Σταματώντας τα ψυχοφάρμακα-Μια συνάντηση απόψεων

.

.

Αυτό είναι το τέταρτο ντοκιμαντέρ του Daniel Mackler, που ανεβαίνει σ’ αυτό το blog. Τα άλλα τρία που παρακολουθήσατε με μεγάλο ενδιαφέρον, όπως φάνηκε απ’ τα σχόλια και τα μηνύματα σας, ήταν το «Πάρε αυτά τα σπασμένα φτερά» – Ντοκιμαντέρ για την θεραπεία απ’ την σχιζοφρένεια χωρίς φάρμακα”, το “Ανοιχτός Διάλογος: Μια εναλλακτική Φινλανδική προσέγγιση στη Θεραπεία της Ψύχωσης” και το “Θεραπευτικές Κατοικίες: Μια Εναλλακτική Σουηδική Προσέγγιση για τη Θεραπεία της Ψύχωσης”.

Το συγκεκριμένο video τώρα, για το οποίο γίνεται λόγος σήμερα, το ανέβασε το μέλος της Ψ Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία, Μ.Κ. στη σχετική σελίδα της ομάδας στο Facebook και το δανείστηκα από κει.

Θεώρησα πως κι αυτό αξίζει να το δείτε, για τους ίδιους λόγους που ήδη έχω υπογραμμίσει στις προηγούμενες σχετικές αναρτήσεις. Πρέπει κι οφείλουμε ν’ ακούμε τι λένε οι ίδιοι οι χρήστες κι οι Επιζώντες των υπηρεσιών ψυχικής υγείας.

Προσωπικά στάθηκα σε πολλά σημεία του, αλλά θ’ αναφέρω μόνο τρία, γιατί έχει νόημα, να το παρακολουθήσετε ολόκληρο μόνοι σας. Το πρώτο λοιπόν, έχει να κάνει με τα όσα εξομολογήθηκε μια νεαρή γυναίκα που κατάφερε να διακόψει τα ψυχοφάρμακα κι είναι αυτά ακριβώς τα λόγια της:

Η απόφαση να σταματήσω τα ψυχοφάρμακα ήταν το πιο τρομακτικό πράγμα που έχω κάνει, γιατί δεν ήξερα ποια ήμουν χωρίς τα φάρμακα και δεν είχα ιδέα ποια συναισθήματα ήταν δικά μου, ποιες σκέψεις ήταν δικές μου. Δεν είχα ιδέα για το ποια ήταν η προσωπικότητά μου. Όλα αυτά λοιπόν που γυρνούσαν στο κεφάλι μου… “δεν μπορείς να το κάνεις”… στηρίζονταν όλα στο φόβο. Και μόλις αναγνώρισα αυτόν τον φόβο και τον έκανα κτήμα μου, άρχισα να μιλάω γι’ αυτόν όπως ήταν: ήταν φόβος για το μέλλον, για το άγνωστο, φόβος για μένα, για τον πραγματικό εαυτό μου. Μόλις αναγνώρισα τον φόβο, μπόρεσα να συνυπάρξω μαζί του και να το κάνω”.

Ο φόβος αυτός εξάλλου που τόσο ειλικρινά περιγράφει, βρίσκεται πίσω από πολλές συνήθειες, καταχρήσεις κι εξαρτήσεις της ζωής μας κι η ατολμία αυτή νομίζω σε κανέναν μας δεν είναι ξένη, ανεξάρτητα απ’ το αν έχει ή όχι, ψυχιατρική εμπειρία. Γενικότερα τοποθετούμαι λοιπόν, την αναγνωρίζω και την κατανοώ.

Το δεύτερο σημείο που μου έφερε πολλές αναμνήσεις, είχε να κάνει με τα όσα είπε ένας ψυχολόγος, που βρισκόταν εκεί κι είναι αυτά τα λόγια του:

Λοιπόν, είναι ενδιαφέρον να είσαι κλινικός και να έρχεσαι εδώ, γιατί υπάρχουν παραλληλισμοί με το πως είναι στη δουλειά μου στο σύστημα ψυχικής υγείας και όταν προσπαθώ να βοηθήσω ανθρώπους, επειδή με πολλούς τρόπους δεν έχω φωνή να εκφράσω τις ιδέες μου και να ακουστώ, χωρίς να μου κλείσουν το στόμα, χωρίς να με κριτικάρουν, χωρίς να μου πουν ότι είμαι αφελής, ηλίθιος κι ότι “δεν ξέρεις, τι στο διάολο λες”. (…) Αν εκφράσω αυτό που πραγματικά σκέφτομαι, νιώθω ότι θα απορριφτώ, θα αποκλειστώ”.

Το τρίτο σημείο, στο οποίο στάθηκα, αφορά τις μαρτυρίες δύο ανθρώπων απ’ την Αλάσκα που παρευρέθησαν σ’ αυτή τη συνάντηση. Πρόκειται για δύο νεαρούς άντρες, δύο αδέρφια και θέλω να προσέξετε κι εσείς τι λένε, για να δείτε τι γίνεται όταν μια οικογένεια είναι αποφασισμένη να βοηθήσει το μέλος της που πάσχει με κάθε τρόπο. Κι είναι τόσο παρήγορα όσα θα δείτε και θ’ ακούσετε. Μακάρι τέτοιες γενναίες αποφάσεις, τέτοιες αποφάσεις αγάπης, να έπαιρναν κι άλλοι στον κόσμο και στην χώρα μας (όπου τάχα πιστεύουμε πως οι οικογένειες είναι εξαιρετικά δεμένες και ισχυρές), αντί με την ένδειξη του πρώτου προβλήματος να τρέχουν να εξασφαλίσουν εισαγγελική εντολή εγκλεισμού.

Θέλω να ξέρετε τέλος, πως το βιβλίο που αναφέρεται στο ντοκιμαντέρ, δηλαδή ο “Οδηγός Μείωσης της Βλάβης για τη Διακοπή των ψυχιατρικών Φαρμάκων” του Will Hall, έχει ανέβει εδώ απ’ το ελληνικό τμήμα του “Hearing Voices”. Μπορείτε να το διαβάσετε και να το κατεβάσετε, κάνοντας κλικ στο σύνδεσμο, αν σας ενδιαφέρει. Όπως λένε συμπερασματικά περίπου κι οι άνθρωποι που μιλούν στο ντοκιμαντέρ κάποια στιγμή: δεν κρίνουμε κάποιον που θέλει να παίρνει την αγωγή του κι αισθάνεται καλά μ’ αυτή του την απόφαση, ούτε ενθαρρύνουμε άλλους να κόψουν οπωσδήποτε τα ψυχοφάρμακα. Το μόνο που λέμε, είναι ότι αν το αποφασίσει κανείς, γίνεται. Γίνεται. Αυτό απλώς κρατήστε.-

.

.

.

Advertisements

Παρουσίαση βιβλίου: «Το ποτάμι στον καθρέφτη» της Αικατερίνης Τεμπέλη

.

Anemos

Άνεμος εκδοτική • Αιγίνης 14, 11362 Αθήνα • Τηλ.: 210 8223 574 • email: anemosekdotiki@yahoo.gr
http://www.anemosekdotiki.gr

.

Παρουσίαση βιβλίου
Αικατερίνη Τεμπέλη
«Το ποτάμι στον καθρέφτη»

.

12341443_10153285830864646_3734728856678362160_n

.

Η Άνεμος εκδοτική και η Αικατερίνη Τεμπέλη σας προσκαλούν
στην παρουσίαση του βιβλίου της με τίτλο
«Το ποτάμι στον καθρέφτη».

.

Για την συγγραφέα και το έργο της θα μιλήσουν:
Εύα Στάμου Δρ. ψυχολογίας-συγγραφέας
Αντώνης Τσόκος ποιητής

Αποσπάσματα από το βιβλίο θα αποδώσει ο σκηνοθέτης-ηθοποιός
Γιώργος Τριανταφύλλου.

.

Σας περιμένουμε την Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου, στις 7:00 μ.μ.
Loukoumi Bar • πλατεία Αβησσυνίας 3, Μοναστηράκι • τηλ.: 2103234814

Περισσότερες πληροφορίες: http://www.anemosekdotiki.gr

.

.

.

.

.

Εκπαιδευτικές συναντήσεις απ’ την «Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία»

.

.
Οπως γνωρίζετε, έχουμε αποφασίσει, στα πλαίσια της «Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία«, την διοργάνωση μιας σειράς εκπαιδευτικών συναντήσεων/συζητήσεων γύρω από θεματικές ενότητες για τις οποίες υπήρξε έντονο ενδιαφέρον.
Η θεματολογία οργανώθηκε με βάση τις ανάγκες και τις επιθυμίες των ανθρώπων που συμμετέχουν σε αυτή, καθώς πολλά από τα ζητήματα που περιλαμβάνονται έχουν ήδη ανοιχτεί στη διάρκεια των συνελεύσεών μας και αποτέλεσαν αφορμή για να επισημανθούν οι ενίοτε, άλλοτε λιγότερο και άλλοτε περισσότερο, διαφορετικές οπτικές που έχουμε πάνω στα συγκεκριμένα ζητήματα.

Οι συγκεκριμένες συναντήσεις θα είναι ανοικτές σε όλες και όλους που ενδιαφέρονται και η δομή/διαδικασία της καθεμιάς θα καθορίζεται από τους συμμετέχοντες σε αυτή. Σίγουρα θα υπάρχει μια αρχική εισήγηση, ίσως και περισσότερες, και θα ακολουθεί συζήτηση. Θα υπάρχει δυνατότητα, εφόσον προταθεί, κάποια, ή κάποιες, από τις συναντήσεις να πάρει την μορφή εργαστηρίου κλπ.

Η πρώτη συνάντηση θα γίνει στο χώρο της οδού Τροίας 44, αλλά είμαστε σε αναζήτηση άλλου, καταλληλότερου χώρου, οπότε κάθε πρόταση και ενέργεια για εξεύρεση κατάλληλου χώρου φιλοξενίας των συναντήσεων είναι δεκτή.

Απευθυνόμαστε σε κάθε συλλογικότητα, πολιτικό και κοινωνικό χώρο που ενδιαφέρεται να συμμετάσχει καθώς τα ζητήματα της ψυχικής υγείας έχουν σαφέστατα πολιτικές, πολιτισμικές και κοινωνικές διαστάσεις. Κύριο, όμως, ζητούμενο είναι η συμμετοχή των άμεσα ενδιαφερομένων, ατόμων με ψυχιατρική εμπερία, καθώς και των οικογενειών τους, ως των υποκειμένων που κατεξοχήν έχουν βιώσει τα θέματα με τα οποία καταπιανόμαστε. Εξάλλου μια χειραφετητική διαδικασία αυτομόρφωσης δεν μπορεί παρά να έχει στον κεντρικό της πυρήνα το λόγο των άμεσα ενδιαφερομένων.

Η πρώτη εκπαιδευτική συνάντηση θα γίνει την Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2015, 19.00-21.00, με τίτλο:»Μια σύντομη ιστορία της ψυχιατρικής (ευρωπαϊκής και ελληνικής). Κοινωνία και ψυχική υγεία. Ψυχιατρική και οικονομία. Από το ίδρυμα στην κοινότητα«.

Εισηγητής Θ. Μεγαλοοικονόμου. Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στο χώρο της οδού Τροίας 44.

Οι επόμενες θεματικές, οι οποίες έχουν συζητηθεί και συμφωνηθεί (μια ανά τρείς ή τέσσερις εβδομάδες), είναι οι εξής:

  • Η ακύρωση του βιώματος του υποκειμένου μέσα από την ολοκληρωτική μετάλλαξή του σε νόσο. Ο ρόλος και η λειτουργία των ταξινομικών συστημάτων.
  • Η ψυχιατρική μεταρρύθμιση, που ποτέ δεν έγινε, στη Ελλάδα. Τι είναι ως κουλτούρα και πρακτική και σε τι συνίσταται το «ολοκληρωμένο δίκτυο κοινοτικών υπηρεσιών» ριζικά εναλλακτικών στον εγκλεισμό. Η Τομεοποίηση και ο ρόλος της ως μιας ουσιαστικής θεραπευτικής παραμέτρου. Λειτουργία των ψυχιατρικών τμημάτων με ανοιχτή πόρτα και χωρίς μηχανικές καθηλώσεις, απομονώσεις, κάμερες. Διεθνείς εμπειρίες.
  • Ψυχοκοινωνική Αποκατάσταση και εργασιακή ένταξη.
  • Το υπάρχον νομικό πλαίσιο για την ψυχική υγεία. Η ακούσια νοσηλεία, η δικαστική συμπαράσταση, η επικινδυνότητα, το δικαστικό ψυχιατρείο και οι εναλλακτικές σ΄ αυτό.
  • Τα κινήματα των ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία και των οικογενειών για ένα άλλο σύστημα Ψυχικής Υγείας.
  • Το πρόβλημα των εξαρτήσεων. Η διπλή διάγνωση.

Τόσο οι εισηγητές όσο και ο τρόπος διεξαγωγής των θεματικών αυτών είναι υπό διαμόρφωση και γενικά καλούνται όλες και όλοι να συμμετάσχουν και να συνεισφέρουν με προτάσεις. Σύντομα θα κοινοποιηθούν πιο συγκεκριμένα στοιχεία για τις αμέσως επόμενες θεματικές.

.
.
.
.
.

Aλέξανδρος Γρηγορόπουλος – Δεν ξεχνάμε!

.

alexis-3

.

.

.

«Αν είχα χρόνο…

Αν μ’ άφηνε ο θάνατος που κανείς δεν σταμάτησε…

Αν μπορούσα να σας πω

Πεθαίνω. Όπως εσείς ζείτε.

Δ ι κ α ι ώ σ τ ε   μ ε.  Π ε ί τ ε    γ ι α   μ έ ν α.

Προ πάντων στους ανύποπτους. Σε κείνους που δεν ξέρουν…

Οι φίλοι μου με λέγαν πρίγκηπα.

Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι το όνομα μου θα επικρατούσε

τόσο πολύ στον κόσμο.

Αυτοί οι πρίγκηπες πεθαίνουν αθώοι, δολοφονημένοι

σε μάχες που δεν δόθηκαν ποτέ»

.

.

.

.

Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος – Δεν ξεχνάμε!

.

alexis-3

.

 

“Αν είχα χρόνο…

Αν μ’ άφηνε ο θάνατος που κανείς δεν σταμάτησε…

Αν μπορούσα να σας πω…

Πεθαίνω. Όπως εσείς ζείτε.

Δ ι κ α ι ώ σ τ ε   μ ε.  Π ε ί τ ε   γ ι α  μ έ ν α.

Προ πάντων στους ανύποπτους. Σε κείνους που δεν ξέρουν…

Οι φίλοι μου με λέγαν πρίγκηπα.

Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι το όνομα μου θα επικρατούσε

τόσο πολύ στον κόσμο.

Αυτοί οι πρίγκηπες πεθαίνουν αθώοι, δολοφονημένοι

σε μάχες που δεν δόθηκαν ποτέ…«

.

.

.

.

.

Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος – Δεν ξεχνάμε!

.

Alexis Grigoropoulos

.

Αν είχα χρόνο…

Αν μ’ άφηνε ο θάνατος που κανείς δεν σταμάτησε…

Aν μπορούσα να σας πω…

Πεθαίνω. Όπως εσείς ζείτε.

Δ ι κ α ι ώ σ τ ε με. Πείτε για μένα

Προ πάντων στους ανύποπτους. Σε κείνους που δεν ξέρουν…

Οι φίλοι μου με λέγαν πρίγκηπα. Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι το όνομα μου 

θα επικρατούσε

τόσο πολύ στον κόσμο.

Αυτοί οι πρίγκηπες πεθαίνουν αθώοι, δολοφονημένοι

σε μάχες που δεν δόθηκαν ποτέ…”

.

.

.

.