Η επόμενη συνάντηση/συνέλευση της Πρωτοβουλίας ‘Ψ’ την Παρασκευή, 11/10/2019, ώρα 20.00 μ.μ.

Η επόμενη συνάντηση/συνέλευση της «Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία» θα γίνει την Παρασκευή, 11/10/19, ώρα 20.00, στο χώρο της οδού Μπόταση 11 (1ος όροφος).

    Μεταξύ των θεμάτων που θα συζητηθούν θα είναι:
-η αναζήτηση χώρου για τις συναντήσεις, εκδηλώσεις κλπ της Πρωτοβουλίας, 
-ζητήματα που παραμένουν ακόμη ανοικτά στο κείμενο «αρχών και λειτουργίας της Πρωτοβουλίας (το οποίο έχει κοινοποιηθεί σε όλες και όλους), 
-οι «εκπαιδευτικές συναντήσεις» της Πρωτοβουλίας,
-ο χαρακτήρας «εκπαιδευτικών προγραμμάτων», όπως αυτός του ΕΠΙΨΥ, για την αποκαλούμενη «έγκαιρη παρέμβαση στην ψύχωση», 
-ζητήματα απολύσεων από ΜΚΟ ψυχικής υγείας κλπ, λόγω «μη συμμόρφωσης στις ιδρυματικές υποδείξεις» των αφεντικών και 
-οι όποιες τρέχουσες εξελίξεις στην ψυχική υγεία.      

.

Καλούμε όλες και όλους να πάρουν μέρος σ’ αυτή τη συνέλευση.  

.  

   

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ 

.

.

Επόμενη «εκπαιδευτική συνάντηση» Πρωτοβουλίας ‘Ψ’

Η επόμενη «εκπαιδευτική συνάντηση» της «Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία» θα έχει ως θέμα τις «ΜΚΟ στην Ψυχική Υγεία. Προέλευση, ρόλος και λειτουργία στο σύστημα των υπηρεσιών. Η επίκληση της ‘καινοτομίας’«.

Η επικέντρωση δεν θα είναι αποκλειστικά στο ρόλο τους στην Ψυχική Υγεία, αλλά και σ΄ άλλους τομείς, όπου χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατα μιας «ολοκληρωμένης κρατικής προνοιακής πολιτικής» και ιδιαίτερα σ΄αυτόν στον οποίο ένα μεγάλο μέρος τους έχει στραφεί τα τελευταία χρόνια και αφορά  την «κοινωνική αποστολή» που άνωθεν τους έχει ανατεθεί (επίσης με το ‘αζημίωτο’, όπως στην Ψυχική Υγεία και όπου αλλού) στην «διαχείριση» του «προσφυγικού».

Εισηγητικές παρεμβάσεις θα κάνουν ο Γιώργος Ευθυμίου, ο Θ. Μεγαλοοικονόμου, η Αγγελική και ο Γιάννης και θ΄ ακολουθήσει συζήτηση. 

Η «εκπαιδευτική συνάντηση» θα γίνει την Παρασκευή, 31 Μαΐου 2019, ώρα 19.00, στο χώρο του «Hearing Voices Αθήνας«, στην οδό Τροίας 44, (κοντά στην πλ. Βικτωρίας).

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ‘Ψ’: 20 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ Ν. 2716/99 ΤΙ ΑΠΕΜΕΙΝΕ ΑΠ΄ΟΣΑ ΠΡΟΒΛΕΠΕ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΚΟ;

Κάνοντας έναν ειλικρινή απολογισμό των 20 χρόνων 
«ψυχιατρικής μεταρρύθμισης» βάσει του ν. 2716/99 (η 
θεματική αυτού του συνεδρίου), ένα πρώτο συμπέρασμα θα μπορούσε να είναι ότι, προκειμένου να μπορεί να υπάρξει μια πραγματική εκτίμηση του τι έγινε όλα αυτά τα χρόνια στο χώρο της Ψυχικής Υγείας, αυτό που έχει πρωτεύουσα  σημασία, είναι, κατ΄ αρχήν, το νόημα που δίνουμε στο όρο «μεταρρύθμιση». 

  Για ποιά «μεταρρύθμιση» μιλάμε; Αυτή που, στη βάση ενός χειραφετητικού προτάγματος για την Ψυχική Υγεία, θα 
κατευθυνόταν προς ένα κοινοτικά βασισμένο σύστημα 
υπηρεσιών, με το ξεπέρασμα του ψυχιατρείου, του  γκλεισμού και των κατασταλτικών πρακτικών, καθώς και μιας βιολογικής, στενά κλινικής ψυχιατρικής των διαγνωστικών συστημάτων και των φαρμακοβιομηχανιών, αυτής που «χάνει τον άνθρωπο πίσω από την αρρώστια»; 

  ΄Η αυτή που είδαμε να υλοποιείται όλα αυτά τα χρόνια, με 
την μεταστέγαση των ασθενών από τα ψυχιατρεία (αντί για την Αποϊδρυματοποίησή τους) σε στεγαστικές δομές του  δημοσίου και των ΜΚΟ, χωρίς καμιά τομεοποίηση, χωρίς  κοινοτικές υπηρεσίες, με ΚΨΥ απλώς ως εξωτερικά ιατρεία,  με την αποσυνδεδεμένη και επιδερμική λειτουργία Κινητών  Μονάδων; Με τις στεγαστικές δομές, στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, να λειτουργούν σαν μικρά άσυλα: με την άνωθεν ιδρυματική διαχείριση τη ζωής των ενοίκων, με τη  χρήση, συχνά, μηχανικών καθηλώσεων και απομονώσεων,  με κάμερες (ιδιαίτερα σε δομές των ΜΚΟ). Και, ταυτόχρονα,  με απολύσεις εργαζομένων από τις ΜΚΟ ψυχικής υγείας,  που είτε αντέδρασαν στην παράνομη παρακράτηση των  συντάξεων των ενοίκων, είτε διαφώνησαν με τις άνωθεν  επιβαλλόμενες ιδρυματικές πρακτικές. 

  Όλα αυτά μπορούν να περιγραφούν πολύ περιληπτικά με 
έναν μόνον αριθμό: το απίστευτο ποσοστό του 65% των 
εισαγωγών για ψυχιατρική νοσηλεία να είναι ακούσιες 
νοσηλείες-σχεδόν πιο μεγάλο απ΄ ό,τι πριν αρχίσει η 
«μεταρρύθμιση» που, οφείλουμε να πούμε, δεν έγινε 
ποτέ… γεννήθηκε νεκρή.   

Το μόνο που έχει απομείνει από τις προσδοκίες που, έστω με στρεβλό τρόπο, άνοιξε ο ν. 2716/99, ήταν η, κατ΄εντολήν της ΕΕ, καθιέρωση των ΜΚΟ (αλλά και του κερδοσκοπικού τομέα) στην διαχείρισης των δομών αυτής της νεοϊδρυματικής μεταρρύθμισης.   

Στην αρχή παρουσιάστηκαν ως οι φορείς που θα έπαιρναν 
στις στεγαστικές τους δομές τους λεγόμενους «δύσκολους» ασθενείς από τα ψυχιατρεία. Καταλήγοντας, ωστόσο,  σύντομα σε πρακτικές επιλογής των πιο «εύκολων» και «διαχειρίσιμων» ατόμων και σε επιστροφές στα ψυχιατρεία  αυτών που δεν κατάφερναν (και βασικά ποτέ δεν έμαθαν πώς) να διαχειριστούν, σύμφωνα και με τις αυτό- επιβαλλόμενες νόρμες λειτουργίας των δομών τους. Μια  πρακτική όπως της αγοράς «εμπορεύματος» με «κάρτα  αλλαγής» και επιστροφή, όταν το «εμπόρευμα» το  βρίσκουμε «ελαττωματικό».   

Είχαμε, ταυτόχρονα, τα φαινόμενα των επί πληρωμή  απογευματινών επισκέψεων για ψυχοθεραπείες, τις  οικογενειοκρατούμενες «εταιρικές» σχέσεις, πολλές  περιπτώσεις διαφθοράς, τις διαπλεκόμενες διαδρομές με  τον ιδιωτικό τομέα (κλινικές κλπ) κ.α, αλλά, πρωτίστως, τον κρατικοδίαιτο χαρακτήρα τους, αφού η κύρια οικονομική  πηγή τους είναι τα ασφαλιστικά ταμεία και ο κρατικός κορβανάς, παρά τις κατηγορίες που κατά καιρούς εκτοξεύουν, σε όσους τις αμφισβητούν, περί κρατισμού κλπ.

Δεν είναι τυχαίο που στο συνέδριο αυτό γίνεται αναφορά και στα 10 χρόνια από το σύμφωνο Σπίντλα-παραλείποντας, όχι  τυχαία, και το άλλο όνομα της συμφωνίας που ήταν αυτό του τότε Υπουργού Υγείας (της ΝΔ) Αβραμόπουλου, που,  βέβαια, δεν συμφέρει κάποιους η αναφορά του, τώρα που  ανέβηκαν σε θώκους της παρούσας κυβέρνησης, καθώς είναι οι ίδιοι που τότε τον ανέφεραν επαινετικά, όπως  διαβάζει κανείς στην πανηγυρική κοινοποίηση του  συμφώνου, υπογεγραμμένη από τον επικεφαλής της  ΠΕΨΑΕΕ (και τώρα σύμβουλο του Υπουργείου Εργασίας)  και τον υπεύθυνο της ΕΠΑΨΥ, προς το, τότε, «Δίκτυο Αργώς». Πανηγύριζαν γιατί η ΕΕ φρόντισε για την  επαναχρηματοδότησή τους, γράφοντας τα εξής μνημειώδη:

«Η εξέλιξη αυτή αποτελεί και ένα επιτυχές επισφράγισμα της  σταθερής πολιτικής του Δικτύου να διατηρεί σταθερή επικοινωνία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και να ασκεί σε  πολλά επίπεδα πίεση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, θεωρώντας την Ε.Ε. ως τον πιο κρίσιμο παράγοντα για την εξέλιξη της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στην Ελλάδα.”

Έτσι δεν είναι καθόλου τυχαίο που, λίγα χρόνια μετά, μέσα 
από τους διαύλους της άμεσης επικοινωνίας με τους 
πάτρωνές του στις Βρυξέλλες, το «Δίκτυο Αργώς» έγραφε, 
την 1η Αυγούστου 2011, μέσω του προέδρου του, προς τον 
τότε Επίτροπο Κοινωνικών Υποθέσεων κλπ, της ΕΕ, Λάζλο 
Αντόρ: 

  «Αγαπητέ Επίτροπε, όπως είναι παγκοσμίως γνωστό, η  Ελλάδα αντιμετωπίζει μια σοβαρή οικονομική κρίση. Κάτω από αυτό το πλαίσιο τα μέλη του Δικτύου Αργώς θα συμμετάσχουν ενεργά στην Εθνική προσπάθεια για την εφαρμογή του τρέχοντος προγράμματος οικονομικής προσαρμογής…». Και παρακάτω: «Να εξαιρεθεί το πρόγραμμα Ψυχαργώς και η ψυχιατρική μεταρρύθμιση από την δημοσιονομική προσαρμογή και το Μνημόνιο».   

Πράγματι η ΕΕ έσπευσε να διασώσει τις ΜΚΟ ψυχικής  υγείας και την περίοδο 2013-15 με έκτακτη χρηματοδότησή  τους (105 εκ ευρώ), όταν οι υπόλοιπες υπηρεσίες  λιμοκτονούσαν από τις περικοπές και διαλύονταν.   

Η ΕΕ ενδιαφέρεται για το μέλλον των ΜΚΟ γιατί είναι 
αναπόσπαστα εργαλεία του μέλλοντος που έχει σχεδιάσει και βάλει ήδη σε εφαρμογή, όχι μόνο για τις εργασιακές  σχέσεις (ιδιωτικοποιημένες, επισφαλείς, προσωρινές κλπ),  αλλά και για ένα κοινωνικό κράτος διαλυμένο, απλώς  πυροσβεστικού χαρακτήρα, για να σβήνει περιστασιακά τις  φωτιές που ανάβει διαρκώς, από την ίδια της τη φύση και  την αμετάκλητη κρίση που αντιμετωπίζει, η ίδια η λειτουργία του οικονομικού και κοινωνικού συστήματος. Οι ΜΚΟ είναι  αυτά ακριβώς τα εργαλεία για την διαχείριση που έχει  ανάγκη το σύστημα, όπως άλλωστε φαίνεται και από το νέο  (και, προς ώρας, πιο προσοδοφόρο) πεδίο δράσης τους, τα  τελευταία χρόνια, που έχει να κάνει με το προσφυγικό. Και  δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι και η τωρινή κυβέρνηση δίνει τα  όποια νέα οικοτροφεία, για τα οποία παίρνει χρηματοδότηση μέσω ΕΣΠΑ, στις ΜΚΟ.   

Είναι χαρακτηριστικό ότι εκπρόσωπος γνωστής ΜΚΟ  τάχθηκε, πριν λίγες μέρες, υπέρ του πρόσφατου  νομοσχεδίου για την «υποχρεωτική θεραπεία στην  κοινότητα». Παρουσιάζοντας ως κοινοτική παρέμβαση κάτι  που αποτελεί διάχυση της ψυχιατρικής καταστολής στην κοινότητα. Αν έτσι βλέπουν οι ΜΚΟ την στροφή στην  κοινότητα (και γνωρίζουμε, από πολλού, ότι αυτοί είναι οι  ορίζοντες εντός των οποίων λειτουργούν) τότε καταλαβαίνει  κανείς αυτό που συμβαίνει καθημερινά σ΄ αυτά τα μικρά  ιδιωτικοποιημένα άσυλα.   

Η συμπλήρωση των είκοσι χρόνων του ν. 2716/99 δεν είναι  για πανηγυρισμούς για την μη «ψυχιατρική μεταρρύθμιση»,  αλλά «ημέρα μνήμης» για τα αποκαΐδια της και  αναστοχασμού για το πώς θ΄ ανοιχτούν διαδρομές πέρα  από την όποια μορφή ιδιωτικοποίησης, κερδοσκοπικής ή  δήθεν «μη κερδοσκοπικής», πέρα από το κυρίαρχο  ψυχιατρικό παράδειγμα (στην πράξη και όχι στα λόγια),  πέρα από το ψυχιατρείο και τον εγκλεισμό, προς μια  χειραφετητική Ψυχική Υγεία, κάτω από τον έλεγχο των  εργαζομένων σ΄ αυτήν, των χρηστών των υπηρεσιών και  της κοινωνίας.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

16/5/19



Η επόμενη συνάντηση/συνέλευση της Πρωτοβουλίας ‘Ψ’, την Παρασκευή, 10/5/19, 8μμ

Η επόμενη συνάντηση/συνέλευση της «Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία» θα γίνει την Παρασκευή, 10/5/19, 8μμ, στο χώρο της οδού Μπόταση 11 (1ος όροφος).


Μεταξύ των ζητημάτων που θα συζητηθούν:

-θέματα που αφορούν την λειτουργία της Πρωτοβουλίας ‘Ψ’ ως συνέλευσης.

-ζητήματα που αφορούν τις διάφορες υπο-ομάδες που λειτουργούν στα πλαίσια της Πρωτοβουλίας ‘Ψ’.

-καθορισμός των θεματικών και προετοιμασία των επόμενων «εκπαιδευτικών συναντήσεων».

-προετοιμασία δράσεων και παρεμβάσεων (για την υποχρεωτική θεραπεία στην κοινότητα, τον ρόλο των ΜΚΟ, τις ακούσιες νοσηλείες σε ιδιωτικές κλινικές, τις μηχανικές καθηλώσεις ακόμα και σε εκούσια νοσηλευόμενους κλπ).

Είναι σημαντικό να γίνει δυνατή η έναρξη των εργασιών της συνάντησης/συνέλευσης όσο πιο κοντά γίνεται στην ώρα του καλέσματος (8μμ) καθώς μετά ακολουθεί, στη «Λοκομοτίβα» (Μπόταση 7) στις 9μμ, το πάρτι οικονομικής ενίσχυσης των συλλογικοτήτων που συντάσσονται με τον Γ.Ε. στον αγώνα του και στην δικαστική διαμάχη με την ΜΚΟ «Έδρα».

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

Κάλεσμα Αλληλεγγύης κατά της εργοδοτικής αυθαιρεσίας της Μ.Κ.Ο «ΕΔΡΑ» από Πρωτοβουλία ‘Ψ’, ΣΒΕΜΚΟ & ΣΒΕΨΥΚΟΙ

Την Τρίτη, 21 Μαΐου 2019 εκδικάζεται η Έφεση που άσκησε η Μ.Κ.Ο «ΕΔΡΑ» ενάντια στην πρωτόδικη απόφαση η οποία και δικαίωσε τον Γ.Ε. ως προς το παράνομο της απόλυσής του.

Πρόκειται για μία εκδικητική απόλυση μιας και ο εν λόγω εργαζόμενος ασκώντας τα επιστημονικά και θεραπευτικά του καθήκοντα υπερασπίστηκε τα δικαιώματα των ενοίκων στο οικοτροφείο που εργαζόταν , ως πρώην έγκλειστων σε ψυχιατρικά ιδρύματα, αλλά και ως ανθρώπων με πλήρη δικαιώματα ανεξαρτήτως φυλής, θρησκεύματος και υγείας.

Ο Γ.Ε. εξαιτίας της στάσης του αυτής στον εργασιακό χώρο , έγινε στόχος της διοίκησης της Μ.Κ.Ο η οποία βαφτίζοντας τις διαφωνίες σε επιστημονικό και ηθικό επίπεδο σε «συγκρούσεις» και αφού πρώτα με διάφορες μεθοδεύσεις προσπάθησε να τον αναγκάσει να παραιτηθεί , στην συνέχεια τον απομάκρυνε , αρχικά από το οικοτροφείο, πηγαίνοντας τον σε άλλη μονάδα της Μ.Κ.Ο (που από την αρχή φαινόταν ότι ήταν θνησιγενής λόγω του ελλιπούς σχεδιασμού της) η οποία μετά από μερικούς μήνες έκλεισε , οπότε και τον απέλυσε επικαλούμενη έλλειψη θέσεων εργασίας !

Μάλιστα, η διοίκηση επέλεξε να ζητήσει αναβολή εκδίκασης της Έφεσης που είχε οριστεί τον Φεβρουάριο ασκώντας μία πολιτική «φθοράς» ηθικά και οικονομικά του εργαζoμένου. Πρόκειται για την ίδια Μ.Κ.Ο που εφάρμοσε την τιμωρητική και ενάντια στα ανθρώπινα δικαιώματα πρακτική , στερώντας έξοδο ενοίκου από την στεγαστική δομή που διέμενε , λόγω του ότι χρωστούσε 2 ευρώ σε συνένοικό του . Πρακτική για την οποία ο Γ.Ε. είχε εκφράσει την έντονη διαφωνία του και η «Ειδική Επιτροπή Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχιατρικές Διαταραχές» του Υπουργείου Υγείας γνωμοδότησε ότι « ο περιορισμός της ελευθερίας ενός ανθρώπου δεν συνάδει με την αρχές της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης και το πλαίσιο λειτουργίας μιας ανοιχτής δομής στην κοινότητα» .

Αντί λοιπόν η διοίκηση της Μ.Κ.Ο να θέσει ένα ερώτημα ως προς τον ίδιο τον τρόπο λειτουργίας της επιμένει να αποφασίζει με εκδικητικά κίνητρα . Και πώς να μην το κάνει όταν απαρτίζεται από άτομα πρώτου βαθμού συγγένειας και όταν αυτά τα πρόσωπα στην εν λόγω Μ.Κ.Ο είναι και διοίκηση και εργαζόμενοι ταυτόχρονα, προκύπτοντας το παράδοξο ο Γ.Ε. να έχει απολυθεί από συναδέλφους του !

Όλα αυτά σε μία γενικότερη πραγματικότητα, στην οποία ετοιμάζεται να ψηφιστεί με νόμο η «Υποχρεωτική Θεραπεία» στην κοινότητα, με το επιχείρημα της έλλειψης χρημάτων για μία πραγματικά τομεοποιημένη οργάνωση στο χώρο της ψυχική υγείας, για την οποία πραγματικότητα η Μ.Κ.Ο τηρεί σιγή ιχθύος. Αντίθετα, οι φιέστες και τα νέα πάντα καινοτόμα (sic) προγράμματα, όπως τα μαθήματα ρομποτικής για παιδιά από 4 χρονών, βρίσκουν το δρόμο της χρηματοδότησης .

Η Μ.Κ.Ο «ΕΔΡΑ» ας μην ξεχνάμε,στο παρελθόν είχε κατηγορηθεί για την ανεπίτρεπτη και θεραπευτικά απαράδεκτη εγκατάσταση και χρήση καμερών μέσα σε στεγαστικές δομές ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης για την παρακολούθηση και έλεγχο της κίνησης των κοινωνικά επανενταγμένων υποτίθεται ψυχικά πασχόντων που κατοικούσαν εκεί, για τον αγώνα των απλήρωτων 5μινητών (2013) , τους ενοικιαζόμενους εργαζόμενους (ΨΝΑ 2011 και Δήμο Κηφισιάς 2015).

Το πρόβλημα με τις ΜΚΟ εν προκειμένω στον ευαίσθητο χώρο της ψυχικής υγείας, δεν είναι απλώς ο οχετός των σκανδάλων για τα οποία κάποιες από αυτές κατηγορούνται και σχεδόν ποτέ δεν υφίσταται καμία νομική/ποινική συνέπεια γι’ αυτά. Το πρόβλημα, το πραγματικό σκάνδαλο, είναι η ίδια η ύπαρξη των κρατικοδίαιτων ΜΚΟ, ως μορφής ιδιωτικοποίησης της ψυχικής υγείας και εγκαθιδρυμένης αυθαιρεσίας τόσο ως προς τις , ως επί το πλείστον , ουδόλως αποκαταστασιακές τους πρακτικές (που παραμένουν πρακτικές ιδρυματικού ελέγχου των ενοίκων , πρακτικές ενός παγιωμένου , πλέον νέο-ιδρυματισμού) όσο και ως προς το ανεξέλεγκτο του ιδιώτη εταιρειάρχη να προσλαμβάνει όποιον/α κρίνει προσαρμόσιμο/η και να απολύει όποιον/α θεωρεί απροσάρμοστο/η μη συνεργάσιμο/η και αμφισβητούντα/σα αυτές τις πρακτικές της αναπαραγωγής του ιδρύματος μέσα στην κοινότητα. Πρόσφατα είναι και τα παραδείγματα στο χώρο του προσφυγικού, όπου εργαζόμενοι απολύθηκαν ή απειλούνται με απόλυση επειδή αρνήθηκαν να κάνουν έξωση σε πρόσφυγες αναγνωρισμένους με άσυλο από τα σπίτια τους, πετώντας τους κυριολεκτικά στο δρόμο.

Απέναντι σε αυτή την ζοφερή και μίζερη πραγματικότητα είμαστε αποφασισμένοι/ες να μην χάσουμε την αγωνιστικότητα μας και την διάθεση μας για ζωή.

Καλούμε όλους και όλες την Παρασκευή 10 Μαΐου 2019 στις 21:00, στον συνεταιριστικό χώρο Locomotiva (Μπόταση 7 , πλησίον Πλ.Κάνιγγος) , σε μία εκδήλωση οικονομικής ενίσχυσης των συλλογικοτήτων που συντάσσονται με τον αγώνα του Γ.Ε. ως άλλη μία στάση σε ένα διαρκή αγώνα ώστε κάθε άνεργος, κάθε εργαζόμενος , κάθε άνθρωπος με ψυχιατρική εμπειρία, κάθε πρόσφυγας αλλά και κάθε άλλη κοινωνικά αποκλεισμένη ομάδα να έχουν καθολική πρόσβαση στα βασικά , και με διεθνείς συμβάσεις κατοχυρωμένα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, στην εργασία και κατ’ επέκταση στην τροφή, στη στέγη, στη μόρφωση, και την υγειονομική περίθαλψη.

Εργαζόμενοι και άνθρωποι που πλήττονται δεν είμαστε αντίπαλοι, αλλά ενωμένοι σε ένα κοινό αγώνα για μία καλύτερη ποιότητα ζωής, παρά τον αντίθετο ρόλο που μας επιφυλάσσει το σύστημα που μας περιβάλλει.

Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία,

ΣΒΕΜΚΟ (Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις ΜΚΟ),

ΣΒΕΨΥΚΟΙ (Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στην Ψυχική Υγεία και Κοινωνική Πρόνοια)

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ‘Ψ’ : ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΡΡΙΨΗ Η ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΑ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ

Για μιαν ακόμη φορά, η ανάρτηση της φωτογραφίας ενός δεμένου “στα τέσσερα” νοσηλευόμενου μέσα σε ψυχιατρική κλινική του Δρομοκαϊτείου, πάνω σ΄ ένα πακτωμένο στο έδαφος κρεβάτι, ήλθε να δείξει ποια είναι η καθημερινότητα στο σύστημα τη ψυχικής υγείας, παρ΄ όλα τα λεκτικά πυροτεχνήματα των κρατούντων περί ”ψυχιατρικής μεταρρύθμισης”. 

 

Σ΄αυτό το ανθρώπινο σώμα, μ΄ αυτή την κακοποιητική διαχείρισή του, από την κυρίαρχη ψυχιατρική, ως ενός “αντικειμένου”, ενσαρκώνεται μια ιστορία ενός προσώπου, με την δική του ιδιαιτερότητα, τις πολύπλοκες ανάγκες και “δυσκολίες”, στη συνάντησή τους με τις ακαμψίες και τον διαχειριστικό χαρακτήρα ενός συστήματος ψυχικής υγείας που, την “θεραπευτική” του προσέγγιση, εξακολουθεί να την διαπερνά και να την καθορίζει το δίπολο “καταστολή-απόρριψη”.

 

Στο πρόσωπο για το οποίο γίνεται λόγος, έναν εικοσάχρονο νέο, έχει τεθεί μια διάγνωση στο “φάσμα του αυτισμού” και η ΜΚΟ στην οποία (ύστερα από μια πολυδαίδαλη διαδρομή) είχε καταλήξει να φιλοξενείται, τον έστειλε, λόγω “επιθετικής συμπεριφοράς”, στο Δρομοκαΐτειο, αρνούμενη, μετά, να τον δεχτεί πίσω στο οικοτροφείο όπου φιλοξενούνταν. 

 

Η μόνη “θεραπευτική” αντιμετώπιση στο Δρομοκαΐτειο ήταν η εσαεί μηχανική του καθήλωση. Απαντώντας στις διαμαρτυρίες από το Δρομοκαΐτειο (που “μας φορτώσατε ένα περιστατικό με διάγνωση αυτισμού, που δεν είναι στις αρμοδιότητες μας…..να πάει σε ΄ειδική’ μονάδα” κλπ), το Υπουργείο Υγείας ανάθεσε σε άλλη ΜΚΟ να πάρει τον ασθενή σε οικοτροφείο, η οποία, όμως (αν και χρηματοδοτείται και αυτή, όπως όλες οι ΜΚΟ, από τον κρατικό προϋπολογισμό), αρνήθηκε και το μόνο που δέχτηκε να κάνει, είναι να στέλνει προσωπικό στο Δρομοκαΐτειο να “βοηθάει” τον (δεμένο πάντα) ασθενή. 

 

Βέβαια, ο ασθενής λύνεται όταν πηγαίνει εκεί η μητέρα του και τον παίρνει έξω για βόλτα. Αυτά, ωστόσο, είναι “ψιλά γράμματα” για τους θεραπευτές του νεοϊδρυματικού ψυχιατρικού μας συστήματος (δημόσιου και ΜΚΟ), που θα ‘πρεπε, αντλώντας από αυτό (αυτή την απλή βόλτα με τη μητέρα), ν΄ ανιχνεύσουν (και να επινοήσουν) διαδρομές και διαύλους προσέγγισης μέσα από τις δυσκολίες και την πολυπλοκότητα του προσώπου, προκειμένου να βρουν τρόπους επικοινωνίας και σχέσης μαζί του – τρόπους που δεν είναι, και δεν θα είναι ποτέ, καταγεγραμμένοι σε κανένα διαγνωστικό και θεραπευτικό εγχειρίδιο.

 

Γύρω-γύρω, λοιπόν, ψυχίατροι και σωματείο εργαζομένων να φωνασκούν “πάρτε τον” (με επικεφαλής τον πρόεδρό του, που είναι ταυτόχρονα ο γνωστός για τον επίπλαστο συνδικαλισμό και λαϊκισμό του πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ), ΜΚΟ να τον εναποθέτουν στο ψυχιατρείο και να αρνούνται να τον πάρουν πίσω σε οικοτροφείο, το Υπουργείο στο ρόλο του εκ του μακρόθεν θεατή και, στη μέση, ο ασθενής… διαρκώς δεμένος. Μια ιστορία που θυμίζει, αν και διαφέρει σε μεγάλο βαθμό, αυτήν του Χ.Δ στο γειτονικό Δαφνί, όπου σωματείο και ψυχίατροι, ξεσηκωμένοι, εδώ και χρόνια, φωνάζουν “πάρτε τον από εδώ”, τον σχεδόν μονίμως δεμένο (με μικρά μόνο “διαλείμματα”) ασθενή – με τους ψυχιάτρους, μάλιστα, να φτάνουν στο σημείο να κάνουν ακόμα και εισαγγελική εντολή για εγκλεισμό των διαμαρτυρόμενων γονιών. 

 

Ως Πρωτοβουλία ‘Ψ’ απαιτούμε την άμεση παύση όλων των κατασταλτικών πρακτικών στον προαναφερόμενο ασθενή στο Δρομοκαΐτειο (όπως, άλλωστε, για όλους τους ασθενείς). Καμιά μηχανική καθήλωση, καμιά καταστολή. Ανάπτυξη ενός εξατομικευμένου θεραπευτικού προγράμματος, με την διάθεση, για την υλοποίησή του, προσωπικού επαρκούς αριθμητικά και ταυτόχρονα, επαρκώς εκπαιδευμένου. Προετοιμασία των όρων για άμεση μετάβασή του σε κατάλληλη και πραγματικά θεραπευτική στεγαστική δομή, ικανή ν΄ ανταποκρίνεται στις θεραπευτικές του ανάγκες. 

 

Χωρίς αυτά, όχι μόνο οι προοπτικές ζωής, αλλά και η ίδια η ζωή του ασθενή είναι σε κίνδυνο.


24/3/2019

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ


.

.