Εκδήλωση: “Καπιταλιστική αναδιάρθρωση, πολλαπλές καταπιέσεις και η νέα κανονικότητα με πρόσχημα τον Covid-19”

Ανάδραση

ΣΒΕΟΔ: Ένταξη του επαγγέλματος στα Βαρέα Ανθυγιεινά – Στάση Εργασίας και Μοτοπορεία Σάββατο 24 Απρίλη

ΣΒΕΟΔ

2021: Ημερολόγιο ΣΒΕΟΔ

(…)Που ντελαπάρουν οι ντελιβεράδες μας απασχολεί;

Ή στη νιρβάνα μας χωράει μόνο η ντόλτσε βίτα;

Μας φτάνει η ντόπα και τα ντάτα;

Αλφαβητάρι των Παθών (απόσπασμα απ’ το γράμμα ΝΙ)

Δεν πειράζει καθόλου που μπήκαμε στο Φεβρουάριο και κάνω ανάρτηση για το ημερολόγιο αυτό σήμερα, έτσι; Το πήρα στα χέρια μου άλλωστε πριν λίγες μέρες κι έχει σημασία να γράψω δυο λόγια, ώστε ακόμη και στην απίθανη περίπτωση που κάποι@ δεν είχατε υπόψη σας την ύπαρξη του σωματείου «Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου», το οποίο δημιουργήθηκε το 2007, να τη μάθετε τώρα και να το αναζητήσετε κι εσείς. Για να έχω γράψει βέβαια τους στίχους που βλέπετε στην αρχή, σημαίνει ότι έχω λόγους ν’ ασχολούμαι με όσα τους απασχολούν.

Ας αναφέρω μερικά πράγματα για το ημερολόγιο όμως, που είναι αφιερωμένο στη μνήμη τριών συναδέλφων τους, του Μανώλη Κονταξή (25 Ιούνη 2007), του Λουκά Μιδούχου (19 Μάη 2014) και του Γιώργου Μυλωνά (6 Οκτώβρη 2018). Κάθε μήνας λοιπόν πλαισιώνεται κι από ένα ζωγραφικό πίνακα (των Κουρμπέ, Ριβέρα, Ορόσκο κ.α.), υπάρχουν κάποια βιογραφικά στοιχεία για τον κάθε δημιουργό, λεπτομέρειες για το έργο του κι όσον αφορά τις επιλογές, εξηγούν τα ακόλουθα οι άνθρωποι του σωματείου:

«Οι δώδεκα πίνακες που επιλέξαμε για το φετινό ημερολόγιο συνδέονται με κάτι κοινό. Έχουν ως περιεχόμενό τους τη ζωή, τα βάσανα, τους κόπους, τις αγωνίες αλλά και τους αγώνες της τάξης μας. Δώδεκα πίνακες, Δώδεκα δημιουργοί. Ο καθένας με τη δική του διαδρομή. Γεννημένοι και μεγαλωμένοι σε διαφορετικές εποχές και κοινωνικά περιβάλλοντα, σε διαφορετικές χώρες και προερχόμενοι από διαφορετικές αφετηρίες, αλλά όλοι μ’ ένα κοινό τους χαρακτηριστικό. Μέσα από την καλλιτεχνική τους δημιουργία ασχολήθηκαν και ανέδειξαν την υποτίμηση που υφίσταται η εργατική τάξη αλλά και ταυτόχρονα και τη δύναμη και το μεγαλείο της…»

Εγώ το βρήκα στη «Λοκομοτίβα», τα αντίτυπα ήταν περιορισμένα και χαίρομαι που θα διατρέχω το χρόνο, μήνα-μήνα, βλέποντας τους πίνακες που διάλεξαν οι εργαζόμενοι αυτού του κλάδου. Έχουν πετύχει ν’ αναδείξουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν με τις κινητοποιήσεις τους κι αξίζει να έχουν την στήριξη όλων μας, στους αγώνες τους.