Εντυπώσεις απ’ την παρουσίαση του graphic novel για τον Γιαννούλη Χαλεπά στο «Παραρλάμα»

Photo Credits: Ευανθία Σακελλάρη

Την Τετάρτη 9 Οκτωβρίου 2019, στις 7.30 το απόγευμα, έγινε στο «Παραρλάμα», σ’ ένα φιλόξενο χώρο δηλαδή στο Παγκράτι, η παρουσίαση του graphic novel «Γιαννούλης Χαλεπάς, Ο μύθος της νεοελληνικής γλυπτικής» , των Θανάση Πέτρου και Δημήτρη Βανέλλη. Την εκδήλωση διοργάνωσαν από κοινού το «Δίκτυο Ακούγοντας Φωνές» και οι εκδόσεις «Πατάκη» κι εκτός απ’ τους δημιουργούς, μίλησαν η Λεμονιά Αβαγιάννη κι ο Λυκούργος Καρατζαφέρης. Ήμουν κι εγώ εκεί όπως βλέπετε και χάρηκα πολύ ομολογουμένως που έλαβα μέρος.

Photo Credits: Ευανθία Σακελλάρη

Απ’ τις ερωτήσεις και τις τοποθετήσεις του κόσμου που κατέκλυσε το χώρο, ήταν φανερό πόσο ενδιαφέρει η ιστορία του Γιαννούλη Χαλεπά και το έργο του και σ’ αυτό το βιβλίο έχει γίνει μεγάλη έρευνα και πολύ σοβαρή δουλειά (να το διαβάσετε και θα το διαπιστώσετε κι εσείς). Αλλά φάνηκε συνακόλουθα και τι δίψα υπάρχει για ενημέρωση γύρω από τα θέματα με τα οποία ασχολούνται ως επιστήμες, η ψυχολογία κι η ψυχιατρική.

Photo Credits: Ευανθία Σακελλάρη

Οι εντυπώσεις μου δεν θα μπορούσαν παρά να είναι άριστες, όχι μόνο γιατί παραβρέθηκα σε τόσο καλό πάνελ (παρέα με τον Λυκούργο Καρατζαφέρη που χρόνια πορευόμαστε στον ίδιο χώρο), σε τόσο ενδιαφέρουσα και ζωηρή κουβέντα, αλλά κι επειδή η συγκεκριμένη βραδιά αποτελούσε ένα ορόσημο για μένα κι οι άνθρωποι που το ήξεραν παρέκαμψαν κάθε εμπόδιο για να βρεθούν εκεί. Κι εγώ έτσι τις καταλαβαίνω και τις μετράω τις φιλίες.

Photo Credits: Παραρλάμα

Χάρηκα επιπλέον που γνώρισα καινούρια πρόσωπα όπως η Λεμονιά Αβαγιάννη κι ο Δημήτρης Βανέλλης (με το Θανάση Πέτρου είχαμε ξαναβρεθεί), κι άτομα απ’ τα οποία έβλεπα μόνο το προφίλ τους στο Facebook όπως η Σοφία που πολύ καλά έκαναν και τόλμησαν να έρθουν.

Photo Credits: Νώντας Κλεάνθης

Βέβαια, ακόμη πιο συγκινητικό ήταν που βρέθηκαν κοντά μου η Ευανθία Σακελλάρη, ο Γιώργος Τσιτούρας, ο Αντώνης Τσόκος, η Θεοδώρα Κοκκίνου, ο Νώντας Κλεάνθης, ο Γιάννης Καραγεώργος, μέλη της κατάληψης «Παπουτσάδικο» αλλά και μέλη της «Πρωτοβουλίας ‘Ψ’ » , κι άλλων συλλογικοτήτων που τ’ όνομά τους δεν αναφέρω αλλά κρατάω στη μνήμη μου τα πρόσωπα τους.

Photo Credits: Παραρλάμα

Κάποιες και κάποιοι τους μάλιστα, παρέμειναν όρθιοι ως το τέλος της εκδήλωσης κι υπήρξαν και φίλοι που ήταν εκεί, αλλά δεν μπορέσαμε να μιλήσουμε καθόλου. Τους Ευχαριστώ όμως με όλη μου την καρδιά, για τις φωτογραφίες, τα μηνύματα, τα ζεστά τους λόγια, τα δώρα, τις αγκαλιές. Ήταν μια ξεχωριστή βραδιά που θα θυμάμαι για καιρό και με κάνατε να χαμογελάω, επειδή ήσασταν εκεί… Ξέρετε εσείς.-

Advertisements

Το νέο βιβλίο του Θεόδωρου Μεγαλοοικονόμου κυκλοφόρησε απ’ τις εκδόσεις «Άγρα»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΕΓΑΛΟΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

ΡΩΓΜΕΣ, ΡΗΓΜΑΤΑ
ΚΑΙ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ
ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ

Εκδόσεις Άγρα, Οκτώβριος 2019
Αριθμός σελίδων : 448, Τιμή : 22,00 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-386-4

ΤΟ ΚΡΙΣΙΜΟ ΕΡΩΤΗΜΑ, το μεγάλο διακύβευμα του σήμερα στον χώρο της ψυχικής υγείας είναι το πώς η ψυχιατρική, που, κάτω από την άμεση ή έμμεση χειραγώγηση της από το φαρμακοβιομηχανικό σύμπλεγμα, έχει βουλιάξει στον βιολογικό αναγωγισμό, στις διαγνωστικές ετικέτες, στον μονόδρομο του ψυχοφάρμακου, στη διαχείριση και στην καταστολή αντί για την απάντηση στις ανάγκες των υποκειμένων, θα μπορέσει ν’ ανοιχτεί σε άλλους, ριζικά εναλλακτικούς και χειραφετητικούς ορίζοντες.


Σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής, κοινωνικής και πολιτισμικής κρίσης διεθνώς, με έναν διαρκώς εντεινόμενο ρατσισμό απέναντι στην όποια διαφορετικότητα, όταν όλο και ευρύτερα στρώματα του πληθυσμού πετιούνται σ’ έναν κοινωνικό καιάδα ως περιττοί και πλεονάζοντες, πώς θα μπορέσει η ψυχιατρική να αντλήσει από τις χειραφετητικές πρακτικές και αντιλήψεις ενός σχετικά πρόσφατου παρελθόντος, και να γίνει μια άλλη ψυχιατρική, που δεν θα χάνει τον άρρωστο πίσω από την αρρώστια, που θα μπορεί να δει και να νιώσει ότι το παράλογο είναι μέσα μας όπως και ο λόγος; Πώς θα μάθει να διαλέγεται και να διαπραγματεύεται αντί να επιβάλλει;


Και πατώντας στη χειραφετητική κληρονομιά του ’60 και του ’70, που μοιάζει να έχει ξεχαστεί, πώς θα τη φέρει και πάλι στο προσκήνιο, όχι με σκοπό τη μηχανική της αντιγραφή, αλλά για να την ξεπεράσει, επινοώντας και ανακαλύπτοντας τις χειραφετητικές διαδρομές και διεξόδους στις νέες συνθήκες όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί.

Κείμενα για τις υπαρξιακές και κοινωνικές ρίζες του ψυχικού πόνου, την κατασκευή της σχιζοφρένειας, τη βιολογικοποίηση της παιδικής «ζωηρότητας», τα ψυχοφάρμακα, τις νευροεπιστήμες, τις ιδεολογίες του ψυχιατρικού εκσυγχρονισμού, τα ψυχιατρικά ιδρύματα, τις «μη κερδοσκοπικές» οργανώσεις και την ιδιωτικοποίηση της ψυχικής υγείας, την ιδρυματική βία, την ψυχιατρική και το δίκαιο, την ελληνική ψυχιατρική μεταρρύθμιση, την ψυχιατρικοποίηση και την ψυχολογικοποίηση της οικονομικής κρίσης κ.ά.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΕΓΑΛΟΟΙΚΟΝΟΜΟΥ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947. Σπούδασε ιατρική στο ΕΚΠΑ και, ως ψυχίατρος, από το 1982, ήρθε σε επαφή με το κίνημα της εναλλακτικής ψυχιατρικής, εμπνευσμένο από τον Ιταλό Φράνκο Μπαζάλια. Εργάστηκε διαδοχικά σε τρία ψυχιατρεία: στο Δρομοκαΐτειο (1986-1990), στο Κρατικό Θεραπευτήριο Λέρου (1990-1999) και στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής (1999-2014), παίρνοντας πρωτοβουλίες για μεθόδους και προγράμματα ριζικής αποδόμησης και ξεπεράσματος των ιδρυματικών πρακτικών στην κατεύθυνση της αποϊδρυματοποίησης. Ανέπτυξε συνεχή και συστηματική δραστηριότητα για την ανάπτυξη ενός εναλλακτικού κινήματος στην ψυχική υγεία, από κοινού με άτομα που διέθεταν ψυχιατρική εμπειρία, μαζί με οικογένειες, λειτουργούς ψυχικής υγείας και κοινωνικά κινήματα. Έχει δημοσιεύσει πολλά επιστημονικά άρθρα σε περιοδικά και συλλογικές εκδόσεις. Στις Εκδόσεις Άγρα κυκλοφορεί επίσης το βιβλίο του «Λέρος: Μια ζωντανή αμφισβήτηση της κλασικής ψυχιατρικής» (2016).

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας ‘Ψ’: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ «ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ» – «Μια από τα ίδια», όπως κάθε χρόνο, και ακόμα χειρότερα

Άλλη μια «Παγκόσμια Ημέρα για την Ψυχική Υγεία», κάθε χρόνο στις 10 Οκτώβρη, που δεν χρησιμεύει παρά απλώς για να υπενθυμίσει την προϊούσα εξάπλωση και επιδείνωση των προβλημάτων ψυχικής υγείας παγκοσμίως (και φυσικά στην Ελλάδα) και συμβαδίζει με την ταυτόχρονη υποχρηματοδότηση, συρρίκνωση και βιολογικοποίηση των συστημάτων ψυχικής υγείας στην μια χώρα μετά την άλλη.

Η φετινή «Παγκόσμια Ημέρα» είναι αφιερωμένη στην «Προαγωγή της Ψυχικής Υγείας και στην Πρόληψη των Αυτοκτονιών». ΄Ηδη από την δεκαετία του 90 τα think tank του ΠΟΥ είχαν κάνει και αυτά τις εκτιμήσεις τους για το ζοφερό μέλλον που έβλεπαν να έρχεται (όπως κάνουν τα think tank όλων των οργανισμών του κυρίαρχου συστήματος), προβλέποντας, ήδη από τότε, ότι οι αυτοκτονίες θα είχαν τέτοια ραγδαία άνοδο ώστε, μέχρι το 2020, να φτάσουν ν΄ αποτελούν, διεθνώς, τη δεύτερη αιτία θανάτου (μετά τα καρδιαγγειακά νοσήματα).

Η Ελλάδα ήταν μια από τις χώρες στις οποίες αυτό επιβεβαιώθηκε στο υπέρτατο βαθμό μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης και τα διαδοχικά μνημόνια μετά το 2010, όταν οι κατ΄ έτος αυτοκτονίες, σε μια χώρα με τα πιο χαμηλά ποσοστά αυτοκτονιών στην Ευρώπη, απέκτησαν τον πιο υψηλό ρυθμό ανόδου και έφτασαν μέχρι και να διπλασιαστούν σε σχέση με αυτές προ του ξεσπάσματος της κρίσης (οι πραγματικές και όχι αυτές που «καταφέρνει» να καταγράψει η ΕΛΣΤΑΤ).

Στις επισημάνσεις του ΠΟΥ περιλαμβάνονται ζητήματα γνωστά από μακρού, τα οποία και ως Πρωτοβουλία ‘Ψ’ έχουμε επανειλημμένως επισημάνει, όπως ότι η ανεργία, η οικονομική καταστροφή και η προσφυγιά είναι μεταξύ των κυριότερων ψυχοπιεστικών παραγόντων που οδηγούν στην εξάπλωση και επιδείνωση των ψυχοπαθολογικών εκδηλώσεων, των εισαγωγών για ψυχιατρική νοσηλεία, των καταθλιπτικών συμπτωμάτων, των αυτοκτονιών. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, περίπου ένας στους δέκα καταγράφεται, διεθνώς, με κάποιας μορφής, ήπια, ή πιο σοβαρή, «ψυχική διαταραχή», περισσότεροι από 350 εκ. άνθρωποι σε όλο τον κόσμο υποφέρουν από συμπτώματα στο καταθλιπτικό φάσμα, ενώ περί τις 800.000 είναι ετησίως οι καταγεγραμμένες, διεθνώς, αυτοκτονίες και, φυσικά, πολλαπλάσιες οι απόπειρες. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, στους νέους 15 έως 27 ετών η αυτοκτονία έχει φτάσει να γίνει η κύρια αιτία θανάτου (πηγάζοντας από τις διάφορες μορφές βίας, κακοποίησης, απομόνωσης, απουσίας μέλλοντος κλπ). Είναι, τέλος, ενδιαφέρουσα και η επισήμανση που κάνει για τις σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία που έχει η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, οι (κυρίαρχες πλέον) συνθήκες εργασιακής ανασφάλειας, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας.

Βέβαια, όλα αυτά ήταν ανέκαθεν απλές επισημάνσεις, χωρίς ποτέ κανένα πρακτικό αντίκρισμα. Είναι, άλλωστε, και στη φύση όλων αυτών των διεθνών οργανισμών να λειτουργούν, συχνά και μέσω κάποιων σωστών επισημάνσεων, ως το άλλοθι των κυρίαρχων εξουσιών για την εφαρμογή των διαμετρικά αντίθετων πολιτικών από αυτές που εξυπακούονται από αυτές τις επισημάνσεις.

Σ’ αυτή τη χώρα είχαμε, ακριβώς στις παραμονές της «Παγκόσμιας Ημέρας» αυτών των διακηρύξεων, ένα σαφέστατο δείγμα από τη μεριά του Υπουργείου Υγείας για το ποια πολιτική προεικονίζεται και στον τομέα της Ψυχικής Υγείας. Όχι, δηλαδή, ότι, ήδη από πριν, «δεν ξέραμε», αλλά η αιφνιδιαστική, με «επείγουσες νομοθετικές διαδικασίες» εκπαραθύρωση του εκλεγμένου, μέσα από συλλογικές/δημοκρατικές διαδικασίες Διοικητικού Συμβουλίου του ΚΕΘΕΑ, προκειμένου να μπορούν να διορίσουν ανεμπόδιστα τους εντεταλμένους τους για την υλοποίηση των πολιτικών που έχουν έτοιμες προς εφαρμογή, μιλάει για το τι μας περιμένει σε όλο τον χώρο της Ψυχικής Υγείας και της Υγείας γενικότερα.

Είναι σαφής η στόχευση στην υπονόμευση και στη διάλυση των «στεγνών» προγραμμάτων, συνδεδεμένων με πρακτικές κοινωνικής επανένταξης, στήριξης στην εκπαίδευση κλπ – και το ΚΕΘΕΑ, από συστάσεώς του, λειτουργεί σ΄ αυτή τη βάση, της οποίας «φέρων οργανισμός» ήταν ανέκαθεν αυτή ακριβώς η δημοκρατική λειτουργία, η γενική συνέλευση για την εκλογή του (άμισθου) ΔΣ κλπ, την οποία καταργεί η δεξιά κυβέρνηση Μητσοτάκη/Κικίλια. Μια «συνέλευση των μελών», δηλαδή, αυτών που συμμετέχουν στα θεραπευτικά προγράμματα, των οικογενειών τους, των λειτουργών της μονάδας, των εθελοντών. Αυτοί που πρώτοι απ΄ όλους θα πληγούν από αυτή την επέλαση του αυταρχισμού, θα είναι ακριβώς όλες και όλοι αυτοί που είχαν κατακτήσει, μέσω αυτών των διαδικασιών, ένα λίγο-πολύ ισότιμο ρόλο μέσα στην ίδια την συνέλευση της δομής. Κάτι που αποτελεί το ζητούμενο για την ίδια την πραγματική και όχι επίπλαστη θεραπευτικότητα μιας μονάδας (ψυχικής υγείας, απεξάρτησης κοκ).

Η επίθεση στο ΚΕΘΕΑ δεν είναι παρά ένα πρώτο βήμα στην αποδιάρθρωση των υπαρχουσών δομών απεξάρτησης (του 18Ανω κλπ), στα πλαίσια μιας πολιτικής προσανατολισμένης στο μονόδρομο των υποκατάστατων (μεθαδόνης κλπ), συνδυασμένης με το «νόμο και τάξη», μετά τους πρόσφυγες, και για τους τοξικοεξαρτημένους (που το ίδιο το κυρίαρχο σύστημα πολλαπλασιάζει και έχει γκετοποιήσει σε διάφορα σημεία, αλλά που τώρα αυτό, προφανώς «ενοχλεί» την «τουριστική ανάπλαση»), μέσω των «χώρων ελεγχόμενης χρήσης» (που θεσμοθέτησε η προηγούμενη κυβέρνηση), αλλά και της βίαιης απομάκρυνσης, με τις «επιχειρήσεις- σκούπα» (έως και του εγκλεισμού) μακριά από το κέντρο της πόλης… «να μη φαίνονται».

Και η φετινή «Παγκόσμια Ημέρα της Ψυχικής Υγείας» μας βρίσκει, λοιπόν,
-με το 65% των εισαγωγών για ψυχιατρική νοσηλεία να είναι ακούσιες,
-με τις πρακτικές της καταστολής και της «περιστρεφόμενης πόρτας» κυρίαρχες και αυτονόητες (ως, δήθεν, «ιατρικές πράξεις»),
-χωρίς καμιά κοινωνική στήριξη για όσες και όσους έχουν ανάγκη,
-με πολλαπλασιασμό των αστέγων, ένα μεγάλο ποσοστό των οποίων είναι άτομα με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας,
-με τα πολλαπλασιαστικά αυξανόμενα προβλήματα ψυχικής υγείας των προσφύγων να μένουν αναπάντητα, συχνά να μην κατανοούνται καν και να απορρίπτονται στον Καιάδα – όπως και πολλών ντόπιων,
-με παντελή έλλειψη κοινοτικών υπηρεσιών και υποτυπώδεις παιδοψυχιατρικές υπηρεσίες
-χωρίς, «ποτέ και πουθενά», καμιά τομεοποίηση,
-με όλες τις υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας (όπως και συνολικά της Υγείας) δραματικά υποστελεχωμένες και υποχρηματοδοτημένες,
-με την ακραία βιολογικοποίηση της ψυχιατρικής και την χειραγώγηση της ψυχιατρικής κοινότητας από το βιο-φαρμακο-βιομηχανικό σύμπλεγμα.

΄Ηδη η προηγούμενη κυβέρνηση έχει αφήσει έτοιμο (καθώς δεν είχε προλάβει, λόγω εκλογών, να το ψηφίσει) το νομοσχέδιο για την «ακούσια θεραπεία στην κοινότητα», ενώ και το βίαιο κλείσιμο των ψυχιατρείων, που είχε πάρει αναβολή το 2015, παραμένει ως μια επικρεμάμενη απειλή.

Αυτή είναι η «Παγκόσμια Ημέρα της Ψυχικής Υγείας» του έτους 2019 για αυτή τη χώρα και μας περιμένουν πολλά, για αντίσταση, οργάνωση και διεκδίκηση. Στην κατεύθυνση πάντα μιας ριζικά εναλλακτικής και χειραφετητικής Ψυχικής Υγείας.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

.

.




Συζήτηση με αφορμή το graphic novel «Γιαννούλης Χαλεπάς»

Το Δίκτυο Ακούγοντας Φωνές
και οι Εκδόσεις Πατάκη σας προσκαλούν
την Τετάρτη 9 Οκτωβρίου 2019 στις 19:30
στο καφέ Παραρλάμα
(Εμπεδοκλέους 34, Παγκράτι)
σε μια συζήτηση με αφορμή το graphic novel
Γιαννούλης Χαλεπάς,
ο μύθος της νεοελληνικής γλυπτικής

των
Θανάση Πέτρου
Δημήτρη Βανέλλη

.

Θα συζητηθούν ζητήματα όπως η σχέση της δημιουργικότητας
με την τρέλα, τα άσυλα και τον καταναγκασμό,
τις ταξικές ανισότητες, την ιστορία της ψυχιατρικής
και τον ρόλο της κοινωνίας από τους:
Λεμονιά Αβαγιάννη (μέλος Δικτύου Ακούγοντας Φωνές)
Λυκούργο Καρατζαφέρη (ψυχίατρος)
Αικατερίνη Τεμπέλη (συγγραφέας, ψυχολόγος)
Θανάση Πέτρου και Δημήτρη Βανέλλη.

.

.

Εργαστήριο « Παράνοια και Ακραίες Καταστάσεις Συνείδησης»: απ’ το «Δίκτυο των Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές» σε συνεργασία με το Εργαστήριο Ποιοτικής Έρευνας στην Ψυχολογία και την Ψυχική Υγεία

Τρίτη 24/9/2019

17:00-20:00

Εργαστήριο «Παράνοια και Ακραίες Καταστάσεις Συνείδησης» με προσκεκλημένο Ομιλητή τον Peter Bullimore (Ιδρυτικό μέλος του Hearing Voices Network UK και του National Paranoia Network).

Η συμμετοχή είναι ελεύθερη, αλλά απαιτείται προεγγραφή. (Θα υπάρχει παράλληλη μετάφραση στα ελληνικά)

Διεύθυνση: Αίθουσα 421 Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, Πανεπιστημιούπολη, Ζωγράφου 

(Σε συνεργασία με το Εργαστήριο Ποιοτικής Έρευνας στην Ψυχολογία και την Ψυχική Υγεία)

.

Ο ομιλητής:

Ο Peter Bullimore είναι συν-ιδρυτής του Νational Paranoia Network και συντονιστής του Asylum Associates ενός εκπαιδευτικού και συμβουλευτικού φορέα σε θέματα φωνών και παράνοιας. Έχοντας περάσει δέκα χρόνια ως ψυχιατρικός ασθενής και έχοντας βιώσει αρκετές κρίσεις παράνοιας κατάφερε να διεκδικήσει τη ζωή του από το ψυχιατρικό σύστημα. Ζώντας ο ίδιος την εμπειρία φωνών και παράνοιας, έχει εμπνεύσει, ενθαρρύνει και υποστηρίξει τη δημιουργία αντίστοιχων ομάδων αυτοβοηθείας σε πολλά μέρη του κόσμου. Επιπλέον εκπαιδεύει άτομα στη διαχείριση φωνών και παράνοιας διεθνώς, συντονίζει εργαστήρια εκπαίδευσης με επαγγελματίες ψυχικής υγείας στη συνέντευξη του Maastricht και σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Manchester διεξάγει έρευνα πάνω σε θέματα ανάρρωσης.

.

Περιγραφή εργαστηρίου

Στόχος του εργαστηρίου είναι να συζητήσει ένα διαφορετικό τρόπο κατανόησης του νοήματος και διαχείρισης της εμπειρίας της παράνοιας και των ασυνήθιστων ιδεών, αποδομώντας την έννοια της παράνοιας και αναπτύσσοντας μια εναλλακτική προσέγγιση γύρω από αυτήν, προερχόμενη από τις ιδέες και τις πρακτικές του Παγκόσμιου Δικτύου Hearing Voices. Από το 1989, στο Maastricht της Ολλανδίας,ο ψυχίατρος Marius Romme και η ερευνήτρια Sandra Escher αναπτύσσουν μια προσέγγιση της εμπειρίας των φωνών, γνωστή ως «προσέγγιση του Maastricht», η οποία δίνει έμφαση στην αποδοχή και τη νοηματοδότηση των φωνών και άλλων ακραίων καταστάσεων συνείδησης όπως είναι η παράνοια . Η όλη προσέγγιση στηρίζεται σε τρεις βασικές αρχές σε σχέση με τις συγκεκριμένες εμπειρίες, ότι δηλαδή αυτές: α) αποτελούν ένα πολύ πιο συχνό φαινόμενο στο γενικό πληθυσμό από ότι πιστεύαμε παλαιότερα, β) αποτελούν μια προσωπική αντίδραση σε στρεσογόνα γεγονότα ζωής, το νόημα και η προέλευση των οποίων μπορούν να αποκρυπτογραφηθούν και γ) ότι είναι καλύτερο να τις προσεγγίζουμε ως μια αποσυνδετική εμπειρία και όχι ως ψυχωτικό σύμπτωμα (παρά το γεγονός ότι ενδέχεται να εμφανίζονται στο πλαίσιο ψυχωτικής συμπτωματολογίας, όπως οι παραληρηματικές ιδέες).

.

Που απευθύνεται

Το εργαστήριο απευθύνεται σε Ψυχολόγους, Επαγγελματίες Υγείας και Ψυχικής Υγείας, Εκπαιδευτικούς, Κοινωνικούς Λειτουργούς, Κοινωνιολόγους, Κοινωνικούς Ανθρωπολόγους, και Φοιτητές των σχολών αυτών, καθώς και σε άλλες ειδικότητες των κοινωνικών και ανθρωπιστικών σπουδών.

.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Η βασική γλώσσα του Εργαστηρίου είναι τα αγγλικά, και θα γίνεται παράλληλη μετάφραση από τα αγγλικά στα ελληνικά για τη συμμετοχή και κατανόηση όλων μας. Η εγγραφή συμμετοχής είναι απαραίτητη και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Οπότε, αν επιθυμείτε να παρακολουθήσετε το εργαστήριο, θα πρέπει να στείλετε mail στο qualitative.lab@ppp.uoa.gr με θέμα mail: «Συμμετοχή στο εργαστήριο 24/9». Αναφέρετε το όνομα σας, και αν θα έρθει κάποιο άλλο άτομο μαζί σας, να αναφέρετε το όνομά του/ της στο mail. Θα σας σταλεί mail επιβεβαίωσης για την συμμετοχή σας.

.

http://www.hearingvoices.gr

.

.

Ανακοίνωση της «Πρωτοβουλίας ‘Ψ’: ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΣΤΙΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ

Η «Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία» καταγγέλλει την αστυνομική αυθαιρεσία που εκφράστηκε, για πολλοστή φορά μέσα σε μια ψυχιατρική μονάδα, με την απειλή για σύλληψη της εφημερεύουσας ψυχιάτρου (και προέδρου της ΟΕΝΓΕ) στην ψυχιατρική κλινική του Θριασίου, όταν αυτή ζήτησε το αυτονόητο: να μην οπλοφορούν οι φρουροί-αστυνομικοί μέσα σε μια ψυχιατρική κλινική. Η απάντηση στο αίτημα να μην οπλοφορούν λόγω των κινδύνων που αυτό εγκυμονεί μέσα σ΄ ένα ψυχιατρικό τμήμα, δεδομένης και της πικρής εμπειρίας από πρόσφατα τραγικά συμβάντα (όπως αυτό στο Ρίο, όπου ένας υπό φύλαξη ασθενής άρπαξε το όπλο του φρουρού του και αυτοκτόνησε), αντιμετωπίστηκε με το κάλεσμα ενισχύσεων από την ομάδα ΔΙΑΣ για να συλλάβουν την ψυχίατρο!

Δεν ξέρουμε αν αυτή η πέραν κάθε νομιμότητας προκλητική αντίδραση έχει να κάνει με την έγχυση στο αστυνομικό σώμα, «νέων δόσεων» στο ανεξέλεγκτο και στο αυθαίρετο της δράσης του από την πρόσφατη κυβερνητική αλλαγή και τη νέα πολιτική του ηγεσία. Το σίγουρο είναι ότι η αστυνομική αυθαιρεσία μέσα στις μονάδες υγείας, και ιδιαίτερα τις ψυχιατρικές, είναι παλιά υπόθεση και πάντα στηριζόμενη στις πλάτες των πολιτικών προϊσταμένων των διαδοχικών κυβερνήσεων.

Είναι επανειλημμένες οι περιπτώσεις που οι αστυνομικοί-φρουροί κρατουμένων που νοσηλεύονται σε ψυχιατρικές μονάδες, επιδεικνύουν την «δεξιότητά τους να φρουρούν» πιέζοντας ασφυκτικά το προσωπικό της μονάδας για μηχανική καθήλωση του ασθενή, ή τον δένουν οι ίδιοι με χειροπέδες πάνω στο κρεβάτι του. Μεταφέροντας παρόμοιες στάσεις και πρακτικές και σε άλλους συν-ασθενείς που κρίνουν ως επικίνδυνους. Με συμπεριφορές συχνά αήθεις, προκλητικές προς νοσηλευόμενους και προσωπικό. Επιβάλλοντας να κλείνουν, ανεξαρτήτως ώρας, τα παράθυρα του θαλάμου, προκειμένου αυτοί να κάθονται άνετα στην πολυθρόνα τους, να πίνουν τον καφέ τους και να παίζουν με το κινητό τους. Απαιτώντας, ενίοτε, ακόμα και να είναι παρόντες στην εξέταση του ασθενή από τον γιατρό μέσα στο γραφείο του.

Η παρουσία των αστυνομικών μέσα στα ψυχιατρικά τμήματα δεν έχει να κάνει μόνο με τις συμπεριφορές αυτές, που είναι ανέκαθεν ο κανόνας. Έχει να κάνει με την ίδια την παρουσία τους, που είναι, καθεαυτή, τραυματική και εκφοβιστική για την πλειονότητα των νοσηλευομένων, καθώς η εμπλοκή με τις διωκτικές αρχές είναι η συνήθης και πολύ οδυνηρή εμπειρία της πλειονότητας των νοσηλευομένων, που έχουν, συχνά, συρθεί με βίαιο τρόπο για να νοσηλευθούν. Όταν το «διωκτικό παραλήρημα» κάποιων εξ΄ αυτών έχει πολύ συχνά να κάνει με ιδέες δίωξης από την αστυνομία, με παρακολουθήσεις κλπ. Το να εγκαθίστανται δύο αστυνομικοί–φρουροί μέσα σ΄ ένα ψυχιατρικό τμήμα (ενίοτε και περισσότεροι, ανάλογα με τον αριθμό των φυλασσομένων) και μάλιστα να οπλοφορούν, κάνει αυτές τις ιδέες να «επιβεβαιώνονται από την πραγματικότητα» του άμεσου περιβάλλοντος των ασθενών, μέσα στον ίδιο το χώρο που θα έπρεπε να βιώνουν ως χώρο θεραπείας και όχι ως χώρο περαιτέρω απειλής και δίωξης.

  Καλούμε όλες και όλους, άτομα με ψυχιατρική εμπειρία, επαγγελματίες ψυχικής υγείας, οικογένειες, συλλογικότητες, να κινητοποιηθούμε ενάντια στην αστυνομική αυθαιρεσία, το ίδιο όπως και στην ψυχιατρική καταστολή.


-Κανένας φρουρός με όπλα μέσα στα νοσοκομεία.

Έξω η αστυνομία από τις ψυχιατρικές μονάδες.

-Εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν, αρκεί να τις θέλουμε.

-Η επικινδυνότητα είναι των αστυνομικών και όχι των ασθενών

18/8/2019

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

.

.