Το 3ο τεύχος του περιοδικού «Εκτός» κυκλοφόρησε απ’ τις Εκδόσεις των Άλλων

Το 3ο τεύχος του περιοδικού «Εκτός», κυκλοφόρησε το Σάββατο 28 Ιανουαρίου, απ’ τις Εκδόσεις των Άλλων κι έχει ως θέμα του το Άστυ.

Μπορείτε ήδη να το βρείτε στα μέρη διάθεσης των βιβλίων του εκδοτικού εγχειρήματος, στο κέντρο της Αθήνας (Μονόκλ , ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ, Κομπραί, Αλφειός, Βιβλιοπωλείο Ναυτίλος) και τις επόμενες ημέρες θα είναι διαθέσιμο και στα υπόλοιπα.

Με μεγάλη χαρά συμμετέχω κι εγώ, μ’ ένα ποίημα κι είναι υπέροχο που έχω γνωρίσει όλους αυτούς τους ανθρώπους…

«Η ψυχιατρική μεταρρύθμιση και το σύστημα. Διαπερνώντας οχυρώσεις, χτίζοντας νέα εναλλακτικά παραδείγματα»: Άρθρο μου στην «Εφημερίδα των Συντακτών» για το νέο βιβλίο του Θόδωρου Μεγαλοοικονόμου

(φωτογραφία: προσωπικό αρχείο(

Με τις ευχαριστίες μου για τη δημοσίευση της κριτικής μου σχετικά με το βιβλίο του Θόδωρου Μεγαλοοικονόμου, «Δρομοκαΐτειο. Λέρος. Δαφνί. Ο ένας τοίχος μετά τον άλλο», στο ένθετο «Νησίδες» της «Εφημερίδας των Συντακτών».

Το βιβλίο κυκλοφορεί απ’ τις «Εκδόσεις των Συναδέλφων» και ηλεκτρονικά το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Επέκεινα…

(φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

.

Ν’ απεκδυθώ της σαρκός μου

διαρρηγνύοντας

το συνεχές της μελανής ιστορίας…

Μετουσιώνοντας

σ’ εξωπλανητικές συναστρίες

τον κατακερματισμό

του φασματικού «είναι»,

αντιφατικού κι ανερμήνευτου εν μέρει,

διά παντός.

.

Αικατερίνη Τεμπέλη

Το «Καλοκαίρι*» μου στο fanzine της Locomotiva

(φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Μωβ μέδουσες στα ρηχά,

η επισιτιστική κρίση στον ορίζοντα,

οι τιμές της βενζίνης στα ύψη.

Οι πρώτες πυρκαγιές,

η ευλογιά των πιθήκων,

ο πόλεμος που μαίνεται…

.

“Μας διώχνουνε τα πράγματα…”

ακόμα, Καρυωτάκη.

Κι εκείνο το πικρά επίκαιρο

“με τι καρδιά, με τι πνοή,

τι πόθους και τι πάθος, πήραμε τη ζωή μας…”

του Σεφέρη,

με στέλνουν κατευθείαν στο Μπωντλαίρ:

“Μέθα, μέθα αδιάκοπα!…”

.

Κι είσαι η ρακή, το κρασί,

η ποίηση κι η αρετή μου…

.

.

*Έχει σημασία να εξηγήσω ότι το ποίημα γράφτηκε στην αρχή περίπου του καλοκαιριού. Από τότε, δυστυχώς μετρήσαμε κι άλλες γυναικοκτονίες, προστέθηκαν κι άλλες καταστροφές. Ετοιμαζόμαστε όλα για το επόμενο δύσκολο διάστημα, αλλά πιστεύω στις συνέργειες που κάνουν τη διαφορά, στο νοιάξιμο που ευτυχώς υπάρχει… Αντοχές για τα δύσκολα εύχομαι, λοιπόν κι ανοιχτούς δρόμους για όλους τους νέους αγώνες.

Το «Καλοκαίρι» μου, τέλος, (που μπορεί να έμοιαζε με το δικό σας), κυκλοφορεί στο νέο fanzine της Locomotiva, και απαγγέλθηκε ολόκληρο (βλέπετε την αρχή του εδώ), μια Τρίτη του Ιούλη, στην εκπομπή «Τρατζίστορ» (μεγάλο ευχαριστώ). Αξίζει βέβαια, να διαβάσετε ολόκληρο το τεύχος. Αναζητήστε το στο αγαπημένο στέκι…

Δέκα ποιήματά μου στον ιστότοπο «Έννεπε Μούσα»

Photo credits: SFE

Με τις θερμές μου ευχαριστίες στην κυρία Αγγελική Καραπάνου, που διαχειρίζεται αυτόν τον τόσο αξιόλογο ιστότοπο και που η πολύ ευγενική πρωτοβουλία της να με προσκαλέσει να της στείλω ποιήματά μου, μας έφερε λίγο πιο κοντά.

Εκτός από κείνα λοιπόν, που ως τώρα μπορούσατε να βρείτε σκόρπια εδώ ή μόνο σε συγκεκριμένα λογοτεχνικά περιοδικά όπως το «Μονόκλ» του Αντώνη Τσόκου ή σε fanzin όπως της «Λοκομοτίβας», δημοσιεύονται επίσης για πρώτη φορά το Ι (Iota Horologii b), ένα γράμμα δηλαδή απ’ το Αλφαβητάρι των Παθών καθώς και το Λα ύφεση.

Και χαίρομαι που συγκεντρώθηκαν σ’ αυτό το αφιέρωμα και φυσικά με τιμούν πολύ τα σχόλια της κυρίας Καραπάνου. Να είναι καλά.

Μη σταθείτε πάντως μόνο στα δικά μου ποιήματα. Εξερευνήστε γενικά το «Έννεπε Μούσα» και δε θα χάσετε.

Καλό Σαββατοκύριακο.

Πρώτο Φιλί – Ένα τραγούδι για να γιορτάσουμε μαζί…

Να ‘μαι κι εγώ… Ήρθα με τα νέα των +Συν-Πλην. Είχα ανακοινώσει την κυκλοφορία αυτού του τραγουδιού, πρόσφατα εδώ. Θυμάστε; Πριν λίγο έγινε η πρεμιέρα του λοιπόν κι έτσι μπορείτε να τ’ ακούσετε τώρα κι εσείς.

Είπαμε να γιορτάσουμε μ’ αυτό τον τρόπο την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής και το θερινό ηλιοστάσιο: με ένα τραγούδι για το καλοκαίρι, δηλαδή. Μήπως και ξορκίσουμε έτσι, έστω για μερικές στιγμές, τα σκοτάδια αυτών των ημερών που μοιραία τα κουβαλάμε μέσα μας…

Τι παραπάνω να πω για το συγκεκριμένο; Στις σημειώσεις μου βλέπω ότι το έγραψα στις 16/7/2011. Σχεδόν δέκα χρόνια πριν λοιπόν…

Μελοποιήθηκε αργότερα απ’ τον Παναγιώτη Λιανό, το τραγούδησε στο studio Praxis η Μαίρη Αθανασίου πλαισιωμένη απ’ τους εξαιρετικούς μουσικούς που πάντα μας συνδράμουν κι είναι πια στον ..αέρα.

Ο τελευταίος στίχος απ’ το δεύτερο κουπλέ, η ευχή μου για ‘σας, που στηρίζετε, σχολιάζετε και μας δείχνετε γενικά με κάθε τρόπο πως μέρα με τη μέρα μας ξεχωρίζετε, με το να μας βάζετε στις λίστες με τ’ αγαπημένα σας τραγούδια, με το να μοιράζεστε τις νέες μας κυκλοφορίες. Θ’ ακούσετε και θα καταλάβετε…

Σας ευχαριστούμε ολόψυχα!

Τραγούδι: Μαίρη Αθανασίου
Μουσική/Ενορχήστρωση: Παναγιώτης Λιανός
Στίχοι: Αικατερίνη Τεμπέλη
Κιθάρες: Κώστας Παρίσσης/Παναγιώτης Λιανός
Τύμπανα: Αντώνης Τσάτσης

Μπάσο: Δημήτρης Κομματάς
Πιάνο: Κώστας Παρίσσης