Το «Αλφαβητάρι των Παθών – Αλχημικοί αλγόριθμοι» ταξιδεύει… Μέρος ΙΙΙ

Φωτογραφία που τράβηξε ο Σπύρος Ρουγγέρης στην Αθήνα

Σας το έγραφα στην προηγούμενη ανάρτηση ότι είχε στείλει ο Σπύρος Ρουγγέρης τη φωτογραφία που βλέπετε και να την σήμερα. Γενικώς να ξέρετε -ας αρχίσω μ’ αυτή τη διευκρίνιση-, πως αν δεν δημοσιεύετε εσείς τις φωτογραφίες που μου στέλνετε προσωπικά ή ξεχνάω εγώ να σας ρωτήσω αν κάτι τέτοιο θέλετε, δε θα τις βλέπετε εδώ ή στην σελίδα του βιβλίου, χωρίς την άδειά σας. Έχουν έρθει κι άλλες όμορφες που περιμένουν την σειρά τους και μία με την οποία γέλασα πολύ. Εκτιμώ αφάνταστα το χιούμορ, αλλά αν δεν αποφασίσει να την ποστάρει ο αποστολέας της θα μείνετε με την ..απορία για το περιεχόμενό της.

Φωτογραφία που τράβηξε στην Αθήνα ο Αχιλλέας Βασιλικόπουλος

Γίνονται παράλληλα διάφορα ευχάριστα πράγματα μ’ επίκεντρο αυτό το βιβλίο για τα οποία χαίρομαι πολύ. Ο Αχιλλέας Βασιλικόπουλος τράβηξε τη φωτογραφία που βλέπετε παραπάνω και τον ευχαριστώ ολόψυχα για όσα έγραψε. Είναι άνθρωπος που σέβομαι κι εκτιμώ βαθιά, για την πορεία του. Ο Γιάννης Καραγεώργος διαμοίρασε την συνέντευξη που έδωσα στην Κατερίνα Σχισμένου, ο Κυριάκος διάβασε στο «Τρανζίστορ» του στο Radio Locomotiva το Όμικρον και θα επανέλθει στο Αλφαβητάρι των Παθών, την επόμενη Τρίτη (συντονίζεστε να τον ακούτε 8-10 μ.μ.) κι η Ευανθία Σακελλάρη με «φιλοδώρησε» με πέντε αστέρια στο Goodreads.

Με την ευκαιρία να πω επίσης ότι με ειδοποίησαν ότι υπάρχουν εδώ αναδημοσιευμένα παλιότερα ποιήματά μου (δέκα μάλιστα) κι ευχαριστώ θερμά τον κύριο Μπάμπη Κυριακίδη που μπήκε στον κόπο να με συμπεριλάβει στο τόσο αξιόλογο ιστολόγιό του. Η Sophie Zacharel πρόσφατα φιλοξένησε στο προφίλ της την Oaxaca κι η κυρία Μαρία Πισκοπάνη δε ξεχνάει ποτέ ότι έχω αδυναμία στο μωβ και μου στέλνει υπέροχες φωτογραφίες με τέτοιου χρώματος λουλούδια. Τέλος, ο Ευάγγελος Ρ. Ρουσσάκης, νέος και πολλά υποσχόμενος ποιητής και πεζογράφος, μού αφιέρωσε ένα απ’ τα εξαιρετικά ποιήματά του και με συγκίνησε ιδιαιτέρως…

Στις δύσκολες μέρες που ζούμε, αυτές οι χειρονομίες φιλίας, εκτίμησης, σεβασμού, νοιαξίματος και αγάπης είναι που μας κάνουν να νιώθουμε πιο κοντά με τους ανθρώπους. Μικρά λαμπερά πυροτεχνήματα που ακυρώνουν για λίγο το σκοτάδι… Ευχαριστώ από καρδιάς για τις πράξεις, τις σκέψεις, τις καλές προθέσεις, λοιπόν. Να είστε καλά.

Το «Αλφαβητάρι των Παθών – Αλχημικοί αλγόριθμοι» ταξιδεύει… Μέρος ΙΙ

Αυτό είναι το καινούριο video που δημιούργησε η Σοφιάννα Αγγελοπούλου για το «Ζήτα» κι ακολούθως θα δείτε και το άλλο για το «Δέλτα». Η Φιλία Κάρλου απαγγέλει κι είναι τόσο όμορφο να την ακούω… Όλο και κάτι ζητάει αυτή η ζωή. Πότε μας κερνάει κεφάτη ζάλη και πότε απρόβλεπτα ζόρια. Αλλά υπάρχουν ευτυχώς κι αυτές οι όμορφες στιγμές, μικρές οάσεις μες στα δύσκολα. Δοτικοί άνθρωποι, υπέροχες δημιουργίες, αξέχαστα Δώρα. Τις ευχαριστώ και τις δυο.

Κι επειδή έχω κι άλλους ανθρώπους να ευχαριστήσω αφού οι λέξεις μου ταξιδεύουν μαζί τους, διαβάζετε αυτή την ανάρτηση. Πληθαίνουν οι αναδημοσιεύσεις, οι αναφορές, οι φωτογραφίες και δε θέλω να ξεχάσω κάποι@.

Το «Ζήτα» λοιπόν το μοιράστηκε στο προφίλ του ο Γιώργος Τριανταφύλλου, αγαπημένος και στενός μου φίλος αλλά κι η Αφροδίτη Τσιάρα κι ήταν πολύ ευγενικό εκ μέρους της.

(φωτογραφία που τράβηξε η Πόπη Τσικνάκη στην Σάμο)

Το «Ξι» κι ένα μικρό απόσπασμά του, μπήκε και στο προφίλ της επίσης αγαπημένης και στενής μου φίλης, Ρεβέκκας Θεοδωροπούλου. Όσο για το «Δέλτα» φιλοξενείται και στο προφίλ του σπουδαίου μου φίλου, Γιάννη Καραγεώργου.

Απ’ την Αγγλία τηλεφώνησαν δύο ξενιτεμένοι φίλοι, για να μου πουν τη γνώμη τους και χάρηκα πάρα μα πάρα πολύ γι’ αυτό.

Φωτογραφίες έστειλε η Πόπη Σμυρνάκη απ’ την Σάμο που το πόσταρε και στο Instagram (κι η Λίτσα απ’ το νησί, με ειδοποίησε ότι το διαβάζει).

(φωτογραφία που τράβηξε η Ευανθία Σακελλάρη στην Αθήνα)

Τέλος, η άλλη πολύ στενή μου φίλη, Ευανθία Σακελλάρη φωτογράφησε όχι μόνο το εξώφυλλο αλλά και μια σελίδα απ’ το «Ψι», καθόλου τυχαία βέβαια μιας και συχνά συζητάμε τα των ψυχικών διαταραχών. Διαφορετική φωτογραφία πόσταρε στο Instagram και κάπως έτσι κυκλοφορούν οι στίχοι μου… Έχουν έρθει κι άλλες φωτογραφίες στο inbox (για σένα λέω Σπύρο Ρουγγέρη) και σίγουρα θα τις δούμε παρέα, σύντομα.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς όλ@. Να είστε καλά…

Κι η μουσική μαζί σου… – Οι ταξιδιωτικές μου σημειώσεις στην DreamCity

Τον περασμένο χειμώνα, όπως και την άνοιξη, έγραψα ελάχιστα κείμενα που να μπορούσαν να δημοσιευτούν μιας και βρίσκομαι στην περίπλοκη θέση του να ασχολούμαι με περισσότερα από ένα βιβλία, εκτός των άλλων δραστηριοτήτων μου.

Έτσι, όταν ο Σπύρος Ρουγγέρης μου πρότεινε να σκεφτώ τι θα ήθελα να κάνω στην DreamCity και στο ιντερνετικό ραδιόφωνό της, βέβαια μου πέρασε απ’ το μυαλό, για μια ακόμη φορά, η πιθανότητα να ξανακάνω εκπομπή. Είναι ένα ενδεχόμενο με το οποίο φλερτάρω μεν τα τελευταία χρόνια, αλλά διάφορα υπαρκτά εμπόδια με κάνουν να το αναβάλλω.

Με την ευκαιρία που το αναφέρω αυτό, να ευχαριστήσω κι από ‘δω τους ανθρώπους που μου το πρότειναν στο πρόσφατο παρελθόν κι ακόμη περισσότερο έναν που προσφέρθηκε να μου φτιάξει ολόκληρο σταθμό. Κάτι παραπάνω από ευγενική η προσφορά. Μακάρι να γινόταν να “τρέχω” τέτοια εγχειρήματα, αφού είναι μεγάλος έρωτας για μένα το ραδιόφωνο ανέκαθεν, αλλά δεν είναι εφικτό.

Κι αφού λοιπόν κατέληξα στο ότι δεν μπορώ ακόμη, να διαθέσω το χρόνο που απαιτείται για να προετοιμάσω μια εκπομπή, όπως την θέλω, είπα στον Σπύρο ότι σκοπεύω να συνδυάσω λέξεις και νότες ..αλλιώς. Να γράφω δηλαδή μικρά κείμενα, με αφορμή συγκεκριμένα τραγούδια, ώστε ν’ ”αποζημιώσω” κι εσάς που παραπονιόσασταν ότι δεν δημοσιεύω συχνά πια κάτι δικό μου, που να μπορείτε να διαβάσετε.

Η ιδέα μου του άρεσε κι έτσι ξεκινήσαμε μες το καλοκαίρι αυτή τη συνεργασία, για να τη χαρούμε όλ@. Κι εσείς κι εγώ και η παρέα του DreamCity. Είχε προηγηθεί η αναδημοσίευση συγκεκριμένων αναρτήσεών μου, στο blog της “Ονειρούπολης”, φυσικά με την άδειά μου, αφού κι αυτές είχαν σχέση με τη μουσική.

Δεν πρόλαβα να σας ανακοινώσω από ‘δω τα νέα, μιας και ταξίδευα, αλλά ακριβώς γι’ αυτό το λόγο τα μικρά αυτά κείμενα χαρακτηρίζονται από μένα ως “ταξιδιωτικές σημειώσεις”. Γιατί φυσικά κι οι πόλεις, οι χώρες στις οποίες βρέθηκα, έπαιξαν το ρόλο τους, στο να τα γράψω. Οι εικόνες τους πέρασαν στη σκέψη μου, οδήγησαν την έμπνευσή μου σε συγκεκριμένα “τοπία”. Κι αυτά μοιράζομαι μαζί σας.

Θα βρείτε όσα ήδη δημοσιεύτηκαν κατά σειρά, κάνοντας κλικ στ’ αντίστοιχα Vol εδώ (o Σπύρος σκέφτηκε αυτή την “αρίθμηση” και με βρήκε σύμφωνη) και για τα επόμενα απλώς αρκεί να ψάχνετε στην ..Dream City News κατά καιρούς. Όσο για τις φωτογραφίες, να πω ότι τις περισσότερες τις τράβηξα εγώ η ίδια και κάποιες άλλες, ελάχιστες τις βρήκαμε στο ίντερνετ (προσέχοντας πάντα να είναι ελεύθερες δικαιωμάτων).

Το γιατί τώρα απάντησα θετικά στον Σπύρο, ενώ σε αντίστοιχες περιπτώσεις αρνήθηκα, έχει να κάνει καθαρά με τον στενό μου φίλο, Γιώργο Τσιτούρα. Πέρυσι μου είχε πει γι’ αυτό το σταθμό, ένα βράδυ άκουσα εκείνον και τον Σπύρο να κάνουν εκτάκτως μαζί εκπομπή, τους ξανάκουσα κι έτσι όταν ήρθε η πρόταση του δεύτερου, είχα ήδη μια ιδέα.

Δεν ρώτησα τίποτα άλλο, δεν ήξερα κάτι περισσότερο ούτε για το σταθμό, ούτε για τις επιδιώξεις των παιδιών, ως τη μέρα που αφού είχα ήδη ξεκινήσει να γράφω το “Κι η μουσική μαζί σου…”, ζήτησα απ’ το Σπύρο να μου στείλει δυο λόγια για το πώς και το γιατί. Κι αυτά θα διαβάσετε παρακάτω:

.

Ένα φθινοπωρινό μεσημέρι του 2016, δύο Ονειροπόλοι (η Αγγελική και ο Σπύρος), μία Ιδέα κι ένα Όνειρο, ήταν αρκετά για να δημιουργηθεί η Ονειρούπολη (DreamCity).

Στην αρχή με τη μορφή μιας ομάδας στο facebook, στη συνέχεια με τη δημιουργία του web radio και της ιστοσελίδας που αυτό θα φιλοξενούνταν καθώς και της σελίδας του στο facebook, των λογαριασμών στο Instagram και στο twitter και τέλος (μέχρι στιγμής) τη δημιουργία του blog της Ονειρούπολης.

Η DreamCity λοιπόν και το DreamCity WebRadio είναι μία κοινότητα ανθρώπων και μία ιντερνετική ραδιοφωνική παρέα, μέσα από την οποία εμείς οι «κάτοικοί» της, «ανταλλάσσουμε» μουσική, απόψεις, γνώσεις, ιδέες, χιούμορ και πολιτισμό.

Στο ιντερνετικό ραδιόφωνο της «Ονειρούπολης», η μουσική παίζει ασταμάτητα όλο το 24ωρο, ενώ μπορεί κανείς να παρακολουθήσει και τις προγραμματισμένες ζωντανές εκπομπές των εκλεκτών παραγωγών.

Στην ομάδα DreamCity στο facebook, τα μέλη μπορούν να δημοσιεύουν, οτιδήποτε έχει σχέση με μουσική, λογοτεχνία, ποίηση, θέατρο, κινηματογράφο, φωτογραφία, αρχιτεκτονική, γλυπτική και φυσικά ότι έχει σχέση με το καλό χιούμορ.

Το Όνειρο;

Μία παρέα γεμάτη από ήχους και χρώματα, απαλλαγμένη όμως από κάθε είδους «χρωματισμό», χωρίς φανατισμούς και παρωπίδες!

Μία παρέα ο ένας για τον άλλον και όλοι για όλους!

Έτσι ακριβώς όπως ονειρευόμαστε την κοινωνία μας!

Web page: www.dreamcity.gr

Blog: https://news.dreamcity.gr/

Facebook group: https://www.facebook.com/groups/935813559800756/

Facebook page: https://www.facebook.com/DreamCityWebRadio/

Instagram: https://www.instagram.com/dreamcitywebradio/

Twitter: https://twitter.com/DreamCityWR

Email: info@dreamcity.gr

.

Αυτά λοιπόν, έγραψε εκείνος. Τώρα, για το μέλλον αυτής της συνεργασίας, δεν έχω να σας πω πολλά. Θα δούμε τι χατίρια θα μου κάνει ο χρόνος μιας κι επίκεινται κι άλλες νέες συνεργασίες απ’ το φθινόπωρο. Αν δεν τα καταφέρω να ετοιμάσω πολλά ακόμη κείμενα φέτος, ίσως το 2020 πάλι. Αρκεί να είμαστε καλά… Αυτό είναι το βασικό ζητούμενο για όλ@.

Κάθε επιτυχία εύχομαι στην Αγγελική και τον Σπύρο, σ’ όλη την παρέα της “Ονειρούπολης” τους κι ακολούθως σε ‘σας που θ’ ακούσετε ελπίζω το σταθμό, καλή ακρόαση. Μέχρι να τα ξαναπούμε.

.

.