«Βενετσιάνικο χρυσάφι» στη «Σκόνη των άστρων»..

.

.


.

Δεν θα πω ψέματα. Αισθάνομαι άβολα να γράφω κάτι για μένα εδώ. Αλλά απ’ την άλλη όπως έχω ξαναδηλώσει, θέλω να τιμώ και τους ανθρώπους που με τιμούν. Κι έτσι έχει νόημα να πω μερικά ακόμα ευχαριστώ (η ανάρτηση αυτή είναι συνέχεια εκείνης που προηγήθηκε), σε όσους με στηρίζουν και καθόλου δεν μου το χρώσταγαν.

Σε όσους μου γράφουν, σε όσους με έψαξαν και γνωριστήκαμε στο Facebook, σε όσους έκαναν δώρο τα βιβλία μου και βοήθησαν να με μάθουν κι άλλοι άνθρωποι (Χρήστο, Βάνα, Βασίλη, Σάββα, Δήμητρα, Μαρίνα, είστε απ’ τους πρώτους που έρχονται στο μυαλό μου), σε όσους είναι πάντα κοντά μου και με κάνουν να νιώθω τυχερή..

Κι είναι όμορφο που μέσα σ’ αυτή την τόσο δύσκολη χρονιά, υπάρχει ένας τουλάχιστον λόγος για να χαίρομαι.

Ευχαριστώ λοιπόν θερμά τον Γιώργο Τσιτούρα που πρότεινε στο Facebook το «Βενετσιάνικο χρυσάφι» για ανάγνωση,  αλλά και την Αfroditi που έκανε αυτή εδώ την ανάρτηση στο Σούξου Μούξου και το πήρα είδηση λίγο αργά. Αφροδίτη αισθάνομαι πως σιγά-σιγά κερδίζω μια καινούρια φίλη.. Να ‘σαι καλά! Αυτό το βιβλίο δεν το είχα γιορτάσει όταν κυκλοφόρησε και δεν μπορώ να σας περιγράψω, πως μου φαίνεται τώρα, που βλέπω ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που το διαβάζουν.

Θέλω να ευχαριστήσω όμως και την δημοσιογράφο Μυρτώ Τσελέντη για την κριτική που έγραψε στο 39ο τεύχος (11/12/2010) του ένθετου Culture, της εφημερίδας «Επενδυτής«, για την «Σκόνη των άστρων«. Είδε πολλά πίσω απ’ τις λέξεις μου και ειλικρινά με συγκίνησε. Μπορείτε να την διαβάσετε μόνοι σας, άρα δεν θα προσθέσω τίποτα εγώ επ’ αυτού.

Ένα ιδιαίτερο  ευχαριστώ θέλω να πω στην Εύα Δήμα (μακάρι να είχαν όλοι οι άνθρωποι τέτοιους συγγενείς, ξαδέρφη) κι εκείνη ξέρει γιατί.. Κάτι μάλιστα μου λέει, πως θα χαμογελάει όταν το διαβάσει..

Και τέλος θα ευχαριστήσω την εταιρεία Attrattivo, που επέλεξε μέσα από το site της να προτείνει το βιβλίο μου. Κι επειδή τα πρόσωπα είναι που θέλω να γνωρίζω, το ευχαριστώ αυτό απευθύνεται κυρίως στην υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων, την κυρία Τόνια Φάντη.

Να περάσετε όσο πιο όμορφα γίνεται αυτά τα Χριστούγεννα όλοι σας κι αν δεν περιμένουμε πια θαύματα, μπορούμε μόνοι μας τουλάχιστον να κάνουμε πολλά πράγματα να συμβούν.. Να είστε καλά! Σας ευχαριστώ!

.

.

«Η σκόνη των άστρων» συνεχίζει το ταξίδι της…

.

.

………………………………………………………………………………………..

Όταν με τιμούν οι άνθρωποι, θέλω να τους τιμώ κι εγώ. Και γι’ αυτό σήμερα, θα ευχαριστήσω και από εδώ την κυρία Μαρία Στυλιανού και την κυρία Μαρία Προδρόμου που μου πήραν αυτή την συνέντευξη που βλέπετε παραπάνω και την φιλοξένησαν στο 18ο Τεύχος, της εφημερίδα τους που εκδίδεται στην Κύπρο, τις «Αναζητήσεις«. Είναι πετυχημένες συγγραφείς και οι δύο και σας προτείνω να κατεβάσετε και να διαβάσετε όλα τα τεύχη των «Αναζητήσεων».

Ευχαριστώ επίσης και το Music.Net της Λευκωσίας, για την αναδημοσίευση της συνέντευξης, καθώς και το ηλεκτρονικό περιοδικό Istories που φιλοξενεί την βιβλιοκριτική του Βασίλη Πουλημενάκου.

Με συγκίνηση είδα στο Facebook, την μεγάλη υποστήριξη της Φωτεινής Ρεντίφη, Εύας Δήμα, Μαρίας Μάρκου, Σίνας Δημητρίου, Ευανθίας Σακελλάρη και Μαρίνας Καβαλλιεράκη. Σας ευχαριστώ κυρίες μου!

Κι ένα ξεχωριστό ευχαριστώ θέλω να πω στον ποιητή Μανώλη Μεσσήνη, για το ενδιαφέρον του και για το χρόνο που μου αφιερώνει. Κύριε Μεσσήνη, ελπίζω να τον αξίζω αυτό τον χρόνο..

Να είστε όλοι καλά!

.

ΥΓ: Τις φωτογραφίες τράβηξε η Βάσω Σταθούλη, make up artist ήταν η Ματίνα Γάκια και το hair styling επιμελήθηκε η Ράνια Αγοραστούδη.

.

.

«Η σκόνη των άστρων»

.

.

.

UPDATE: Στο τέλος της ανάρτησης η συνέντευξη.

 

Κάποιοι από σας, πρόσεξαν ήδη πως στα μέσα του Οκτώβρη, ένα εικονίδιο προστέθηκε σ’ αυτό εδώ το blog. Κάποιοι άλλοι θα το μάθουν σήμερα. Μερικοί με τους οποίους κάνουμε παρέα και φυσικά οι άνθρωποι που είναι πάντα κοντά μου,  ήξεραν ότι κάτι ετοίμαζα από το 2007.  Υπάρχουν όμως και οι φίλοι της μπλογκόσφαιρας και του Facebook που πρόλαβαν όχι μόνο να πληροφορηθούν την είδηση που με αφορά, αλλά μου έκαναν και την τιμή να με φιλοξενήσουν στον ηλεκτρονικό τους τοίχο. Με πρώτο τον Βασίλη που εκτός των άλλων, έκανε και σχετική ανάρτηση στο blog του και τον ευχαριστώ από καρδιάς, για τη συνεχή του υποστήριξη. Από καρδιάς όμως θέλω να ευχαριστήσω και την Θαλασσινή, την Ελευθερία, την Αλέκα, την Φωτεινή Ρεντίφη που αυθόρμητα πρότειναν το βιβλίο μου για ανάγνωση στο Facebook.

Γι’ αυτό λοιπόν σας γράφω σήμερα. Για το δεύτερο μυθιστόρημα μου που κυκλοφόρησε απ’ τις εκδόσεις «Μοντέρνοι Καιροί», με τίτλο «Η σκόνη των άστρων«. Κι επειδή δεν ήξερα πως ν’ αρχίσω, περίμενα να δημοσιευτεί η πρώτη μου συνέντευξη για να σας πω πως εκεί εξηγώ κάποια πράγματα. Κι αυτή η συνέντευξη,  κυκλοφόρησε σήμερα στο ένθετο ‘»Culture» της εφημερίδας «Επενδυτής». Χάρη στις εύστοχες ερωτήσεις της κυρίας Μυρτώς Τσελέντη, δεν έχω να προσθέσω και πολλά. «Η σκόνη των άστρων» είναι ένα βιβλίο που το δούλευα περίπου τρία χρόνια, άλλαξαν στην πορεία μέσα μου οι ήρωες και τώρα που κυκλοφορεί, χαίρομαι που έκανα κι αυτό το βήμα.

Θα χαιρόμουν περισσότερο όμως, αν δεν είχαν φύγει κάποιοι άνθρωποι τη χρονιά που διανύουμε. Αν δεν είχε φύγει ο Γλαρος Ιωνάθαν για τον οποίο ακόμα σχεδόν δεν μπορώ να μιλήσω.. Αν δεν είχε φύγει ο Μάνος Ξυδούς, γιατί με συντροφιά το δίσκο του «Τ’ αστέρια θα ‘ναι πάντα μακριά», γράφτηκαν πολλές απ’ τις σελίδες μου..  Και δεν πρόλαβα να του το πω και να το μάθει. Όπως έχω ξαναγράψει όμως, δεν χάνεται ότι αγαπάμε κι εγώ θέλω να πιστεύω πως είναι μαζί μου και οι δυό τους. Ο Γλάρος πετάει εδώ γύρω κι ο Μάνος ετοιμάζει καινούρια τραγούδια κάπου εκεί ψηλά.. Άλλωστε ένας απ’ τους λόγους που γράφω, είναι για να κρατάω ζωντανούς όσους έφυγαν από δω και μου λείπουν. Γιατί όπως έχω πει και θα ξαναπώ πολλές φορές ακόμα, άλλη Αθανασία απ’ την Μνήμη δεν υπάρχει. Αυτό τουλάχιστον πιστεύω εγώ.

Κι επειδή έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου να αναγνωρίζω και το παραμικρό ή το κάτι μεγάλο που μου προσφέρουν οι άλλοι, θέλω να πω μερικά ακόμα ευχαριστώ. Ένα μεγάλο ευχαριστώ λοιπόν θέλω να το πω στην κυρία Νάταλι Καρακιουλάφη των εκδόσεων «Μοντέρνοι Καιροί», για την άψογη συνεργασία που είχαμε, για το ότι βοήθησε με κάθε τρόπο ώστε το βιβλίο να εκδοθεί το συντομότερο δυνατόν και  μου έλυσε κάθε πρόβλημα. Ευχαριστώ επίσης όλους τους ανθρώπους που εργάστηκαν για να βγει αυτό το βιβλίο: τον Αργύρη Παλούκα και την Λητώ Δούμουρα που είχαν την επιμέλεια του κειμένου, την Δήμητρα Ζαμπουρα και Δώρα Σταυροπούλου που σχεδίασαν αυτό το όμορφο εξώφυλλο, την Τζίνα Γεωργίου και τον Γιάννη Αλέκου που έκαναν την σελιδοποίηση, τους Λίνο Καμσή, Σπύρο Καμσή και Νικήτα Κοντογιαννάτο που έκαναν την παραγωγή και φυσικά τον εκδότη Κώστα Α. Γιαννίκο.

Ξεχωριστά, θέλω να ευχαριστήσω τον Apos, που φρόντισε μέσα σε λίγες ώρες απ’ την άφιξη του στη Νέα Υόρκη, να μου στείλει φωτογραφίες από συγκεκριμένα σημεία του Central Park, στα οποία αναφέρομαι στο βιβλίο. Σπανίζουν τέτοιοι άνθρωποι καλέ μου φίλε. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Με διευκόλυνες αφάνταστα γιατί δεν μπορώ να γράψω για κάτι που δεν έχω δει κι αυτή τη φορά δεν μπορούσα να ταξιδέψω τόσο μακριά. Αναγκαστικά δούλεψα πολύ με φωτογραφίες και με τις δικές σου πέρασα κάμποσες ώρες. Να ‘σαι καλά!

Οι φίλοι είναι ευλογία κι εγώ έχω αξιωθεί να σταθούν κοντά μου άνθρωποι που εκτιμώ απεριόριστα και θέλω να τους αναφέρω όπως μου έρχονται στο μυαλό, με σειρά τυχαία. Ευχαριστώ λοιπόν τον Χρήστο Φραγκιουδάκη, την Ευανθία Σακελλάρη, την Ρεβέκκα Θεοδωροπούλου, τον Σάββα Γεωργιάδη, τον Γιάννη Κάτσαρη, την Βάσια Αραμπατζή, τον Αντώνη Τσόκο, τον Γιώργο Τσιτούρα, την Μαίρη Λύτρα, τον Σπύρο Σαρανταένα, τον Κωστή Σχιζάκη, τον Γιώργο Κωνσταντινίδη, την Ελευθερία Παλληκαρά, την Σύλβια Πετραλή, την Γωγώ Πετραλή, την Άννα Κοκκινάκη, την Γεωργία Χαριτάκη, την Δήμητρα Παπαγεωργίου, τον Θοδωρή Σουνδία, την Άννα Παρίση, τον Θοδωρή Μεσσαριτάκη, τον Χρήστο Κώγο, την Χάρη Σταθάτου, την Μάγδα Ευθυμιάδου, την Σίνα Δημητρίου, την Μιχαέλα Παπαστεργίου, την Λία Μητσέα, τον Μιχάλη Λιβιτσιάνη, τον Πάρη Λιβιτσιάνη, την Κλεοπάτρα Σταματιάδου, την Αθηνά Κίτση, τον Κώστα Σταθάκη, τον Γιώργο Συριανό, τον Στέφανο Μαγουλάκη, την Εβίτα Παπατσώρη, τον Γιάννη Βήχο, τον Μάριο Αλεξόπουλο,την Χριστιάννα Οικονόμου, τον Κώστα Χασουράκη, την Μαρία Κανακάκη, την Μαρίνα Σπανάκη, τον Μανώλη Καλλέργη..  Επειδή δεν αποκλείεται κάποιους να ξέχασα, θα επανέλθω αν χρειαστεί με ‘αθόρυβο’ update. Να ξέρετε πως γράφοντας τα ονόματά σας, ζούσα πάλι τις όμορφες, δύσκολες, ιδιαίτερες στιγμές που πέρασα μαζί σας και είναι μια καλή ευκαιρία να σας πω, πως χαίρομαι πολύ που βρεθήκατε στον δρόμο μου ή εγώ στο δικό σας.

Κι αυτό το blog όμως, γνώρισα αξιόλογους ανθρώπους κι ελπίζω η γνωριμία μας να συνεχιστεί. Θέλω να ευχαριστήσω λοιπόν την Αλέκα Μπλάνα, τον Γιώργο Κάππα, την Νατάσσα Συλιγνάκη, την Ειρήνη Χατζή, τον Γιώργο Βαρβάκη, την Σταυρούλα Κουγιουμτσιάδη, τον Βασίλη Κουγιουμτσιάδη, τον Λευτέρη Οικονόμου, τον Τάσσο Παγιασλή, τον Κώστα Σδράκα, τον Σπύρο Καραγιάννη, τον Σπύρο Δόικα, την Βίκυ Παπαπροδρόμου, τον silentcrossing, τον head-charge, τον psi-action, την roadartist, τον thesikaleon, τον aplous..

Και χαίρομαι πολύ που υπάρχουν και με υποστηρίζουν και οι άνθρωποι απ’ την Σάμο: η Εύα Δήμα, η Φωτεινή Ρεντίφη,  ο Οδυσσέας Αποστολάκης, ο Δημήτρης Τσιρίγος, η Μαρία Μάρκου, η Άντζελα Κουκούλη.. Έχει και τα καλά του το Facebook.  Μας βοηθάει να μην χανόμαστε.. Ένα θα σας πω μόνο: είμαστε όλοι από το ίδιο χωριό, τη Χώρα. Άλλοι είναι φίλοι κι άλλοι συγγενείς. Όλοι τους υπάρχουν στις αναμνήσεις μου από έναν τόπο που άφησα πριν πολλά χρόνια κι επισκέπτομαι πια σπάνια.. Ίσως γι’ αυτό να υπάρχει η Σάμος σ’ αυτό το βιβλίο. Ίσως να είναι μια προσπάθεια επανασύνδεσης με τον γενέθλιο τόπο..

Κι ένα ευχαριστώ τελευταίο, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό είναι για όλους εσάς που πήρατε το «Βενετσιάνικο χρυσάφι«, το πρώτο μου μυθιστόρημα  και μου γράψατε ή δεν μου γράψατε την άποψη σας γι’ αυτό. Ευχαριστώ για την υποστήριξη, τα αφιερώματα στα blog, τα e-mail σας..

Ευχαριστώ ιδιαιτέρως και το περιοδικό CITY της Θεσσαλονίκης, τον εκδότη του Σπύρο Σαρανταένα και τον δημοσιογράφο Σωτήρη Ζήκο, που μου πήραν την πρώτη και μοναδική τότε, συνέντευξη. Δεν ξεχνάω ..και σας εύχομαι κάθε επιτυχία!

.

Να είστε καλά όλοι και να σας φέρει η ζωή ότι αξίζετε, επιθυμείτε και σας χρειάζεται για να είστε ευτυχισμένοι. Σας ευχαριστώ!

.

.

ΥΓ: Τις φωτογραφίες της συνέντευξης στο «Culture«, τράβηξε ο Παναγιώτης Κουφαλέξης, το hair styling επιμελήθηκε η Ράνια Αγοραστούδη και make up artist ήταν η Ματίνα Γκάκια. H φωτογράφηση έγινε στο στέκι του καλλιτεχνικού φωτογράφου, Ιπποκράτη Ναυρίδη. Κι εκείνος και η Αφροδίτη, βοήθησαν με κάθε τρόπο.  Κύριε Ναυρίδη καλή επιτυχία την έκθεση σας. Σας ευχαριστώ όλους!

 


.