Ντοκιμαντέρ με ελληνικούς υπότιτλους για τον Antonio Muñoz Molina: απ’ το Ινστιτούτο Θερβάντες

Η María del Puy Alvarado υπογράφει αυτό το ντοκιμαντέρ για τον Ανδαλουσιανο συγγραφέα που θα είναι διαθέσιμο και με ελληνικούς υπότιτλους, για το διάστημα από 30 Απριλίου ως 2 Μαΐου από εδώ, δηλαδή απ’ την σελίδα του Instituto Cervantes. Στο ντοκιμαντέρ εμφανίζεται και η τωρινή σύντροφός του, συγγραφέας, Elvira Lindo.

Ο Antonio Muñoz Molina (Αντόνιο Μουνιόθ Μολίνα) είναι απ’ τους πιο διακεκριμένους για το στυλ γραφής, Ισπανούς συγγραφείς, κι εδώ μπορείτε να δείτε τα βιβλία του που κυκλοφορούν στα ελληνικά. Προσωπικά τον αγάπησα απ’ όταν διάβασα το «Ο χειμώνας στη Λισσαβώνα» και με ενδιαφέρον θα παρακολουθήσω όσα είπε σ’ αυτό το ντοκιμαντέρ του οποίου την περίληψη σας παραθέτω:

«Κινηματογραφική προσωπογραφία του συγγραφέα Αντόνιο Μουνιόθ Μολίνα, μιας από τις μεγάλες μορφές της σύγχρονης ισπανόφωνης λογοτεχνίας, ο οποίος ζει μεταξύ Μαδρίτης και Νέας Υόρκης εδώ και πολλά χρόνια. Στην Ισπανία είναι η πατρίδα του, ο τόπος που μεγάλωσε και δεν εγκατέλειψε ποτέ, εκεί βρίσκεται η οικογένειά του, ο εκδότης του… Στη Νέα Υόρκη βρίσκεται ο ενθουσιασμός, η ανωνυμία των δρόμων της και η ήρεμη δημόσια ζωή, η δουλειά του καθηγητή λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και του διευθυντή του Ινστιτούτου Θερβάντες για δύο χρόνια. Εκεί είναι ένας πρεσβευτής της ισπανικής γλώσσας και λογοτεχνίας».

«Επικράτεια γυναικών» απ’ το Ινστιτούτο Θερβάντες: Πέντε ταινίες διαθέσιμες online για το μήνα Μάρτιο

Espacio femenino. Pioneras

Πέντε ταινίες online, διαθέτει για το μήνα Μάρτιο το Ινστιτούτο Θερβάντες με υπότιτλους αγγλικούς και άλλους (όχι όμως ελληνικούς) κι η πρώτη ανέβηκε ήδη χτες στο Vimeo. Ο τίτλος της «Σεγούντο Λόπεθ, τυχοδιώκτης των πόλεων» και την έχει σκηνοθετήσει η Άνα Μαρισκάλ. Πληροφορίες για τις προβολές και για κάθε ταινία ξεχωριστά θα βρείτε εδώ και να τι είναι η «Επικράτεια γυναικών»:

«Επικράτεια γυναικών» είναι, από το 2010, ένας σταθερός κινηματογραφικός κύκλος του Ινστιτούτου Θερβάντες, αφιερωμένος στην γυναικεία καλλιτεχνική δημιουργία και, συνήθως, περιλαμβάνει πρόσφατες ταινίες που αποτελούν δείγμα της κινηματογραφικής παραγωγής γυναικών σκηνοθετών. Φέτος, για πρώτη φορά, ο κύκλο αυτός επικεντρώνεται σε γυναίκες που έκαναν το σκηνοθετικό τους ντεμπούτο στον κινηματογράφο στις δεκαετίες του 50 και του 60 και γι’ αυτό θεωρούνται πρωτοπόρες στην ιστορία του ισπανικού κινηματογράφου. Οι πέντε ταινίες αυτού του κύκλου δεν δείχνουν μόνο την δουλειά και την αισθητική πρόταση των πρωτοπόρων γυναικών, τα ονόματα των οποίων ερχόμαστε να θυμηθούμε. Κάθε ταινία αποτελεί μια πολύ ενδιαφέρουσα απεικόνιση και μια πολύ ιδιαίτερη ματιά στην Ισπανία της εποχής. Αυτό προσδίδει σε τούτον τον κινηματογραφικό κύκλο ένα επιπλέον ενδιαφέρον: μια εξαιρετική ιστορική αναδρομή από το 1953 ως το 1981. Το 2021, που το Ινστιτούτο Θερβάντες γιορτάζει τα 30 του χρόνια, ο κινηματογραφικός κύκλος «Επικράτεια γυναικών. Οι πρωτοπόρες» είναι η καλύτερη δυνατή παρουσίαση του ταλέντου πέντε γενναίων κινηματογραφιστριών που γύρισαν τις ταινίες τους με τιμιότητα και αυταπάρνηση, παρά το γεγονός ότι η εποχή στεκόταν απέναντί τους…»

Toledo: Άγια Νοσταλγία…

.

toledo

.

Επειδή κάποια ταξίδια δεν τα ξεχνάς ποτέ κι επειδή τελευταία έχω μια Άγια Νοσταλγία γι’ αυτήν την πόλη, θέλησα σήμερα να σας ξεναγήσω εκεί, έστω και μέσω διαδικτύου.

Το Toledo λοιπόν, βρίσκεται 70 χιλιόμετρα μακριά απ’ την Μαδρίτη και είναι χτισμένο στην δεξιά όχθη του ποταμού Τάγου. Από το 1986 περιλαμβάνεται στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco.

Στο παρελθόν (1085-1559) υπήρξε η πρωτεύουσα της Ισπανικής αυτοκρατορίας και ήταν ισχυρό θρησκευτικό και πολιτιστικό κέντρο, οπότε περιττό να γράψω για τα  σκοτεινά πεπραγμένα της Ιερής Εξέτασης, τότε.

Στον Μεσαίωνα έως τα νεότερα χρόνια, το Toledo υπήρξε επίσης σημαντικό κέντρο παραγωγής ονομαστών σπαθιών.

Στον Ισπανικό εμφύλιο υπέστη μεγάλες καταστροφές, αλλά ευτυχώς έχουν διασωθεί τα περισσότερα μνημεία του (σε περίπου 60 υπολογίζονται συνολικά και σ’ αυτά  συμπεριλαμβάνονται ρωμαϊκές αρένες, συναγωγές κ.α.), όπως ο γοτθικός καθεδρικός ναός της πόλης και το περίφημο οχυρό Alcázar.

Σε μας είναι γνωστό απ’ τον Δομήνικο Θεοτοκόπολου, τον El Greco που έζησε και δημιούργησε εκεί για πάρα πολλά χρόνια. Στην πόλη βρίσκεται ο περίφημος πίνακας «Η ταφή του Κόμη Οργκάθ», ενώ ο πίνακας «Άποψη του Τολέδου» βρίσκεται στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης.

Στους ίδιους δρόμους, μερικούς αιώνες αργότερα, περπάτησαν ο Σαλβαδόρ Νταλί, ο Λουίς Μπουνιουέλ, ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα κ.α. Ο Taras Grescoe σε άρθρο του  εξηγεί περισσότερα γι’ αυτές τις βόλτες των σουρεαλιστών:

«Όταν τη δεκαετία του 1920 ο Ισπανός σκηνοθέτης Λουίς Μπουνιουέλ ίδρυε το Τάγμα του Τολέδο, κάνοντας δεκτούς σε αυτήν την μεσαιωνική αδερφότητα τον Σαλβαδόρ Νταλί και τον Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, είχε δηλώσει ότι για να γίνει κάποιος μέλος έπρεπε να ‘λατρεύει απεριόριστα το Τολέδο, να περάσει εκεί μια ολόκληρη νύχτα πίνοντας και τριγυρίζοντας άσκοπα στους δρόμους», ενώ για να φτάσει στο βαθμό του ιππότη όφειλε να πηγαίνει συχνά στην πόλη και να αφήνεται σε κάθε είδους αξέχαστες εμπειρίες που προσφέρει». Μεθυσμένος και συχνά μεταμφιεσμένος σε παπά, ο δημιουργός των ταινιών Η ωραία της ημέρας και Η διακριτική γοητεία της μπουρζουαζίας μπλεκόταν σε καυγάδες με τους δόκιμους της τοπικής στρατιωτικής ακαδημίας και περιπλανιόταν στην πόλη με τον Λόρκα και τον Νταλί απαγγέλοντας ποίηση (ο Ζορζ Σαντούλ και η Κολέτ θα γίνονταν δεκτοί στο τάγμα αργότερα)».

Ο ίδιος ο Μπουνιουέλ, στο αυτοβιογραφικό του βιβλίο «Η τελευταία πνοή» που μετέφρασε η Μαρία Μπαλάσκα (εκδόσεις «Οδυσσέας», 1990) εξηγεί περισσότερα:

«Η απόφαση να ιδρύσω το τάγμα μου ήρθε, όπως σ’ όλους τους ιδρυτές, μετά από ένα όραμα.

Δυο παρέες φίλων συναντιούνται τυχαία και ρίχνονται στο πιοτό στις ταβέρνες του Τολέδου. Εγώ ανήκω σε μια απ’ τις δυο παρέες. Τύφλα στο μεθύσι, μπαίνω στον περίβολο του γοτθικού μοναστηριού της μητρόπολης, όταν ξαφνικά ακούω χιλιάδες πουλιά και κάτι μου λέει ότι πρέπει να πάω αμέσως στους Καρμελίτες, όχι για να γίνω καλόγερος, αλλά για να κλέψω το ταμείο του μοναστηριού.

Πηγαίνω στο μοναστήρι, ο θυρωρός μου ανοίγει, έρχεται ένας καλόγερος. Του λέω ότι ένιωσα μια ξαφνική κι έντονη επιθυμία να γίνω Καρμελίτης. Ο καλόγερος, που δεν του ‘χει διαφύγει το γεγονός ότι μυρίζω κρασί, με πετάει έξω.

Την επόμενη μέρα πήρα την απόφαση να ιδρύσω το Τάγμα του Τολέδου…»

Όπως καταλαβαίνετε δεν είμαι ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία που ξεχώρισε αυτήν την πόλη.

Φωτογραφίες και video, μπορείτε να βρείτε εδώ και σίγουρα θα καταλάβετε γιατί έκλεψε τόσες καρδιές και γιατί αξίζει αν βρεθείτε εκεί, να ζήσετε κι εσείς τη Noche Toledana σας.

Αν μάλιστα είστε απ’ τους φανατικούς σινεφίλ, θα βρείτε και τα μέρη όπου γυρίστηκαν σκηνές απ’ την «Τριστάνα».-

.

.