«Ο μύθος της χημικής ίασης» της Joanna Moncrieff: Βιβλιοπαρουσίαση στη Λέσχη Αμπάριζα στις 7 Μαρτίου στις 8 μ.μ.

Βιβλιοπαρουσίαση και συζήτηση με τους:

Θ. Μεγαλοοικονόμου – Ψυχίατρος,
Λ. Καρατζαφέρη – Ψυχίατρος – μέλος του δικτύου Hearing Voices
Μ. Λυκοβουνιώτη – μέλος του δικτύου Hearing Voices.

.

Λέσχη Αμπάριζα, Ελευθέρου Ανθρώπου 49, Άνω Γλυφάδα

«Ο μύθος της χημικής ίασης»: Βιβλιοπαρουσίαση στο Red n’ Noir – Σάββατο 22/2/2020 στις 20.00

Η ιστορία για το πως φτάσαμε να βλέπουμε τα φάρμακα με αυτόν τον τρόπο, δηλαδή ως ειδικές αγωγές για ειδικές ψυχικές διαταραχές (ή συλλογές συμπτωμάτων), και το ερώτημα του αν αυτός ο τρόπος σκέψης είναι σωστός ή δικαιολογημένος, αποτελεί το αντικείμενο αυτού του βιβλίου.

Joanna Moncrieff

Οι εκδόσεις οposito και το Δίκτυο Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές -Hearing Voices Network of Athens θα παρουσιάσουν το βιβλίο της Joanna Mocrieff:

«Ο μύθος της χημικής ίασης: Μια κριτική της ψυχιατρικής φαρμακοθεραπείας»

Θα μιλήσουν οι:

Λυκούργος Καρατζαφέρης / Ψυχίατρος, Μέλος του Δικτύου Ακούγοντας Φωνές)
Ηλίας Γιαννόπουλος / Μεταφραστής του βιβλίου και Μέλος του Δικτύο Ακούγωντας Φωνές
Nur Sheikh / Μέλος του Δικτύου Ακούγωντας Φωνές)
Αφροδίτη Καψάλη / ψυχολόγος, (συν/συγγραφέας του βιβλίου: Ψυχολογίες συμμόρφωσης
Ζωή Παπανικολάου / Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια

Τη συζήτηση θα συντονίζει ο Μιχάλης Μεντίνης

Το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου στις 20:00 στο βιβλιοπωλείο cafe bar Red ‘n noir (Δροσοπούλου 52, Κυψέλη)

Η επόμενη «εκπαιδευτική συνάντηση» της Πρωτοβουλίας Ψ στις 20/12/2019, στις 19.30 μ.μ. – Παρουσίαση του βιβλίου «Ο μύθος της χημικής ίασης» της Joanna Moncrieff

.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

Εργαστήριο « Παράνοια και Ακραίες Καταστάσεις Συνείδησης»: απ’ το «Δίκτυο των Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές» σε συνεργασία με το Εργαστήριο Ποιοτικής Έρευνας στην Ψυχολογία και την Ψυχική Υγεία

Τρίτη 24/9/2019

17:00-20:00

Εργαστήριο «Παράνοια και Ακραίες Καταστάσεις Συνείδησης» με προσκεκλημένο Ομιλητή τον Peter Bullimore (Ιδρυτικό μέλος του Hearing Voices Network UK και του National Paranoia Network).

Η συμμετοχή είναι ελεύθερη, αλλά απαιτείται προεγγραφή. (Θα υπάρχει παράλληλη μετάφραση στα ελληνικά)

Διεύθυνση: Αίθουσα 421 Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, Πανεπιστημιούπολη, Ζωγράφου 

(Σε συνεργασία με το Εργαστήριο Ποιοτικής Έρευνας στην Ψυχολογία και την Ψυχική Υγεία)

.

Ο ομιλητής:

Ο Peter Bullimore είναι συν-ιδρυτής του Νational Paranoia Network και συντονιστής του Asylum Associates ενός εκπαιδευτικού και συμβουλευτικού φορέα σε θέματα φωνών και παράνοιας. Έχοντας περάσει δέκα χρόνια ως ψυχιατρικός ασθενής και έχοντας βιώσει αρκετές κρίσεις παράνοιας κατάφερε να διεκδικήσει τη ζωή του από το ψυχιατρικό σύστημα. Ζώντας ο ίδιος την εμπειρία φωνών και παράνοιας, έχει εμπνεύσει, ενθαρρύνει και υποστηρίξει τη δημιουργία αντίστοιχων ομάδων αυτοβοηθείας σε πολλά μέρη του κόσμου. Επιπλέον εκπαιδεύει άτομα στη διαχείριση φωνών και παράνοιας διεθνώς, συντονίζει εργαστήρια εκπαίδευσης με επαγγελματίες ψυχικής υγείας στη συνέντευξη του Maastricht και σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Manchester διεξάγει έρευνα πάνω σε θέματα ανάρρωσης.

.

Περιγραφή εργαστηρίου

Στόχος του εργαστηρίου είναι να συζητήσει ένα διαφορετικό τρόπο κατανόησης του νοήματος και διαχείρισης της εμπειρίας της παράνοιας και των ασυνήθιστων ιδεών, αποδομώντας την έννοια της παράνοιας και αναπτύσσοντας μια εναλλακτική προσέγγιση γύρω από αυτήν, προερχόμενη από τις ιδέες και τις πρακτικές του Παγκόσμιου Δικτύου Hearing Voices. Από το 1989, στο Maastricht της Ολλανδίας,ο ψυχίατρος Marius Romme και η ερευνήτρια Sandra Escher αναπτύσσουν μια προσέγγιση της εμπειρίας των φωνών, γνωστή ως «προσέγγιση του Maastricht», η οποία δίνει έμφαση στην αποδοχή και τη νοηματοδότηση των φωνών και άλλων ακραίων καταστάσεων συνείδησης όπως είναι η παράνοια . Η όλη προσέγγιση στηρίζεται σε τρεις βασικές αρχές σε σχέση με τις συγκεκριμένες εμπειρίες, ότι δηλαδή αυτές: α) αποτελούν ένα πολύ πιο συχνό φαινόμενο στο γενικό πληθυσμό από ότι πιστεύαμε παλαιότερα, β) αποτελούν μια προσωπική αντίδραση σε στρεσογόνα γεγονότα ζωής, το νόημα και η προέλευση των οποίων μπορούν να αποκρυπτογραφηθούν και γ) ότι είναι καλύτερο να τις προσεγγίζουμε ως μια αποσυνδετική εμπειρία και όχι ως ψυχωτικό σύμπτωμα (παρά το γεγονός ότι ενδέχεται να εμφανίζονται στο πλαίσιο ψυχωτικής συμπτωματολογίας, όπως οι παραληρηματικές ιδέες).

.

Που απευθύνεται

Το εργαστήριο απευθύνεται σε Ψυχολόγους, Επαγγελματίες Υγείας και Ψυχικής Υγείας, Εκπαιδευτικούς, Κοινωνικούς Λειτουργούς, Κοινωνιολόγους, Κοινωνικούς Ανθρωπολόγους, και Φοιτητές των σχολών αυτών, καθώς και σε άλλες ειδικότητες των κοινωνικών και ανθρωπιστικών σπουδών.

.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Η βασική γλώσσα του Εργαστηρίου είναι τα αγγλικά, και θα γίνεται παράλληλη μετάφραση από τα αγγλικά στα ελληνικά για τη συμμετοχή και κατανόηση όλων μας. Η εγγραφή συμμετοχής είναι απαραίτητη και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Οπότε, αν επιθυμείτε να παρακολουθήσετε το εργαστήριο, θα πρέπει να στείλετε mail στο qualitative.lab@ppp.uoa.gr με θέμα mail: «Συμμετοχή στο εργαστήριο 24/9». Αναφέρετε το όνομα σας, και αν θα έρθει κάποιο άλλο άτομο μαζί σας, να αναφέρετε το όνομά του/ της στο mail. Θα σας σταλεί mail επιβεβαίωσης για την συμμετοχή σας.

.

http://www.hearingvoices.gr

.

.

«Ακούω Φωνές»: Ντοκιμαντέρ του Anja Krug-Metzinger

Την περασμένη Δευτέρα, 29 Μαΐου προβλήθηκε απ’ την ΕΡΤ3 το πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ του Anja Krug-Metzinger «Ακούω Φωνές» που γυρίστηκε το 2015 (ο πρωτότυπος τίτλος είναι«Stimmen im Kopf»). Παρακολουθώντας το λοιπόν είδα ξανά ανθρώπους όπως η Eleanore Longden, που μπορείτε να την δείτε κι εσείς να μιλάει επίσης σ’ αυτόν τον σύνδεσμο (η ομιλία της είναι μεταφρασμένη στα ελληνικά) κι αποφάσισα να το ψάξω, ώστε αν υπάρχει ολόκληρο να το μοιραστώ μαζί σας.

Το βρήκα όντως, με αγγλικούς υπότιτλους μεν, αλλά καθώς σ’ αυτό το blog έχουν αναρτηθεί εδώ κι εδώ κι εδώ άρθρα που εξηγούν τι συμβαίνει σ’ αυτές τις περιπτώσεις, όπως κι άλλα κείμενα για το Ελληνικό Δίκτυο των Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές, θεώρησα χρήσιμο να σας το προτείνω συμπληρωματικά με τις υπάρχουσες πληροφορίες, μιας και δεν πιστεύω ότι θα έχετε πρόβλημα με την γλώσσα.

Η κυρίαρχη ψυχιατρική βέβαια χρησιμοποιεί τον όρο «ακουστικές ψευδαισθήσεις» όμως ξέρουμε εδώ κι αρκετά χρόνια ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι. Μπαίνει στις ετικέτες μου μόνο και μόνο, για να είναι πιο εύκολο να βρουν όσες, όσοι ψάχνουν κατ’ αυτόν τον τρόπο στο ίντερνετ τις τόσο χρήσιμες αυτές πληροφορίες.

Εδώ θα βρείτε επίσης τον ιστότοπο του σκηνοθέτη, στον οποίο αναφέρονται αρκετά στοιχεία που υπάρχουν και στο βιβλίο που κυκλοφορεί στη χώρα μας κι αξίζει να το διαβάσετε, με τίτλο «Ζώντας με Φωνές: 50 ιστορίες ανάρρωσης«. Θα μάθετε έτσι ότι οι Φωνές έχουν νόημα κι ότι επίσης είναι κάτι διαχειρίσιμο πια, σε αντίθεση με το τι πίστευαν κάποτε οι ειδικοί. Κι αυτό είναι το πιο σπουδαίο απ’ όλα.-

.

Κάλεσμα του Ελληνικού Δικτύου «Ακούγοντας Φωνές» για την Ημερίδα του Μαΐου

Αγαπητοί φίλοι και φίλες του Ελληνικού Δικτύου «Ακούγοντας Φωνές»

Θα θέλαμε με αυτό το μήνυμα να σας ενημερώσουμε εκ νέου για την επόμενη ημερίδα του Δικτύου που τελικά θα πραγματοποιηθεί στις 11 Μαΐου 2019 στη Σχολή Καλών Τεχνών, Πειραιώς 256.

Δέκα χρόνια μετά την πρώτη συνάντηση της ομάδας αυτοβοήθειας Αθήνας και έντεκα χρόνια μετά το πρώτο δημόσιο άνοιγμα του Δικτύου στην Ελλάδα νιώθουμε βαθμιαία την επιθυμία να γίνουμε περισσότερο ορατοί και ορατές. Επιθυμούμε να προσφέρουμε ένα χώρο μοιράσματος προσωπικών και συλλογικών εμπειριών καθώς και προβληματισμών στη διαδρομή για χειραφέτηση και την ανάρρωση.

Θυμίζουμε πως για το Δίκτυο η ανάρρωση δεν νοηματοδοτείται ως εξοστρακισμός των φωνών ή/και των παρανοϊκών ιδεών, μια στάση χαρακτηριστική της κυρίαρχης ψυχιατρικής, αλλά ως κατανόησηαποδοχή και αφομοίωσης του συναισθηματικού τους νοήματος. Επιπλέον η χειραφέτηση αποκτά νόημα ως ανάκτηση της δύναμης, της θετικής διάθεσης και της αυτονομίας του ατόμου, ως απελευθέρωση από την καταπίεση που του ασκείται.

Αυτή η διαδρομή δεν είναι ούτε γραμμική ούτε και έχει ένα προκαθορισμένο τέλος. Αντίθετα συνιστά μια συνεχή διεργασία με καθημερινές μάχες και διαπραγματεύσεις τόσο προσωπικά όσο και συλλογικά. Είναι μια διαδρομή που για κάθε άνθρωπο έχει διαφορετικές προεκτάσεις υπαρξιακές, κοινωνικές, πολιτικές, πνευματικές, καλλιτεχνικές και άλλες. Πρόκειται δε για μια διαδρομή που δε σηματοδοτεί πάντα διαδρομή ενός «ασθενούς».

Κάθε βήμα σε αυτή τη διαδρομή είναι σημαντικό: η στιγμή που βρήκα ένα φίλο, η πρώτη μου επαφή με μια ομάδα αυτοβοήθειας, η μέρα που ένας άνθρωπος με άκουσε πραγματικά, μια μικρή α-συνέχεια στη ρουτίνα της κατασκευαζόμενης χρονιότητας, μια μικρή επιτυχία με τη μείωση της φαρμακευτικής αγωγής αλλά και ακόμα και το γεγονός πως έπειτα από χρόνια φαρμακοθεραπείας είναι κανείς ακόμα ζωντανός και δημιουργικός.

Σας προσκαλούμε λοιπόν σε ένα συμπόσιο όπου τίποτα δεν είναι για πέταμα. Κάθε μικρή ιστορία, κάθε μικρό λιθαράκι είναι χρήσιμο και δεν αφορά μόνο ανθρώπους με ψυχιατρική εμπειρία: άμεσα ενδιαφερόμενοι, συγγενείς και φίλοι, επαγγελματίες του χώρου της ψυχικής υγείας όλοι μας έχουμε κάτι να δώσουμε και να πάρουμε στη διαδρομή μας προς μια πιο χειραφετητική συνθήκη.

Απευθυνόμαστε λοιπόν σε όλα τα άτομα που θέλουν να μοιραστούν κάτι από τις δικές τους διαδρομές ανάρρωσης και χειραφέτησης σε έναν ανοικτό, δημιουργικό χώρο ελεύθερης έκφρασης και συνδιαλλαγής, όπου ηχογραφήσεις, εικαστικά μέσα, βίντεο, ποιήματα, δρώμενα, κόμικ, αφηγήσεις και ότι άλλο είναι καλοδεχούμενο. Όποιος/α/ο ενδιαφέρεται να συμμετέχει με ατομική ή συλλογική παρουσίαση ας επικοινωνήσει σε αυτό το email (contact@hearingvoices.gr) ως τις 30 Απριλίου 2019.

Επιπλέον προσκαλούμε όσους αναζητούν μέσα έκφρασης για τις εμπειρίες τους σε ένα ανοιχτό δημιουργικό εργαστήρι το Σάββατο 30 Μαρτίου, 15. 00-18.00. Σκοπός του εργαστηρίου είναι να πειραματιστούμε με εικαστικά, θεατρικά ή άλλα μέσα και να συν-δημιουργήσουμε με κέντρο τις προσωπικές μας διαδρομές ανάρρωσης και χειραφέτησης. Το εργαστήρι απευθύνεται σε άμεσα ενδιαφερόμενους, συγγενείς, φίλους και επαγγελματίες ψυχικής υγείας.

Περισσότερες πληροφορίες και στο τηλέφωνο 698 458 7767 (Λουκία)

Τέλος να θυμίσουμε πως η αγαπημένη μας Ιουλία έφυγε από τη ζωή τον προηγούμενο χρόνο και τούτη η συνάντηση είναι αφιερωμένη στη μνήμη της. Κλείνουμε λοιπόν αυτό το κάλεσμα με ένα ποίημά της και σας περιμένουμε:
 

Οι φωνές: μια Οδύσσεια που συνεχίζεται
Πληγή μουδιασμένη από δέος και φόβο.
Το καράβι στους Φαίακες ξαναγύρισε
που κρύβουν της καρδιάς μου το δρόμο. (1987)

Με εκτίμηση,

«Δίκτυο Ακούγοντας Φωνές»

.

.