του Μαϊκ Κένι ), σε μετάφραση Ξένιας Καλογεροπούλου, το Σάββατο 9 Ιουνίου, στις 21.00, στον Δημοτικό Κινηματογράφο “Νέα Ελβετία”, Νέας Ελβετίας 34 & Σεβαστείας.

.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ.

.

Λίγα λόγια για την παράσταση:

Το Αγόρι με τη Βαλίτσα του Mike Kenny

 

Μετάφραση Ξένια Καλογεροπούλου

.

Ένα έργο με κύριο θέμα την αναγκαστική και βίαιη μετανάστευση «ασυνόδευτων παιδιών» με πρωταγωνιστές δύο προσφυγόπουλα. Η ιστορία ξεκινά κάπου …… όπου ο πόλεμος ξεσπά. Ο μικρός Ναζ φυγαδεύεται από τους γονείς του με ένα λεωφορείο , μόνος, με μια βαλίτσα γεμάτη ιστορίες και αναμνήσεις. Εκεί συναντά την Κρίσια και το ταξίδι τους ξεκινά με τελικό προορισμό το Βερολίνο. Εφόδια τους στο ταξίδι αυτό οι ιστορίες του Ναζ, που τις ζωντανεύουν απέναντι σε διακινητές, λαθρέμπορους και εκμεταλλευτές του ανθρώπινου πόνου. Αντιμέτωποι με τα στοιχεία της φύσης είχαν τις αναμνήσεις τους για να ζεσταθούν στο χιόνι και στο κρύο. Μια ιστορία βίαιης ενηλικίωσης σε ένα συνεχόμενο αγώνα επιβίωσης , άραγε θα είναι το Βερολίνο η δικιά τους  ”Γη της Επαγγελίας”;

.

Σε αυτό το ταξίδι στο πριν, στο μετά και στο τώρα συναντιόμαστε και εμείς σηκώνοντας ανάστημα, αναλαμβάνοντας την ευθύνη μας, την δικιά μας μα και την ευθύνη απέναντι στους άλλους . Προχωράμε μαζί διεκδικώντας την ζωή μας και μαζί με τους πρωταγωνιστές διεκδικούμε ισότιμα την ύπαρξη μας. Για να ρίξουμε τα τείχη ανάμεσα μας, να νιώσουμε, να εκφραστούμε, να επικοινωνήσουμε, να μην ξεχάσουμε τις ιστορίες μας , τις ιστορίες των συνανθρώπων μας και να δημιουργήσουμε μαζί καινούργιες.

 .

ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!!!!!!!!!!

.

.

.

.

.

«Tο αμάρτημα της μητρός μου» του Γεωργίου Μ. Βιζυηνού σε σκηνοθεσία Ηλία Λογοθέτη (12ος χρόνος) στο θέατρο του Δρομοκαϊτείου Θεραπευτηρίου, 24-25/11/2017

.

*Αναδημοσίευση από το «Άνεμος magazine».

ΤΟ-ΑΜΑΡΤΗΜΑ-ΤΗΣ-ΜΗΤΡΟΣ-ΜΟΥ-1


.

Η παράστασή ΤΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΜΟΥ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ Μ. ΒΙΖΥΗΝΟΥ που συγκίνησε κοινό και κριτικούς ξεκινώντας την πορεία της από το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν, παίζεται για 12 συναπτά έτη στην Αθήνα, σε παραγωγή της μη κερδοσκοπικής εταιρείας  ΩΔΗ-θεατρικές παραστάσεις.

Η πρότασή μας στους ιθύνοντες του Δρομοκαϊτείου να παιχτεί η παράσταση στο θέατρο του Θεραπευτηρίου στη μνήμη του μέγιστου Έλληνα συγγραφέα μας Γ. Βιζυηνού, ο οποίος ως γνωστόν άφησε την τελευταία του πνοή εκεί, έγινε δεκτή.
Το Μουσείο και η αίθουσα του Βιζυηνού θα είναι ανοικτά για το κοινό και θα είναι ένα σημαντικό γεγονός.
Η παράσταση  έχει ορισθεί για 24 και 25 Νοεμβρίου στις 8.30μ.μ.

ΤΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΜΟΥ του Γεωργίου Μ. Βιζυηνού,
σε σκηνοθεσία ΗΛΙΑ ΛΟΓΟΘΕΤΗ
και παραγωγή της Θεατρικής Εταιρείας ΩΔΗ,  (12ος χρόνος)

Το αυτοβιογραφικό διήγημα του Γεωργίου Βιζυηνού Το Αμάρτημα της Μητρός μου  παρουσιάζεται χωρίς καμία απολύτως αλλαγή στη γλώσσα ή περικοπή του κειμένου. Η παράσταση  παράλληλα με την εξέλιξη της πλοκής, αναδεικνύει τη γοητεία της γλώσσας, τη λεπτότητα των αισθημάτων και τις αποχρώσεις του χαρακτήρα του Βιζυηνού και της μητέρας του και αποτελεί μια σύγχρονη πρόταση χρήσης εικαστικού και μουσικού περιβάλλοντος.

Ο Γεώργιος Βιζυηνός αυτοσυστήνεται στο Αμάρτημα της Μητρός μου με τον παροιμιώδη ιλιγγιώδη τρόπο του και η συνταρακτικά γραμμένη ιστορία του ομώνυμου διηγήματος ζωντανεύει επί σκηνής. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα τραγούδια που ακούγονται είναι ποιήματα του Γεωργίου Βιζυηνού που μελοποιήθηκαν ειδικά για την παράσταση αυτή.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ηλίας Λογοθέτης
ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑ: Μαρία Ζαχαρή
ΜΟΥΣΙΚΗ: Μιχάλης Γληνιαδάκης
ΦΩΤΙΣΜΟΙ: Κατερίνα Μαραγκουδάκη

ΠΑΙΖΟΥΝ:
Ηλίας Λογοθέτης
Μαρία Ζαχαρή
Ιωάννα Δαρμή
Σάββας  Σουρμελίδης

.

Περισσότερα εδώ.

.

.

.

«Μόλλυ Μπλούμ» με την Μαρίνα Σπανάκη – Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 9.00 μ.μ στο Θέατρο «Μπιπ» ως και τις 21 Απριλίου

.

 update: Συνεχίζονται τελικά οι παραστάσεις του θεατρικού μονολόγου «Μόλλυ Μπλουμ» του James Joyce, με τη Μαρίνα Σπανάκη, μέχρι  και την Τρίτη 21 Απριλίου (εξαιρούνται η Δευτέρα και η Τρίτη του Πάσχα).

.

10959329_10153115041894674_2380085756606915455_n

.

Φυσικά πρόκειται για ένα εμβληματικό βιβλίο. Για τον James Joyce μιλάμε άλλωστε. Και βεβαίως η Μαρίνα είναι φίλη μου κι οι δικοί της μ’ αγκάλιασαν απ’ την πρώτη στιγμή που με γνώρισαν στο Ηράκλειο, σαν να ‘μουν μέλος της οικογένειας τους. Αλλά ούτε η προτίμηση μου στον συγγραφέα του «Οδυσσέα», ούτε η αγάπη μου για κείνη, θα μ’ έκανε να σας προτείνω την παράσταση, αν δεν πίστευα πως αξίζει. Και ξέρουν καλά όσες και όσοι με γνωρίζουν, πως καλώς ή κακώς, έναν μεγάλο βαθμό αυστηρότητας τον διαθέτω.

Σας τον προτείνω λοιπόν τον μονόλογο αυτόν, γνωρίζοντας όχι μόνο τις σπουδές της Μαρίνας και την υποκριτική της δεινότητα, αλλά έχοντας δει κι άλλες παραστάσεις της θεατρικής της ομάδας «Κύκλος γραφής«. Ξέρω πόσο προσέχει κάθε λεπτομέρεια και σέβεται το θεατή.

Της ζήτησα να μου στείλει το δελτίο τύπου για την παράσταση που το αναδημοσιεύω κι εγώ, αλλά διαβάστε οπωσδήποτε και τη συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα «Πατρίς» του Ηρακλείου και στην Κατερίνα Μυλωνά, για να τη γνωρίσετε καλύτερα.

Προσωπικά ξεχώρισα αυτό το σημείο:

«Η επιλογή ενός θεατρικού κειμένου ή έργου για την τοποθέτησή του στη σκηνή δεν είναι ούτε απλή αλλά ούτε και εύκολη υπόθεση. Κατά τη γνώμη μου έχει άμεση σχέση με την πορεία μας στη ζωή, τις προσωπικές μας εμπειρίες, τις γνώσεις και τη γνώση που έχουμε αποκομίσει προχωρώντας. Προσωπικά, αγαπώ πολύ τον James Joyce και το έργο του, τον James Joyce που δημιουργεί πέρα από συμβιβασμούς και συνθηκολογήσεις, και που οδήγησε τη λογοτεχνία και τη γλώσσα της εποχής του στα άκρα. Πάντα ήθελα να κάνω κάτι από τον Joyce και όταν ο φίλος μου ο σκηνοθέτης, Martin Scharnhorst, μου πρότεινε να κάνω τη Μόλλυ από τον Οδυσσέα ένιωσα πως είχε φτάσει το πλήρωμα του χρόνου. Μπροστά στον Οδυσσέα του Joyce μόνο δέος μπορεί να νοιώσει κανείς. Μου αρέσει εξάλλου και ο παραλληλισμός του Οδυσσέα με τον δικό μας Οδυσσέα του Ομήρου. Η «ΜΟΛΛΥ ΜΠΛΟΥΜ» είναι μια γυναίκα που με εντυπωσιάζει με την ξέχωρη για την εποχή ψυχοσύνθεσή της, τη στάση της και τη θέση που παίρνει απέναντι στα πράγματα. Οι σκέψεις και οι δράσεις της δεν διαφέρουν από αυτές της γυναίκας του σήμερα. Ήθελα λοιπόν να το δείξω αυτό, ό,τι δηλαδή τα χρόνια περνούν μα εμείς οι άνθρωποι δεν αλλάζουμε, είμαστε το ίδιο μικροί μα και το ίδιο σπουδαίοι, πονάμε, αγωνιούμε, αγωνιζόμαστε, ερωτευόμαστε, μοιχεύουμε, νιώθουμε τρυφερά κι αγαπάμε τη φύση, την ομορφιά, το θείο και τη ζωή, φοβόμαστε το θάνατο και το τέλος με τον ίδιο τρόπο ανά τους αιώνες».

.

Μαρίνα μου καλή σου επιτυχία!

.

.

10974281_339491042911644_7851575945209489899_o

.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 Η θεατρική ομάδα «ΚΥΚΛΟΣ ΓΡΑΦΗΣ» παρουσιάζει τo θεατρικό μονόλογο «ΜΟΛΛΥ ΜΠΛΟΥΜ», απόσπασμα από το 18ο κεφάλαιο του έργου «Οδυσσέας» του Ιρλανδού συγγραφέα James Joyce σε επιλογή, μετάφραση κειμένου και σκηνοθεσία της Μαρίνας Η. Σπανάκη.

Αλλά ποια είναι στ’ αλήθεια η Μόλλυ; Είναι η γυναίκα εκείνη με τσαγανό που με τον εσωτερικό μονόλογό της κάνει να μιλήσουν δια του στόματός της όλες οι γυναίκες; Είναι εκείνη που ποθεί, που ονειρεύεται, που απογοητεύεται, που ελπίζει; Είναι εκείνη που δεν κατακρίνει τη μοιχεία αφού θαρρεί πως είναι το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο; Είναι εκείνο το τρυφερό πλάσμα που αγαπάει και αγκαλιάζει τη νιότη, τα λουλούδια τη μουσική, το τραγούδι; Είναι η Μόλλυ που μονολογεί κι ανυψώνει την καθημερινότητά της στο επίπεδο της ποίησης, που λέει Ναι στη ζωή, στην ομορφιά και στον έρωτα;…

.

Παίζει : Μαρίνα Σπανάκη
Σκηνογραφία-Μακιγιάζ : Εμμανουήλ Σπανάκης
Μουσική σύνθεση : Σωτήρης Αλεξάκης
Κοστούμια : Ντεσισλάβα Τοπάλοβα
Βοηθός σκηνοθέτη-Φωτισμοί-
Τεχνικός Σκηνής : Κωνσταντίνος Ζαϊμάκης
Αφίσα-Πρόγραμμα : Δημήτρης Παναγιωτάκης

.

Η φωτογραφία που χρησιμοποιείται στην αφίσα και το πρόγραμμα της παράστασης είναι έργο της ζωγράφου Βαβλίτου Κατερίνας, από τη σειρά των έργων της «Ιχνηλασίες ψυχής».

.

.

.

.

.