«Μαρτυρίες από το Δρομοκαΐτειο. 140 χρόνια ζωής – Το άσυλο τόπος προστασίας-τόπος εξορίας. Η μετάβαση στην κοινότητα και η λεγόμενη ψυχιατρική μεταρρύθμιση. Σκόρπιες σκέψεις».

.

Η επόμενη «εκπαιδευτική συνάντηση» της Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία θα γίνει την Παρασκευή, 21/2/2020, ώρα 19.30, στην αίθουσα της «Παναρκαδικής», οδός Τζωρτζ 9, 1ος όροφος (κοντά στην πλ. Κάνιγγος) και θα έχει ως θέμα :


«Μαρτυρίες από το Δρομοκαΐτειο. 140 χρόνια ζωής.

Το άσυλο τόπος προστασίας-τόπος εξορίας. Η μετάβαση στην κοινότητα και η λεγόμενη ψυχιατρική μεταρρύθμιση. Σκόρπιες σκέψεις».

Η εισήγηση θα γίνει από την Μαρία Φαφαλιού, συγγραφέα, κοινωνική ψυχολόγο

και θ΄ ακολουθήσει συζήτηση




ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

Νέο βιβλίο: «Η ψυχή και το σώμα. Ανάλεκτα για τη μακροζωία» της Μαρίας Φαφαλιού

.

Η ψυχή και το σώμα

.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«Τεντωμένο σχοινί η ζωή χωρίς δίχτυ ασφαλείας από κάτω», έγραφε ο ψυχικά πάσχων ποιητής Γιώργος Φαλελάκης.

Ωστόσο, το βιβλίο αυτό αναζητά «δίχτυα ασφαλείας». Εξετάζει μέσα από πηγές ειδικών επιστημόνων αλλά και απλών ανθρώπων- συχνά μέσα από τον πεζό λόγο και την ποίηση ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία- αν όντως υπάρχουν κάποια «δίχτυα ασφαλείας». Και το αντίθετο: ποιοι είναι οι παράγοντες οι οποίοι μας τυλίγουν στα δίχτυα της εξαφάνισης, που βλάπτουν την υγεία, που επηρεάζουν το προσδόκιμο, που μας στερούν εντέλει το πιο πολύτιμο αγαθό: τη ζωή.

Τα «Ανάλεκτα για τη μακροζωία», στο βιβλίο Η ψυχή και το σώμα, μας αφορούν όλους. Μέσα από μια ολιστική προσέγγιση, που αγγίζει τον άνθρωπο ως βιοψυχοκοινωνικό ον, τα «Ανάλεκτα» ρίχνουν φως στις διάφορες πτυχές της καθημερινότητάς μας. Ανθρώπινες σχέσεις, φάρμακα, ασθένειες, γονίδια, διατροφή, αυτοάμυνα, σκέψεις αιωνόβιων, είναι μερικά μόνο από τα θέματα του βιβλίου. Όλα ρίχνουν φως στο μεγάλο ερώτημα: Τι, εν τέλει, μετράει στη ζωή μας;
.

Η Μαρία Φαφαλιού γεννήθηκε το 1950 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Έζησε πολλά χρόνια στο Λονδίνο, όπου απέκτησε τα τρία αγόρια της και τελείωσε μεταπτυχιακές σπουδές στην κοινωνική ψυχολογία. Είναι ιδρυτικό μέλος και στέλεχος εκπαιδευτικών και πολιτιστικών οργανώσεων στην Αγγλία και την Ελλάδα.

Στην Αθήνα ίδρυσε την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία «Καλειδοσκόπιο» (1995-2014), όπου εργάστηκε για την ψυχοκοινωνική/επαγγελματική αποκατάσταση ευπαθών ομάδων, ιδιαίτερα ατόμων με προβλήματα ψυχικής υγείας.

Έχει γράψει βιβλία κοινωνικής ιστορίας, πολλά σε συνεργασία με τον Κώστα Ν. Χατζηπατέρα. Η έμφαση είναι πάντοτε στις προσωπικές μαρτυρίες. Υλικό από τα βιβλία αυτά αντλήθηκε για θεατρικές παραστάσεις, εκδόσεις, τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

.

Σειρά: Κείμενα και στοχασμοί

Κυκλοφορεί 23 Νοεμβρίου

ISBN 978-960-221-794-8,
σχ. 14×21,  σελ. 200,
α ΄έκδοση Νοέμβριος 2018,
τιμή:10,00€ (χωρίς Φ.Π.Α.)

Εκδόσεις «Αλεξάνδρεια»

.

.

.

.

.

«Το ρούχο της αθωότητας»: Παρουσίαση του βιβλίου της Μαρίας Φαφαλιού – Τετάρτη 14 Μαΐου στον πολυχώρο «Άγκυρα»

To ρούχο της αθωότητας

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Δ.Ε.Κ.Α. (Δίκτυο Εθελοντών Κοινωνικής Αισθητικής) και το «Καλειδοσκόπιο» (Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία), σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της Μαρίας Φαφαλιού «Το ρούχο της αθωότητας«, ποίηση ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία (εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας), στις 14 Μαΐου 2014, 7:00 μ.μ. στον Πολυχώρο ΑΓΚΥΡΑ Σόλωνος 124 & Εμμ. Μπενάκη, Αθήνα.

Θα μιλήσουν ο Γιώργος Αστρινάκης (ψυχίατρος), ο Γιώργος Κακουλίδης (ποιητής), η Τίμη Πατζίκα (σντονίστρια του Δ.Ε.Κ.Α.) και η συγγραφέας Μαρία Φαφαλιού.

Την εκδήλωση θα πλαισιώσουν ο Μάνος Δελαβίνιας (απαγγελία ποιημάτων) και ο Στάθης Κλείτσας (ποιήματα με συνοδεία κιθάρας).

Θα προβληθούν έργα ζωγραφικής ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία.

Δ.Ε.Κ.Α. , Ζακύνθου 3, τηλ. 210 8231000

«Καλειδοσκόπιο», Σόλωνος 140, τηλ. 210 3818300

Ένα βιβλίο για το Δρομοκαΐτειο

.

.

«Όταν μπήκα στο Δρομοκαΐτειο την πρώτη βραδιά, αισθάνθηκα αμέσως την συμφορά μου βαρύτερη, την πλήξη με τα μαύρα της φτερά να με σκεπάζει ολόκληρο, σύγκορμο και σύψυχο. Διεσκέλισα το κατώφλι του Σα νεκρός, όπως θα διεσκέλιζα με ακέραιες τις αισθήσεις μου το κατώφλι του Άδη. Οι νοσοκόμοι και οι γιατροί με τις λευκές καμιζόλες που κατέβαιναν στην εξώθυρα να με παραλάβουν και με εψαχούλευαν με το βλέμμα τους, ένα βλέμμα μέχρι οστέων εξεταστικό και διασκεδαστικό, που μου ξήλωνε ραφή προς ραφήν -κρακ, κρακ, κρακ- σαν το τρυπάνι του νεκροσκόπου το πετσί και τα κόκκαλα και μου αναμόχλευε με τη λεπτή ερευνητική του αιχμή την καρδιά και την κόγχη του εγκεφάλου, μου έκαναν την εντύπωσιν -το θυμάμαι Σα να ‘ναι τώρα- λευκοπτέρυγων αγγέλων νεκροπομπών, που με εζύγιαζαν στην τρομερή φλωροζυγαριά της αδυσώπητης κρίσεως, σε ποιο τάχα κύκλο του καθαρτηρίου ή της κολάσεως θα έπρεπε να με κατατάξουν…»

.

Το απόσπασμα που μόλις διαβάσατε, ανήκει στον λογοτέχνη Ρώμο Φιλύρα (ψευδώνυμο, με το οποίο έγινε γνωστός ο Γιάννης Οικονομόπουλος) και αφορά όπως θα καταλάβατε την εισαγωγή του στο Δρομοκαΐτειο Θεραπευτήριο. Κι αυτό, όπως και πολλά άλλα κείμενα του Γεράσιμου Βώκου, του Γεωργίου Βιζυηνού, του Μιχάλη Μητσάκη κ.α, βρίσκονται συγκεντρωμένα στο βιβλίο της Μαρίας Σ. Φαφαλιού «ΙΕΡΑ ΟΔΟΣ 343-Μαρτυρίες απ’ το Δρομοκαΐτειο», που δεν είναι μεν καινούργιο (κυκλοφόρησε το 1995), αλλά είναι παραμένει πάντα εξαιρετικά ενδιαφέρον.

.

Το εν λόγω έργο, καταφέρνει να καταγράψει όλη την εκεί διαδρομή των επιφανών αυτών ανδρών, αλλά και τα στιγμιότυπα απ’ τη ζωή όλων των ανθρώπων που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνδέθηκαν με το Θεραπευτήριο, είτε ως ειδικοί, είτε ως ασθενείς. Χρησιμοποιώντας ως τρόπο συλλογής δεδομένων τις προφορικές και γραπτές μαρτυρίες, η συγγραφέας καταφέρνει να διατηρήσει αμείωτο το ενδιαφέρον, όχι μόνο των επιστημόνων, που θα το διαβάσουν για επαγγελματική ενημέρωση, αλλά και των όποιων άλλων ενδιαφερόμενων αναγνωστών.

.

Σε μένα, εξαιρετική εντύπωση έκαναν τα κείμενα των λογοτεχνών, που έζησαν εκεί, οι σατυρικοί στίχοι του Σουρή, αλλά και τα άγνωστα ουσιαστικά ιστορικά στοιχεία που αφορούν το χώρο της ψυχικής υγείας και ειδικότερα του άνωθεν προαναφερθέντος Θεραπευτηρίου. Όσοι το επιλέξετε, σίγουρα θα εκπλαγείτε με τον πλούτο των πληροφοριών.

.

«Και οι χλωμές, φασματικές, εφιαλτικές μορφές των αρρώστων, που τριγυρνούσανε στον περίβολο, μου φανήκανε σαν φαντάσματα, σαν άυλα και άπιαστα φαντάσματα που τριγυρνούσαν στις όχθες του Άρνου και οπού στα χείλη τους έτρεμε, μαζί με το άφωνο «καλώς ώρισες» το ερώτημα: «Τι νέα απ’ τον απάνω κόσμο, από τον κόσμον των ζωντανών;» Ωραίο είναι που εδώ μέσα μας φέρονται σα να είμεθα γνωστικοί. Ξυπνάμε, τρώμε, κοιμούμαστε σύμφωνα με τον κανονισμό. Αυτοκράτορες, Θεοί, Βασιλιάδες, υποχρεωνόμαστε να σηκωθούμε την ώρα που ορίζει ο κύριος νοσοκόμος. Δε ρωτάει αν θέλουμε και αν μπορούμε να διακόψουμε την υπερκόσμια αποστολή μας. Αν είναι έτσι, τι όφελος να είμαστε τρελοί; Και μεις σκλάβοι της ανθρώπινης στενοκεφαλιάς;» (Ρώμος Φιλύρας).

.

Το βιβλίο «ΙΕΡΑ ΟΔΟΣ 343» κυκλοφορεί πλέον απ’ τις εκδόσεις «Αλεξάνδρεια» (α’ έκδοση «Κέδρος»).

.

.

.

.

.