Άσε με για λίγο, στο σκοτάδι σου να μπω…

Ο στίχος που βλέπετε στον τίτλο, ήταν η αρχή αυτού του τραγουδιού. Και τον έγραψα μαζί με άλλους, πριν μερικά χρόνια, έχοντας στο νου μου κλειστές ψυχές, σφαλιστές πόρτες, ανθρώπους που τους καταπίνει το μαύρο και χρειάζονται κάποι@ να τους θυμίσει ξανά ότι υπάρχουν και τα χρώματα, να μερώσει με ήλιους τις βροχές τους, να… να…

Πρόσθεσαν στην συνέχεια, και τις δικές τους εικόνες στο «Άσε με», δύο ακόμη άνθρωποι: ο Κώστας Παρίσσης που το ερμηνεύει κι ο Παναγιώτης Λιανός που έγραψε τη μουσική. Έβαλαν τις «πινελιές» τους βέβαια, με τον τρόπο τους, κι οι μουσικοί που μας πλαισίωσαν, δηλαδή ο Δημήτρης Καζάνης (στο πιάνο και στο βιολί) κι ο Τάσος Πέππας (στα τύμπανα), αλλά κι η Μαίρη Αθανασίου στα φωνητικά και φτάσαμε σ’ αυτό το αποτέλεσμα που ακούτε σήμερα. Συλλογική δουλειά, λοιπόν. Κόπος και χαρά, όλων μας.

Μου έμαθε πολλά αυτό το τραγούδι όμως, οπωσδήποτε, και σε προσωπικό επίπεδο. Έχει ξεχωριστή θέση στο μυαλό μου για πολλούς λόγους… Άλλωστε το ποια τραγούδια απ’ όσα γράφω, βγαίνουν τελικά προς τα έξω, πώς και γιατί και ποια όχι, είναι μεγάλη ιστορία. Κι ο απολογισμός μου, ο μικρός έστω, ως τώρα, έχει ευτυχώς θετικό πρόσημο. Διαλέγω τι θα κρατήσω κάθε φορά από κάθε «διαδρομή», αλλά αυτό αφορά μόνο εμένα κι έτσι δεν έχει νόημα να γράψω περισσότερα.

Εσείς πάντως, που θα τ’ ακούσετε το νέο μας τραγούδι, εύχομαι ν’ αφήνετε τους άλλους στα δύσκολα να σας πλησιάζουν, έστω λίγο. Γιατί «μαζί» φτάνουμε στα θαύματα. Όχι πάντα βέβαια -καλά θα ‘ταν-, αλλά αρκετές φορές. Αρκετές φορές. Κι έτσι, γίνεται αυτό το «μαζί» ένα ρίσκο που αξίζει να πάρετε. Δε νομίζετε; Κι αν χάσετε, χάσατε. Και τι έγινε; Κάτι θα μάθετε απ’ τα λάθη σας. Κι αυτό δεν είναι καθόλου λίγο, ούτε ακριβώς «ζημιά». Αν κερδίσετε όμως… Αν κερδίσετε… Για σκεφτείτε.. πόσες ωραίες πιθανότητες υπάρχουν, όσο θα τ’ ακούτε. Πόσες ωραίες πιθανότητες…

«Άγγιξέ με» -Το τραγούδι της ομώνυμης ταινίας

.

.

Γράφοντας τους στίχους αυτού του τραγουδιού λοιπόν, για την ταινία του φίλου μου Γιώργου Τριανταφύλλου, για την οποία κάνοντας κλικ εδώ θα μάθετε τα πάντα,  πέρασα αρκετές ώρες του περασμένου καλοκαιριού. Σκεφτόμουν τα θέματα που πραγματεύεται το σενάριο του, τα μηνύματα που θέλει να περάσει μ’ αυτή την παραγωγή και προσπαθούσα να του γράψω ένα τραγούδι που να εκφράζει όλα αυτά και ν’ αφήνει περιθώρια και για άλλες σκέψεις.

.

Κι ο Παναγιώτης Λιανός, σε μιαν άλλη άκρη της πόλης είχε στο νου του μια μελωδία γι’ αυτή την ταινία, που μόλις την άκουσα με συνεπήρε. Νότες που έκαναν το μυαλό να ταξιδεύει, ατμόσφαιρα ονειρική…Δεν χρειάστηκε καν να συναντηθούμε γιατί αμέσως ένιωσε κι εκείνος πως ταίριαζαν οι λέξεις μου σ’ ό,τι είχε εμπνευστεί. Το μέτρο του βαλς πάντα απαιτητικό βέβαια, δεν μας έκανε όλα τα χατίρια, αλλά τελικά καταφέραμε να ολοκληρώσουμε το τραγούδι και να το δώσουμε στη Χρυσούλα Στεφανάκη, για να το ερμηνεύσει.

.

Η Χρυσούλα είναι ένα πλάσμα που σε κερδίζει με την ευγένεια, την αιθέρια εικόνα, το ταλέντο της. Η φωνή της είναι εκπληκτική, το είπε πραγματικά υπέροχα και με τη βοήθεια των σπουδαίων μουσικών που συνέδραμαν στην προσπάθεια μας, δηλαδή του Ηρακλή Βαβάτσικα στο ακορντεόν και του Δημήτρη Καζάνη στο βιολί, το τραγούδι ηχογραφήθηκε στο στούντιο Praxis του Κώστα Παρίσση.

.

Δεν έχουν περάσει ακόμη 24 ώρες απ’ τη στιγμή που το «Άγγιξέ με» ανέβηκε στο youtube κι έχει διαμοιραστεί κι εγώ δεν ξέρω πόσες φορές, φιγουράρει στους «τοίχους» φίλων αλλά και άγνωστων μας ανθρώπων κι έχουμε λάβει τόσο ενθαρρυντικά και συγκινητικά σχόλια… Τι να ζητήσει περισσότερο κανείς;

.

Το Γιώργο Τριανταφύλλου θέλω να ευχαριστήσω λοιπόν, που μας έδωσε την αφορμή και την ευκαιρία να το γράψουμε, τους συνεργάτες που προανέφερα με τους οποίους μοιραζόμαστε τη χαρά αυτής της καλής εκκίνησης, την Γεωργία Τσόκου που ξόδεψε χρόνο κι είχε την καλή διάθεση να μας φτιάξει το video και τους ανθρώπους που γνώρισα στην ομάδα του Mathesis στο Facebook κι αγκάλιασαν τόσο θερμά αυτή μας την προσπάθεια. Ιδιαιτέρως δε, το διαχειριστή της ομάδας, Vangeli Dar, που το πρότεινε για ακρόαση.

.

Ζητήσατε τους στίχους, για να μπορείτε να το μάθετε και να το τραγουδάτε και φυσικά δεν μπορούσα να σας χαλάσω χατήρι.

.

Σας Ευχαριστούμε όλοι, ολόψυχα, για την τόσο μεγάλη και συγκινητική σας ανταπόκριση. Κάνετε την καρδιά μας έτσι, να χτυπάει πιο γρήγορα… Μας δίνετε αφορμές για να χαμογελαμε κι αν δεν είναι αυτό σπουδαίο σε τέτοιους γκρίζους καιρούς, τότε τι είναι;

.

Να είστε καλά!

.

Άγγιξέ με

.

Διαφορές και όρια
χρειάζομαι περιθώρια
δίπλα σου αν μείνω
θα με μάθεις καλά.

.

Κι ας μας χωρίζει άβυσσος
δε χάθηκε ο Παράδεισος
τα χείλη κλείσε
να μιλήσει η καρδιά.

.

Άσε να γίνω χάδι σου
ίσκιος στο προσκεφάλι σου
θάλασσα μ’ άστρα να βουτάς στα βαθιά.

.

Κι αν πιάσουν μπόρες κι άνεμοι
σπηλιά θα γίνω απάνεμη
πλάι μου γείρε ξανά.

.

Άγγιξε με, άγγιξε με, με το φως σου
Ήλιος είσαι, ήλιος είσαι, παραδώσου…
Άγγιξέ με, άγγιξε με κι έλα πιο κοντά
Γίνε λήθη, παραμύθι, ξέχνα το «μετά»…

.

Δες, καινούρια φτερά
τα όνειρα μου ξυπνούν ξανά
όλα ιδανικά στη δική σου ματιά.

.

«Παραμύθια» πολλά
αχ, πόσα δεν μου είπαν παλιά
θα σπάσουν όλα τα μάγια, λες, με φιλιά;

.

Από τους φόβους λύσε με
στην αγκαλιά σου κλείσε με
κοίτα η ζωή μας περιμένει μπροστά.

.

Κι αν σου φανώ παράλογη
η αγάπη μόνο μου άλλοθι
έλα κοντά μου ξανά.

.

Άγγιξε με, άγγιξε με, με το φως σου
Ήλιος είσαι, ήλιος είσαι, παραδώσου…
Άγγιξέ με, άγγιξε με κι έλα πιο κοντά
Γίνε λήθη, παραμύθι κι άσε το «μετά»…

.

Άγγιξέ με…
Γίνε λήθη…
Παραμύθι…
Άγγιξέ με…

.

Άγγιξέ με…

.

.

.

.

.