Το «Τρανζίστορ» στο Radio Λοκομοτίβα: Κάθε Τρίτη 20:00 -22:00

.

Το αγαπημένο στέκι, η «Λοκομοτίβα» δηλαδή στα Εξάρχεια, απέκτησε και ραδιόφωνο τις μέρες της καραντίνας που συνεχίζει να λειτουργεί.

Αύριο λοιπόν και κάθε Τρίτη την ίδια ώρα, θα παίζει το «Τρανζίστορ» με τον Κυριάκο.

Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα του σταθμού, τις εκπομπές και τους παραγωγούς θα βρείτε εδώ.

Μείνετε συντονισμέν@.

Κι η μουσική μαζί σου… – Οι ταξιδιωτικές μου σημειώσεις στην DreamCity

Τον περασμένο χειμώνα, όπως και την άνοιξη, έγραψα ελάχιστα κείμενα που να μπορούσαν να δημοσιευτούν μιας και βρίσκομαι στην περίπλοκη θέση του να ασχολούμαι με περισσότερα από ένα βιβλία, εκτός των άλλων δραστηριοτήτων μου.

Έτσι, όταν ο Σπύρος Ρουγγέρης μου πρότεινε να σκεφτώ τι θα ήθελα να κάνω στην DreamCity και στο ιντερνετικό ραδιόφωνό της, βέβαια μου πέρασε απ’ το μυαλό, για μια ακόμη φορά, η πιθανότητα να ξανακάνω εκπομπή. Είναι ένα ενδεχόμενο με το οποίο φλερτάρω μεν τα τελευταία χρόνια, αλλά διάφορα υπαρκτά εμπόδια με κάνουν να το αναβάλλω.

Με την ευκαιρία που το αναφέρω αυτό, να ευχαριστήσω κι από ‘δω τους ανθρώπους που μου το πρότειναν στο πρόσφατο παρελθόν κι ακόμη περισσότερο έναν που προσφέρθηκε να μου φτιάξει ολόκληρο σταθμό. Κάτι παραπάνω από ευγενική η προσφορά. Μακάρι να γινόταν να “τρέχω” τέτοια εγχειρήματα, αφού είναι μεγάλος έρωτας για μένα το ραδιόφωνο ανέκαθεν, αλλά δεν είναι εφικτό.

Κι αφού λοιπόν κατέληξα στο ότι δεν μπορώ ακόμη, να διαθέσω το χρόνο που απαιτείται για να προετοιμάσω μια εκπομπή, όπως την θέλω, είπα στον Σπύρο ότι σκοπεύω να συνδυάσω λέξεις και νότες ..αλλιώς. Να γράφω δηλαδή μικρά κείμενα, με αφορμή συγκεκριμένα τραγούδια, ώστε ν’ ”αποζημιώσω” κι εσάς που παραπονιόσασταν ότι δεν δημοσιεύω συχνά πια κάτι δικό μου, που να μπορείτε να διαβάσετε.

Η ιδέα μου του άρεσε κι έτσι ξεκινήσαμε μες το καλοκαίρι αυτή τη συνεργασία, για να τη χαρούμε όλ@. Κι εσείς κι εγώ και η παρέα του DreamCity. Είχε προηγηθεί η αναδημοσίευση συγκεκριμένων αναρτήσεών μου, στο blog της “Ονειρούπολης”, φυσικά με την άδειά μου, αφού κι αυτές είχαν σχέση με τη μουσική.

Δεν πρόλαβα να σας ανακοινώσω από ‘δω τα νέα, μιας και ταξίδευα, αλλά ακριβώς γι’ αυτό το λόγο τα μικρά αυτά κείμενα χαρακτηρίζονται από μένα ως “ταξιδιωτικές σημειώσεις”. Γιατί φυσικά κι οι πόλεις, οι χώρες στις οποίες βρέθηκα, έπαιξαν το ρόλο τους, στο να τα γράψω. Οι εικόνες τους πέρασαν στη σκέψη μου, οδήγησαν την έμπνευσή μου σε συγκεκριμένα “τοπία”. Κι αυτά μοιράζομαι μαζί σας.

Θα βρείτε όσα ήδη δημοσιεύτηκαν κατά σειρά, κάνοντας κλικ στ’ αντίστοιχα Vol εδώ (o Σπύρος σκέφτηκε αυτή την “αρίθμηση” και με βρήκε σύμφωνη) και για τα επόμενα απλώς αρκεί να ψάχνετε στην ..Dream City News κατά καιρούς. Όσο για τις φωτογραφίες, να πω ότι τις περισσότερες τις τράβηξα εγώ η ίδια και κάποιες άλλες, ελάχιστες τις βρήκαμε στο ίντερνετ (προσέχοντας πάντα να είναι ελεύθερες δικαιωμάτων).

Το γιατί τώρα απάντησα θετικά στον Σπύρο, ενώ σε αντίστοιχες περιπτώσεις αρνήθηκα, έχει να κάνει καθαρά με τον στενό μου φίλο, Γιώργο Τσιτούρα. Πέρυσι μου είχε πει γι’ αυτό το σταθμό, ένα βράδυ άκουσα εκείνον και τον Σπύρο να κάνουν εκτάκτως μαζί εκπομπή, τους ξανάκουσα κι έτσι όταν ήρθε η πρόταση του δεύτερου, είχα ήδη μια ιδέα.

Δεν ρώτησα τίποτα άλλο, δεν ήξερα κάτι περισσότερο ούτε για το σταθμό, ούτε για τις επιδιώξεις των παιδιών, ως τη μέρα που αφού είχα ήδη ξεκινήσει να γράφω το “Κι η μουσική μαζί σου…”, ζήτησα απ’ το Σπύρο να μου στείλει δυο λόγια για το πώς και το γιατί. Κι αυτά θα διαβάσετε παρακάτω:

.

Ένα φθινοπωρινό μεσημέρι του 2016, δύο Ονειροπόλοι (η Αγγελική και ο Σπύρος), μία Ιδέα κι ένα Όνειρο, ήταν αρκετά για να δημιουργηθεί η Ονειρούπολη (DreamCity).

Στην αρχή με τη μορφή μιας ομάδας στο facebook, στη συνέχεια με τη δημιουργία του web radio και της ιστοσελίδας που αυτό θα φιλοξενούνταν καθώς και της σελίδας του στο facebook, των λογαριασμών στο Instagram και στο twitter και τέλος (μέχρι στιγμής) τη δημιουργία του blog της Ονειρούπολης.

Η DreamCity λοιπόν και το DreamCity WebRadio είναι μία κοινότητα ανθρώπων και μία ιντερνετική ραδιοφωνική παρέα, μέσα από την οποία εμείς οι «κάτοικοί» της, «ανταλλάσσουμε» μουσική, απόψεις, γνώσεις, ιδέες, χιούμορ και πολιτισμό.

Στο ιντερνετικό ραδιόφωνο της «Ονειρούπολης», η μουσική παίζει ασταμάτητα όλο το 24ωρο, ενώ μπορεί κανείς να παρακολουθήσει και τις προγραμματισμένες ζωντανές εκπομπές των εκλεκτών παραγωγών.

Στην ομάδα DreamCity στο facebook, τα μέλη μπορούν να δημοσιεύουν, οτιδήποτε έχει σχέση με μουσική, λογοτεχνία, ποίηση, θέατρο, κινηματογράφο, φωτογραφία, αρχιτεκτονική, γλυπτική και φυσικά ότι έχει σχέση με το καλό χιούμορ.

Το Όνειρο;

Μία παρέα γεμάτη από ήχους και χρώματα, απαλλαγμένη όμως από κάθε είδους «χρωματισμό», χωρίς φανατισμούς και παρωπίδες!

Μία παρέα ο ένας για τον άλλον και όλοι για όλους!

Έτσι ακριβώς όπως ονειρευόμαστε την κοινωνία μας!

Web page: www.dreamcity.gr

Blog: https://news.dreamcity.gr/

Facebook group: https://www.facebook.com/groups/935813559800756/

Facebook page: https://www.facebook.com/DreamCityWebRadio/

Instagram: https://www.instagram.com/dreamcitywebradio/

Twitter: https://twitter.com/DreamCityWR

Email: info@dreamcity.gr

.

Αυτά λοιπόν, έγραψε εκείνος. Τώρα, για το μέλλον αυτής της συνεργασίας, δεν έχω να σας πω πολλά. Θα δούμε τι χατίρια θα μου κάνει ο χρόνος μιας κι επίκεινται κι άλλες νέες συνεργασίες απ’ το φθινόπωρο. Αν δεν τα καταφέρω να ετοιμάσω πολλά ακόμη κείμενα φέτος, ίσως το 2020 πάλι. Αρκεί να είμαστε καλά… Αυτό είναι το βασικό ζητούμενο για όλ@.

Κάθε επιτυχία εύχομαι στην Αγγελική και τον Σπύρο, σ’ όλη την παρέα της “Ονειρούπολης” τους κι ακολούθως σε ‘σας που θ’ ακούσετε ελπίζω το σταθμό, καλή ακρόαση. Μέχρι να τα ξαναπούμε.

.

.

Radio La Colifata

.

.

Όσοι παρακολουθείτε την πορεία του Μanu Chao, ξέρετε σε τι αναφέρεται ο τίτλος. Οι υπόλοιποι θα εκπλαγείτε, όταν σας εξηγήσω πως πρόκειται για τον πρώτο ραδιοφωνικό σταθμό στον κόσμο που εκπέμπει μέσα από ένα ψυχιατρικό ίδρυμα, το «Jose T. Borda», που εδρεύει στο Buenos Aires της Αργεντινής.

«Radio La Colifata», σημαίνει «Ράδιο η τρέλα», αφού colifatos στην αργεντίνικη αργκό είναι οι τρελοί κι αυτό λέγεται μάλλον με χαριτωμένο τρόπο («αξιαγάπητοι τρελοί»). Ο Alfredo Olivera, ψυχολόγος και διευθυντής του «Jose T. Borda», είχε την γνώμη ότι το ραδιόφωνο μπορούσε να βοηθήσει τους ψυχικά πάσχοντες να εκφραστούν, να εξελίξουν την προσωπικότητα τους, να βγουν απ’ το ίδρυμα και να δώσουν μηνύματα κατά του στίγματος που δημιουργούν σε κοινωνικό επίπεδο οι ψυχικές ασθένειες.

Το εγχείρημα ξεκίνησε χάρη στην επιμονή μερικών φοιτητών αλλά και του ίδιου το 1991. Ο τεχνικός εξοπλισμός αποκτήθηκε κι εκσυγχρονίζεται με μεμονωμένες δωρεές αλλά και κρατικές επιδοτήσεις και το όλο ‘πείραμα’ πήγε τόσο καλά με αποτέλεσμα να συντονίζονται στην συχνότητά του σήμερα εκατομμύρια άνθρωποι.

Όσοι θέλετε μάλιστα να κατεβάσετε το cd με τα τραγούδια των colifatos και του Μanu Chao, απ’ τη διεύθυνση www.vivalacolifata.org εντελώς δωρεάν. Ωστόσο υπάρχει η δυνατότητα να προσφέρετε και χρήματα για να ενισχύσετε αυτή την προσπάθεια αν το επιθυμείτε. 

Στο cd υπάρχουν γνωστά τραγούδια του Chao σε νέες εκτελέσεις, αλλά και καινούρια που παίζει με τους colifatos. Το υλικό διανθίζεται με ποίηση, ανέκδοτα και ιστορίες που βέβαια διηγούνται οι περί ου ο λόγος, πάσχοντες

Τα τραγούδια έχουν ως θέμα «τη ζωή, το θάνατο, τις μητέρες, τη μοναξιά, την αγάπη, το τάνγκο, τον Πάπα, το τέλος του κόσμου, τον ήλιο και τις τρελές γιαγιάδες» όπως αναφέρεται στο δελτίο τύπου, ενώ σκοπός του είναι «να γελάσουμε, να κλάψουμε και να συλλογιστούμε για τη ζωή».

Απ’ τα γεγονότα που αξίζει ν’ αναφέρω είναι πως οι παραγωγοί αυτών των εκπομπών, εμφανίστηκαν και στην ταινία «Tetro» του Francis Ford Coppola. Έπαιξαν επίσης στο video clip του Αργεντίνου τραγουδιστή Javier Calamaro, που είχε τίτλο «Εste Μinuto» (σ’ αυτό θ’ ακούσετε και μια πασίγνωστη ελληνική φράση) και για κείνους γυρίστηκε και το ντοκιμαντέρ του Carlos Larrondo, για το οποίο μπορείτε  να δείτε εδώ περισσότερες λεπτομέρειες.

Σας προτείνω να εξερευνήσετε τους συνδέσμους που αναφέρω παραπάνω,  να δείτε τα video, να κατεβάσετε το cd κι αν θέλετε να κάνετε τις δωρεές σας.

Επίσης κάνοντας κλικ εδώ, μπορείτε να δείτε κι άλλα πολλά σχετικά video, αλλά θα πρότεινα να επισκεφτείτε και την σελίδα του tvxs, που θα βρείτε εδώ κι έχει κάνει σχετικό αφιέρωμα, ώστε να μάθετε τα πάντα, χωρίς το εμπόδιο της ξένης γλώσσας.

Πίστευα ότι ήταν γνωστά όλα αυτά, αλλά μια συζήτηση με φίλους, με έπεισε να επαναφέρω το θέμα και πιστεύω πως φυσικά έχει νόημα, αν κάποιοι από σας δεν το γνώριζαν.

Έχει νόημα όμως  και για έναν σημαντικότερο λόγο: επειδή αποδεικνύει πως οι ψυχικά πάσχοντες δεν είναι άνθρωποι με «περιορισμένες δυνατότητες», όπως πολλοί πιστεύουν ή τους βολεύει να πιστεύουν. Και στην πρώτη ευκαιρία που τους δίνεται, το αποδεικνύουν. Αυτό αξίζει να κρατήσετε.-

.

.

.