«Ακούω Φωνές»: προβολή ντοκιμαντέρ – Την Κυριακή στις 8 μ.μ. στην ΕΡΤ3

Την Κυριακή 8 Δεκεμβρίου στις 20:00 μ.μ., θα προβληθεί από την ΕΡΤ3 το ντοκιμαντέρ του Anja Krug-Metzinger «Ακούω Φωνές», για το οποίο έχω γράψει κι εγώ εδώ μερικά πράγματα και φυσικά σας προτείνω να το δείτε, ειδικά αν δεν έχετε διαβάσει ως τώρα κάποια σχετική ανάρτηση για το θέμα.

Η σελίδα του καναλιού αναφέρει τα εξής: «Τρεις άνθρωποι που ισχυρίζονται ότι ακούνε φωνές, σπάνε την σιωπή τους και αποδεικνύουν ότι οι εμπειρίες ποικίλουν από άνθρωπο σε άνθρωπο: το να ακούει κάποιος φωνές μπορεί να το θεωρήσει ένα μεγάλο δώρο ή μια ατέρμονη αγωνία, έμπνευση ή πνευματική αναστάτωση.

6-17% των ανθρώπων ακούνε εσωτερικές φωνές, σε κάποια στιγμή στη ζωή τους. Κάποιοι από αυτούς το θεωρούν ακόμα και τρόπο ζωής. Και ακόμα περισσότεροι έχουν στιγματιστεί. Γι αυτό και λίγοι μπορούν να το ομολογήσουν ανοιχτά.

Ποια είναι η επίσημη εξήγηση που δίνει η επιστήμη; Από πού προέρχονται αυτές οι φωνές; Κι ενώ, στο παρελθόν το γεγονός των «εσωτερικών φωνών» θεωρούνταν εγκεφαλική δυσλειτουργία, τα τελευταία χρόνια οι ερευνητές ρίχνουν νέο φως σ’ αυτό το παλιό φαινόμενο!»

«Ακούω Φωνές»: Ντοκιμαντέρ του Anja Krug-Metzinger

Την περασμένη Δευτέρα, 29 Μαΐου προβλήθηκε απ’ την ΕΡΤ3 το πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ του Anja Krug-Metzinger «Ακούω Φωνές» που γυρίστηκε το 2015 (ο πρωτότυπος τίτλος είναι«Stimmen im Kopf»). Παρακολουθώντας το λοιπόν είδα ξανά ανθρώπους όπως η Eleanore Longden, που μπορείτε να την δείτε κι εσείς να μιλάει επίσης σ’ αυτόν τον σύνδεσμο (η ομιλία της είναι μεταφρασμένη στα ελληνικά) κι αποφάσισα να το ψάξω, ώστε αν υπάρχει ολόκληρο να το μοιραστώ μαζί σας.

Το βρήκα όντως, με αγγλικούς υπότιτλους μεν, αλλά καθώς σ’ αυτό το blog έχουν αναρτηθεί εδώ κι εδώ κι εδώ άρθρα που εξηγούν τι συμβαίνει σ’ αυτές τις περιπτώσεις, όπως κι άλλα κείμενα για το Ελληνικό Δίκτυο των Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές, θεώρησα χρήσιμο να σας το προτείνω συμπληρωματικά με τις υπάρχουσες πληροφορίες, μιας και δεν πιστεύω ότι θα έχετε πρόβλημα με την γλώσσα.

Η κυρίαρχη ψυχιατρική βέβαια χρησιμοποιεί τον όρο «ακουστικές ψευδαισθήσεις» όμως ξέρουμε εδώ κι αρκετά χρόνια ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι. Μπαίνει στις ετικέτες μου μόνο και μόνο, για να είναι πιο εύκολο να βρουν όσες, όσοι ψάχνουν κατ’ αυτόν τον τρόπο στο ίντερνετ τις τόσο χρήσιμες αυτές πληροφορίες.

Εδώ θα βρείτε επίσης τον ιστότοπο του σκηνοθέτη, στον οποίο αναφέρονται αρκετά στοιχεία που υπάρχουν και στο βιβλίο που κυκλοφορεί στη χώρα μας κι αξίζει να το διαβάσετε, με τίτλο «Ζώντας με Φωνές: 50 ιστορίες ανάρρωσης«. Θα μάθετε έτσι ότι οι Φωνές έχουν νόημα κι ότι επίσης είναι κάτι διαχειρίσιμο πια, σε αντίθεση με το τι πίστευαν κάποτε οι ειδικοί. Κι αυτό είναι το πιο σπουδαίο απ’ όλα.-

.

Διοργάνωση Ημερίδας απ’ το»Δίκτυο Ακούγοντας Φωνές»: Προσωπικές και συλλογικές εμπειρίες χειραφέτησης και ανάρρωσης- Κάλεσμα

Αγαπητοί φίλοι/φίλες του Ελληνικού Δικτύου των ανθρώπων που Ακούν Φωνές,

Θα θέλαμε με αυτό το email να σας ενημερώσουμε για την επόμενη ημερίδα του Δικτύου που θα πραγματοποιηθεί στις αρχές Μάη 2019 στη Σχολή Καλών Τεχνών


Σκοπός της ημερίδας είναι να μοιραστούμε προσωπικές και συλλογικές εμπειρίες και προβληματισμούς στη διαδρομή μας για την χειραφέτηση και την ανάρρωση. Θυμίζουμε πως για το Δίκτυο η ανάρρωση δεν νοηματοδοτείται ως εξοστρακισμός των φωνών ή/και των παρανοϊκών ιδεών, μια στάση χαρακτηριστική της κυρίαρχης ψυχιατρικής, αλλά ως κατανόηση, αποδοχή και αφομοίωση του συναισθηματικού τους νοήματος. Επιπλέον η χειραφέτηση αποκτά νόημα ως ανάκτηση της δύναμης, της θετικής διάθεσης και της αυτονομίας του ατόμου, ως απελευθέρωση από την καταπίεση που του ασκείται.

Θα θέλαμε λοιπόν να απευθύνουμε κάλεσμα σε όλα τα άτομα που θέλουν να μοιραστούν κάτι από τις δικές τους διαδρομές ανάρρωσης και χειραφέτησης. Θα θέλαμε να δημιουργήσουμε έναν ανοικτό, δημιουργικό χώρο ελεύθερης έκφρασης και συνδιαλλαγής. Μέλη του Δικτύου έχουν κατά καιρούς εκφραστεί με ποικίλους τρόπους όπως ενδεικτικά ηχογραφήσεις, εικαστικά μέσα, βίντεο, ποιήματα, δρώμενα, κόμικ, αφηγήσεις κ. α.

Μπορούμε λοιπόν να υποστηρίξουμε διαδραστικές παρουσιάσεις επώνυμες ή ανώνυμες με οποιαδήποτε μορφή, ενώ παρέχουμε και τη δυνατότητα τόσο για συλλογική όσο και για ατομική έκφραση.

Τέλος με το πέρας της ημερίδας φιλοδοξούμε να δημιουργήσουμε ένα λεύκωμα με τα έργα και τις παρουσιάσεις που θα γίνουν κατά την διάρκεια της ημερίδας.

Όποιος/α/ο ενδιαφέρεται να συμμετέχει με ατομική ή συλλογική παρουσίαση ας επικοινωνήσει σε αυτό το email (contact@hearingvoices.gr) ως τις 30 Μάρτη.
 

Περισσότερες πληροφορίες και στο τηλέφωνο 698 458 7767 (Λουκία)

Θα ακολουθήσει νέο ενημερωτικό mail με την ακριβή ημερομηνία της συνάντησης

Με εκτίμηση,

«Δίκτυο Ακούγοντας Φωνές»

.

.

Hearing Voices, Demonic and Divine: Scientific and Theological Perspectives – Ένα νέο βιβλίο, ελεύθερα διαθέσιμο, για τις Φωνές με θρησκευτικό περιεχόμενο

Το ν’ ακούει ένας άνθρωπος Φωνές και πιο συγκεκριμένα τη Φωνή του Θεού ή αγγέλων ή αγίων ή βιβλικών προσώπων ή δαιμόνων, είναι απ΄τις εμπειρίες που ερμηνεύεται συνήθως με δύο τρόπους: είτε στα πλαίσια ενός μάλλον συνηθισμένου θρησκευτικού-πνευματικού βιώματος, είτε ως μία απόδειξη ύπαρξης ψυχικής διαταραχής (και σ’ αυτή την περίπτωση η κυρίαρχη Ψυχιατρική κάνει λόγο για θρησκευτικό παραλήρημα, που συνυπολογίζεται στη διάγνωση).

Αυτός ο διαχωρισμός βεβαίως υφίσταται συνήθως στον Δυτικό κόσμο, όπως επισημαίνεται σε αναρτήσεις όπως αυτή που μπορείτε να συμβουλευτείτε. Σε άλλες κοινωνίες, τέτοια βιώματα αφενός μπορεί να έχουν απολύτως θετικό πρόσημο (η Φωνή βοηθάει το άτομο, κατά τη γνώμη του, σε δύσκολες στιγμές, το καθοδηγεί κτλ), κι αφετέρου τα όρια θρησκευτικής εμπειρίας και ψυχικής διαταραχής είναι δυσδιάκριτα κι αδιασαφήνιστα, όπως στις περιπτώσεις των σαμάνων (σύντομα θα σας γράψω κάτι σχετικά με το θέμα).

Το νέο αυτό βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε και μπορείτε να διαβάσετε ή και να κατεβάσετε ελεύθερα από εδώ (όπου και θα βρείτε περισσότερα στοιχεία για την έκδοση), εστιάζει κυρίως στα βιώματα όσων ασπάζονται την Χριστιανική πίστη, επομένως αναφέρεται και στον Ιουδαϊσμό. Η προσέγγιση του συγγραφέα, Christopher C. H. Cook, γίνεται τόσο απ’ τη σκοπιά της Ψυχιατρικής, όσο κι απ’ αυτήν της Θεολογίας. Αν μη τι άλλο θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τι γράφει και ίσως κάποτε να το συζητήσουμε περαιτέρω.

Καλή σας ανάγνωση.


«Τα Τετράδια Ψυχιατρικής» : Αφιέρωμα «Ακούγοντας φωνές» – Το Κίνημα των Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές / Μέρος Β’

.

Τετράδια Ψυχιατρικής-Φωνές Β

.

 

Πριν από καιρό είχε παρουσιαστεί εδώ το πρώτο μέρος του αφιερώματος στο Κίνημα των Ανθρώπων που Ακούν Φωνές, από “Τα Τετράδια Ψυχιατρικής”. Καθυστέρησα να σας παρουσιάσω και το δεύτερο αλλά να που ήρθε η ώρα. Για την ακρίβεια εντάσσεται στο τεύχος Νο4 του Μαΐου-Αυγούστου που εστιάζει στη θεματολογία “Ναρκωτικά, Υποκατάστατα, Φαρμακευτικές εταιρείες”.

.

Σ’ αυτό λοιπόν θα βρείτε δύο σπουδαία άρθρα από το ιστορικής σημασίας περιοδικό “Science for the People” (“Επιστήμη για τον Λαό”) που αντιπροσώπευε ένα πολύ ριζοσπαστικό εγχείρημα στο τέλος του 20ού αιώνα στην Αμερική , σε μετάφραση του κοινωνικού ανθρωπολόγου  και πρόεδρου του σωματείου εργαζομένων στα κέντρα πρόληψης, Νίκου Λάιου, στα οποία σίγουρα όπως εγώ θα σταθείτε πολύ.

.

Απ’ το πρώτο θα μάθετε πολλά για τη μεθαδόνη (υπάρχουν ιστορικά στοιχεία κι αναφορές για τη σχέση της ουσίας με συγκεκριμένες πολιτικές και φυσικά με φαρμακοβιομηχανίες) και την ηρωίνη (για τη διάδοση γενικότερα της τοξικομανίας) κι απ’ το δεύτερο θα προβληματιστείτε, αν δεν το έχετε κάνει ήδη, όχι μόνο για τη χρήση του Ritalin στην ΔΕΠΥ, αλλά ευρύτερα για τη συνταγογράφηση  εξαρτητικών φαρμάκων, του τύπου των αμφεταμινών σε μαθητές, στα σχολεία και τους σκοπούς που αυτή εξυπηρετεί.

.

Παρά το ότι μοιάζει να ξεφεύγω απ’ τη θεματολογία της ανάρτησης, δεν μπορώ να μην αναφέρω πως στάθηκα επίσης στο πολύ ενδιαφέρον κείμενο της κυρίας Αφροδίτης Κουκουτσάκη, καθηγήτριας Κριτικής Εγκληματολογίας (διαβάζω άλλωστε κατά καιρούς το blog της), με τίτλο “ Η εικόνα των ναρκωτικών μέσα από την ποινική τους διαχείριση”. Γενικά είναι δύσκολο να έχω “Τα Τετράδια Ψυχιατρικής” στα χέρια μου και να μην διαβάσω όλο το τεύχος, αλλά θα αρκεστώ σ’ αυτές τις αναφορές πριν μπω στο κυρίως θέμα.

.

Η δεύτερη ενότητα λοιπόν του περιοδικού αφορά στην ψυχική υγεία και στο Κίνημα των Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές, όπως σας ανέφερα στον πρόλογο και περιλαμβάνει τρία ακόμα άρθρα μελών του Δικτύου, τα οποία αποτελούν και συνέχεια του προηγούμενου, αφιερώματος στο Κίνημα.

.

Το πρώτο που υπογράφει η ψυχολόγος Μαριάννα Κεφαλληνού, τιτλοφορείται «Αμοιβαία υποστήριξη συγγενών και φίλων στο χώρο της ψυχικής υγείας – Πως νοηματοδοτούν τα μέλη μιας ομάδας την εμπειρία τους» κι εκεί διαβάζουμε:

.

«Η παρουσία των ομάδων αυτοβοήθειας, αλλιώς ομότιμης ή αμοιβαίας υποστήριξης, γίνεται όλο και πιο αισθητή τις τελευταίες δεκαετίες και ειδικά στον χώρο της ψυχικής υγείας έχουν θεωρηθεί το ταχύτερα αναπτυσσόμενο είδος υπηρεσιών ανά τον κόσμο από το 1990 και μετά. Εκτός από τις ομάδες που αφορούν ανθρώπους που συναντιούνται  λόγω μιας κοινής επώδυνης ψυχικής εμπειρίας ή κάποιας ψυχιατρικής διάγνωσης, από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 άρχισαν να εμφανίζονται και ομάδες συγγενών ή φροντιστών. Κοινή παραδοχή στη διεθνή βιβλιογραφία είναι ότι η ανάγκη υποστήριξης των οικείων ενός ανθρώπου με μια σοβαρή ψυχιατρική διάγνωση είναι μεγάλη, καθώς η διάγνωσή του συνιστά τραυματικό γεγονός γι’ αυτούς.

.

«(…) Η συνεισφορά της παρούσας έρευνας» συνεχίζει η συντάκτρια «έγκειται στο ό,τι αφορά σε ένα σπάνιο παράδειγμα παρέμβασης που προέκυψε στα πλαίσια ενός οργανισμού βάσης, όπως είναι το Δίκτυο των Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές, που λειτουργεί σύμφωνα με τις προαναφερθείσες αρχές αυτοβοήθειας. Ο σκοπός της έρευνας είναι να διευρύνει το νόημα που αποδίδουν τα μέλη της ομάδας στην εμπειρία της συμμετοχής τους σε αυτή».

.

Διαβάστε το ολόκληρο και θα μάθετε μεταξύ άλλων, αν έχει βάση η κριτική «που έχει ασκηθεί στις ομάδες αυτοβοήθειας ως έναν ιδιωτικό χώρο που περιορίζει τα μέλη τους  σε στενούς ατομικούς προβληματισμούς και απομακρύνει ζητήματα από τη δημόσια σφαίρα».

.

Στη συνέχεια του αφιερώματος, υπάρχει το άρθρο του ψυχιάτρου Λυκούργου Καρατζαφέρη με τίτλο: «Ερωτηματολόγιο του Maastricht: Αναζητώντας το νόημα των φωνών -Παρουσίαση κλινικού περιστατικού».. Σ’ αυτό εξετάζεται η χρήση του προαναφερόμενου ερωτηματολογίου στη δουλειά του υπογράφοντα με άτομα που ακούνε φωνές και ειδικότερα με τοξικοεξαρτημένους ασθενείς και παρουσιάζεται το αντιπροσωπευτικό παράδειγμα του Κώστα. Ξεχώρισα την εξής παράγραφο:

.

«Το να ακούει κανείς φωνές είναι σχετικά σύνηθες, σε ποσοστό 2-6% του γενικού πληθυσμού, όπως ενδεικτικά αναφέρουν οι εκτεταμένες έρευνες. Για τον λόγο αυτόν, προκειμένου να βοηθάμε ανθρώπους να τα βγάζουν πέρα, οφείλουμε, τουλάχιστον, να μην τους προσφέρουμε θεραπείες που δεν δουλεύουν. Οφείλουμε να τους επιτρέψουμε να αποφασίζουν οι ίδιοι τι είναι βοηθητικό και τι όχι και για τον λόγο αυτόν χρειάζεται χρόνος, προκειμένου να αποδεχτούν ότι η εμπειρία των φωνών τους ανήκει».

.

Σ’ αυτό το σημείο κρίνω σκόπιμο να σας αναφέρω πως περισσότερα για το θέμα μπορείτε να διαβάσετε σ’ αυτή (για τη δουλειά του Marius Romme και της Sandra Escher) και σ’ αυτή την ανάρτηση (για την ιστορική διαδρομή του Δικτύου Hearing Voices Ελλάδας), ώστε να έχετε ολοκληρωμένη παρουσίαση του ζητήματος και προχωρώ αμέσως στην παρουσίαση του τελευταίου άρθρου του αφιερώματος που υπογράφουν η ψυχολόγος, υποψήφια Διδάκτωρ κλινικής ψυχολογίας του ΑΠΘ  Βασιλική Φενέκου και η Ευγενία Γεωργάκα (που την εποπτεύει), κι έχει τίτλο: «Συγκριτική παρουσίαση μελέτης δυο ψυχοθεραπευτικών παρεμβάσεων που βασίζονται στο μοντέλο των Romme & Escher σε άτομα με εμπειρία ακρόασης φωνών». Η περίληψη του είναι η ακόλουθη: .

«Η παρούσα συγκριτική μελέτη αφορά σε δύο ατομικές ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις σε άτομα με εμπειρία ακρόασης φωνών, που βασίζονται στο μοντέλο των Rοmme & Escher. Ο συμμετέχων της πρώτης ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης είναι ένας ενήλικας άνδρας σε οξεία φάση πρώτου επεισοδίου ψύχωσης και ο συμμετέχων της δεύτερης ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης είναι ένας ενήλικος άνδρας σε οξεία φάση με χρόνια πορεία εκδήλωσης επεισοδίων ψύχωσης. Ο στόχος των ψυχοθεραπευτικών παρεμβάσεων ήταν η ανάκτηση του προσωπικού ελέγχου σε σχέση με την εμπειρία ακρόασης φωνών, η αύξηση της εναισθησίας και η σύνδεση των φωνών με την προσωπική ιστορία των ατόμων. Οι συγκεκριμένες ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις αποτελούν έναν συνδυασμό εφαρμογής του μοντέλου των Romme & Escher και εκπαίδευσης σε στρατηγικές γνωστικής συμπεριφορικής προσέγγισης με στόχο τη διαχείριση των φωνών. Η επιλογή τους έγινε με σκοπό να αναδειχτούν οι αλλαγές που πραγματοποιούνται κατά τη διαδικασία της θεραπευτικής παρέμβασης σε ένα άτομο που βρίσκεται σε πρώτο επεισόδιο ψύχωσης και σε ένα άτομο που έχει μια σχετικά χρόνια πορεία επεισοδίων ψύχωσης».

.

Ολοκληρώνοντας ν’ αναφέρω,πως όσες και όσοι επιθυμείτε να αγοράζετε «Τα Τετράδια Ψυχιατρικής», μπορείτε να βρείτε τα τεύχη σε κεντρικά βιβλιοπωλεία της Αθήνας ή να επικοινωνήσετε με τις εκδόσεις «Βήτα», ώστε να σας αποσταλούν με πιο φθηνά μεταφορικά έξοδα. Αν ενδιαφέρεστε να γίνετε και συνδρομητές του σπουδαίου αυτού περιοδικού απευθυνθείτε στο email: tetradiapsy@gmail.com.

.

.

.

.

.

Τετράδια Ψυχιατρικής: Αφιέρωμα στο Κίνημα των Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές» και στα Ναρκωτικά

.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αγαπητοί φίλοι και φίλες

Σας στέλνουμε το παρακάτω ενημερωτικό κείμενο σε σχέση με τη συνέχεια του αφιερώματος στο Κίνημα των Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές στα Τετράδια Ψυχιατρικής. Όπως αναγράφεται και στο σχετικό άρθρο σύνταξης, «τα Τετράδια Ψυχιατρικής συνεχίζουν τον διάλογο με τους αναγνώστες τους πάνω σε δύο πολύ σοβαρά κοινωνικά ζητήματα. Το πρώτο αφορά στα ναρκωτικά, στα υποκατάστατα, στον ρόλο των φαρμακευτικών εταιρειών και στη διάδοση της τοξικομανίας. Δημοσιεύονται δύο πολύ σημαντικά άρθρα από το αμερικάνικο περιοδικό «Επιστήμη για τον Λαό», που αντιπροσώπευε ένα πολύ ριζοσπαστικό εγχείρημα στο τέλος του 20ού αιώνα στην Αμερική, πάνω στη σχέση της επιστήμης με την οικονομική και πολιτική εξουσία, το ιατρικό επάγγελμα, τις φαρμακευτικές εταιρείες, τη συνταγογράφηση εξαρτητικών φαρμάκων, του τύπου των αμφεταμινών σε μαθητές, στα σχολεία. Τη μετάφραση καθώς και την επιμέλεια όλου του αφιερώματος έχει κάνει ο κοινωνικός ανθρωπολόγος Νίκος Λάιος πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων στα κέντρα πρόληψης του ΟΚΑΝΑ. Στο επόμενο τεύχος θα δημοσιευθούν και άλλα πολύ ενδιαφέροντα άρθρα από το ιστορικής αξίας περιοδικό «Επιστήμη για τον Λαό». Σ’ αυτή την ενότητα δημοσιεύονται επίσης και οι εισηγήσεις που έγιναν στην ημερίδα της 18/3/2016 με θέμα «Η Πρόκληση Συνεργασίας στις Δομές Αντιμετώπισης της Εξάρτησης. Συνδέσεις, Φραγμοί, Προοπτικές» και η οποία οργανώθηκε από το σωματείο των κέντρων πρόληψης του ΟΚΑΝΑ. Η καθηγήτρια κριτικής εγκληματολογίας Αφροδίτη Κουκουτσάκη, εργαζόμενες και εργαζόμενοι σε κέντρα πρόληψης, στο 18άνω καταθέτουν τις απόψεις, τις αγωνίες, το κάλεσμα για ευρύτερες συνεργασίες και την οργάνωση ριζοσπαστικών δράσεων στον κοινωνικό χώρο. Η δεύτερη ενότητα του τεύχους αφορά στην ψυχική υγεία και στο κίνημα «Ακούγοντας Φωνές» και περιλαμβάνει τρία ακόμα άρθρα μελών του Δικτύου, τα οποία αποτελούν και συνέχεια του προηγούμενου, αφιερώματος στο Κίνημα των Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές.»

 Τα συγκεκριμένα  άρθρα αναφέρονται σε παρεμβάσεις που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Για παράδειγμα το άρθρο της Μαριάννας Κεφαλληνού  πραγματεύεται τη σημασία της αμοιβαίας υποστήριξης συγγενών – φροντιστών ως παράγοντα μετασχηματισμού και αλλαγής των ευθυνών στο χώρο της ψυχικής υγείας. Επίσης τα άρθρα της Βασιλικής Φενέκου & Ευγενίας Γεωργάκα και του Λυκούργου Καρατζαφέρη παρουσιάζουν παραδείγματα από εξειδικευμένες θεραπευτικές παρεμβάσεις, στις οποίες αναδεικνύονται κάποιες από τις εναλλακτικές που είναι πλέον διαθέσιμες για την προσέγγιση της εμπειρία των φωνών αν όχι για την πλήρη απάλειψή τους, τουλάχιστον για τη συνειδητοποίηση, την αποδοχή και τη διαχείρισή τους με τρόπο ώστε να μην καταδυναστεύεται το άτομο και να μπορεί να ελέγχει το ίδιο τη ζωή και την εξέλιξή του, τις αποφάσεις και τις ενέργειές του. Λόγω της πληθώρας της ύλης τα άρθρα των  Dirk Corstens, Rufus May και Eleanor Longedn και της Μαριεύας Δαϊλάκη θα φιλοξενηθούν στο επόμενο τεύχος.

Όσοι και όσες επιθυμούν να παραλάβουν το τεύχος θα το βρουν σε κεντρικά βιβλιοπωλεία της Αθήνας ή έπειτα από επικοινωνία με τις εκδόσεις Βήτα, η οποία μπορεί να το αποστείλει με πιο φθηνά μεταφορικά έξοδα.  Παρακάτω παρατίθενται οι περιλήψεις από τα τρία άρθρα.

Με εκτίμηση

Η διαχειριστική ομάδα του

Δικτύου Ακούγοντας Φωνές

 

«Συγκριτική παρουσίαση μελέτης δυο ψυχοθεραπευτικών παρεμβάσεων που βασίζονται στο μοντέλο των Romme & Escher σε άτομα με εμπειρία ακρόασης φωνών»

 των Βασιλική Φενέκου, Ευγενία Γεωργάκα

Περίληψη

Η παρούσα συγκριτική μελέτη αφορά σε δύο ατομικές ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις σε άτομα με εμπειρία ακρόασης φωνών, που βασίζονται στο μοντέλο των Rοmme & Escher. Ο συμμετέχων της πρώτης ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης είναι ένας ενήλικας άνδρας σε οξεία φάση πρώτου επεισοδίου ψύχωσης και ο συμμετέχων της δεύτερης ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης είναι ένας ενήλικος άνδρας σε οξεία φάση με χρόνια πορεία εκδήλωσης επεισοδίων ψύχωσης. Ο στόχος των ψυχοθεραπευτικών παρεμβάσεων ήταν η ανάκτηση του προσωπικού ελέγχου σε σχέση με την εμπειρία ακρόασης φωνών, η αύξηση της εναισθησίας και η σύνδεση των φωνών με την προσωπική ιστορία των ατόμων. Οι συγκεκριμένες ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις αποτελούν έναν συνδυασμό εφαρμογής του μοντέλου των Romme & Escher και εκπαίδευσης σε στρατηγικές γνωστικής συμπεριφορικής προσέγγισης με στόχο τη διαχείριση των φωνών. Οι επιλογή τους έγινε με σκοπό να αναδειχτούν οι αλλαγές που πραγματοποιούνται κατά τη διαδικασία της θεραπευτικής παρέμβασης σε ένα άτομο που βρίσκεται σε πρώτο επεισόδιο ψύχωσης και σε ένα άτομο που έχει μια σχετικά χρόνια πορεία επεισοδίων ψύχωσης.

Αμοιβαία υποστήριξη συγγενών και φίλων στον χώρο της ψυχικής υγείας. Πώς νοηματοδοτούν τα μέλη μιας ομάδας την εμπειρία τους

της Κεφαλληνού Μαριάννας

Περίληψη

Οι ομάδες αμοιβαίας υποστήριξης αποτελούν φαινόμενο των τελευταίων δεκαετιών στον χώρο της ψυχικής υγείας, το οποίο είναι συνεχώς εξαπλούμενο ανά τον κόσμο και ορισμένες φορές προβάλλεται ως εναλλακτική αντί των παραδοσιακών θεραπευτικών παρεμβάσεων, ενώ σε άλλες περιπτώσεις εντάσσεται σε ένα πλαίσιο συνεργασίας και αλληλοσυμπλήρωσης με την κλινική πράξη. Σύγχρονες έρευνες πραγματεύονται την ανάδειξη των χαρακτηριστικών και την ανάλυση της αποτελεσματικότητας τέτοιων ομάδων, χωρίς, ωστόσο, να έχουν εστιάσει επαρκώς στις ομάδες αμοιβαίας υποστήριξης για συγγενείς και φροντιστές ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία. Το παρόν άρθρο παρουσιάζει τα ευρήματα μιας συμμετοχικής έρευνας δράσης, σκοπός της οποίας ήταν η διερεύνηση του νοήματος που φέρει για τα μέλη της η συμμετοχή σε μια τέτοια ομάδα. Η ποιοτική ανάλυση συζητήσεων της ομάδας υποστήριξης συγγενών και φίλων του Δικτύου των Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές ανέδειξε τα εξελικτικά χαρακτηριστικά της διεργασίας, όπως τα αντιλαμβάνονται τα μέλη της, τους μηχανισμούς αλλαγής και τις περαιτέρω προσδοκίες τους.

«Ερωτηματολόγιο του Maastricht: Αναζητώντας το νόημα των φωνών – Παρουσίαση κλινικού περιστατικού»

του Λυκούργου Καρατζαφέρη

Περίληψη

Υπάρχει σχέση ανάμεσα στις φωνές και στην προσωπική ιστορία του ατόμου; Και, επιπλέον, μπορούμε να βγάλουμε νόημα από τις φωνές; Η απάντηση είναι θετική και πλούσια βιβλιογραφία στηρίζει τη διαπίστωση ότι το τραύμα, και ειδικότερα η βαρύτητά του, παίζει σημαντικό ρόλο στην εκδήλωση ψυχωτικών εμπειριών αλλά και στη συνύπαρξή τους με τοξικοεξάρτηση και πως ίδια αποτελέσματα εμφανίζονται και στις περιπτώσεις διαταραχής μετά από ψυχοτραυματικό στρες, αποσυνδετικών διαταραχών και συναισθηματικών διαταραχών. Στην παρούσα εργασία θα παρουσιαστεί η χρήση του ερωτηματολογίου του Maa stricht στη δουλειά μου με άτομα που ακούνε φωνές, και ειδικότερα σε τοξικοεξαρτημένους ασθενείς, και θα δοθεί το αντιπροσωπευτικό παράδειγμα του Κώστα.

Hearing Voices Αθήνας

.

.

.

.

.