Η επόμενη συνάντηση/συνέλευση της Πρωτοβουλίας ‘Ψ’, την Παρασκευή 7/2/2020, στις 19.30

Η επόμενη συνάντηση/συνέλευση της «Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία» θα γίνει την ερχόμενη Παρασκευή, 7/2/2020, ώρα 19.30, στο χώρο της οδού Μπόταση 11, 1ος όροφος (κοντά στην πλ. Κάνιγγος).

Μεταξύ των θεμάτων που θα συζητηθούν, είναι:

-το ζήτημα που έχει προκύψει με την βιαστική κίνηση της ΕΨΕ για «επικαιροποίηση / βελτιστοποίηση» του νομοσχεδίου για τις ακούσιες νοσηλείες κλπ, που είχε ετοιμάσει η προηγούμενη κυβέρνηση και έμεινε «στον αέρα» λόγω εκλογών. Η ΕΨΕ, υποστηρίζοντας πλήρως ό,τι αντιδραστικό υπήρχε σ΄ αυτό το νομοσχέδιο (την ακούσια θεραπεία στην κοινότητα κλπ), ετοιμάζει περαιτέρω αντιδραστικές προτάσεις, όπως, πχ, για την επαναφορά των ακούσιων νοσηλειών σε ιδιωτικές ψυχιατρικές κλινικές, για τις μηχανικές καθηλώσεις ακόμα και εκουσίως νοσηλευομένων και πολλά άλλα.
– τα σχετικά με την συνεχιζόμενη αναζήτηση χώρου
-την οργάνωση των επόμενων εκπαιδευτικών συναντήσεων
-διάφορες ενημερώσεις για τις δραστηριότητες των διαφόρων υποομάδων της «Πρωτοβουλίας»
και ό,τι άλλο προκύψει 


ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ‘Ψ’: ΓΙΑ ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ «ΒΕΛΤΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ» ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΟΥΣΙΑ ΝΟΣΗΛΕΙΑ ΜΙΛΑ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ Η ΕΨΕ;

Με όχι μεγάλη, ομολογουμένως, έκπληξη είδαμε πρόσφατη, προ ημερών, ανακοίνωση της ΕΨΕ που ανακοινώνει την συγκρότηση «ομάδας εργασίας» για την «επικαιροποίηση και βελτιστοποίηση», λέει, «του προσφάτου σχεδίου νόμου για την ακούσια νοσηλεία αλλά και τα περιοριστικά μέτρα». Και καλεί να συμμετάσχουν όλοι όσοι ήταν στην Επιτροπή που συνέταξε το εν λόγω νομοσχέδιο, αλλά και ιδιώτες, στρατιωτικούς κλπ (μόνο αστυνομικούς και μυστικές υπηρεσίες δεν βλέπουμε να καλεί).

Μια πρώτη παρατήρηση είναι ότι το κάλεσμα, αν και αποτελεί απόφαση του ΔΣ της ΕΨΕ, δεν υπογράφεται, ως συνήθως, από τον πρόεδρο και τον γραμματέα του ΔΣ αλλά από την συγκροτηθείσα ομάδα εργασίας, με επικεφαλής τον αντιπρόεδρο και την ταμία του ΔΣ. Πώς έτσι; 

Μια δεύτερη παρατήρηση είναι ότι σπεύδει η ΕΨΕ, πριν καν προκύψει η όποια πρωτοβουλία από το Υπουργείο για οτιδήποτε αφορά την Ψυχική Υγεία, να επωφεληθεί από την αλλαγή των συσχετισμών που προκύψαν από τις εκλογές του καλοκαιριού, για να περάσει «το δικό της». Το μετεκλογικό κλίμα «νόμος και τάξη» ταιριάζει, προφανώς, πολύ στις επιδιώξεις της «βελτιστοποίησης» που επιδιώκει η ΕΨΕ για την ψυχιατρική…. είναι σίγουρα προς αυτή την κατεύθυνση.

Για ποια «επικαιροποίηση» μιλούν; Το νομοσχέδιο ήταν έτοιμο να πάει στη Βουλή, πράγμα που εμποδίστηκε μόνο από την προκήρυξη των εκλογών-προς μεγάλη θλίψη των συντακτών του, που είχαν εισαγάγει σ΄ αυτό ό,τι πιο αντιδραστικό, την «ακούσια θεραπεία στην κοινότητα». 

Ο όρος «επικαιροποίηση» θα είχε νόημα αν το νομοσχέδιο είχε γίνει νόμος, είχε εφαρμοστεί, είχε περάσει κάποιο χρονικό διάστημα, είχαν αλλάξει οι συνθήκες για την διαχείριση των οποίων συντάχθηκε και απαιτούνταν μια νέα διαχείριση. Τέτοια αλλοίωση του νοήματος ενός όρου, μιας λέξης, αν την έκανε ένας ασθενής τους, σίγουρα θα του έβαζαν «διάγνωση», θα τον χαρακτήριζαν «άνευ νοήματος». Εκτός κι αν δεχτούμε, όπως λέμε κάποιοι/ες από μας, ότι πίσω από την αλλαγή/μετάλλαξη του νοήματος υπάρχει νόημα, σκοπός. Ποιο να είναι άραγε αυτό εν προκειμένω; Εδώ έρχεται η «βελτιστοποίηση». 

Θυμόμαστε τις αντιδράσεις σύσσωμης της ΕΨΕ, και την προσφυγή της στο Υπουργείο Υγείας, για το ζήτημα που είχε προκύψει (όχι από το νομοσχέδιο) σχετικά με την απαγόρευση, δυστυχώς μόνο για την περιοχή της Αττικής, των ακούσιων νοσηλειών σε ιδιωτικές ψυχιατρικές κλινικές (με αφορμή τις καταγγελίες που είχαν γίνει για την κλινική Σαμέλλα και την επιτόπια επίσκεψη της Επιτροπής Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές). ΄Ολο το πολυπλόκαμο δίκτυο πανεπιστημιακών, ιδιωτών και μεγαλοψυχιάτρων του Δημοσίου αισθάνθηκε να χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια του, τον τρόπο ύπαρξης και λειτουργίας του.  

Θυμόμαστε, επίσης, την προσφυγή της ΕΨΕ στο υπουργείο Υγείας και εξαιτίας της συμπερίληψης σε μιαν εγκύκλιο περί πρωτοκόλλου για τις μηχανικές καθηλώσεις, της απαγόρευσης «περιοριστικών μέτρων» σε εκουσίως νοσηλευόμενους. ΄Έτσι κι αλλιώς, όλα αυτά τα πρωτόκολλα είναι προσχηματικά. Δεν είναι παρά το άλλοθι για το ανεμπόδιστο των μηχανικών καθηλώσεων. Η βάρβαρη αυτή πρακτική δεν θ΄ αλλάξει με πρωτόκολλα, αλλά με την ριζική αλλαγή της κουλτούρας και της πράξης της ψυχιατρικής. Αλλά η ΕΨΕ δεν θέλει ούτε καν λεκτικές φόρμουλες, τα θέλει όλα «καθαρά», να επιτρέπονται ευθαρσώς οι καθηλώσεις σε όλους και όλες, ακούσιους και εκούσιους. 

Άλλωστε, ο επικεφαλής της ομάδας εργασίας της ΕΨΕ και αντιπρόεδρός της, είναι διαπρύσιος κήρυκας των μηχανικών καθηλώσεων, όπως και των στενά χημικών θεραπειών τύπου Leponex, για το οποίο λειτουργεί και ειδικό ιατρείο.

Είναι πιθανόν ότι, στα πλαίσια αυτά, ίσως και να επανέλθει η «επικινδυνότητα» (το «να αποτραπούν πράξεις βίας κατά του ιδίου ή τρίτων») ως αιτία ακούσιας νοσηλείας.  

Άραγε θα ασχοληθεί αυτή η ομάδα εργασίας της ΕΨΕ με την «βελτιστοποίηση» και την «επικαιροποίηση» αυτής της άκρως «περίεργης» τομεοποίησης, που σχεδίασε και θεσμοθέτησε η προηγούμενη κυβέρνηση, κάνοντας πληθυσμό αναφοράς του ΚΨΥ Ζωγράφου μια σειρά από Δήμους των υπερβορείων προαστίων – σε διασύνδεση με την ψυχιατρική «κλινική» του Ογκολογικού των Αγ. Αναργύρων – την ίδια στιγμή που θεσμοθέτησε ο πληθυσμός του Δήμου Ζωγράφου να «εξυπηρετείται» από το ΚΨΥ Βύρωνα /Καισαριανής;  

Ή με τις «κλινικές μελέτες» ψυχοφαρμάκων γνωστών εταιρειών σε κλινικές δημόσιων ψυχιατρικών νοσοκομείων, που γεμίζουν με ράντζα, προς χάριν των «ερευνών» και εις βάρος της στοιχειωδώς αξιοπρεπούς νοσηλείας των ασθενών (χωρίς, φυσικά, αυτό να είναι η μόνη αιτία της αθλιότητας των συνθηκών στο δημόσιο σύστημα ψυχικής υγείας). Και γενικά, με την σχέση μεγαλοψυχιάτρων με τις φαρμακευτικές εταιρείες; 

Ή, ακόμα, με την απερίγραπτη κατάσταση που επικρατεί στο Ψυχιατρείο Κρατουμένων Κορυδαλλού, όπου πανεπιστημιακοί και δημόσιοι φορείς ανέλαβαν έναν εξωραϊσμό/ συγκάλυψη μιας ακραίας διαφθοράς (είναι γνωστή η «υπόθεση Φλώρου» και πολλές άλλες). 

Τελικά, αυτό που δεν μας είπε η ΕΨΕ είναι ποια ήταν τα επίμαχα θέματα του νομοσχεδίου, που συζητήθηκαν στο ΔΣ της ΕΨΕ, τα οποία θεώρησαν ότι χρειάζονται «επικαιροποίηση» και «βελτιστοποίηση» και έτσι αποφασίστηκε η ομάδα εργασίας; Θα τολμήσουν να πουν, ή θα είναι και πάλι όλα εν κρυπτώ;  

Αυτό που, εν τέλει, ευελπιστούμε είναι ότι η κίνηση αυτή της ΕΨΕ θα «επικαιροποιήσει» και θα «βελτιστοποιήσει» ένα κίνημα αντίστασης στους σχεδιασμούς τους για «νόμο και τάξη» και στην Ψυχική Υγεία.

23/1/2020


ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

Η επόμενη συνάντηση/συνέλευση της Πρωτοβουλίας ‘Ψ’, την Παρασκευή, 10/5/19, 8μμ

Η επόμενη συνάντηση/συνέλευση της «Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία» θα γίνει την Παρασκευή, 10/5/19, 8μμ, στο χώρο της οδού Μπόταση 11 (1ος όροφος).


Μεταξύ των ζητημάτων που θα συζητηθούν:

-θέματα που αφορούν την λειτουργία της Πρωτοβουλίας ‘Ψ’ ως συνέλευσης.

-ζητήματα που αφορούν τις διάφορες υπο-ομάδες που λειτουργούν στα πλαίσια της Πρωτοβουλίας ‘Ψ’.

-καθορισμός των θεματικών και προετοιμασία των επόμενων «εκπαιδευτικών συναντήσεων».

-προετοιμασία δράσεων και παρεμβάσεων (για την υποχρεωτική θεραπεία στην κοινότητα, τον ρόλο των ΜΚΟ, τις ακούσιες νοσηλείες σε ιδιωτικές κλινικές, τις μηχανικές καθηλώσεις ακόμα και σε εκούσια νοσηλευόμενους κλπ).

Είναι σημαντικό να γίνει δυνατή η έναρξη των εργασιών της συνάντησης/συνέλευσης όσο πιο κοντά γίνεται στην ώρα του καλέσματος (8μμ) καθώς μετά ακολουθεί, στη «Λοκομοτίβα» (Μπόταση 7) στις 9μμ, το πάρτι οικονομικής ενίσχυσης των συλλογικοτήτων που συντάσσονται με τον Γ.Ε. στον αγώνα του και στην δικαστική διαμάχη με την ΜΚΟ «Έδρα».

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας ‘Ψ’: Υπέρ των ακούσιων νοσηλειών σε ιδιωτικές κλινικές και των μηχανικών καθηλώσεων και σε εκούσια νοσηλευόμενους η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία

Τον «δικηγόρο του διαβόλου» αναλαμβάνει, για μιαν ακόμη φορά, να παίξει, κυριολεκτικά όμως, η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία (ΕΨΕ), με την πρόσφατη επιστολή της (27/3/19) προς τον Υπουργό Υγείας, με την οποία προωθεί, υποστηρίζοντάς το θερμά, το αίτημα της «Ένωσης  Ψυχιατρικών Κλινικών Ελλάδος», αφενός, να συνεχίσουν, και με το γράμμα του νόμου πλέον,  να δέχονται ακούσιες νοσηλείες και, αφετέρου, να μπορούν να κάνουν μηχανικές καθηλώσεις και σε εκούσια νοσηλευόμενους ασθενείς.


Το πρώτο από τα αιτήματα αυτά των κλινικαρχών προέκυψε από την περσινή παρέμβαση της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών (που έγινε μετά από σχετική έκθεση της Επιτροπής Προστασίας Δικαιωμάτων των Ψυχικά Πασχόντων, ύστερα από επιτόπια έρευνά της σε «γνωστή» ιδιωτική κλινική με αφορμή δημοσίευμα του VICE, τον Μάρτιο του 2018) να βάλει φρένο στις ακούσιες νοσηλείες σε ιδιωτικές ψυχιατρικές κλινικές – νοσηλείες που εδώ και πολλά χρόνια γίνονται παράνομα, καθώς δεν εκδόθηκαν ποτέ οι σχετικές υπουργικές αποφάσεις που θα επέτρεπαν την εφαρμογή των σχετικών άρθρων για την ακούσια νοσηλεία του νόμου 2071/92 και σε ιδιωτικές κλινικές.


Το δεύτερο αίτημα προέκυψε μετά από ένα έγγραφο του ΓΓ του Υπουργείου Υγείας (όχι ως πολιτική του Υπουργείου, αλλά ύστερα από «έξωθεν πίεση» και αυτό, από την CPT-«Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την πρόληψη των Βασανιστηρίων και της Απάνθρωπης και Ταπεινωτικής Μεταχείρισης ή Τιμωρίας») που αφορούσε το «Πλαίσιο καταγραφής και παρακολούθησης της κατ’ εξαίρεση χρήσης μέτρων περιορισμού κατά την ψυχιατρική νοσηλεία», το οποίο στάλθηκε σε όλες τις ψυχιατρικές μονάδες. Ένα έγγραφο τελείως προσχηματικό, που λειτουργεί, όπως όλα τα σχετικά πρωτόκολλα άλλωστε, ως άλλοθι για την ανεμπόδιστη χρήση των καθηλώσεων και των απομονώσεων.
 

Είναι χαρακτηριστικό, για τον επίπλαστο χαρακτήρα του εγγράφου του ΓΓ, ότι όλες οι, υποτίθεται, επιβαλλόμενες ρυθμίσεις και διαδικασίες περιέχονται ως κάτι το «συμπληρωματικό» σε ένα επισυναπτόμενο υπόμνημα (!). Όπου, όμως, υπάρχει και μια φράση (που ίσως και να τους «ξέφυγε») : «Απαγορεύεται σε κάθε περίπτωση η χρήση μέτρων περιορισμού των ασθενών στις Ιδιωτικές Ψυχιατρικές Κλινικές». Βέβαια, δεν σταμάτησαν, ύστερα από το έγγραφο αυτό του ΓΓ, να υπάρχουν δεκάδες δεμένοι στις ιδιωτικές ψυχιατρικές κλινικές. Αλλά προς αποφυγήν οποιουδήποτε «απρόβλεπτου συμβάντος», αναλαμβάνει η ΕΨΕ να διεκδικήσει την πλήρη ασυδοσία στην εφαρμογή των μηχανικών καθηλώσεων: να γίνονται, ανάλογα με την κρίση του έχοντος την γνώση/εξουσία ψυχιάτρου, και σε εκούσια νοσηλευόμενους. Εννοείται ότι αν κηρυχθούν νόμιμες οι μηχανικές καθηλώσεις στις ιδιωτικές κλινικές, αυτό θα αφορά, επίσης και τις δημόσιες ψυχιατρικές υπηρεσίες.  


Κάνοντας χρήση των γνωστών, κατασκευασμένων, ψευδοεπιστημονικών εικόνων (όπως τις αποκαλεί η ίδια η ΕΨΕ… «εικόνων») της «επικινδυνότητας» (διέγερση, αυτοκτονικότητα), το επίσημο όργανο της ελληνικής ψυχιατρικής κοινότητας προχωράει ένα βήμα παραπέρα στην περαιτέρω μετάλλαξη της ψυχιατρικής σ’ έναν άκρως κατασταλτικό μηχανισμό κοινωνικού ελέγχου. Όχι γιατί δεν είναι μια πάγια πρακτική της πλειονότητας των ψυχιάτρων να καθηλώνουν και εκούσια νοσηλευόμενους. Αλλά μέχρι τώρα, έχοντας οι ίδιοι οι ψυχίατροι «νομιμοποιήσει» (πάντα, βεβαίως, αυθαίρετα και παράνομα) την εφαρμογή των κατασταλτικών μέτρων στους «ακούσιους» («ακούσιοι είναι, και ό,τι εμείς κρίνουμε ότι χρειάζεται, τους το κάνουμε»), η χρήση τους στους «εκούσιους», αν και συχνή, είχε έναν άτυπο, ακόμα και για το σύστημα, χαρακτήρα. Οι περισσότερο «διστακτικοί» προς μιαν άκρως διασταλτική και ασύδοτη εφαρμογή των παγιωμένων και αυτονόητων για την κυρίαρχη ψυχιατρική ως «ιατρικών πρακτικών», έσπευδαν να μετατρέπουν την εκούσια σε ακούσια νοσηλεία προκειμένου να εφαρμόσουν τα εκάστοτε κρινόμενα ως «αναγκαία και αναπόφευκτα» κατασταλτικά μέτρα. 


Τώρα η ΕΨΕ, με κυβέρνηση της «πρώτης φοράς αριστεράς» (και με υποψήφιο ευρωβουλευτή του κυβερνώντος κόμματος στις γραμμές της), ξεπερνά τα «εσκαμμένα», προς μια καταστολή χωρίς όριο. 


Η διεθνής εμπειρία έχει δείξει, με ατράνταχτα στοιχεία, ότι μια ψυχιατρική «χωρίς καθόλου μηχανικές καθηλώσεις και με ανοιχτές πόρτες», είναι δυνατή. Αρκεί να το θέλουμε και, φυσικά, να μάθουμε να το κάνουμε. Καθώς και ότι, σε αντιδιαστολή με αυτά που ισχυρίζεται η ΕΨΕ (περί δήθεν «αυστηρών πρωτοκόλλων» και αποκλεισμό της «καταχρηστικής εφαρμογής»), το μόνο «αυστηρό πρωτόκολλο» που είναι δυνατό να υπάρξει και να λειτουργήσει είναι η πλήρης απαγόρευση των μηχανικών καθηλώσεων και γενικά των κατασταλτικών μέτρων ως μιας μη ιατρικής πράξης, αλλά, επίσης, και ως δήθεν μέτρου ασφαλείας, όπως την βαφτίζει η εγκύκλιος του ΓΓ του Υπουργείου. 


Είναι σαφές ότι αυτό που λειτουργεί εν προκειμένω, είναι το γνωστό, και, φυσικά, «με το αζημίωτο», κύκλωμα ψυχιάτρων (τόσο ιδιωτών, πανεπιστημιακών και άλλων, όσο και του δημοσίου), με τις ιδιωτικές ψυχιατρικές κλινικές – εκεί όπου, εκτός από τις κατάλληλες ξενοδοχειακές συνθήκες για όσους έχουν να πληρώσουν, λειτουργεί η μεγάλη και εκτός παντός ελέγχου κοινωνική αποθήκη για το ξεφόρτωμα των κάθε είδους ανεπιθύμητων μελών. Με συνθήκες νοσηλείας τέτοιες που, για πολλούς/ές, ισοδυναμεί με το να διατηρούνται απλώς βιολογικά στη ζωή, για να πέφτουν τα νοσήλια και οι πληρωμές από τους συγγενείς. 


Πόσο μάλλον να επιτραπούν οι ακούσιες νοσηλείες επίσημα και απευθείας στις ιδιωτικές κλινικές…


Το επιχείρημα, που υπογείως προβάλλεται, ότι έτσι θα αποσυμφορηθούν οι ψυχιατρικές κλινικές του δημοσίου, ουσιαστικά προάγει ως λύση, στην κρίση και κατάρρευση των δημόσιων υπηρεσιών, την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της ψυχικής υγείας – αντί για την ενδυνάμωση των υπαρχόντων και την δημιουργία νέων υπηρεσιών, ανοιχτών, κοινοτικά βασισμένων και ενάντια στην όποια κατασταλτική λογική (στην πράξη, όχι στα λόγια).


Ούτε αποτελεί σοβαρό επιχείρημα αυτό που προβάλλεται από την ΕΨΕ (σε προηγούμενη επιστολή της στο υπουργό Υγείας, πριν δυο χρόνια), ότι «η διάκριση αυτή (η μη έκδοση των υπουργικών αποφάσεων ώστε να μπορούν νόμιμα, κι όχι παράνομα, όπως μέχρι τώρα, να παίρνουν ακούσιες εισαγωγές οι ιδιωτικές κλινικές) στερείται επιστημονικού, κοινωνικού ή άλλου επιχειρήματος, για κάθε μονάδα παροχής υπηρεσιών υγείας, δημόσια ή ιδιωτική, όταν αυτή λειτουργεί μέσα στο προβλεπόμενο νομοθετικό καθεστώς».


Είναι άλλο η άσκηση της ιδιωτικής ιατρικής (σ΄ ένα ιατρείο) και άλλο μια ιδιωτική κλινική, και μάλιστα ψυχιατρική –  σ΄ ένα πεδίο όπου συγκλίνουν και συμπλέουν η ψυχιατρική με νομικοδικαστικές διαδικασίες και ταυτόχρονα με τις παραμέτρους της κοινωνικής απόρριψης και του αποκλεισμού. Όχι γιατί στο δημόσιο ψυχιατρικό σύστημα τα πράγματα είναι, υποτίθεται, «απολύτως ασφαλή», αλλά γιατί στο ιδιωτικό είναι άκρως ανεξέλεγκτα – και δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξει ελεγκτικός μηχανισμός  που να εγγυηθεί στο παραμικρό τα δικαιώματα του ψυχικά πάσχοντος. Άλλωστε, σε κάθε περίπτωση, πόσο «επιστημονικά» και «δεοντολογικά» τεκμηριωμένη μπορεί να είναι μια απόφαση για ακούσια νοσηλεία (με όλα τα συμπαρομαρτούντα κατασταλτικά μέτρα) όταν, σ΄ αυτή την απόφαση, διαμεσολαβεί το οικονομικό όφελος (δηλαδή, το κέρδος) αυτού που αποφασίζει για τον εγκλεισμό και αυτού που τον «φιλοξενεί»;


Σε λίγες μέρες η ΕΨΕ έχει πάλι το συνέδριό της, το 27ο, σε πεντάστερο ξενοδοχείο στο Ηράκλειο της Κρήτης, με την «ευγενή χορηγία» των φαρμακευτικών εταιρειών- μια ακόμα εμπορική έκθεση ψυχοφαρμάκων, με το σύνηθες επιστημονικό περιτύλιγμα ποικίλων παρουσιάσεων, ενίοτε απευθείας χρηματοδοτημένων από φαρμακευτικές εταιρείες. 


Θα υπάρξει άραγε μια κάποια επίκαιρη εισήγηση για την επισημοποίηση της μηχανικής καθήλωσης και των εκούσια νοσηλευόμενων (πάντα με τα «αυστηρά» κριτήρια που ξέρουμε πώς τα εννοεί και πώς τα χρησιμοποιεί η πλειονότητα της ψυχιατρικής κοινότητας); ΄Η, μια άλλη, για το ψυχο-παρεμπόριο των ιδιωτικών κλινικών; Κι΄ ακόμα, για τις απευθείας σχέσεις ψυχιάτρων, μελών της ΕΨΕ, με φαρμακευτικές εταιρείες; ‘Η, ακόμα, για την απασχόληση, για «απόκτηση εμπειρίας», γνωστής νεαρής ναζίστριας ψυχολόγου σε γνωστή ιδιωτική ψυχιατρική κλινική;


Ως «Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία», καλούμε τον Υπουργό Υγείας να απορρίψει χωρίς συζήτηση το αίτημα της ΕΨΕ υπέρ των ακούσιων νοσηλειών στις ιδιωτικές κλινικές και της επισημοποίησης της εφαρμογής των «περιοριστικών μέτρων» σε εκούσια νοσηλευόμενους και να πάρει μέτρα στην κατεύθυνση της πλήρους κατάργησης της μηχανικής καθήλωσης, τόσο για τις δημόσιες ψυχιατρικές κλινικές όσο και για τις ιδιωτικές.

Καλούμε όλες και όλους σε επαγρύπνηση και ετοιμότητα για κινητοποίηση ενάντια σε αυτά που προτείνει η ΕΨΕ και στα άλλα του Υπουργείου Υγείας, που είναι έτοιμα για δημοσιοποίηση και εφαρμογή, όπως η υποχρεωτική θεραπεία στην κοινότητα.

.

 16/4/2019

.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

.

.

Aφίσα του κομήτη Holzkamp για την υποχρεωτική κατ’οίκον νοσηλεία

.

kom holzkamp 2

.

.

.

.

.

.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ: Εκδήλωση-συζήτηση για το νομοσχέδιο που ετοιμάζεται για την «ακούσια θεραπεία στην κοινότητα» – Παρασκευή 9 Μαρτίου, στις 7 μ.μ., στην Αίθουσα του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων

.

poster-2A-final

.

*Αναδημοσίευση από εδώ.

.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ


Εκδήλωση-συζήτηση

για το νομοσχέδιο που ετοιμάζεται

για την «ακούσια θεραπεία στην κοινότητα»


την Παρασκευή, 9 Μαρτίου, στις 7 μ.μ.

             στην αίθουσα του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, Ερμού 134, στο Θησείο



Με αφορμή τη συζήτηση που διεξάγεται αυτή την περίοδο σχετικά με την επικαιροποίηση του θεσμικού πλαισίου για την ακούσια νοσηλεία φαίνεται να προωθείται η υποχρεωτική θεραπεία στην κοινότητα ως ένας μηχανισμός μείωσης των ακούσιων νοσηλειών. Φαίνεται πως στην πορεία συρρίκνωσης των όποιων ελάχιστων κοινοτικών υπηρεσιών έρχεται να προστεθεί και ο καταναγκασμός στη λήψη της θεραπείας καθιστώντας, για άλλη μια φορά, τις όποιες διακηρύξεις περί “ψυχιατρικής μεταρρύθμισης” κενό γράμμα και προσθέτοντας έναν ακόμα κρίκο στην αλυσίδα της θεσμικής βίας της ψυχιατρικής.

Τέτοιες ιδέες μοιάζουν να επιβεβαιώνουν αυτό που κατά καιρούς έχει περιγραφεί ως πέρασμα από τα «πειθαρχικά ιδρύματα» στην «κοινωνία του ελέγχου», ως μια εν δυνάμει χρησιμοποίηση των κοινοτικών δομών όχι για χειραφέτηση, αλλά για διάχυτο έλεγχο μέσα στην κοινωνία. Από την άλλη, είναι γνωστό ότι σήμερα, τα ποσοστά των ακούσιων νοσηλειών ανέρχονται στο 60-65%, ότι η εκτέλεσή τους πραγματοποιείται από την αστυνομία, ότι η υπάρχουσα νομοθεσία δεν τηρείται, ότι τα δικαιώματα δε διασφαλίζονται κι ότι, όπως έχει δείξει η εμπειρία, τίποτα από αυτά δεν θ΄ αλλάξει, όσες βελτιώσεις κι αν γίνουν στα διαδικαστικά και σε νομοθετικό επίπεδο, αν δεν αλλάξει η κυρίαρχη ψυχιατρική κουλτούρα και πρακτική.

 

Θα επιχειρήσουμε, λοιπόν, ν΄ ανοίξουμε μια συζήτηση πάνω σε ένα θέμα που μοιάζει να μας αφορά συνολικά. Μας αφορά ως εν δυνάμει “ψυχιατρικούς ασθενείς”, καθώς κατασκευάζεται μια νέα δυνατότητα για τον περιορισμό της προσωπική μας ελευθερίας και άρα και των δυνατοτήτων ανάρρωσής μας. Μας αφορά ως επαγγελματίες, καθώς μας ανατίθεται μια επιπλέον κατασταλτική και ελεγκτική δύναμη που τελικά περιορίζει και τις δικές ευκαιρίες χειραφέτησης. Μας αφορά ως συγγενείς και φίλους ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία, καθώς μας δένει ακόμα περισσότερο σε μια θέση επιτήρησης και όχι συντρόφευσης.


Εν τέλει, μας αφορά ως ανθρώπους, καθώς καμία διεργασία ανάρρωσης δεν είναι εφικτή παρά μόνο μέσα από σχέσεις χειραφέτησης, ειδικά αυτήν την εποχή «των θλιμμένων παθών” που η κοινωνική κρίση γίνεται ο ορίζοντας μιας ζωής που σφραγίζεται από το αίσθημα γενικευμένης ανασφάλειας, αβεβαιότητας, προσωρινότητας, απειλής μιας επικείμενης καταστροφής και τελικά εξατομίκευσης. Σ΄ αυτή την εποχή της “ρευστής αγάπης”, που οι φωνές του παρελθόντος  μάς καλούν να θυμηθούμε πως “η ελευθερία είναι θεραπευτική”.

Εισηγήσεις θα γίνουν από δυο μέλη του Δικτύου Hearing Voices Αθήνας, ένα μέλος του σωματείου Δράση-Αλληλεγγύη Ληπών Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας (ΔΑΛΥΨΥ) και ένα ακόμα μέλος της Πρωτοβουλίας ‘Ψ’.

Τέλος, θα προβληθεί ένα 25λεπτο βίντεο που καταγράφει τo πώς προκλήθηκε, πριν επτά περίπου χρόνια, ο θάνατος του μηχανικά καθηλωμένου δάσκαλου Francesco Mastrogiovanni σε ψυχιατρική μονάδα στην Ιταλία (με τρόπο λειτουργίας παρόμοιο με αυτόν που επικρατεί στην Ελλάδα). 

 

 

Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα για την Ψυχική Υγεία

 

.

.

.

.

.

.