Η βερολινέζικη Schaubühne: Θεατρική αποκάλυψη…

Θα μπορούσα να γράψω ότι έστω κι απ’ το διαδίκτυο, είδα την ωραιότερη παράσταση έργου (σκηνοθετημένου απ’ την Katie Mitchell) της Βιρτζίνιας Γουλφ που έχω παρακολουθήσει ποτέ ως τώρα και να θεωρήσετε ότι γι’ αυτό το λόγο επέλεξα να κάνω τη συγκεκριμένη ανάρτηση. Θα μπορούσα να προσθέσω ότι μου άρεσε επίσης, τρομερά, κι ο τρόπος που μεταφέρθηκε στο σανίδι η νουβέλα του Στέφαν Τσβάιχ «Επικίνδυνος οίκτος» απ’ τον Stefan Zweig.

Αλλά ούτε αυτός είναι ο λόγος που μ’ έχει τόσο ενθουσιάσει το γεγονός ότι μπορώ να παρακολουθώ παραστάσεις απ’ αυτό το θέατρο -που μόνο ακουστά το είχα ως τώρα- όταν προσφέρονται με αγγλικούς υπότιτλους. Ο λόγος είναι ότι την πρώτη φορά που διστακτικά (λόγω μιας παλιάς «προκατάληψης» που είχα με τη γερμανική γλώσσα) μπήκα να δω περί τίνος πρόκειται έτυχε να παίζουν τον «Εχθρό του λαού» του Ίψεν σκηνοθετημένο απ’ τον τρομερό Thomas Ostermeier και να συζητούν για τις ψυχικές διαταραχές, την πολιτική κατάσταση, ακόμη και για το ζήτημα της υπερσυνταγογράφησης του Ritalin (παρακάτω και το πειστήριο). Κι από τότε, φυσικά, με κέρδισαν.

Ας με συγχωρήσουν που τράβηξα αυτό το στιγμιότυπο, αλλά μερικές φορές έχει νόημα και η «απόδειξη». Η ριζοσπαστική πολιτική τους στάση λοιπόν, η θέση τους απέναντι σε κάθε ζήτημα που απασχολεί την κοινωνία, μ’ έχει κάνει να τους ξεχωρίζω. Εδώ θα βρείτε πολλά video που μπορείτε να παρακολουθήσετε για να δείτε αν ισχύουν ή όχι, όσα γράφω. Εγώ θα προσθέσω μόνο ότι κατά καιρούς ανεβάζουν κι ελληνικές τραγωδίες, το πότε μπορείτε να το πληροφορηθείτε απ’ την καθημερινή ατζέντα τους κι ότι κάποιες φορές υπάρχουν γαλλικοί υπότιτλοι. Οι παραστάσεις τους διατίθενται δωρεάν. Αλλά το δωρεάν για όσ@ παρακολουθούμε, ας μη ξεχνάμε ότι την ίδια στιγμή σημαίνει απλήρωτη εργασία για τους συντελεστές μιας παράστασης κι άρα αν θέλετε να τους υποστηρίξετε, μπορείτε να μάθετε πώς, εδώ. –