Παρουσίαση βιβλίου: «Μάμα Κάρι» του Νικόλα Περδικάρη

(φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Το “Μάμα Κάρι” φιλοξενείται σήμερα εδώ. Το νέο βιβλίο δηλαδή του Νικόλα Περδικάρη, που κυκλοφορεί απ’ τις εκδόσεις “Ο Μωβ Σκίουρος” κι είναι γεμάτο ασυνήθιστες, σουρεαλιστικές ιστορίες.

Εξαιρετικά προσεγμένο, μ’ ένα πολύ ελκυστικό εξώφυλλο που “μυρίζει” Ανατολή, μ’ ήρωες κι ηρωίδες που μοιάζει να ‘χουν περάσει τον Ατλαντικό, αλλά και με κάτι απ’ το ευρωπαϊκό πνεύμα του Τουλούζ-Λωτρέκ. Γιατί πώς αλλιώς να εξηγήσω εκείνο το λάμβδα -της λαγνείας άραγε;- που πρόσεξα στη συντριπτική πλειοψηφία των γυναικείων ονομάτων;

Κι η ερωτική περιρρέουσα ατμόσφαιρα σ’ ιστορίες όπως το “Ρομπότ” και το “Πεθαίνουν, άραγε, οι πεταλούδες από ζάχαρο;” εντείνουν αυτή την εντύπωση. Οι τριαδικές σχέσεις κυριαρχούν, η λίμπιντο αιχμαλωτίζει κι η αφή φαίνεται να είναι η αίσθηση που προεξάρχει μιας και σημείωσα πολλές αναφορές σε χέρια, δάχτυλα, δέρμα. Χέρια που γίνονται αντικείμενο πόθου, που λυτρώνουν, αλλά και που εγκαταλείπουν οριστικά. Το απολαυστικό αυτό βιβλίο όμως, δε χωράει σε μια εντύπωση. Είναι πολύ περισσότερα πράγματα.

Αποτελείται από δεκατρία διηγήματα, σε κάποια εκ των οποίων, ένας ομοδιηγητικός αφηγητής στρέφει στον προβολέα στο ασυνείδητό του και μας παίρνει μαζί του σ’ επιτακτικές, απρόβλεπτες αναζητήσεις στον αστικό ιστό, πότε στη Χελ Άβενιου δηλαδή και πότε στη Λεωφόρο Μπιτς Τριπ (γίνεται να μη λατρέψω τέτοια τοπωνύμια;), όπως συμβαίνει στη “Μεμβράνη” και στα “Αβγά ταξί”, για παράδειγμα.

Κι άλλοτε, αυτός ο αφηγητής παραμένει εκτός κάδρου, για να μας συστήσει άλλους δρώντες που πίνουν Φλατ Σάιλενς με πάγο ή ως λιγότερο τυχεροί καπνίζουν μαλλιά αγγέλου, σε κάποιο παραθαλάσσιο θερινό θέρετρο, σ’ ιστορίες μ’ απαράμιλλο στυλ όπως είναι αυτή που τιτλοφορείται “Αλιγάτορες”. Τη συγκεκριμένη τη ξεχώρισα και γι’ άλλους λόγους, μιας κι εκεί αναφέρεται και κάποιος Δρ. Σρόϊντ, ένας δηλαδή απ’ αυτούς που ειδικεύονται σε πολύπλοκα ψυχιατρικά σύνδρομα κι αρέσκονται ν’ αναλύουν -μ’ απολύτως αντιδεοντολογικό τρόπο- τις απόψεις τους γι’ ανθρώπους που δεν έχουν συναντήσει ποτέ στ’ απανταχού τηλεοπτικά παράθυρα, φορτώνοντάς τους χωρίς αιδώ με κάμποσες διαγνώσεις.

Γενικά, τα πρόσωπα αυτού του βιβλίου που σκιαγραφεί ο συγγραφέας μ’ αδρές γραμμές και ρευστές ταυτότητες (αφήνοντας τις λεπτομέρειες στη φαντασία μας), είναι σε συνεχή κίνηση, βιώνουν ματαιώσεις στα πλαίσια αλλεπάλληλων συγκρούσεων επιθυμιών και πραγματικότητας, αποδεικνύονται κι ευέλικτα όμως, προστατεύονται από γερές άμυνες κι έτσι σπάνια απαρτιώνονται. Κάποτε κάποτε η μετουσίωση είναι το ζητούμενο κι άλλοτε η ανάγκη ερμηνείας μιας υπαρκτής αντίφασης.

Είναι πρόσωπα καθημερινά (πότε μια εργαζόμενη κοπέλα στα διόδια, πότε ένας ταξιτζής, πότε νεαροί σπουδασμένοι ενήλικες που αναγκάζονται να κάνουν δουλειές απολύτως δυσανάλογες των προσόντων τους, πράγμα που δείχνει γενικά το πολιτικό ενδιαφέρον του συγγραφέα για τις απανταχού κοινωνικές ανισότητες, όπως συμβαίνει βέβαια και στο «Μάμα Κάρι»), δούλοι από ανάγκη «ενός σπουδαίου τίποτα» όπως συμβαίνει άλλωστε σ’ αυτήν την εποχή της αποθέωσης του κοινότοπου, που ζουν απολύτως μη-κανονικά, ευτυχώς. Ευτυχώς, γιατί με τέτοια βιβλία δε γίνεται να βαρεθούμε.

Δεν υπάρχουν κλισέ στην ανάπτυξη της πλοκής, τετριμμένες σκηνές ή παράδοση σε γνωστές ευκολίες. Η γραφή του Περδικάρη είναι ποιητική, οι εικόνες του έχουν μουσική (κι όχι μόνο αυτήν του David Bowie, που εσκεμμένα μας αφήνει να προσέξουμε), το κίτρινό του είναι βγαλμένο απ’ τα ηλιοτρόπια του Van Gogh και τα τοπία του δονούνται από συναίσθημα. Αλλά καλύτερα, να μη γράψω περισσότερα και να σας αφήσω ν’ ανακαλύψετε το ιδιαίτερο σύμπαν του μόν@ σας.-

Νικόλας Περδικάρης

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ:

Ο Νικόλας Περδικάρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979. Σπούδασε στο Tμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο ίδιο Tμήμα, στον Tομέα της Πολιτικής Επικοινωνίας και των Νέων Τεχνολογιών. Μέρος της μελέτης του σχετιζόταν με την έρευνα γύρω από τη χρήση των διαδραστικών-ψηφιακών αφηγήσεων στην εκπαίδευση. Πρωτοεμφανίστηκε στην πεζογραφία με το βιβλίο Ο σκύλος με το λουλούδι στο στόμα το 2014, εκδόσεις «Το Ροδακιό». Εργάζεται ως δημοσιογράφος στην ΕΡΤ.

perdikarisn@gmail.com

Το «Μάμα Κάρι» του Νικόλα Περδικάρη παρουσιάζεται στο «Μωβ Σκίουρο»: Σάββατο 23 Οκτωβρίου στις 12.00 το μεσημέρι