Dante Ipermoderno (Δάντης ο Υπερσύγχρονος)- Ο Δάντης εικονογραφημένος στον κόσμο, 1983-2021″: Έκθεση του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου

Στα πλαίσια της συμπλήρωσης των 700 χρόνων απ’ το θάνατο του Δάντη (για τον οποίο τόσες αναρτήσεις υπάρχουν στο blog), το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο της Αθήνας, διοργανώνει αυτή την έκθεση απ’ τις 9 ως τις 30 Ιουνίου, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα περιοδεύουσα έκθεση, που απαρτίζεται από έργα πέντε εικαστικών καλλιτεχνών διεθνούς ακτινοβολίας, δηλαδή των: Paolo Barbieri (Πάολο Μπαρμπιέρι), Monika Beisner (Μόνικας Μπάισνερ), Mimmo Paladino (Ντομένικο/Μίμο Παλαντίνο) Tom Phillips (Τομ Φίλιπς) και Emiliano Ponzi (Εμιλιάνο Πόντσι). Εμπνεύστηκαν φυσικά απ’ το μνημειώδες έργο του, τη «Θεία Κωμωδία».

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να διαβάσετε εδώ (στα ιταλικά), απ’ όπου και δανείστηκα την εικόνα της ανάρτησης. Μην παραλείψετε, τέλος, να δείτε και τον εξαιρετικό κατάλογο της έκθεσης που υπάρχει σ’ αυτό το site.

Μνήμες Επανάστασης: απ’ το Παρίσι ως την Αθήνα

«Η σφαγή της Χίου», Delacroix, 1824. Παρίσι, Λούβρο, 2019. (φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Σχεδόν δυο χρόνια πριν, τράβηξα μεταξύ άλλων κι αυτή τη φωτογραφία στο Λούβρο που ανέβασα ήδη στον προσωπικό μου λογαριασμό στο Instagram. Τη βλέπετε υπό γωνία, γιατί ήταν αδύνατον να σταθώ οπουδήποτε αλλού για να μπορέσω να φωτογραφήσω τον συγκεκριμένο πίνακα του Ντελακρουά. Για τέτοιο πλήθος επισκεπτών, μιλάμε. Προ πανδημίας βέβαια αυτά και περισσότερα απ’ το σπουδαίο Μουσείο θα σας δείξω σύντομα.

Αυτές τις μέρες λοιπόν, που έστω κι απ’ το κινητό μου τηλέφωνο είδα τα εκθέματα της πολύ κατατοπιστικής έκθεσης του Γαλλικού Ινστιτούτου και διάβασα όλα τα κεφάλαια, αποφάσισα ότι είναι καιρός να μοιραστώ τη φωτογραφία του πασίγνωστου πίνακα, μαζί σας.

Ο Σέλλεϋ, ο Ουγκώ, ο Λόρδος Βύρων κ.α., είναι μερικά απ’ τα πρόσωπα που αναφέρονται στην έκθεση. Υπάρχουν αποσπάσματα απ’ τα γραπτά τους για την Ελλάδα, ολόκληρα ποιήματα για τους αγωνιστές της, λεπτομέρειες για τις μάχες της, εξώφυλλα εφημερίδων της εποχής (εξηγήσεις για τα τότε fake news), φωτογραφίες από πίνακες κ.α, που αξίζει να δείτε.

Προσωπικά, αν κι όπως σας είπα διάβασα τα πάντα, στάθηκα περισσότερο στα κεφάλαια που έχουν να κάνουν με την Τέχνη, τις επιρροές δηλαδή του φιλελληνικού πνεύματος στη Λογοτεχνία, στο Θέατρο, στη Μουσική.

Έχει ενδιαφέρον να μάθετε όμως και ποια ήταν τα κίνητρα των ανθρώπων που άφησαν τις χώρες τους για να έρθουν να πολεμήσουν εδώ, τι περίμεναν, τι βρήκαν, πώς ένιωσαν κτλ. Τι ζητούσαν γνωστές προσωπικότητες του Αγώνα να γίνει και πως βρέθηκαν κάποια ελληνόπουλα να σπουδάζουν στη Γαλλία. Και για τον Ντελακρουά θα μάθετε επίσης: τους λόγους, για παράδειγμα, για τους οποίους ζωγράφισε τη «Σφαγή της Χίου». Ακόμη, για την ιδιαιτερότητα της ναυμαχίας του Ναυαρίνου, για την Επιστημονική Επιτροπή του Μοριά, για το ρόλο των γυναικών αυτή την περίοδο, κ.α.

Αξιοσημείωτη είναι πάντως κι η εμπορική πλευρά αυτής της επανάστασης που ως φαίνεται έγινε της «μόδας» και πουλούσε, αφού κυκλοφορούσαν ποτά με ετικέτες σχετικές με το Μεσολόγγι, υπήρχαν περιτυλίγματα για καραμέλες με θέματα απ’ την ελληνική επανάσταση, σαπούνια, κολόνιες , κρέμες, πορσελάνες κ.α.

Καλύτερα όμως να μη σας γράψω άλλα εγώ και να τα δείτε όλα εδώ. Υπάρχουν πολλές αξιόλογες εκθέσεις αυτό το διάστημα για το 1821 και λοιπές εκδηλώσεις λαμβάνουν χώρα – ειρωνικό που γίνονται στην πιο ανελεύθερη στιγμή της ζωής μας-, άρα έχετε πολλές επιλογές. Κατά τη γνώμη μου λοιπόν, αυτή είναι μία έκθεση, που αξίζει σίγουρα το χρόνο σας. Εσείς αποφασίζετε όμως, όπως πάντα.

«Αγρυπνία» : μια παράσταση βασισμένη σε πέντε ερωτικά διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη ελεύθερα προσβάσιμη ως τις 2Ο Απριλίου

Η ψηφιακή πολιτιστική πλατφόρμα Δήμου Θεσσαλονίκης, e-thessalonikiculture.gr, παρουσιάζει, από τις 17 Μαρτίου έως τις 20 Απριλίου, στο πλαίσιο της σειράς online παραστάσεων «Διαδικτυακή Σκηνή – Θεατρικές Φωνές της Πόλης 2021», την παράσταση της «ΤΡΙ.ΕΝΑ πολιτισμού» «Αγρυπνία», βασισμένη σε πέντε ερωτικά διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη: «Έρως στα χιόνια», «Το καμίνι», «Αγάπη στον κρεμνό», «Αμαρτίας φάντασμα» και «Θέρος Έρως».

Σκηνοθεσία – Δραματουργική Επεξεργασία: Ιωάννα Λιούτσια. Παίζει η Αναστασία Χατζηλιάδου.

Μπορείτε να την παρακολουθήσετε εδώ.

Απόψε στις 20:30, δωρεάν live streaming συναυλία απ’ το Ίδρυμα Θεοχαράκη – «Και ρόδο μέσα μου πολύ: Ένα Αφιέρωμα στην ποίηση του Διονυσίου Σολωμού»

Το Ίδρυμα Θεοχαράκη παρουσιάζει σήμερα, Πέμπτη 18 Μαρτίου, στις 20:30, τη δωρεάν live streaming συναυλία «Και ρόδο μέσα μου πολύ: Ένα Αφιέρωμα στην ποίηση του Διονυσίου Σολωμού».

Ποίηση, στοχασμοί, επιστολές μαζί με μελοποιήσεις των: Παύλου Καρρέρ, Νικόλαου Μάτζαρου, Θόδωρου Σπάθη και Γιώργου Κουρουπού συνθέτουν ένα πορτραίτο του Διονυσίου Σολωμού. Από τη Σκιά του Ομήρου, τον Λάμπρο, τους Ελευθέρους πολιορκημένους, έως τον Κρητικό και τα σατιρικά του ποιήματα ο Σολωμός προβάλλει με τη δύναμη και την τρυφερότητα της θαυμαστής ποιητικής του γλώσσας.

Άρτεμις Μπόγρη, τραγούδι

Δημήτρης Γιάκας, πιάνο

Ιουλίτα Ηλιοπούλου, απαγγελία

Η συναυλία θα προβληθεί δωρεάν μέσω facebook live streaming.

«Επικράτεια γυναικών» απ’ το Ινστιτούτο Θερβάντες: Πέντε ταινίες διαθέσιμες online για το μήνα Μάρτιο

Espacio femenino. Pioneras

Πέντε ταινίες online, διαθέτει για το μήνα Μάρτιο το Ινστιτούτο Θερβάντες με υπότιτλους αγγλικούς και άλλους (όχι όμως ελληνικούς) κι η πρώτη ανέβηκε ήδη χτες στο Vimeo. Ο τίτλος της «Σεγούντο Λόπεθ, τυχοδιώκτης των πόλεων» και την έχει σκηνοθετήσει η Άνα Μαρισκάλ. Πληροφορίες για τις προβολές και για κάθε ταινία ξεχωριστά θα βρείτε εδώ και να τι είναι η «Επικράτεια γυναικών»:

«Επικράτεια γυναικών» είναι, από το 2010, ένας σταθερός κινηματογραφικός κύκλος του Ινστιτούτου Θερβάντες, αφιερωμένος στην γυναικεία καλλιτεχνική δημιουργία και, συνήθως, περιλαμβάνει πρόσφατες ταινίες που αποτελούν δείγμα της κινηματογραφικής παραγωγής γυναικών σκηνοθετών. Φέτος, για πρώτη φορά, ο κύκλο αυτός επικεντρώνεται σε γυναίκες που έκαναν το σκηνοθετικό τους ντεμπούτο στον κινηματογράφο στις δεκαετίες του 50 και του 60 και γι’ αυτό θεωρούνται πρωτοπόρες στην ιστορία του ισπανικού κινηματογράφου. Οι πέντε ταινίες αυτού του κύκλου δεν δείχνουν μόνο την δουλειά και την αισθητική πρόταση των πρωτοπόρων γυναικών, τα ονόματα των οποίων ερχόμαστε να θυμηθούμε. Κάθε ταινία αποτελεί μια πολύ ενδιαφέρουσα απεικόνιση και μια πολύ ιδιαίτερη ματιά στην Ισπανία της εποχής. Αυτό προσδίδει σε τούτον τον κινηματογραφικό κύκλο ένα επιπλέον ενδιαφέρον: μια εξαιρετική ιστορική αναδρομή από το 1953 ως το 1981. Το 2021, που το Ινστιτούτο Θερβάντες γιορτάζει τα 30 του χρόνια, ο κινηματογραφικός κύκλος «Επικράτεια γυναικών. Οι πρωτοπόρες» είναι η καλύτερη δυνατή παρουσίαση του ταλέντου πέντε γενναίων κινηματογραφιστριών που γύρισαν τις ταινίες τους με τιμιότητα και αυταπάρνηση, παρά το γεγονός ότι η εποχή στεκόταν απέναντί τους…»

Ο Δάντης, η Θεία Κωμωδία κι η Μουσική…

Παρακολουθώντας αυτό το ντοκιμαντέρ που μπορείτε να δείτε ελεύθερα κι εσείς με ελληνικούς υπότιτλους (οι σχετικές πληροφορίες εδώ), κι έχοντας γράψει πρόσφατα αυτή την ανάρτηση για τον πατέρα της Ιταλικής Ποίησης και Γλώσσας, ήταν επόμενο να σας το προτείνω. Αφού παρακολουθήσετε το trailer μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για το περιεχόμενό του. Προσωπικά, έμαθα πολλά και σίγουρα συνέβαλε στην καλύτερη κατανόηση της συγκεκριμένης πλευράς του έργου του Δάντη. Σας θυμίζω ότι φέτος τον Σεπτέμβριο συμπληρώνονται 700 χρόνια απ’ το θάνατό του:

«Το ντοκιμαντέρ είναι ένα ταξίδι σε τρεις σταθμούς που παρουσιάζει την γόνιμη συνάντηση του έργου του Δάντη με την μουσική τέχνη. Το συγκεκριμένο θέμα προσφέρεται πολύ περισσότερο απ’ όσο θα πίστευε κανείς για μελέτη, όχι μόνο δεδομένου του όγκου πληροφοριών που ο ίδιος ο Ποιητής παρέχει στα ποιήματά του σχετικά με τη μουσική και τους μουσικούς της εποχής του, αλλά κυρίως εξαιτίας της περιρρέουσας πολιτισμικής ατμόσφαιρας και του συστήματος σκέψης του Μεσαίωνα, όταν η μουσική εθεωρείτο η «μεγάλη αδελφή» των μαθημάτων που αποτελούσαν την παραδοσιακή Τετράδα «Μουσική-Αστρονομία-Αριθμητική-Γεωμετρία», τέχνη θεωρητική πρώτα και επιτελεστική αργότερα.


Οι τρεις σταθμοί ενώνονται στο κοινό μουσικό θέμα με επιμέλεια του συνόλου SimoneSorini SYRENARUM, και αποτελούνται από τις διάφορες πλευρές του βίου και του έργου του κατ’ έξοχήν Ποιητή της Ιταλικής λογοτεχνίας. Στον πρώτο σταθμό μελετάται η παρουσία της μουσικής στα έργα του. Στον δεύτερο η έρευνα επικεντρώνεται στην ιδιαίτερη εταιρεία των Πιστών στην Αγάπη. Στον τρίτο και τελευταίο περιγράφεται η παρουσία της μουσικής στην πιο δύσκολη και συνάμα γόνιμη περίοδο της ζωής του Δάντη, εκείνη της εξορίας».

*Η φωτογραφία της ανάρτησης είναι από εδώ.