Αρχαιολογικό Μουσείο Θήβας: η Σφίγγα, ο Ηρακλής και μερικά αρχαία φαντάσματα…

.

Μουσείο Θήβας.JPG

.

Η επίσκεψή μου σ’ αυτό το Μουσείο, δεν ξεκίνησε καλά. Χρειάστηκε να πάω δύο φορές απ’ την Αθήνα στη Θήβα για να μπορέσω να δω τα σπουδαία εκθέματά του. Για να μην πάθετε κι εσείς τα ίδια λοιπόν καλό είναι να ξέρετε πως το τελευταίο εισιτήριο κόβεται 7.15 και το πωλητήριο κλείνει το αργότερο στις 7.50. Αν ρωτήσετε το γιατί, η φιλικότατη κι ευγενέστατη  κυρία που θα σας υποδεχτεί θα σας δείξει ένα κείμενο όπου θα εξηγούνται οι λόγοι.

arcaheological-museum-of-thiva-2

Το θεωρώ περιττό ν’ αναφερθώ σ’ αυτό το συγκεκριμένο κείμενο με περισσότερες λεπτομέρειες, αφενός γιατί η πολιτική του κάθε Μουσείου είναι σεβαστή κι αφετέρου επειδή ένα δίωρο προσωπικά δεν μου έφτασε για να περιεργαστώ όσα ήθελα, άρα και να έμπαινα στις 7.20 που έφτασα την πρώτη φορά στην είσοδό του δεν θα μπορούσα να φύγω ευχαριστημένη.

 

KODAK Digital Still Camera

.

Ωστόσο, ωστόσο… όταν αναγράφεται παντού πως το Μουσείο κλείνει στις 8, δεν μπορεί πιστεύω να μην ενημερώνεται το κοινό πως πρακτικά αυτό διαφοροποιείται. Κι επειδή δεν σπαταλούν όλες κι όλοι οι επισκέπτες τόσο χρόνο όσο εγώ, τρία τέταρτα ενδεχομένως να τους είναι αρκετά για να δουν κάποια εκθέματα. Ειδικά αν έχουν ταξιδέψει μια καθημερινή, απόγευμα κι από άλλη πόλη γι’ αυτό το σκοπό. Δεν πρόκειται για ασήμαντη λεπτομέρεια δηλαδή.

KODAK Digital Still Camera

.

Κι αφού το εξήγησα το πρόβλημα και τουλάχιστον σας ενημέρωσα, ας προσπαθήσω τώρα να σας διηγηθώ και μερικά απ’ τα όμορφα που είδα εκεί. Μην κοιτώντας το δέντρο χάσουμε το δάσος δηλαδή. Οι φωτογραφίες ΄βέβαια θα σας “πουν” περισσότερα εννοείται και σε καμία περίπτωση δεν κάνω τυπική περιγραφή δημοσιογραφικού τύπου σ’ αυτή την ανάρτηση. Αν θέλετε μια τέτοια διαβάστε καλύτερα αυτό το εξαιρετικά κατατοπιστικό κι ακριβές άρθρο. Εγώ την προσωπική μου άποψη σας γράφω, σε τι στάθηκα και τι πρόσεξα εστιάζω και τέτοιες εντυπώσεις μοιράζομαι μαζί σας.

archaeological-museum-of-thiva-4

Πριν μπω στο κτήριο λοιπόν έμεινα στον προαύλιο χώρο και διάβασα την ιστορία για το Μεγάλο Κάστρο του Σαιντ Ομέριου που χτίστηκε στη Βοιωτία στα τέλη του 13ου αιώνα και ως τον 19ο αιώνα λειτουργούσε ως φυλακή. Βλέπετε κι εσείς τη φωτογραφία παραπάνω και μπορείτε να μάθετε αν θέλετε περισσότερα έτσι. Ακολούθως την προσοχή μου τράβηξε μεταξύ άλλων, μια πινακίδα που εξηγούσε την ύπαρξη απελευθερωτικών κι αγωνιστικών επιγραφών.  Ας όψεται το μάθημα του κυρίου Άγγελου Χανιώτη στο Mathesis που μας έμαθε πολλά για τους Ελληνιστικούς χρόνους.

 

archaeological-museum-of-thiva-3

.

Μπαίνοντας τώρα στο Μουσείο με τη σύγχρονη ηλεκτρονική μου κάρτα συνάντησα προθυμότατους εργαζόμενους και διαπίστωσα πως είναι προσβάσιμο και για άτομα με ειδικές ανάγκες, όπως θα έπρεπε να είναι όλα τα Μουσεία δηλαδή. Τα εκθέματα για τη Σφίγγα ήταν τα πρώτα που είδα και φυσικά ο τραγικός μύθος του Οιδίποδα, της δυναστείας των Λαβδακιδών ξαναζωντάνεψε στο μυαλό μου.

.

archaeological-museum-of-thiva-7

Ο Ηρακλής που καταγόταν υποτίθεται απ’ αυτό τον τόπο (όπως άλλωστε και ο Θεός Διόνυσος) είναι με τη σειρά του ο πρωταγωνιστής σε αρκετά αγγεία, αλλά ξεχώρισα επειδή τον βρήκα απίστευτα όμορφο αυτό τον ερυθρόμορφο κρατήρα του 4ου αι. π.Χ, που αναπαριστά την αποθέωση του στον Όλυμπο και τον φωτογράφισα για να τον δείτε κι εσείς.Πως να μην θαυμάσει κανείς τον ανώνυμο καλλιτέχνη αυτού του αριστουργήματος; Μόνο τις λεπτομέρειες να προσέξετε αρκεί…

archaeological-museum-of-thiva-8

.

Ο μύθος λέει λοιπόν πως την πόλη ίδρυσε ο Κάδμος κι όσες/οι επισκεφθείτε τη Θήβα, φυσικά έχει νόημα να δείτε και τα ερείπια του Παλαιού Καδμείου, του οικοδομήματος δηλαδή που στέγαζε πολλά εργαστήρια στα οποία οι εξειδικευμένοι τεχνίτες της εποχής επεξεργαζόταν πολύτιμους και ημι-πολύτιμους λίθους, στο ένα από τα δύο Μυκηναϊκά ανάκτορα της περιοχής. Σ’ αυτό το ανάκτορο υπήρχε μάλιστα ο χώρος που οι αρχαιολόγοι ονόμασαν «Το Δωμάτιο του Θησαυρού».

.

archaeological-museum-of-thiva-19

Και φυσικά περιείχε πολλά χρυσά κοσμήματα κι άλλα από ελεφαντόδοντο, αχάτη και κύανο.  Γιατί ως φαίνεται η λαμπρότερη περίοδος στην ιστορία των Θηβών υπήρξε αυτή η εποχή: η Μυκηναϊκή κατά την οποία η πόλη ήταν ισχυρότατο εμπορικό κέντρο, αντάξιο των Μυκηνών, όπως διάβασα εδώ κι είχε αναπτύξει επαφές με περιοχές της Ανατολής (κάπως έτσι εξηγείται και η ύπαρξη τόσων σπουδαίων σφραγιδοκύλινδρων σ’ αυτό το άρθρο) και του Αιγαίου. Και τα Μυκηναϊκά ευρήματά  είναι που κυρίως με συνεπήραν. Όπως αυτή η πομπή γυναικών.

archaeological-museum-of-thiva-20

Τι άλλο μου άρεσε; Εκτός απ’ τις πλάκες της Γραμμικής Β’ στις οποίες στάθηκα αρκετά, περιεργάστηκα πολύ μα πάρα πολύ τις επιζωγραφισμένες πήλινες λάρνακες που βρέθηκαν στο νεκροταφείο της Τανάγρας. Σκηνές πυγμαχίας, ταυροκαθαψίων, κυνηγιού επιβεβαιώνουν την επίδραση της Μινωϊκής Κρήτης. Κι ίσως αυτά τα αρχαία φαντάσματα του Νότου να φταίνε που δεν μπορούσα να φύγω από ‘κει.

KODAK Digital Still Camera

Αλλά κι όταν προχώρησα μια ξεχωριστή ταφή με συγκίνησε. Η ταφή μιας γυναίκας με δύο νήπια. Απ’ τον 8ο αι. π.Χ και τον τύμβο της Παραλίμνης.  Φωτογραφίες σχετικές μπορείτε να δείτε στο flickr μιας και πλέον ολοκληρώνεται αυτή η ανάρτηση. Το μόνο που θέλω να γράψω πριν σας αφήσω για σήμερα με την ελπίδα πως σας παρακίνησα να κάνετε τη δική σας επίσκεψη, είναι πως φεύγοντας είδα δύο συγκεκριμένα εκθέματα. Ένα περίτεχνο  χάλκινο κάτοπτρο (καθρέφτη) του 480 π.Χ. κι έναν φτερωτό Έρωτα που ίπταται πάνω απ’ τα γαλάζια κύματα. Δε μου φάνηκε τυχαίο…

archaeological-museum-of-thiva-10