Η Κοινωνική Κατασκευή της Επικινδυνότητας και οι Δομές «Υψίστης Ασφαλείας» – Σάββατο 4 Απριλίου 2015 στο Θέατρο «Εμπρός»

.

10420389_459359477551453_598287756709536392_n

.

Η εκδήλωση* για την «Επικινδυνότητα», που ήταν να γίνει στις 14/3/15, στην αίθουσα Δρακόπουλου του ΕΚΠΑ και ακυρώθηκε λόγω της αιφνιδιαστικής, απόφασης του Πρύτανη για κλείσιμο του Πανεπιστήμιου (για «λόγους ασφαλείας», λόγω της κατάληψης της Νομικής), θα γίνει το Σάββατο, 4/4/15, 10.00-17.00 στο ελεύθερο αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο «Εμπρός».

.

νέο πρόγραμμα 4 Απρίλη

.

*Είχε προηγηθεί αυτό το κείμενο, το 2014:

.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

23 Δεκεμβρίου 2014

Επικίνδυνος ποιος/α και για ποιον/αν;

Όλο και πιο συχνά σε πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες, στα κεντρικά δελτία των ειδήσεων, στον πολιτικό και δικαστικό λόγο αρθρώνεται η λέξη ‘επικινδυνότητα’ και τα παράγωγα της. Την τελευταία διετία έχει επανέλθει πιο ηχηρά από ποτέ ένας λόγος που φαίνεται να στοχοποιεί ως εν δυνάμει επικίνδυνες διάφορες κοινωνικές ομάδες με το πρόσχημα ότι αποτελούν ‘δημόσιο κίνδυνο’. Ειδικότερα στο χώρο της ψυχικής υγείας έχει αναζωπυρωθεί μια συζήτηση που στοχεύει στο να επαναφέρει το ζήτημα του επικίνδυνου ‘ψυχασθενή’ ταυτοποιώντας ανθρώπους που φέρουν συγκεκριμένες διαγνώσεις ως ‘εν δυνάμει επικίνδυνους’. Με φόντο την κατάρρευση κάθε ίχνους κοινωνικής πρόνοιας και φροντίδας, παράλληλα με μια διαρκώς επιδεινούμενη εξαθλίωση των ζωών μας και απαξίωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας οικοδομείται ένα κράτος ασφάλειας. Όμως είναι πλέον γνωστό ότι στο νεοφιλελευθερισμό η ασφάλεια εξαγοράζεται με τη στέρηση της ελευθερίας μας και το προσφερόμενο από τους κρατικούς θεσμούς αίσθημα ασφάλειας εξαργυρώνεται με περιορισμό, εγκλεισμό και κοινωνικό αποκλεισμό.

.
Ως πρωτοβουλία θέσαμε εξαρχής μια προοπτική συνάντησης των κοινωνικών κινημάτων και ορίσαμε ως κοινό τόπο την ψυχική υγεία. Πέρα από το γεγονός ότι πολλοί και πολλές από εμάς έχουμε άμεσα ή έμμεσα εμπλακεί με σχετικούς θεσμούς, πιστεύουμε ότι η υγεία και ειδικότερα η ψυχική μας υγεία δεν αφορά, ή τουλάχιστον δεν αφορά μόνο, τις γνώσεις κάποιου εξειδικευμένου επαγγελματία αλλά αποτελεί ένα μείζον κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα. Σήμερα η ‘επικινδυνότητα’ ως έννοια και ως πλέγμα θεσμικών πρακτικών όχι μόνο δεν ‘εξασθενεί’ ως προς την τρέχουσα κοινωνική της σημασία και εφαρμογή, αλλά αντίθετα, παρ όλη τη συσσωρευμένη γνώση για τον πολύπλοκο, σφαιρικό της χαρακτήρα και τη σχεσιακή / κοινωνική της διάσταση τείνει να αντιμετωπίζεται ως σύμφυτη ιδιότητα του υποκειμένου (‘επικίνδυνοι άνθρωποι’, ‘επικίνδυνες ομάδες’) και μάλιστα, βιολογικά προσδιορισμένη. Για τη διαχείρισή της συζητιέται η ίδρυση ενός ειδικού ψυχιατρείου (δικαστικού ψυχιατρείου) ή σε άλλες περιπτώσεις η θέσπιση της υποχρεωτικής κατ’ οίκον νοσηλείας για ‘ασθενείς’ για τους  οποίους η ‘επικινδυνότητα’ τους  αξιολογείται αυξημένη. Όμως, καθώς σήμερα τα όρια ανάμεσα στον κοινωνικό αποκλεισμό και τον εγκλεισμό είναι πολύ λεπτά, όσο περισσότερο βαθαίνει ο αποκλεισμός, τόσο περισσότερο τα αποκλεισμένα άτομα κινδυνεύουν να καταλήγουν πιο συχνά (ή εκ νέου) στον εγκλεισμό.

.
Σήμερα, που πολλοί πανηγυρίζουν για το κλείσιμο των ψυχιατρείων, η αναζήτηση των σχεσιακών εκείνων διεργασιών που ενδέχεται να παράγουν έναν κίνδυνο τείνουν να αποσιωπούνται ενώ τα όρια του ψυχιατρικού ασύλου επεκτείνονται επικίνδυνα μέσα στην κοινότητα και γίνονται λιγότερο ευδιάκριτα. Γιατί σε αυτό ακριβώς το θόλωμα των ορίων ίσως να κρύβεται ένας από τους πολλούς κινδύνους της κυρίαρχης αφήγησης για την υγεία μας και την ασφάλειά μας. Προφανώς οι κίνδυνοι είναι πολλοί περισσότεροι, όπως και οι φόβοι που μας προκαλούν.  Οι οροθετικές γυναίκες τον Απρίλιο του 2012 παραμονές των εκλογών το ζήσανε και το ζούνε καθημερινά, το ίδιο και οι πρόσφυγες στα κέντρα κράτησης.
Στην ίδια λογική ευθυγραμμίζεται, κατά την άποψή μας, και η θέσπιση φυλακών τύπου γ, για τους κρατούμενους ‘ειδικής κατηγορίας και εξέχουσας επικινδυνότητας’, όπου οι κρατούμενοι θα βιώνουν μια φυλακή μέσα στη φυλακή.

.
Με αυτά κατά νου διοργανώνουμε δημόσια εκδήλωση με θέμα την ‘επικινδυνότητα’. Το πρόγραμμα της εκδήλωσης είναι υπό διαμόρφωση. Σας καλούμε να συμμετάσχετε στη συζήτηση είτε προσωπικά είτε συλλογικά, να συνεισφέρετε ιδέες και προτάσεις σε μια ζωντανή συζήτηση για μια κοινωνία χωρίς περιφράξεις και κοινωνικούς αποκλεισμούς.

.

.

.

.

Η κοινωνική κατασκευή της Επικινδυνότητας και οι δομές «υψίστης ασφαλείας» – Σάββατο 14 Μαρτίου 2015 στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

.

update 14/3/2015– ΕΠΕΙΓΟΝ-ΑΝΑΒΟΛΗ ΕΚΛΗΛΩΣΗΣ: Aναβάλλεται η σημερινή εκδήλωση για την Eπικινδυνότητα καθώς με απόφαση του Πρύτανη το κτήριο επί της οδού Πανεπιστημίου 30 θα μείνει κλειστό, λόγω της κατάληψης της Νομικής : «Γι΄ αυτό το λόγο, καλούμε όλους και όλες σε μια έκτακτη συνάντηση της Πρωτοβουλίας, σήμερα, στις 12 μ. στον ξενώνα «Σεμέλη», Φερών 38 (κοντά στην πλ. Βικτωρίας), προκειμένου να συζητήσουμε και ν΄ αποφασίσουμε για τις κινήσεις μας από εδώ και πέρα».

.

 

Η κοινωνική κατασκευή της επικινδυνότητας

.

.

Η κοινωνική κατασκευή της επικινδυνότητας2

.

.

Είχε προηγηθεί αυτό το κείμενο, το 2014:

.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

23 Δεκεμβρίου 2014

Επικίνδυνος ποιος/α και για ποιον/αν;

Όλο και πιο συχνά σε πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες, στα κεντρικά δελτία των ειδήσεων, στον πολιτικό και δικαστικό λόγο αρθρώνεται η λέξη ‘επικινδυνότητα’ και τα παράγωγα της. Την τελευταία διετία έχει επανέλθει πιο ηχηρά από ποτέ ένας λόγος που φαίνεται να στοχοποιεί ως εν δυνάμει επικίνδυνες διάφορες κοινωνικές ομάδες με το πρόσχημα ότι αποτελούν ‘δημόσιο κίνδυνο’. Ειδικότερα στο χώρο της ψυχικής υγείας έχει αναζωπυρωθεί μια συζήτηση που στοχεύει στο να επαναφέρει το ζήτημα του επικίνδυνου ‘ψυχασθενή’ ταυτοποιώντας ανθρώπους που φέρουν συγκεκριμένες διαγνώσεις ως ‘εν δυνάμει επικίνδυνους’. Με φόντο την κατάρρευση κάθε ίχνους κοινωνικής πρόνοιας και φροντίδας, παράλληλα με μια διαρκώς επιδεινούμενη εξαθλίωση των ζωών μας και απαξίωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας οικοδομείται ένα κράτος ασφάλειας. Όμως είναι πλέον γνωστό ότι στο νεοφιλελευθερισμό η ασφάλεια εξαγοράζεται με τη στέρηση της ελευθερίας μας και το προσφερόμενο από τους κρατικούς θεσμούς αίσθημα ασφάλειας εξαργυρώνεται με περιορισμό, εγκλεισμό και κοινωνικό αποκλεισμό.

.
Ως πρωτοβουλία θέσαμε εξαρχής μια προοπτική συνάντησης των κοινωνικών κινημάτων και ορίσαμε ως κοινό τόπο την ψυχική υγεία. Πέρα από το γεγονός ότι πολλοί και πολλές από εμάς έχουμε άμεσα ή έμμεσα εμπλακεί με σχετικούς θεσμούς, πιστεύουμε ότι η υγεία και ειδικότερα η ψυχική μας υγεία δεν αφορά, ή τουλάχιστον δεν αφορά μόνο, τις γνώσεις κάποιου εξειδικευμένου επαγγελματία αλλά αποτελεί ένα μείζον κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα. Σήμερα η ‘επικινδυνότητα’ ως έννοια και ως πλέγμα θεσμικών πρακτικών όχι μόνο δεν ‘εξασθενεί’ ως προς την τρέχουσα κοινωνική της σημασία και εφαρμογή, αλλά αντίθετα, παρ όλη τη συσσωρευμένη γνώση για τον πολύπλοκο, σφαιρικό της χαρακτήρα και τη σχεσιακή / κοινωνική της διάσταση τείνει να αντιμετωπίζεται ως σύμφυτη ιδιότητα του υποκειμένου (‘επικίνδυνοι άνθρωποι’, ‘επικίνδυνες ομάδες’) και μάλιστα, βιολογικά προσδιορισμένη. Για τη διαχείρισή της συζητιέται η ίδρυση ενός ειδικού ψυχιατρείου (δικαστικού ψυχιατρείου) ή σε άλλες περιπτώσεις η θέσπιση της υποχρεωτικής κατ’ οίκον νοσηλείας για ‘ασθενείς’ για τους  οποίους η ‘επικινδυνότητα’ τους  αξιολογείται αυξημένη. Όμως, καθώς σήμερα τα όρια ανάμεσα στον κοινωνικό αποκλεισμό και τον εγκλεισμό είναι πολύ λεπτά, όσο περισσότερο βαθαίνει ο αποκλεισμός, τόσο περισσότερο τα αποκλεισμένα άτομα κινδυνεύουν να καταλήγουν πιο συχνά (ή εκ νέου) στον εγκλεισμό.

.
Σήμερα, που πολλοί πανηγυρίζουν για το κλείσιμο των ψυχιατρείων, η αναζήτηση των σχεσιακών εκείνων διεργασιών που ενδέχεται να παράγουν έναν κίνδυνο τείνουν να αποσιωπούνται ενώ τα όρια του ψυχιατρικού ασύλου επεκτείνονται επικίνδυνα μέσα στην κοινότητα και γίνονται λιγότερο ευδιάκριτα. Γιατί σε αυτό ακριβώς το θόλωμα των ορίων ίσως να κρύβεται ένας από τους πολλούς κινδύνους της κυρίαρχης αφήγησης για την υγεία μας και την ασφάλειά μας. Προφανώς οι κίνδυνοι είναι πολλοί περισσότεροι, όπως και οι φόβοι που μας προκαλούν.  Οι οροθετικές γυναίκες τον Απρίλιο του 2012 παραμονές των εκλογών το ζήσανε και το ζούνε καθημερινά, το ίδιο και οι πρόσφυγες στα κέντρα κράτησης.
Στην ίδια λογική ευθυγραμμίζεται, κατά την άποψή μας, και η θέσπιση φυλακών τύπου γ, για τους κρατούμενους ‘ειδικής κατηγορίας και εξέχουσας επικινδυνότητας’, όπου οι κρατούμενοι θα βιώνουν μια φυλακή μέσα στη φυλακή.

.
Με αυτά κατά νου διοργανώνουμε δημόσια εκδήλωση με θέμα την ‘επικινδυνότητα’. Το πρόγραμμα της εκδήλωσης είναι υπό διαμόρφωση. Σας καλούμε να συμμετάσχετε στη συζήτηση είτε προσωπικά είτε συλλογικά, να συνεισφέρετε ιδέες και προτάσεις σε μια ζωντανή συζήτηση για μια κοινωνία χωρίς περιφράξεις και κοινωνικούς αποκλεισμούς.

.

.

.

.

.

 

 

Κατάφορη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ιατρικού απορρήτου οροθετικής ιερόδουλης από τη δημοσιοποίηση των στοιχείων και φωτογραφιών της από την Ελληνική Αστυνομία

..

* Με πρωτοβουλία φεμινιστριών και οργανώσεων προάσπισης δικαιωμάτων, έγινε συγκέντρωση διαμαρτυρίας/συμπαράστασης για όλες τις κρατούμενες, σήμερα Παρασκευή 4/5/2012, στην Ευελπίδων στο κρίριο 9. Δόθηκε επίσης συνέντευξη τύπου απ’ το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα στα γραφεία της ΟΛΜΕ κι εδώ μπορείτε να διαβάσετε τα κυριότερα σημεία  της. Όσοι ενδιαφέρεστε για το θέμα, δείτε κι αυτό.

..

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

..

Αθήνα, 30 Απριλίου 2012

..

Με μια πρωτοφανή ενέργεια στιγματισμού, οι αρμόδιες αρχές της χώρας έδωσαν στη δημοσιότητα, μέσω ενός δελτίου τύπου της Ελληνικής Αστυνομίας, τα πλήρη στοιχεία, φωτογραφίες και πληροφορίες του ιατρικού φακέλου  22χρονης οροθετικής ιερόδουλης, υπηκόου Ρωσίας.

Η άνευ προηγουμένου ρατσιστική πρωτοβουλία των ελληνικών αρχών ανατροφοδότησε πλήθος δημοσιευμάτων διαπόμπευσης της εν λόγου οροθετικής γυναίκας, δημοσιοποιώντας μια σειρά προσωπικών της δεδομένων, στιγματίζοντας την ίδια, σπιλώνοντας όλα τα οροθετικά άτομα και αμαυρώνοντας την εικόνα της χώρας μας, που μετά από αυτό παύει να θεωρείται ένα σύγχρονο, ευνομούμενο και ανθρώπινο κράτος.

Ο καταστροφικός χειρισμός της υπόθεσης τόσο από την Ελληνική Αστυνομία, όσο και από το Υπουργείο Υγείας και το ΚΕΕΛΠΝΟ καταπατά οποιαδήποτε έννοια ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προσβάλει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και εκτρέφει μια κουλτούρα διακρίσεων όχι μόνο εναντίων των οροθετικών ατόμων, αλλά και εναντίον ειδικών ευπαθών ομάδων του πληθυσμού όπως μετανάστριες, ιερόδουλες γυναίκες κτλ.

Θα θέλαμε επίσης εδώ να επισημάνουμε ότι η σεξουαλική αγωγή και ο ασφαλής τρόπος σεξουαλικής επαφής είναι κάτι που επαφίεται σε όλους τους συμμετέχοντες σε μια σεξουαλική πράξη και η αμέλεια γύρω από τη μη χρήση προφυλακτικού βαραίνει κυρίως τους πελάτες των οίκων ανοχής, αφού είναι ευρέως γνωστό ότι η απαίτηση για  τη μη χρήση μέσων προστασίας συνήθως προβάλλεται από τους άνδρες πελάτες των ιεροδούλων γυναικών ως προαπαιτούμενο για τη συνεύρεση τους. 

Αντί λοιπόν η Πολιτεία να προχωρήσει σε ουσιαστικά μέτρα εκπαίδευσης γύρω από τα θέματα του HIV/AIDS μέσω πχ προγραμμάτων σεξουαλικής υγείας στα ελληνικά σχολεία, επιλέγει για μια ακόμη φορά την «εύκολη», αλλά άκρως επικίνδυνη, οδό της δημοσιοποίησης των προσωπικών δεδομένων μιας νέας γυναίκας.

Όλες οι οργανώσεις που συνυπογράφουμε το παρόν δελτίο τύπου καλούμε την Πολιτεία να επανορθώσει και να αποκαταστήσει τη ζημιά που προκάλεσε με αυτήν της την πρωτοβουλία στις σχέσεις μεταξύ ελληνικής κοινωνίας και οροθετικών ατόμων. Την καλούμε επίσης να σταματήσει το στιγματισμό και τις διακρίσεις έναντι ευάλωτων ανθρώπων και να προστατεύσει με κάθε τρόπο τη νομιμότητα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Τέλος δηλώνουμε ότι με μια τέτοια ενέργεια η Πολιτεία ουσιαστικά αυτοαναιρεί τα προγράμματα που σχεδιάζει και προσπαθεί να υλοποιήσει σχετικά με την εθελοντική εξέταση εκδιδόμενων ατόμων, με σκοπό την πρόληψη και προστασία της δημόσιας υγείας. Προγράμματα που όταν γίνονται σωστά συμβάλλουν καθοριστικά στην προστασία και την αντιμετώπιση της εξάπλωσης του ιού, σε αντίθεση με το κυνήγι μαγισσών που εγκαινίασε με τη χθεσινή της πρωτοβουλία.


Οι οργανώσεις:

..
• ΘΕΤΙΚΗ ΦΩΝΗ
• ΚΕΝΤΡΟ ΖΩΗΣ
• PRAKSIS
• ΣΥΝΘΕΣΗ
• ΕΠΣΕ
• ΟΛΚΕ
• ΛΟΑ
• ΣΥΔ
• ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΟΜΟΦΟΒΙΑ
• ATHENS PRIDE
• COLOUR YOUTH
• HOMO EVOLUTION / BE POSITIVE
• LESBEQUAL
• GOOD AS YOU(TH)
• ΣΥΜΠΡΑΞΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΦΥΛΟ
• HOMOPHONIA

..

..

..

Στην εξόντωση οδηγούν τους οροθετικούς: Μόνο οι τελικού σταδίου ασθενείς του AIDS θα λαμβάνουν επίδομα

.

.

*Αναδημοσίευση απ’ την εφημερίδα «Έθνος«

.

Ο αναθεωρημένος κανονισμός εκτίμησης βαθμού αναπηρίας αφαιρεί την πρόσβαση των οροθετικών σε κοινωνικές παροχές και αναπηρικές συντάξεις, καθώς μόνο όσοι βρίσκονται σε τελικό στάδιο AIDS θα εντάσσονται στα εν λόγω προγράμματα

Στο κοινωνικό περιθώριο οδηγεί η οικονομική κρίση τα οροθετικά άτομα. Ο νέος κανονισμός εκτίμησης βαθμού αναπηρίας προβλέπει ότι -για να πάρουν κοινωνικό επίδομα- θα πρέπει να είναι ασθενείς τελικού σταδίου. Για εξόντωση των οροθετικών ατόμων κάνουν λόγο οι μη κυβερνητικές οργανώσεις Praksis και Κέντρο Ζωής.

Οι εκπρόσωποι των δύο οργανώσεων αναφέρουν ότι η εξέταση των οροθετικών από την Υγειονομική Επιτροπή του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας ΙΚΑ – ΕΤΑΜ πραγματοποιείται αυθαίρετα, από γιατρούς οι οποίοι δεν ειδικεύονται στην HIV λοίμωξη.

Παράλληλα, ο αναθεωρημένος κανονισμός εκτίμησης βαθμού αναπηρίας αφαιρεί την πρόσβαση των οροθετικών σε κοινωνικές παροχές και αναπηρικές συντάξεις, καθώς πλέον μόνο όσοι βρίσκονται σε τελικό στάδιο AIDS θα εντάσσονται στα εν λόγω προγράμματα.

Η πρακτική αυτή βρίσκει άκρως αντίθετες τις οργανώσεις υποστήριξης των οροθετικών. Το AIDS -σημειώνουν- είναι μια πολύπλοκη χρόνια ασθένεια, με πολλές επιβαρυντικές συνέπειες.

Για την εκτίμηση του ποσοστού αναπηρίας θα πρέπει να ληφθούν υπόψη σημαντικοί παράγοντες όπως η ηλικία, τα χρόνια που είναι κάποιος οροθετικός, νοσήματα σχετιζόμενα με τον ιό HIV, οι ανεπιθύμητες ενέργειες της αντιρετροϊκής αγωγής και συλλοιμώξεις. Στο επίπεδο της ψυχικής υγείας, η κατάθλιψη συνοδευόμενη συχνά από αυτοκτονικό ιδεασμό, το ψυχοκοινωνικό στρες, καθώς και αγχώδεις διαταραχές παρουσιάζονται σε αυξημένο αριθμό ασθενών.

..

Αντιδράσεις ασθενών


Ολα αυτά αποτελούν δεδομένα που πρέπει να προσμετρηθούν, ενώ το στίγμα και η κοινωνική απομόνωση είναι βασικές παράμετροι που συνοδεύουν τη συγκεκριμένη χρόνια ασθένεια και είναι απαραίτητο να συμπεριληφθούν στον καθορισμό του ποσοστού αναπηρίας.

Σύσσωμη η αναπηρική κοινότητα αντιδρά. Εκτιμά ότι ο αναθεωρημένος κανονισμός εκτίμησης βαθμού αναπηρίας συντάχθηκε στερούμενος εμπεριστατωμένης επιστημονικής αξιολόγησης και πρόκειται να αποτελέσει βασικό εργαλείο για τη μείωση των κοινωνικών παροχών προς τα άτομα με αναπηρία.

Οι ανάπηροι προειδοποιούν ότι θα έρθουμε αντιμέτωποι με περιπτώσεις οροθετικών, οι οποίοι θα διακόψουν τη φαρμακευτική αγωγή τους ώστε να περιέλθουν σε στάδιο AIDS, για να έχουν πρόσβαση σε κοινωνικές παροχές.

..

Ευάλωτοι και σε προβλήματα ψυχικής υγείας

Φορείς και πάσχοντες από AIDS βιώνουν σοβαρές συναισθηματικές διαταραχές, όπως η ανησυχία, το άγχος και η κατάθλιψη. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η αντιμετώπισή τους είναι αναπόσπαστο κομμάτι της γενικότερης καλής τους υγείας. Μελέτες έχουν δείξει ότι οι οροθετικοί με προβλήματα ψυχικής υγείας δεν τηρούν σωστά την αντιρετροϊκή τους θεραπεία.

Η εξέλιξη των αντιρετροϊκών φαρμάκων έχει συμβάλει στην αύξηση του χρόνου ζωής τους. Για να έχει, όμως, αποτέλεσμα μια καλή θεραπεία πρέπει να συνδυάζεται με σωστή ψυχική υγεία, καθώς καλούνται να αντεπεξέλθουν σε έναν σημαντικό ψυχικό φόρτο.

Οι χρονίως πάσχοντες αντιμετωπίζουν την αβεβαιότητα για το μέλλον, τις ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων, τον φόβο για το πώς θα προχωρήσει στο μέλλον η ασθένεια. Ακόμη και απλά, καθημερινά γεγονότα μπορεί να δημιουργήσουν συναισθηματικά εμπόδια και επιπλοκές στην ψυχική τους υγεία.

Είναι σημαντικό για τους οροθετικούς να έχουν ενημέρωση σχετικά με το πώς ο ιός του AIDS μπορεί να επηρεάσει την ψυχική τους υγεία, αλλά και για κοινά θέματα ψυχικής υγείας, όπως η κατάθλιψη, το άγχος και η συναισθηματική ανησυχία.

Σύμφωνα με τη μη κυβερνητική οργάνωση Κέντρο Ζωής, ορισμένα από τα βασικά ζητήματα που σχετίζεται με τη νόσο και τις ψυχικές της επιπτώσεις είναι τα εξής:

Η ψυχική υγεία είναι σημαντική για τα οροθετικά άτομα.

Οι άνθρωποι που ζουν με τον ιό HIV έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να βιώσουν ένα εύρος προβλημάτων ψυχικής υγείας, συμπεριλαμβανομένης της κατάθλιψης.

Η μόλυνση από τον HIV μπορεί να προκαλέσει άνοια και μανία. Τα προβλήματα αυτά είναι σήμερα πολύ σπάνια, χάρη στις νέες αντιρετροϊκές θεραπείες.

Εάν αντιμετωπίζουν κάποια ψυχολογική διαταραχή ή κατάθλιψη, ας έχουν υπόψη τους ότι υπάρχουν διαθέσιμες αποτελεσματικές θεραπείες, όπως φαρμακευτική αγωγή και ψυχοθεραπεία.

Ορισμένα από τα φάρμακα κατά του ιού HIV ενδέχεται να προκαλούν ανεπιθύμητες ενέργειες, οι οποίες περιλαμβάνουν προβλήματα ψυχικής υγείας.

Η σωστή πληροφόρηση μπορεί να περιορίσει τα προβλήματα της ψυχικής υγείας, ενώ βοήθεια προσφέρουν και κατάλληλοι επαγγελματίες.

..

..