«Απο- ιατρικοποιώντας τη δυστυχία»: συζήτηση στο ΣΕΑ, 4 Φεβρουαρίου 2023

Διημερίδα 3-4 Μαρτίου 2023, “Μαθαίνοντας-Ξεμαθαίνοντας: Διάλογοι πάνω στη τρέλα” Διοργάνωση: Πρωτοβουλία ‘Ψ’ & Δίκτυο Ακούγοντας Φωνές

Έχοντας περάσει 13 χρόνια από τη δημιουργία της πρώτης ομάδας αυτοβοήθειας το Μάρτιο του 2010 και 8 χρόνια από την πρώτη συνέλευση της Πρωτοβουλίας Ψ-, οι δύο συλλογικότητες συστεγάζονται σε μια προσπάθεια να στεγάσουν τα όνειρά τους και να έρθουν πιο κοντά. Κρατώντας η καθεμιά τα ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά της, την κουλτούρα και τις αρχές της αναζητήσαμε σημεία επικοινωνίας και ήρθαμε πιο κοντά ανοίγοντας συχνά διάλογο και συνδιοργανώνοντας κάποιες εκδηλώσεις. Από αυτή τη συγκατοίκηση προέκυψε και η ανάγκη για μια νέα διημερίδα.


Μέσα από τις συζητήσεις μας νιώσαμε έμπρακτα την αξία όρων όπως “ειδικός από εμπειρία”, “συνεργατικές κοινότητες μάθησης”, “αλληλεγγύη”, “ανάπτυξη του δυναμικού αυτοβοήθειας’, “αναγνώριση της προσωπικής ευθύνης της ασθένειας και της υγείας”. Κι έτσι όλα αυτά τα χρόνια μεγαλώσαμε γιατί ήρθαμε κοντά ο ένας στην άλλη. Αναγνωρίσαμε πως η μάθηση δεν αποτελεί μια στείρα “ανάγνωση” ενός κόσμου που βρίσκεται κάπου έξω και περιμένει να τον γνωρίσουμε, αλλά “μια αέναη γέννηση ενός κόσμου μέσω της διεργασίας της ζωής”. Τελικά “μάθηση και ανάπτυξη είναι απλώς οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος”.


Το μεγάλωμα μοιάζει να περνάει μέσα από μια συλλογική αναζήτηση μιας άλλης αντίληψης και γνώσης, όπου νέα νοήματα αναδύονται από τη μεταξύ μας αλληλεπίδραση. Για αυτό και χρειάζεται και στα θέματα ψυχικής υγείας να γίνουμε ο “αδαής δάσκαλος”, που έλεγε ο Ζοζέφ Ζακοτό, να παραμερίσουμε την “ειδημοσύνη” μας, να συνειδητοποιήσουμε την άγνοιά μας, ξεπερνώντας την υπεροψία και τη βεβαιότητά μας σχετικά με αυτά που γνωρίζουμε, για χάρη της νέας γνώσης που μας περιμένει και η οποία δεν κρύβεται μόνο σε βιβλία.


Χρειάζεται να δούμε πως οι άνθρωποι είναι ειδικοί για τις ζωές τους καθώς αυτοί είναι φορείς της αλήθειας του βιώματός τους και έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα να ζητήσουν και να λάβουν την υποστήριξη που χρειάζονται. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο έγνοια μας είναι να είμαστε ανοιχτοί/ες στις διαφορετικές εμπειρίες των ανθρώπων, να υποστηρίζουμε τις ανάγκες τους και να διατηρούμε ασφαλές και σταθερό το πλαίσιο της σχέσης με μετριοφροσύνη. Χρειάζεται μέσα από μια, καλώς εννοούμενη, ταπεινότητα να αλληλεπιδράσουμε και να ανταλλάξουμε εμπειρίες για την ανάπτυξη μιας κριτικής συνειδητοποίησης, έτσι ώστε ο ψυχικός μας πόνος και η δυσφορία μας να γίνονται αντιληπτές και κατανοητές μέσα από μια πληθώρα φακών και όχι μονοδιάστατα ως μια (ψυχ)ιατρική κατάσταση”, μια “νόσος του εγκεφάλου”, μια “διαταραχή που οφείλεται σε χημική ανισορροπία”,μια “προσωπική αδυναμία” κοκ.


Και όλα αυτά μοιάζει να χρειάζεται να πάνε και πιο πέρα. Είναι σημαντικό η κριτική σκέψη να παει πέρα από την κριτική της ψυχιατρικής, που είναι βέβαια πιο εύκολο να στοχευτεί σαν το κυρίαρχο σύστημα. Είναι σημαντικό να προχωρήσουμε πιο πέρα και να ασκήσουμε κριτική σε όλες τις γνώσεις και απόψεις που διεκδικούν νέες αυθεντίες. Αυτό περιλαμβάνει και τις γνώσεις/απόψεις των κινημάτων και επιζώντων ψυχιατρικής/ ληπτριών υπηρεσιών, βασικά όλοι μας πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας!


Προσκεκλημένοι ομιλητές θα μας βοηθήσουν να κρατήσουμε αυτήν τη συζήτηση ανοιχτή.


Σας καλούμε να συμμετάσχετε, να καταθέσετε ιδέες και προτάσεις, να γνωριστούμε από κοντά. Στο χώρο ευπρόσδεκτες είναι και αναλογικές μορφές έκφρασης μέσω ζωγραφικής, ποίησης, θεάτρου και ότι άλλο έχει να προσφέρει ο καθένας και η καθεμία. Για να καταθέσετε μια πρόταση για ομιλία, εργαστήριο και οτι άλλο στείλτε μας ένα mail στο athinahvsynantisi@gmail.com


Ο χώρος θα ανακοινωθεί σύντομα


Είσοδος ελεύθερη
με προαιρετική οικονομική ενίσχυση


Δίκτυο Ακούγοντας Φωνές Αθήνας
Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία

.

Λίγα λόγια για τις ομιλήτριες και τον ομιλητή (το αρχείο θα ανανεώνεται στην πορεία καθώς θα προστίθενται και άλλοι ομιλητές/ριες):


Η Ντίνα (Κωνσταντίνα) Πουρσανίδου είναι μέλος της συντακτικής ομάδας του Asylum για περισσότερο από μια δεκαετία. Άρχισε να χρησιμοποιεί υπηρεσίες ψυχικής υγείας το 1991, όταν είχε την πρώτη της σοβαρή κρίση. Ως αποτέλεσμα αυτής της κρίσης, έκανε ένα διδακτορικό στο οποίο εξέτασε την κατάθλιψη των εφήβων ως κοινωνικο-πολιτισμικό φαινόμενο στην Αγγλία και στην Ελλάδα (χώρα καταγωγής της). Κατόπιν, μετά τη δεύτερη κρίση της που διήρκεσε μερικά χρόνια και περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, ακούσια νοσηλεία σε ψυχιατρικό νοσοκομείο στο Μάντσεστερ, εργάστηκε ως ερευνήτρια (καθώς έχει, όπως προαναφέρθηκε, προσωπική εμπειρία απ’ τη χρήση ψυχιατρικών υπηρεσιών) σε πολλά αγγλικά πανεπιστήμια. Αυτή τη στιγμή, εργάζεται στο Πανεπιστήμιο του Central Lancashire σ’ ένα έργο στον τομέα της εγκληματολογικής ψυχικής υγείας. Τέλος, είναι ένας απ’ τους ανθρώπους που διευθύνουν το Survivor Researcher Network (CIC), με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο.


Η Λυδία Σαπουνά είναι καθηγήτρια Κοινωνικής Εργασίας στο School of Applied
Social Studies, University College Cork, Ιρλανδία. Μέσα από τη δουλειά της προσπαθεί να προωθήσει μια κριτική σκέψη και πράξη στο χώρο της ψυχικής υγείας.


Ο Harry Gijbels είναι νοσηλευτής ψυχικής υγείας και ακαδημαϊκός με πάνω από 40 χρόνια εμπειρίας στην ψυχική υγεία και την εκπαίδευση. Συνεχίζει να ασχολείται ενεργά με το Hearing Voices Network Ireland.


Η Λυδία μαζί με τον Harry Gijbels, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ίδρυση του δικτύου Critical Voices Network Ireland και είναι συνδιοργανωτές του ετήσιου συνεδρίου Critical Perspectives in Mental Health στο University College Cork, δημιουργώντας έτσι ένα συλλογικό χώρο ακτιβισμού και αναζήτησης άλλων τρόπων κατανόησης και διαχείρισης της ψυχιατρικής εμπειρίας.


Η Jacqui Dillon, ακτιβίστρια, συγγραφέας και ομιλήτρια έχει δώσει εκατοντάδες διαλέξεις και έχει δεκάδες δημοσιεύσεις παγκοσμίως για το τραύμα, την κακοποίηση, την ψύχωση, την αποσύνδεση και τη θεραπεία. Διετέλεσε πρόεδρος του Δικτύου Hearing Voices στην Αγγλία και είναι Επίτιμη Λέκτορας Κλινικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ανατολικού Λονδίνου, Επισκέπτρια Ερευνήτρια στο Κέντρο Κοινοτικής Ψυχικής Υγείας στο Πανεπιστήμιο του Birmingham. Έχει επιμεληθεί βιβλία, έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα και εργασίες, είναι στη συντακτική επιτροπή του περιοδικού Psychosis: Psychological, Social and Integrative Approaches και έχει ιδρύσει τη Beck Road Alliance (BRA) για την υποστήριξη παιδιών επιζώντων σεξουαλικής κακοποίησης.

Τα καλύτερα και πιο ενδιαφέροντα βιβλία του 2022*

(φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Διάβασα περισσότερα βιβλία φέτος* (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δημοσιεύτηκαν όλα το 2022), απ’ όσα πρόλαβα να γράψω γι’ αυτά. Κι έτσι βλέπετε το «Αβεσσαλώμ, Αβεσσαλώμ!» του William Faulkner που κυκλοφορεί απ’ τις εκδόσεις «Gutenberg» σε μετάφραση της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου, στην πρώτη φωτογραφία. Φυσικά το θεωρώ αριστουργηματικό και το προτείνω γι’ ανάγνωση, όπως και το «Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» του Colson Whitehead, που κυκλοφορεί απ’ τις εκδόσεις «Ίκαρος» σε μετάφραση της Μυρσίνης Γκανά.

(φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Πέρα απ’ αυτά, έγραψα τη γνώμη μου για το σπουδαίο βιβλίο «Μαύρες Ρίζες» που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς» και εδώ θα βρείτε τη «συζήτησή» μου με το μεταφραστή του, Νίκο Λάιο.

(φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Τα βιβλία που διαλέγω να παρουσιάσω, έχει σημασία να ξέρετε, ότι δεν μου τα στέλνει κανένας εκδότης. Τα επιλέγω με μόνο κριτήριο τα ενδιαφέροντά μου κι έτσι θεωρώ ότι ο υποκειμενικός τρόπος που τα προσεγγίζω, αν μη τι άλλο, έχει την προσωπική μου σφραγίδα. Έτσι φέτος, στο blog φιλοξένησα ένα μικρό αφιέρωμα στη Γεωργιανή λογοτεχνία, για να ‘χουμε ωραίες αφορμές να μιλάμε για τους Γεωργιανούς κι όχι τους… «συνήθεις» των δελτίων ειδήσεων.

Και χάρηκα ιδιαίτερα βέβαια, που ο Γεωργιανός ποιητής (και όχι μόνο), Ζάζα Κόσκατζε, μου εμπιστεύτηκε 5 ποιήματά του που πρώτη φορά δημοσιεύτηκαν στη χώρα μας στην αγγλική γλώσσα και μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ.

Photo Credits : Mariamo Janelidze

Ρίχνοντας μια ματιά πάντως και στις εκδόσεις της γειτονικής μας Ιταλίας, έγραψα μερικά πράγματα έστω για το νέο βιβλίο του Paolo Nori σχετικά με τον Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι, αλλά και γι’ αυτό της Annacarla Valeriano που αφορά τη Franca Ongaro Basaglia.

Αφού όμως διαβάζω κι επιστημονικά βιβλία και ξέρετε το ενδιαφέρον μου για τα ψ θέματα, φυσικά παρουσιάστηκαν και τέτοια βιβλία στο blog. Στο ένθετο «Νησίδες» μάλιστα της «Εφημερίδας των Συντακτών», φιλοξενήθηκε η κριτική μου για δύο εξ’ αυτών, δηλαδή για το «Δρομοκαΐτειο. Λέρος. Δαφνί. Ο ένας τοίχος μετά τον άλλο», του Θόδωρου Μεγαλοοικονόμου και για το «Απο-ιατρικοποιώντας τη δυστυχία.Ψυχιατρική, ψυχολογία και η ανθρώπινη κατάσταση» (και τα δύο κυκλοφορούν απ’ τις «Εκδόσεις των Συναδέλφων»).

Εδώ επίσης θα βρείτε και τη γνώμη μου για το νέο βιβλίο της Μαρίας Φαφαλιού, που κυκλοφορεί απ’ τις εκδόσεις «Αλεξάνδρεια» και τιτλοφορείται «Κορίτσια στο περιθώριο. Μαρτυρίες» κι εδώ όσα έγραψα για κείνο του Πέτερ Λέμαν, δηλαδή το «Η επιστροφή του ηλεκτροσόκ – Θεραπεία ή βλάβη;» που κυκλοφορεί απ’ τις εκδόσεις «Νησίδες» σε μετάφραση της Άννας Εμμανουηλίδου. Ακόμη, ίσως σας ενδιαφέρει, μιας και στην εποχή των κινημάτων μας απασχολεί το έμφυλο ζήτημα, το βιβλίο του Χρήστου Ποζίδη, «Γλωσσικό αντάρτικο», που κυκλοφορεί απ’ τις εκδόσεις «Άπαρσις» ή κι εκείνο του Ηλία Παπαγιαννόπουλου, «Ο Φρόυντ στην Ακρόπολη – Μια ατοπογραφία» αφού ο πατέρας της ψυχανάλυσης εξακολουθεί να είναι στο πρόσκηνιο, για διάφορους λόγους.

Απ’ τις πιο όμορφες στιγμές του χρόνου που φεύγει, όπως ήδη έχω γράψει, ήταν κι η γνωριμία μου με τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω απ’ το εγχείρημα «Οι Εκδόσεις των Άλλων», για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ περισσότερα κι όπως ήταν επόμενο έκανα ορισμένες επιλογές από κάποια βιβλία τους, όπως απ’ την εξαιρετική ποιητική συλλογή της Αργυρώς Αξιώτη κι από εκείνη του Θωμά Αρμπιλιά. Μπορείτε κι εσείς να διαβάσετε βέβαια, το μυθιστόρημα του Μπάμπη Κολτράνη, «Σχεδόν αδέρφια», που διατίθεται ελεύθερα σε μορφή e-book και να παρακουθείτε τις δράσεις τους απ’ τη σελίδα τους στο Facebook.

Τι άλλο κρατάω απ’ τη φετινή χρονιά που τη ξεκίνησα με το βλέμμα στ’ άστρα; Τη συμπλήρωση των εκατό χρόνων απ’ την έκδοση του «Οδυσσέα» του Τζέιμς Τζόις, μια συνάντηση με τον Κ ω σ τ ή που δε θα ξεχάσω ποτέ κι αποτέλεσε την αφορμή για να παρουσιάσω ένα ακόμη βιβλίο του αλλά και το ιστορικό περιοδικό «Λωτός«, δύο απ’ τα τεύχη του φανζίν της «Λοκομοτίβα» (το τέταρτο και το πέμπτο), τη γνωριμία μου με κάποιους απ’ τους ανθρώπους του ριζοσπαστικού περιοδικού «Asylum» και πολλές, πολλές ακόμη στιγμές που δε χωράνε σε μιαν ανάρτηση και τις πέρασα διαβάζοντας ενδιαφέροντα βιβλία ή συζητώντας γι’ αυτά στο «Μονόκλ»… Κι ήταν πολύ όμορφα, μα την αλήθεια…

(φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

«Απο-ιατρικοποιώντας τη δυστυχία»: Άρθρο μου για το σπουδαίο βιβλίο που κυκλοφορεί απ’ τις «Εκδόσεις των Συναδέλφων», στην «Εφημερίδα των Συντακτών»

(φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Δημοσιεύεται σήμερα, στο ένθετο «Νησίδες» της «Εφημερίδας των Συντακτών», άρθρο μου για το σπουδαίο αυτό βιβλίο, που αξίζει να διαβαστεί από πολλούς ανθρώπους. Μας αφορούν άπαντες τέτοια ζητήματα.

Θερμές ευχαριστίες.

Bazaar του Δικτύου Ακούγοντας Φωνές: Κυριακή 18 Δεκεμβρίου, ώρα 18:00

«Κατανοώντας την εμπειρία των φωνών: Φιλοσοφία, θεωρία, πράξη και οι κοινωνικές προεκτάσεις», εκπαιδευτικό σεμινάριο από το Δίκτυο Ακούγοντας Φωνές

Εκπαιδευτικό Σεμινάριο 2023 Hearing Voices

Το Δίκτυο Ακούγοντας Φωνές σας καλεί στο εκπαιδευτικό σεμινάριό του με τίτλο «Κατανοώντας την εμπειρία των φωνών:Φιλοσοφία, θεωρία, πράξη και οι κοινωνικές προεκτάσεις»

Περιγραφή – Περιεχόμενα

Το σεμινάριο θα καταπιαστεί με θεματικές ενότητες που απασχολούν την πρακτική, θεωρία και φιλοσοφία της δουλειάς με ανθρώπους με εμπειρίες φωνών, οραμάτων και άλλων ασυνήθιστων εμπειριών, καθώς και με θέματα που άπτονται πτυχών της κριτικής ψυχολογίας και αντιψυχιατρικής. Πιο συγκεκριμένα οι θεματικές όπως έχουν διαμορφωθεί είναι οι εξής:

  • Ιστορία και προσδιορισμός του κοινωνικοπολιτικού πλαισίου του δικτύου Hearing Voices, καθώς και θεωρητική επεξεργασία της εμπειρίας των φωνών
  • Ομάδα Αυτοβοήθειας και το θεωρητικό τους πλαίσιο
  • Ομάδα Φίλων & Συγγενών
  • Φωνές και Δημιουργικότητα Φάρμακα – θεραπεία – ανάρρωση
  • Φωνές και προσεγγίσεις των νευροεπιστημών
  • Κριτική ψυχολογία
  • Διαθεματικότητα
  • Δικαιώματα ανθρώπων με ψυχιατρική διάγνωση. Τι ισχύει;
  • Η οπτική των επαγγελματιών που δουλεύουν με ανθρώπους που ακούν φωνές

Στόχοι

Αρχικός στόχος του φετινού σεμιναρίου είναι η δημιουργία ενός ασφαλούς πλαισίου το οποίο θα αποτελέσει γόνιμο έδαφος συνεργασίας και προσέγγισης ζητημάτων με τρόπο κριτικό στην κυρίαρχη ψυχιατρική και τις κυρίαρχες δομές εξουσίας. Έχοντας ως αρχές την συνεργατική πρακτική, την ισοτιμία, την αλληλεγγύη, την μη βία και την συμπερίληψη, διεκδικούμε να μάθουμε η μία από την άλλη, καθώς και να μοιραστούμε την γνώση που έχει δομηθεί συλλογικά μετά από 13 χρόνια δραστηριοποίησης του Δικτύου στην Αθήνα. Επιδιώκουμε οι αρχές και η φιλοσοφία του δικτύου να αποτελέσουν τρόπο συνδιαλλαγής τόσο εντός του χώρου της ψυχικής υγείας, όσο και των μεταξύ μας σχέσεων. Στο σεμινάριο θα επιχειρηθεί η θεωρητική και βιωματική επεξεργασία εννοιών σχετικών με τις αρχές, τις πρακτικές και την ιστορία του δικτύου, την εμπειρία των φωνών, την κριτική ψυχολογία και την αντιψυχιατρική, καθώς και το πώς κοινωνικοπολιτικοί παράγοντες διαπνέουν τα παραπάνω. Ένας ακόμη στόχος του σεμιναρίου είναι να δημιουργήσει το χώρο για την ανταλλαγή εμπειριών και ενδεχομένως να συγκροτήσει στο μέλλον νέες ομάδες (αλληλοεποπτείας ομοτίμων, αυτοβοήθειας κ.α.) ή/και να δώσει χώρο σε ανθρώπους να εμπλακούν με δραστηριότητες του Δικτύου και να αναλάβουν πρωτοβουλίες.

Περισσότερες πληροφορίες: www hearingvoices.gr