«Να μου στείλετε μια ρεπούμπλικα!»- Μια παράσταση για τον Ρώμο Φιλύρα

.

Να μου στείλετε μια ρεπούμπλικα!

.

Ως τις 8  Νοεμβρίου, θα παίζετε στο θέατρο «Αργώ» (Ελευσινίων 15, Μεταξουργείο), η παράσταση του  Γιάννη Αναστασάκη, «Να μου στείλετε μια ρεπούμπλικα!».  Η παράσταση αφορά τη ζωή του ποιητή Ρώμου Φιλύρα για τον οποίο είχαμε κάνει λόγο, σ’ αυτήν εδώ την ανάρτηση και βασίζεται στα αυτοβιογραφικά κείμενα που  δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Καθημερινή» στα 1929.  Αποσπάσματα αυτών των κειμένων, αλλά και μια συνέντευξη του σκηνοθέτη στον Ηλία Μαγκλίνη, μπορείτε να διαβάσετε κάνοντας κλικ εδώ.

«Ερευνώντας αρχεία και τη σχετική με το Δρομοκαΐτειο βιβλιογραφία, όπως τον τόμο «Ιερά Οδός 303», ο Γ. Αναστασάκης ανακάλυψε ότι στις λιγοστές επισκέψεις που είχε στο ίδρυμα ο Φιλύρας, παρακαλούσε τους επισκέπτες του «να του στείλουν μια ρεπούμπλικα». Η ίδια φράση απαντά και σε υποσημειώσεις ποιημάτων που έγραψε εκεί. «Είναι μια ενδιαφέρουσα παράκληση. Ηταν κοσμικός, φρόντιζε την εμφάνισή του κι ένα χρόνο προτού εισαχθεί στο Δρομοκαΐτειο, “έσκασε” στην Ελλάδα η μόδα της ρεπούμπλικας. Προφανώς θα ήθελε να είχε μία ο ίδιος, ήθελε ακόμα και μέσα στο ψυχιατρείο να είναι καλοντυμένος, να είναι κομψός. Ουσιαστικά, η παράσταση είναι έτσι στημένη ώστε ο κομψευόμενος Φιλύρας να υποδέχεται την επίσκεψη πολλών ανθρώπων στο Δρομοκαΐτειο, οπότε απευθύνεται σε αυτούς, σε πρώτο πρόσωπο».

Πρωταγωνιστούν ο Δημήτρης Κοτζιάς, η Ζαχαρούλα Οικονόμου και ο Κώστας Σειραδάκης.  Να ευχηθώ λοιπόν, κάθε επιτυχία στους συντελεστές της παράστασης και να σας αφήσω να διαβάσετε την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Γ. Αναστασάκη. Ελπίζω να δείτε την αξιόλογη αυτή παράσταση όσο το δυνατόν περισσότεροι, γατί φωτίζει όχι μόνο το έργο ενός ποιητή που πιστεύω πως δεν έτυχε της αναγνώρισης που του άξιζε, αλλά και τη ζωή ενός ανθρώπου που συνδιαλέχτηκε με την τρέλα και μεταξύ άλλων, έγραψε:

«Θέλουν να σας κάνουν καλά. Αλλοίμονο, εκεί φτάνει ο παραλογισμός των λογικών. Καλά, δηλαδή να γυρίσετε πίσω, έξω στην τέφρινη πραγματικότητα, να ξαναδήτε πίσω με την κρίσι του ακέραιου μυαλού την πιο αβάσταχτη, την πιο αρμολογημένη αλλόφρονη λογική της ζωής που σκοτώνει την ανθρώπινη καρδιά. […] Μα τι θα βάλετε στη θέση του οράματος εσείς οι λογικοί; […] Καλοπροαίρετοι γιατροί μου, αν επιμένετε να με γιατρέψετε από κάτι, γιατρέψτε με από την λογική».

.

.

.