ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ‘Ψ’: Η ΚΑΤΑΣΤΡΑΤΗΓΗΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ Ο ΑΣΦΥΚΤΙΚΟΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ ΣΤΙΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΙΝΔΥΝΟ ΠΑΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΟΪΟ

Αν και μέσα στον ορυμαγδό των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών εξελίξεων εν μέσω της πανδημίας του Covid-19 (από τις ζοφερές επιπτώσεις στη ζωή της πλειονότητας, μέχρι τη Μόρια) ζητήματα όπως αυτό της λειτουργίας των υπηρεσιών ψυχικής υγείας και της περαιτέρω καταστρατήγησης των δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων περνούν ακόμα πιο πολύ στην αφάνεια και στο περιθώριο, ωστόσο, κάποια μέτρα που παίρνονται ως προστατευτικά, υποτίθεται, από τον κορονοϊό, δεν πρέπει να διαφύγουν της προσοχής.

Καθώς, μάλιστα, στην Υγεία γενικότερα, η υγειονομική κρίση αντιμετωπίστηκε με σχεδόν αποκλειστικά περιοριστικά, απαγορευτικά και αστυνομικά μέτρα και καθόλου με πολιτικές στοχευμένες στην ενδυνάμωση του δραματικά υποστελεχωμένου και υποχρηματοδοτημένου συστήματος Υγείας (με μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, έμφαση στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και στα χωρίς κανένα περιορισμό και δωρεάν τεστ), στο σύστημα των υπηρεσιών ψυχικής υγείας, όπου τα δικαιώματα των ασθενών είναι πάντα υπό αμφισβήτηση και σε «καθεστώς εξαίρεσης», τα μέτρα που ήδη εφαρμόζονται και που διαρκώς γίνονται πιο ασφυκτικά, σηματοδοτούν την αντιμετώπιση των ψυχικά πασχόντων ως πολιτών «δευτέρας κατηγορίας».

Η πρόσφατα διορισμένη, και με γνωστό πολιτικό παρελθόν, υφυπουργός Υγείας, με αρμοδιότητα την ψυχική υγεία, Ζ. Ράπτη ανακοίνωσε (8/9), μια σειρά από «επικαιροποιημένα μέτρα», που πρέπει να τύχουν ιδιαίτερης προσοχής.

Για τα Κέντρα Ημέρας, τις Κινητές Μονάδες, τα Κέντρα Ψυχικής Υγείας και τα εξωτερικά ιατρεία των ψυχιατρικών τμημάτων προβλέπεται «αναστολή πραγματοποίησης των δια ζώσης ομαδικών δραστηριοτήτων, καθώς και όλων των εξωτερικών δράσεων».

Τέρμα, λοιπόν, οι ομαδικές συναντήσεις, όπου, αν τηρούνται τα συνήθη πια μέτρα (αποστάσεις, μάσκες), δεν υπάρχει τίποτα που να κάνει την κατάσταση πιο «επικίνδυνη» από οποιαδήποτε, με αυτούς τους όρους, ομαδική συνάθροιση.

Αλλά τέρμα και οι «εξωτερικές δράσεις», δηλαδή, βασικά οι κατ΄ οίκον επισκέψεις, στα έστω ελάχιστα ΚΨΥ που εξακολουθούσαν, και σε «κανονικούς καιρούς», να γίνονται ακόμα. Εξωτερική δράση είναι, λογικά, και αυτή των Κινητών Μονάδων. Δεν θα γίνονται τώρα πια ούτε οι, ούτως ή άλλως, αραιές επισκέψεις τους στα διάφορα νησιά και στην ηπειρωτική χώρα;

Και ναι μεν οι «ατομικές θεραπευτικές δράσεις» θα μπορούν να γίνονται «δια ζώσης», αλλά είναι εμφανέστατη η παρότρυνση να υποκαθίστανται από επικοινωνία μέσω skype, messenger, viber. Αυτή η εξ΄ αποστάσεως επικοινωνία αφορά και τους ενοίκους των στεγαστικών δομών (!) και γενικά τους «ευάλωτους» (αλλά και τη λειτουργία των ΚΟΙΣΠΕ). Μιλάμε, δηλαδή, για πλήρη υποβάθμιση των υπηρεσιών σε πρωτοβάθμιο και γενικά κοινοτικό επίπεδο, ακριβώς την εποχή που αυτές οι υπηρεσίες είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαίες.

Ως προς τα δικαιώματα των ενοίκων των στεγαστικών δομών, είναι σαφέστατη η μεταχείρισή τους απλώς ως «νοσηλευόμενων του ιδρύματος» υπό καθεστώς φύλαξης και καθόλου ως κυριολεκτικά ενοίκων της δομής, με το αυτεξούσιο που αυτονόητα θάπρεπε να τους γίνεται σεβαστό και με όλη την αναγκαία στήριξη και συνοδεία. Ετσι διαιωνίζεται η «απαγόρευση των επισκέψεων κοινωνικού χαρακτήρα, εκτός από εξαιρέσεις υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις» – που ποιός θα τις κρίνει; Τι πιο αυτονόητο θα ήταν να γίνονται δεκτές οι επισκέψεις του καθενός, με μάσκα, αποστάσεις κλπ.

Αλλά ακόμα και η ατομική έξοδος του ενοίκου από τη δομή διατηρείται «στο μέτρο του δυνατού». Καταλαβαίνει κανείς ποιος ορίζει αυτό το «μέτρο του δυνατού», που πολύ εύκολα, για πολλούς/ές, τους περισσότερους/ες, όπως γνωρίζουμε πολύ καλά, έχει γίνει αδύνατο. ΄Άλλωστε, ακόμα και η χρήση του κινητού, που αναφέρεται ως επιτρεπτή στα «επικαιροποιημένα μέτρα», ξέρουμε πόσο είναι στην κρίση του κάθε έχοντος, εν προκειμένω, την εξουσία να το στερήσει και να το απαγορεύσει, πάντα υποτίθεται, για «θεραπευτικούς λόγους».

Και είναι ενδιαφέρον για την εγκληματική ασχετοσύνη όσων έλαβαν αυτά τα μέτρα ότι ορίζουν πως, «σε κάθε περίπτωση υπόνοιας νόσησης, πρώτα γίνεται αξιολόγηση από τον ιατρό της μονάδας και στη συνέχεια επικοινωνία για αναφορά στον ΕΟΔΥ…». Όταν ο ιατρός της μονάδας είναι, φυσικά, ψυχίατρος, ο οποίος, ως επί το πλείστον, μπορεί να περνάει από τη μονάδα και μια φορά το μήνα και ότι ο ΕΟΔΥ που έχουν κατασκευάσει, κάνει ό,τι μπορεί για να ξεφορτώνεται την κάθε ύποπτη περίπτωση στην όποια, ιεραρχημένη, «ατομική ευθύνη».

Είναι ενδιαφέρον ότι, σε διαδικτυακή του ανάρτηση, ο πρόεδρος του δικτύου των ΜΚΟ ψυχικής υγείας «ΑΡΓΩ», Μ. Θεοδωρουλάκης δηλώνει ότι «τα μέτρα που υιοθετήθηκαν είναι σχεδόν αυτούσιες οι προτάσεις της ομοσπονδίας ΑΡΓΩ». Τι άλλο θα περίμενε κανείς από τους παρατρεχάμενους της όποιας εκάστοτε κυβέρνησης..

Είναι, μάλιστα, χαρακτηριστικό του κλίματος που έχει δημιουργηθεί στο χώρο της ψυχικής υγείας ότι, μια από τις πιο παλιές, «ιστορικές», ΜΚΟ ψυχικής υγείας απαιτεί, προκειμένου να επισκεφθούν ασθενή σε ψυχιατρείο, τον οποίο είχε αποφασιστεί να τον πάρουν σε δομή τους, απλώς για να (ξανα)συζητήσουν μαζί του (όχι ακόμα να τον πάρουν στη δομή), να κάνει τεστ. Χωρίς, φυσικά, να αναρωτιούνται αν πρώτα αυτοί, στη βάση αυτής τους της λογικής, θάπρεπε να κάνουν τεστ, που πάνε απ΄ έξω ως επισκέπτες. Αλλά επειδή «ο ψυχικά ασθενής είναι ψυχικά ασθενής», άρα είναι και πιο «επικίνδυνος» για τα πάντα.

Και μέσα σ΄ αυτό το κλίμα ανεξέλεγκτης καταστρατήγησης των δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων, με αφορμή και τον κορονοϊό, είχαμε και μια παρέμβαση βουλευτών της πρώην κυβέρνησης και νυν αντιπολίτευσης, με ερώτηση στη Βουλή, υποτίθεται για την «προστασία ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά την ακούσια ψυχιατρική νοσηλεία» (μια προστασία που δεν φρόντισαν ποτέ, στη πράξη και όχι στα λόγια, όσο ήταν κυβέρνηση). Και ζητούσαν να ψηφιστεί το «έργο ζωής» που δεν πρόλαβαν να ψηφίσουν τότε λόγω των εκλογών και που άφησε που πολλούς από τους συντάκτες του απαρηγόρητους: το νομοσχέδιο για την ακούσια νοσηλεία, βασικό στοιχείο του οποίου είναι η εισαγωγή και στην Ελλάδα της νεοφιλελεύθερης κοπής «ακούσιας θεραπείας στην κοινότητα». Είναι σαφές ότι κυβέρνηση και αντιπολίτευση, ως προς τα κατασταλτικά μέτρα σε πολλούς τομείς, πέρα από τις όποιες προσχηματικές, λεκτικές διαμάχες, βαδίζουν στον ίδιο δρόμο.

Απ΄ όλα αυτά δεν θα μπορούσε να λείψει η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία (ΕΨΕ) που, φέρνοντας βαρέως την προ δύο ετών ακύρωση της δυνατότητας να γίνονται ακούσιες νοσηλείες σε ιδιωτικές κλινικές, ετοίμασαν πρόταση προς την παρούσα κυβέρνηση (που, φυσικά, δεν θα πει όχι), με την οποία επαναφέρεται η δυνατότητα ακούσιων νοσηλειών σε ιδιωτικές ψυχιατρικές κλινικές – ακόμα πιο ανεξέλεγκτα από πριν.

Όλα αυτά αναδεικνύουν, εν μέσω μάλιστα της πανδημίας και της με κάθε τρόπο αξιοποίησής της για τα πιο αντιδραστικά μέτρα σε όλα τα πεδία, μια πολύ σκοτεινή ατμόσφαιρα που διαμορφώνεται στο χώρο της ψυχικής υγείας. Και όχι μόνο στην Ελλάδα.

Κάποιοι καλοθελητές θα μπορούσαν να πιαστούν για την ανάγκη της λήψης των οριζόντιων περιοριστικών μέτρων, πχ, από τα συμβάντα στην Αγγλία, όπου, σύμφωνα με δημοσίευμα του Independent (8/5/20), οι άνωθεν εντολές για τη λήψη μέτρων στις ψυχιατρικές μονάδες δόθηκαν όταν διαπιστώθηκε ότι οι θάνατοι στα ψυχιατρεία είχαν διπλασιαστεί σε σχέση με το 2019. Υπήρξαν 106 θάνατοι στα ψυχιατρικά νοσοκομεία μεταξύ 1 Μάρτη και 1 Μάη, σε σύγκριση με τους 51 την ίδια περίοδο το 2019. Οι 54 από αυτούς τους θανάτους οφείλονταν σε επιβεβαιωμένες μολύνσεις από τον κορονοϊό. Δεν πρέπει, ωστόσο, να παραβλέπεται η πολύ σημαντική επισήμανση της Care Quality Commission (CQC) ότι ο κίνδυνος για εξάπλωση του κορονοϊού και τους θανάτους από αυτόν, αφορά, πρωτίστως στα ψυχιατρικά νοσοκομεία «μέσης» και «υψηλής ασφαλείας» (που είναι, δηλαδή, από πολύ έως τελείως κλειστά, καθώς ο υποχρεωτικός συγχρωτισμός μπορεί να είναι πολύ πιο επικίνδυνος), αλλά (καθόλου τυχαίο) και σε ασθενείς που είναι στο καθεστώς της «υποχρεωτικής ψυχιατρικής θεραπείας στην κοινότητα».

Και φυσικά, η άλλη πλευρά της κατάστασης που καταγγέλθηκε στην Αγγλία (αλλά, προφανώς, αυτό που καταγγέλθηκε, δεν ισχύει μόνο για εκεί) που είναι η έμμεση επίπτωση του Covid-19 στην αύξηση της χρήσης των μηχανικών καθηλώσεων, του κλεισίματος σε δωμάτια απομόνωσης, της καταχρηστικής φαρμακευτικής δοσολογίας και των αυτοπροκαλούμενων θανάτων.

Άλλωστε, η βία κατά των ψυχικά πασχόντων καλά κρατεί, μέσα και έξω από τα ιδρύματα, με πιο ενδεικτική τη δολοφονική βία που ακούν οι αμερικάνοι αστυνομικοί όχι μόνο κατά του κάθε Τζωρτζ Φλόιντ, αλλά και κατά των ψυχικά πασχόντων καθώς, σύμφωνα με την Washington Post, «από τις αρχές του 2015, τουλάχιστον 1.254 άνθρωποι με ψυχικές και διανοητικές νόσους έχουν πέσει νεκροί από σφαίρες οργάνων της τάξης… πολύ συχνά με ρατσιστικά κίνητρα».

Εν κατακλείδι, το ότι δεν υπήρξαν θάνατοι από τον Covid-19 μέχρι τώρα στις ψυχιατρικές μονάδες στην Ελλάδα, δεν οφείλεται στα όποια μέτρα πάρθηκαν (ή δεν πάρθηκαν, όπως, πχ, της ενίσχυσης του συστήματος Υγείας), αλλά από τη συνολικότερη διαδρομή του κορονοϊού σ΄ αυτή τη χώρα, όπως και σε άλλες, με απρόβλεπτο, όμως, το μέλλον, καθώς ήδη άρχισαν και εδώ οι θάνατοι στα γηροκομεία κλπ.

Τα όποια μέτρα για την προστασία από την πανδημία, εν προκειμένω στο χώρο στης ψυχικής υγείας, δεν πρέπει επ΄ ουδενί να γίνει δεκτό να λαμβάνονται στη βάση της καταστρατήγησης των δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων. Υπάρχουν τρόποι προστασίας από τον Covid-19, που σέβονται τα δικαιώματα, την υποκειμενικότητα και το αυτεξούσιο των ψυχικά πασχόντων. Όπως απέδειξε και η πανδημία διεθνώς, είναι τα ποικίλων ειδών ιδρύματα που ευνοούν τους θανάτους.

Η στροφή στην κοινότητα, στην κατ΄ οίκον φροντίδα, στη διαπροσωπική επικοινωνία, στην ολόπλευρη στήριξη, είναι ο μόνος δρόμος.

Καλούμε όλες και όλους σ΄ έναν διαρκή αγώνα για υπεράσπιση των δικαιωμάτων όλων μας, μέσα και έξω από το μονάδες ψυχικής υγείας. Είναι τώρα που η «αντίσταση στο υπάρχον» είναι όσο ποτέ πριν αναγκαία, όσο ποτέ πιο απαραίτητη προϋπόθεση για την ίδια τη ζωή, για μια ζωή με αξιοπρέπεια.

14/9/2020

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

Η επόμενη συνάντηση/συνέλευση της «Πρωτοβουλίας ‘Ψ’ » : Παρασκευή 11/9/2020, ώρα 7μμ, στον Άγιο Ιωάννη

Η επόμενη συνάντηση/συνέλευση της «Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία» θα γίνει την  Παρασκευή, 11 Σεπτέμβρη, ώρα 7 μμ, στον καινούργιο μας χώρο στον Άγιο Ιωάννη, οδός Αιθαλίδος 11 (κοντά στην ομώνυμη στάση του μετρό).

Ένα από τα κύρια θέματα προς συζήτηση, θα είναι η οργάνωση και λειτουργία του χώρου, που είναι γενικά σε διαδικασία διαμόρφωσης. Επίσης, σκέψεις και προβληματισμοί, αλλά και δράσεις, απέναντι στη νέα κατάσταση στην οποία συνολικά βρισκόμαστε. Η ατζέντα της συνάντησης θα είναι ανοιχτή για όποια από τα τρέχοντα ζητήματα τεθούν και υπάρξει ο σχετικός χρόνος.

Στη συνάντηση θα πρέπει σίγουρα να τηρηθούν όλα τα απαραίτητα προστατευτικά μέτρα απέναντι στην πανδημία.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ‘Ψ’: «ΝΑ ΜΠΕΙ ΤΕΡΜΑ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΓΩΓΕΣ ΜΕ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΕΣ ΚΛΟΥΒΕΣ ΤΩΝ «ΑΣΘΕΝΩΝ ΤΟΥ ΑΡ. 69 ΠΚ» – ΕΙΝΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ»

Με αφορμή τις καταγγελίες που έγιναν για την ψυχολογικά κακοποιητική αντιμετώπιση και την ταλαιπωρία που υπέστησαν ασθενής του αρ. 69 (δηλαδή, «αδικοπραγούντος ατόμου που απαλλάσσεται της ποινής λόγω ψυχικής διαταραχής»), που μεταφερόταν με την «κλούβα των μεταγωγών» από το ΨΝΑ στο δικαστήριο για εκδίκαση της υπόθεσής του και η γιατρός που υποχρεωτικά τον συνόδευε, θα θέλαμε, ως Πρωτοβουλία ‘Ψ’, να επισημάνουμε μερικά πράγματα.

Για τους ασθενείς του αρ. 69 ΠΚ, αυτές οι μεταφορές από το ψυχιατρείο στο δικαστήριο με την «κλούβα του μεταγωγών» δεν είναι κάτι καινούργιο. Ανέκαθεν έτσι γινόταν. Την ημέρα που θα εκδικαζόταν η υπόθεσή του για άρση (ή και ανανέωση) του μέτρου θα πέρναγε, στις 7 πμ, η κλούβα να τον πάρει (με χειροπέδες) , κάνοντας το γύρο από τα όποια καταστήματα κράτησης για να στοιβάξει όλους όσων η υπόθεση θα εκδικάζονταν εκείνη την ημέρα και έπρεπε να είναι στην «Ευελπίδων». Μόλις έφταναν εκεί, θα μεταφέρονταν στο υπόγειο ενός εκ των κτιρίων (που λειτουργούσε ως προσωρινό κρατητήριο) για να μεταφερθούν στην αίθουσα του δικαστηρίου όταν έφτανε η ώρα εκδίκασης της υπόθεσής τους και, ανεξαρτήτως αποτελέσματος της δίκης, θα ξαναμεταφέρονταν στο υπόγειο κρατητήριο μέχρις ότου κλείσουν όλες ο υποθέσεις και η «Ευελπίδων» συνολικά, έτσι ώστε, και πάλι με την κλούβα, να μεταφερθεί ο καθένας απ΄ όπου είχε μεταφερθεί το πρωί, ο ασθενής του αρ. 69 στο ψυχιατρείο. Είναι χαρακτηριστικό ότι, ακόμα και ασθενείς που διέμεναν σε ανοιχτές εξωνοσοκομειακές στεγαστικές δομές (παράτυπα, με τη ευθύνη των θεραπόντων ψυχιάτρων, μέχρι την νομιμοποίηση της παραμονής σε στεγαστική δομή με το νόμο του 2017) μεταφέρονταν τη νύχτα πριν την μέρα της εκδίκασης της υπόθεσή τους, στο ψυχιατρείο, ώστε να παραληφθούν, το επόμενο πρωί, από το «μεταγωγών», με χειροπέδες κλπ.

Για πολλά χρόνια, το καθεστώς του «ασθενή του αρ. 69» ήταν μέσα σε μια δομική ασάφεια, φυλακτικού χαρακτήρα, κάτι μεταξύ Ψυχιατρικής και Δικαιοσύνης (στα πλαίσια της γνωστής διαχρονικής και αγαστής τους συνεργασίας και «αλληλοεξυπηρέτησης»). Με το νόμο 4509 του 2017 (ενός συνοθυλεύματος λεκτικά προοδευτικών αλλαγών και άκρως παλινδρομικών ρυθμίσεων), στο αρ.16, παρ. 3 αναφέρεται, έστω και στα λόγια, ότι «ο θεραπευόμενος (εννοεί του αρ. 69) δεν θεωρείται κρατούμενος σύμφωνα με την έννοια των άρθρων 172 και 173 του Ποινικού Κώδικα». Αρα, γιατί να συνεχίζεται το, ούτως ή άλλως ανέκαθεν απαράδεκτο, καθεστώς της μεταφοράς με «κλούβα» στο δικαστήριο (όπως και πολλά άλλα, που δεν είναι του παρόντος);

Και σαν να μην έφτανε αυτό, όταν, πριν λίγους μήνες, πρόκυψε ένα, αναφερόμενο, «περιστατικό βίας» ενός γνωστού «δύσκολου» ασθενή του ΨΝΑ (που κατασκευάστηκε ως «δύσκολος») κατά αστυνομικού μέσα στην κλούβα, απαιτήθηκε, με παρέμβαση εισαγγελέα, να συνοδεύει στην κλούβα τον μεταφερόμενο ασθενή και γιατρός, – στη λογική των μεταφορών με το ΕΚΑΒ νοσηλευόμενων στα ψυχιατρεία σε άλλα νοσοκομεία για παθολογικά ή άλλα σωματικά προβλήματα (όπου, ως γνωστόν, εδώ και χρόνια, έχει καθιερωθεί να μην συνοδεύει νοσηλευτικό προσωπικό, αλλά γιατρός).

Ένας κλασικός, για τη λειτουργία του συστήματος, οργανωτικός τραγέλαφος που έβαλε και τους γιατρούς στην ίδια ταλαιπωρία που ανέκαθεν υφίστανται οι ασθενείς και έτσι, αυτή η απάνθρωπη και άκρως αντιθεραπευτική διαχείριση, ήλθε στο φως της δημοσιότητας.

Είναι σαφές ότι, και αυτό το ζήτημα, όπως και πολλά άλλα που υπάρχουν, αλλά και τα πολύ περισσότερα που «έρχονται» (καθώς ετοιμάζονται ως νομοθετικές ρυθμίσεις, εγκύκλιοι κλπ, από την παρούσα κυβέρνηση) είναι αναπόσπαστες πτυχές ενός παγιωμένου νεο-ιδρυματικού συστήματος, με πολλές παλαιο-ιδρυματικές παραμέτρους – ενός συστήματος ψυχικής υγείας σε διαδικασία ολοταχούς σκλήρυνσης.

Χωρίς να μπούμε σε μια πιο εμπεριστατωμένη ανάλυση του ζητήματος, για το τι είναι και πώς θα πρέπει να αντιμετωπίζονται οι «αδικοπραγούντες ψυχικά πάσχοντες», από ένα «άλλο σύστημα Ψυχικής Υγείας», χειραφετητικό και κοινοτικά βασισμένο και από μια «άλλη Δικαιοσύνη», θα επικεντρώσουμε μόνο στη (δυστυχώς απλώς) φράση του ν.4509, ότι «δεν θεωρούνται κρατούμενοι».

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι δεν πάνε, πχ, στο δικαστήριο με την αστυνομία και την κλούβα, αλλά οι ίδιοι, ως υποκείμενα, με την εκάστοτε αναγκαία στήριξη και συνοδεία μελών της θεραπευτικής ομάδας. Γιατί είναι αυτή η ομάδα που εισηγείται την άρση (ή, σπανιότερα, την παράταση) του μέτρου και συνοδός/οί μπορεί να είναι μέλη της (όποιας ειδικότητας), που έχουν μια καλή θεραπευτική σχέση με τον άμεσα ενδιαφερόμενο και/ή πρόκειται να καταθέσουν σχετικά.

Πώς είναι δυνατό να μένει κάποιος, πχ, σε μια εξωνοσοκομειακή στεγαστική δομή (πόσο μάλλον να μένει στο σπίτι του και να κάνει, στα πλαίσια του μέτρου, «υποχρεωτική θεραπεία» σε ΚΨΥ, εξωτερικά ιατρεία κλπ – κάτι που το προβλέπει ο νόμος, αλλά, στην πράξη, πουθενά δε εφαρμόζεται) και όταν έλθει η ώρα της δίκης για την άρση του μέτρου, να πρέπει να μπει στο ψυχιατρείο και μετά στην κλούβα, να του βάλουν χειροπέδες κοκ;

Είναι σαφές ότι, άμεση διεκδίκηση, εν προκειμένω, πρέπει να είναι η πλήρης και οριστική κατάργηση της διαδικασίας της κλούβας, των «μεταγωγών» κλπ και η μετάβαση του ασθενή στο δικαστήριο με την συνοδεία των θεραπευτών του, κοντά στην ώρα που είναι να εκδικαστεί ή υπόθεσή του. Κάποιες, σχετικά σπάνιες, ιδιαίτερες περιπτώσεις, μπορούν να αντιμετωπίζονται με κατάλληλη προετοιμασία από την θεραπευτική ομάδα.

14/7/2020

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

Διήμερο 8 & 9 Ιουλίου – Ψυχική Υγεία & Κοινωνικά Κινήματα:εμπειρίες και αναστοχασμοί από, μετά και πέρα από τον γενικευμένο εγκλεισμό

Δελτίο Τύπου


Διήμερο 8 & 9 Ιουλίου – Ψυχική Υγεία & Κοινωνικά Κινήματα:
εμπειρίες και αναστοχασμοί από, μετά και πέρα από τον γενικευμένο εγκλεισμό


Η ομάδα Ψυχικής Υγείας του δικτύου Covid 19: Αλληλεγγύη Θεσσαλονίκης, με τη συμμετοχή του Κοινωνικού Χώρου για την Ελευθερία Μικρόπολις και του Δικτύου Αλληλεγγύης Κοινωνικών Ιατρείων (Αθήνα), διοργανώνουν διήμερο εκδηλώσεων (8 & 9 Ιουλίου) με κεντρικό θέμα την ψυχική υγεία στην εποχή του COVID-19. Το διήμερο αυτό διεξάγεται σε συνέχεια της προσπάθειάς μας, που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2020, να θέσουμε στο επίκεντρο του δημόσιου λόγου και των κινηματικών διεκδικήσεων τις βίαιες επιπτώσεις του γενικευμένου εγκλεισμού, ειδικότερα για τους ανθρώπους που διαβιούσαν και πριν την πανδημία σε ανάλογη συνθήκη. Με αφετηρία μας την εναντίωση στην ψυχολογικοποίηση και την ψυχιατρικοποίηση του κοινωνικού αυτού βιώματος και της ζωής εν γένει, καθώς και στις πολιτικές της βιοεξουσίας, προτάσσουμε τη σωματική, ψυχική και κοινωνική διάσταση της υγείας ως ένα αλληλένδετο όλον.


Το διήμερο θα διεξαχθεί 8-9 Ιουλίου στον κοινωνικό χώρο για την ελευθερία «Μικρόπολις» (Βενιζέλου & Βασιλέως Ηρακλείου 18) με εισηγήσεις, συζητήσεις και πολιτιστικό πρόγραμμα. Συμμετέχουν συλλογικότητες που δραστηριοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του lockdown, καθώς και άνθρωποι με βιώματα εγκλεισμού και κοινωνικού αποκλεισμού από Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κρήτη, Μυτιλήνη, Κόρινθο, Γιάννενα και Λομβαρδία (Ιταλία). Στόχος του διημέρου είναι η δημιουργία ενός κοινού τόπου για πολυφωνικό διάλογο επί των πολλαπλών εκφάνσεων και προεκτάσεων του εγκλεισμού και ο συντονισμός μας για κινηματικές διεκδικήσεις.


ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ
Ομάδα Ψυχικής Υγείας – Covid 19: Αλληλεγγύη θεσσαλονίκης
Επικοινωνία:
E-mail: psy . covid 19 solidaritythess @ gmail . com


Ακολουθεί αναλυτικά το πρόγραμμα του διημέρου

Πρόγραμμα διημέρου 8 & 9 Ιουλίου 2020 Ψυχική Υγεία & Κοινωνικά Κινήματα: εμπειρίες και αναστοχασμοί από, μετά και πέρα από τον γενικευμένο εγκλεισμό:


Τετάρτη 8/7
18:00 – 21:05 Αίθουσα εκδηλώσεων ΕΚΧ Μικρόπολις (2 ος όρ.)
18:00 Άνοιγμα του διημέρου
18:30-19:00 “Αναζητώντας και δημιουργώντας έναν κοινό τόπο για την ψυχική υγεία και τα κοινωνικά κινήματα σε καιρούς εγκλεισμών, αποκλεισμών και περιφράξεων”, ομάδα Ψυχικής Υγείας -Covid 19: Αλληλεγγύη Θεσσαλονίκης.
19:00-19:15 “Πανδημία και ψυχική υγεία. Βιοπολιτική και κοινωνικές αντιστάσεις”, Κατερίνα Μάτσα, Δίκτυο Αλληλεγγύης Κοινωνικών Ιατρείων (Αθήνα).
19:15-19:30 “Η ελευθερία είναι θεραπευτική και οι κοινωνικοί χώροι το έδαφός της”, Μικρόπολις Κοινωνικός Χώρος για την Ελευθερία (Θεσσαλονίκη).
19:35-19:50 “Χειραφέτηση και lock down: Μορφές εξουσίας, “Ανθρώπινες ή και όχι”, μέλος της ομάδας αυτοβοήθειας του δικτύου των ανθρώπων που ακούνε φωνές (Αθήνα).
19:50-20:05 “Ο φόβος για το άγνωστο”, Γιώργος Μαζαράκης, μέλος των Συλλογικών Δράσεων Κοινωνικής Αλληλεγγύης για το 18 Άνω (Αθήνα).
20:05-20:20 “Η φυλακή εντός μου”, Γιώργος, Κέντρο Απεξάρτησης Τοξικομανών Κρατουμένων Ελαιώνα Θηβών Κ.Α.Τ.Κ.Ε.Θ.
20:20-20:35 “Το βίωμα του εγκλεισμού και οι νέες συνθήκες που έφερε η πανδημία”, κρατούμενος Ελληνικών φυλακών.
20:35-21:05 Συζήτηση
21:05-21:20 Διάλειμμα
21:20-22:50 Ταράτσα – ΕΚΧ Μικρόπολις
21:20-21:35 “Προσανατολισμός, οργάνωση και δράσεις σχετικά με τις ευπαθείς ομάδες, τον κοινωνικό αποκλεισμό και την προάσπιση της ψυχικής υγείας μέσα από το βλέμμα της ομάδας Ψυχολογικής Ενδυνάμωσης της Κοινότητας Αλληλεγγύης Ηρακλείου Δημήτρης Κορνάρος (ΚΑΗ)”, Μαρία Α., μέλος της ΚΑΗ.
21:35-21:50 “Οι ομοιότητές μας σε μία κοινωνία με κοινές δυσκολίες”, Ηλιάνα Βαλσάμη, άτομο με αναπηρία και ψυχολόγος στην ειδική αγωγή, ομάδα Ψυχικής Υγείας του δικτύου Covid 19: Αλληλεγγύη Θεσσαλονίκης.
21:50-22:20 “Οι αόρατοι που έγιναν ορατοί”, Θοδωρής Σκυφτούλης, μέλος του πανελλαδικού δικτύου support art workers (Αθήνα) & Ιάκωβος Μηνδρινός, μέλος της ομάδας αλληλεγγύης support art workers (Αθήνα).
22:20-22:50 Συζήτηση
Aκολουθεί προβολή σύντομου βίντεο από τη δράση της κουζίνας Philoxeneia που διαθέτει φαγητό σε αστέγους χωρίς χαρτιά (Θεσσαλονίκη), προβολή της ταινίας μικρού μήκους “Μία καραντίνα γυρισμένη σε καραντίνα” του Γιώργου Μπαρμπαντένη και cocktail bar, έως τις 2:00μμ


Ομάδα Ψυχικής Υγείας – Covid 19: Αλληλεγγύη Θεσσαλονίκης Πέμπτη 9/7


18:30-20:20 Αίθουσα εκδηλώσεων ΕΚΧ Μικρόπολις (2 ος όρ.)
18:30-18:45 “Η οργάνωση των προσφύγων στον δρόμο της αυτοδιαχείρισης και της ελευθερίας”, Αυτοδιαχειριζόμενος καταυλισμός προσφύγων στο Λαύριο.
18:45-19:00 “Εγκλεισμός στο τετράγωνο: Πρόσφυγες και Καραντίνες στη Λέσβο”, Γιώργος Νικολακόπουλος, Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων σε ΜΚΟ στη Λέσβο.
19:05-19:35 “Η πανδημία του Covid-19 ως μεγεθυντικός φακός στο βίωμα του εγκλεισμού και του κοινωνικού αποκλεισμού των ανθρώπων με αναπηρία”, Γιάννης Μορφούλης, πολίτης με αναπηρία (Θεσσαλονίκη), Βαγγέλης Καρατζάς, Φάσμα-Σωματείο γονέων και συγγενών παιδιών με αυτισμό και Asperger Κορινθίας.
19:35-19:50 “Υπερβαίνοντας τον εγκλεισμό μέσω της αλληλοβοήθειας και η αναγκαιότητα επανοικειοποίησης του δημόσιου χώρου”, Covid-19 Ιωάννινα: Πρωτοβουλία αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας.
19:50-20:20 Συζήτηση
20:20-20:35 Διάλειμμα
20:35-22:35 Ταράτσα – ΕΚΧ Μικρόπολις
20:35-21:05 “Η ψυχική υγεία εν μέσω πανδημικής κρίσης στο Μιλάνο (Ιταλία): κρίση των δημόσιων υπηρεσιών υγείας και εναλλακτικές πρακτικές αλληλεγγύης”, μέλη της συλλογικότητας Salute Fuorimercato (Υγεία Εκτός- αγοράς), Μιλάνο.
21:05-21:35 “Η απάντηση αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας του αυτοδιαχειριζόμενου εργοστασίου Rimaflow κατά τη διάρκεια της πανδημίας πέρα από την αγορά”, Massimo Lettieri, εργαζόμενος στο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο Rimaflow/Fuorimercato (Μιλάνο).
21:35-22:05 Συζήτηση
22:05-22:35 Συμπεράσματα – Κλείσιμο Αλληλεγγύη Θεσσαλονίκης του διημέρου, Ομάδα Ψυχικής Υγείας- Covid 19: Η Βάσω Βασιλειάδου τραγουδάει ρεμπετοσμυρνέϊκα μαζί με τους Αθηνόδωρο Καρκαφίρη και Θέμη Παπαμηνά στο διήμερο εκδηλώσεων για την ψυχική υγεία.

****Το διήμερο θα μεταδίδεται ταυτόχρονα διαδικτυακά από το κανάλι του περιοδικού Βαβυλωνία στο youtube: https://www.youtube.com/channel/UCWNIK7MLGX4fnSN_hUMJ1fw

Ομάδα Ψυχικής Υγείας – Covid 19: Αλληλεγγύη Θεσσαλονίκης

Τελεσίδικη απόφαση κατά της Μ.Κ.Ο «Έδρα»

.

Η απόφαση του εφετείου καταδικάζει πλέον τελεσίδικα τη Μ.Κ.Ο «ΕΔΡΑ» για το παράνομο της απόλυσης του Γ.Ε.

Ο εν λόγω εργαζόμενος απολύθηκε εκδικητικά, γιατί ασκώντας τα επιστημονικά και θεραπευτικά του καθήκοντα υπερασπίστηκε τα δικαιώματα των ενοίκων στο οικοτροφείο που εργαζόταν , ως πρώην έγκλειστων σε ψυχιατρικά ιδρύματα, αλλά και ως ανθρώπων με πλήρη δικαιώματα ανεξαρτήτως φυλής, θρησκεύματος και υγείας.

Ο Γ.Ε. εξαιτίας της στάσης του αυτής στον εργασιακό χώρο , έγινε στόχος της διοίκησης της Μ.Κ.Ο, η οποία βαφτίζοντας τις διαφωνίες σε επιστημονικό και ηθικό επίπεδο σε «συγκρούσεις». Αρχικά με διάφορες μεθοδεύσεις προσπάθησε να τον αναγκάσει να παραιτηθεί , ενώ στη συνέχεια τον απομάκρυνε , από το οικοτροφείο, πηγαίνοντας τον σε άλλη μονάδα της Μ.Κ.Ο (που από την αρχή φαινόταν ότι ήταν θνησιγενής λόγω του ελλιπούς σχεδιασμού της). Έπειτα από μερικούς μήνες η μονάδα αυτή έκλεισε , οπότε και η διοίκηση τον απέλυσε επικαλούμενη έλλειψη θέσεων εργασίας !

Ελπίζοντας ότι η συγκεκριμένη απόλυση θα είναι και η τελευταία σε ένα προβληματικό εργασιακό πλαίσιο αλλά και ένα μακρύ κατάλογο από εκβιασμούς και παραβιάσεις στο χώρο των Μ.Κ.Ο. Παραβάσεις που αφορούν τόσο τους εργαζόμενους που δουλεύουν σε καθεστώς επισφάλειας και θίγονται τα εργασιακά τους δικαιώματα, αλλά και όσον αφορά τα δικαιώματα των ανθρώπων –ληπτών των υπηρεσιών-είτε για παράδειγμα στο χώρο της ψυχικής υγείας ,μέσα από νεοιδρυματικές αντιλήψεις οργάνωσης των δομών, είτε και στο προσφυγικό, όπου κράτος και Μ.Κ.Ο παίζουν ένα απάνθρωπο παιχνίδι αλληλο-επίρριψης ευθυνών στις πλάτες εργαζομένων και προσφύγων .

Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία, ΣΒΕΜΚΟ (Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις ΜΚΟ), ΣΒΕΨΥΚΟΙ (Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στην Ψυχική Υγεία και Κοινωνική Πρόνοια)

Η επόμενη συνάντηση/συνέλευση της «Πρωτοβουλίας ‘Ψ’ » : Σάββατο, 27/6/2020, ώρα 12.00, στο πάρκο Βουτιέ

Η επόμενη συνάντηση/συνέλευση της «Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία» θα γίνει το Σάββατο, 27/6/2020, ώρα 12.00, στο πάρκο Βουτιέ, (απέναντι από το Θέατρο Δόρας Στράτου-περιφερειακός Φιλοπάππου).


Θέματα:

  1. Ενημερώσεις και συζήτηση πάνω σε ζητήματα 
    εγκλεισμού , συνθηκών νοσηλείας κτλ   
  2. Δομές «φιλοξενίας ασυνόδευτων»
  3. Η εμπειρία από το camp της Μαλακάσας
  4. Δράσεις, παρεμβάσεις, συζητήσεις κτλ
  5. Οργανωτικά θέματα

Πρόσβαση με συγκοινωνίες:

-ΗΣΑΠ στάση Πετράλωνα (8 λεπτά περπάτημα)

-Τρόλεϊ γραμμή 15 στάση Φιλοπάππου (1 λεπτό περπάτημα)

Χάρτης: https://goo.gl/maps/QLDQxfy5b2c6Q1is6

.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ