Η επόμενη συνάντηση/συνέλευση της Πρωτοβουλίας ‘Ψ’ την Παρασκευή, 20/9/19, ώρα 20.00

Η επόμενη συνάντηση/συνέλευση της «Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία», θα γίνει την Παρασκευή, 20/9/19, ώρα 20.00, στο χώρο της οδού Μπόταση 11 (1ος όροφος).

Αν και η νέα κυβέρνηση δεν έχει ακόμα ανακοινώσει κάτι συγκεκριμένο για την Ψυχική Υγεία, τα όσα ανακοινώνει και έχει ήδη αρχίσει να πράττει σε πολλούς άλλους τομείς, «μιλούν» και για το τι αναμένεται να κάνει και στο χώρο της Ψυχικής Υγείας. Ήδη ο Μητσοτάκης ανακοίνωσε μέτρα υπέρ της περαιτέρω ασύδοτης κερδοφορίας  των φαρμακοβιομηχανιών (για υποτιθέμενες «επενδύσεις», με τις οποίες εννοούν, πχ, ακόμα και το κόστος των λεγόμενων  «κλινικών μελετών»- δοκιμές των φαρμάκων τους πάνω σε ασθενείς «πειραματόζωα», το οποίο θα συμψηφίζεται με τις επιστροφές προς το δημόσιο, το γνωστό clawback, μέχρι και σε ύψος 50 εκ. ευρώ), ενώ ένα από τα πρώτα μέτρα του Κικίλια (αμέσως μετά την κατάργηση του ΑΜΚΑ των προσφύγων), εν μέσω ενός συστήματος σε πλήρη διάλυση, τι ήταν;  Ήταν η επαναφορά του προηγούμενου καθεστώτος στη διοργάνωση των ιατρικών συνεδρίων, που ανέκαθεν χρηματοδοτούν και χειραγωγούν οι φαρμακοβιομηχανίες, έτσι ώστε να μην υπάρχουν ούτε καν οι προσχηματικές, ψευδο-ελεγκτικές διαδικασίες (μέσω ΚΕΣΥ κλπ) που είχε θεσμοθετήσει η κυβέρνηση του Σύριζα. 

Ως ήταν αναμενόμενο, σε ό,τι αφορά το «σκάνδαλο Novartis», η διαδικασία απαλλαγής των υπουργών/πρωθυπουργών που είναι άμεσα μπλεγμένοι έχει ήδη ξεκινήσει και όλο το βάρος φορτώνεται στους γιατρούς που «τα παίρνουν» από τη Novartis και από όλες τις εταιρείες-όχι βέβαια ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει, αλλά αυτή η πάγια πρακτική δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ξέπλυμα των κύριων υπεύθυνων, που είναι αυτοί που εκάστοτε κυβερνούν. 

Και η κατασταλτική «εργαλειοθήκη» που είχε ετοιμάσει η προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά δεν πρόλαβε να τη νομοθετήσει – η «ακούσια θεραπεία στην κοινότητα» κλπ- είναι εν αναμονή προς εφαρμογήν, με την την Ψυχική Υγεία ν΄αποτελεί, κατ΄ αντιστοιχίαν και κατ΄ αναλογίαν, ένα «πεδίο Εξαρχείων», όπου θα επιδιωχθεί να επιβληθούν οι αντίστοιχες πολιτικές του «νόμου και της τάξης».

Και καθώς οι εξελίξεις «τρέχουν», πάρθηκε απόφαση από το Υπουργείο Υγείας για παραγγελία των «ειδικά διαμορφωμένων» ασθενοφόρων για την εκτέλεση των ακούσιων νοσηλειών, κάτι που είχε έτοιμο η προηγούμενη κυβέρνηση και το συνδύαζε με την αλλαγή της νομοθεσίας.Τώρα, χωρίς να έχουν ψηφίσει το νόμο που θα άλλαζε τον τρόπο εκτέλεσης των εισαγγελικών εντολών (είναι αυτός που θα εισήγαγε και την «ακούσια θεραπεία στην κοινότητα»), προχωρούν στα ειδικά ασθενοφόρα. Και πού θα σταθμεύουν  αυτά, σε νοσοκομεία ή έξω από αστυνομικά τμήματα;…Αφού δεν έχει ακόμα ρυθμιστεί να εκτελούν τις εισ. εντολές νοσηλευτές. ΄Η το εχουν έτοιμο, αυτό ακριβώς που άφησε ολίγον προ της εισαγωγής του για ψήφιση στη Βουλή ο Σύριζα, και μαζί με την «ακούσια θεραπεία στην κοινότητα» (πιθανόν επί το αυστηρότερο) ετοιμάζονται να το φέρουν αυτοί, πλέον, στη Βουλή;

Για όλα αυτά και πολλά άλλα και, προπαντός, για τις αντιστάσεις που πρέπει να οργανώσουμε, θα συζητήσουμε στη συνάντηση της 20/9.

.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

.

.

.

Advertisements

«Αιτία θανάτου: άγνωστη»: Ένα Νορβηγικό ντοκιμαντέρ που ερευνά τους θανάτους που σχετίζονται με τα ψυχοφάρμακα

Ο ξαφνικός, απροσδόκητος θάνατος μιας 34ης γυναίκας που λάμβανε ψυχοφάρμακα, αποτέλεσε την αφορμή για να γυριστεί αυτό το ντοκιμαντέρ για το οποίο σας γράφω σήμερα. Πιο συγκεκριμένα, το 2005, η σκηνοθέτης Anniken Hoel, έχασε την αδερφή της Renate και ξεκίνησε από μια μικρή πόλη της Νορβηγίας να ερευνά την διαπλοκή των φαρμακευτικών εταιρειών με την πολιτική εξουσία και τους θεσμούς, τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική.

Πρόκειται για μια προσωπική έρευνα που διήρκεσε 10 χρόνια και στη διάρκειά της η δημιουργός αναζήτησε απαντήσεις όχι μόνο για το θάνατο της αδερφής της, αλλά και για χιλιάδων άλλων ανθρώπων με παρόμοια μοίρα, που εμπλέκονται στα γρανάζια της Big Pharma, μιας ισχυρής βιομηχανίας που αυξάνει διαρκώς τα κέρδη της ορίζοντας το ποιος είναι φυσιολογικός και ποιος όχι. Η μαζική αύξηση των διαγνώσεων ψυχιατρικών «ασθενειών» δεν περνά άλλωστε απαρατήρητη.

Κάτι που έχει γίνει σχετικά γνωστό κι υπάρχουν διάφορες έρευνες γι’ αυτό, είναι το γεγονός ότι τα ψυχοφάρμακα επηρεάζουν την καρδιακή λειτουργία. Έτσι κάποιες φορές ως αιτία θανάτου αναφέρεται κάποιο καρδιολογικό πρόβλημα, που όμως έχει προκληθεί απ’ την φαρμακευτική αγωγή (δείτε εδώ μια σχετική ανάρτηση). Κι επίσης τα ψυχοφάρμακα αυξάνουν το βάρος, κι έτσι οδηγούν σε διαβήτη, επομένως καταλαβαίνετε πόσοι παράγοντες αλληλοεμπλέκονται.

Οπωσδήποτε πρέπει να συνυπολογιστεί κι η πολυφαρμακία βέβαια, καθώς στα άτομα με ψυχιατρική εμπειρία, συνταγογραφούνται συνήθως περισσότερα από ένα ψυχοφάρμακα κι ας αναγράφεται σαφώς στις οδηγίες του κάθε φαρμάκου πως δεν πρέπει να λαμβάνεται συνδυαστικά με άλλα της ίδιας κατηγορίας, λόγω των ποικίλλων παρενεργειών. Οι οποίες παρενέργειες όμως κρύβονται καλά κι αποσιωπούνται απ’ τις απανταχού ισχυρές φαρμακοβιομηχανίες (μια απ’ τις πρώτες διαρροές στα WikiLeaks, αφορούσε ακριβώς τέτοιο θέμα).

Αυτό που θέλει να κάνει λοιπόν η Anniken Hoel, μ’ αυτό το βραβευμένο ντοκιμαντέρ, είναι ν’ ανοίξει μια συζήτηση με όλους τους εμπλεκόμενους (χρήστες υπηρεσιών ψυχικής υγείας και ειδικούς, αλλά και πολίτες ακόμη), για το θέμα μέσω της προβολής του σε διάφορα μέρη και κοινότητες (παίχτηκε και στην Ελλάδα, στο Φεστιβάλ Καλαμάτας το 2018, αλλά και στην Αμερική, στην Ευρώπη κτλ).

Στην Σκανδιναβία το πέτυχε κι είχε πολύ καλή υποδοχή η ταινία, η οποία προβλήθηκε ακόμη και στο Νορβηγικό Κοινοβούλιο. Δεν προσπαθεί η δημιουργός της ν’ αποκρύψει την ανακουφιστική επίδραση των ψυχοφαρμάκων σε κάποιες περιπτώσεις, όπως στα αρχικά στάδια μιας οξείας ψύχωσης, αλλά μακροπρόθεσμα πιστεύει με βάση τα στοιχεία που βρήκε (και δεν είναι η μόνη) ότι είναι όχι απλώς αναποτελεσματικά αλλά κι επικίνδυνα, αφού μειώνουν το προσδόκιμο ζωής, την ποιότητα ζωής κι εντέλει οδηγούν στο θάνατο. Γι’ αυτό συνειδητά δεν έδωσε το λόγο σε υπέρμαχους των ψυχοφαρμάκων. Θεωρεί ότι αρκετά τους ακούσαμε αυτούς. Τώρα είναι η ώρα ν’ ακουστεί και η άλλη πλευρά.

Όσον αφορά τώρα τον τρόπο που γυρίστηκε και σκηνοθετήθηκε η ταινία, συμφωνώ με τις κριτικές που λένε ότι δεν έχει την επιθετικότητα των αντίστοιχων αμερικανικών καταγγελτικών ντοκιμαντέρ, αλλά χαρακτηρίζεται από μια Σκανδιναβικού τύπου ευαισθησία και γενικά συμφωνώ μ’ ό,τι διάβασα εδώ.

Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται λόγος για όλ’ αυτά. Αλλά μία ακόμη φορά. Και για μένα τέτοια θέματα, όπως κι άλλα παρόμοια, πρέπει συνεχώς να είναι στη δημοσιότητα και συνεχώς να συζητιούνται, όσο δεν «λύνονται» ή όσο δεν αλλάζει κάτι εντωμεταξύ. κι όσο υπάρχουν άνθρωποι που τα αγνοούν. Μέχρι τότε πρέπει να επιμένουμε, να ενημερώνουμε και να ευαισθητοποιούμε τον κόσμο. Γιατί μας αφορούν όλους αυτά και δεν θα σταματήσω να το θυμίζω έτσι όπως το έγραφε κι ο αείμνηστος Γιώργος Γιαννουλόπουλος.

Στον ιστότοπο της ταινίας, μπορείτε να θέλετε να μάθετε περισσότερα για τους συντελεστές, να έρθετε σ’ επαφή με τη σκηνοθέτιδα και ν’ αναλάβετε δράση όπως σας καλεί, είτε καταγγέλλοντας και δημοσιοποιώντας έναν θάνατο που σχετίζεται με τη χρήση ψυχοφαρμάκων (ανεξάρτητα απ’ τη χώρα που ζείτε μπορείτε εδώ να ενημερώσετε για το γεγονός), όπως εκείνη έκανε για την αδερφή της, είτε διαδίδοντας όσα γνωρίζετε, είτε ακόμη προωθώντας και την προβολή αυτής της ταινίας στη δική σας κοινότητα.

Εγώ θα σας προτείνω να διαβάσετε αυτό το κείμενο του ψυχιάτρου Θόδωρου Μεγαλοοικονόμου που θα βρείτε εδώ για τη διαπλοκή των φαρμακευτικών εταιρειών, του κράτους και της ψυχιατρικής, για να καταλάβετε το πως αποφασίζεται κάτι να θεωρηθεί ως διαταραχή και ποιοι το αποφασίζουν (ρίξτε μια ματιά και σ’ αυτή την ανάρτηση για το πένθος), αλλά και να λάβετε γνώση των ενστάσεων που έχουν άνθρωποι με μεγάλη εμπειρία στο θέμα.

Όπως έχω ξαναγράψει, παρά τις επιμέρους επιφυλάξεις και προβληματισμούς που κι εγώ η ίδια άλλωστε έχω κατά καιρούς, για τον τρόπο που διαμείβονται αυτά τα ζητήματα, θεωρώ ανήθικο να αποκρύπτουμε την συζήτησή τους, η οποία έχει οπωσδήποτε βάση. Οι άνθρωποι πρέπει να γνωρίζουν τι ρίσκο παίρνουν με μια αγωγή και ποιοι είναι οι κίνδυνοι, πέρα απ’ τα ήδη (και συχνά με κατασκευασμένα στοιχεία μέσω χρηματοδοτούμενων ερευνών) πολυδιαφημισμένα οφέλη.-

.

.

«Πάρτε τα χάπια σας»: Παρουσίαση του ντοκιμαντέρ της Alison Klayman – Αdderall, Ritalin και ΔΕΠΥ

.

-Θα λέγατε ότι αποτελείτε μέρος των «επιχειρήσεων ΔΕΠΥ» ή ότι αποτελούσατε κάποτε;

-Νομίζω ότι αποτελούσα μέρος και δεν γνώριζα πραγματικά πόσο πολύ αποτελούσα μέρος. Υπάρχει μπόλικο παραδάκι για γιατρούς που ταξινομούν ασθενείς γρήγορα και τους χορηγούν συνταγές χωρίς να ξέρουν ποια θα είναι τα αρνητικά αποτελέσματα. Μερικά είναι καλά, όμως άλλα είναι πολύ άσχημα».

 

Keith Conners (ο αποκαλούμενος «πατέρας της ΔΕΠΥ»)

.

Image result for Take Your Pills

.

Το ντοκιμαντέρ που σας παρουσιάζω σήμερα είναι απ αυτά που πρέπει να δείτε αν εμπλέκεστε με οποιοδήποτε τρόπο στις «επιχειρήσεις ΔΕΠΥ» (ΔΕΠΥ = διαταραχή υπερκινητικότητας και ελλειμματικής προσοχής- στ’ αγγλικά ADHD)  ή απλά θέλετε να γνωρίζετε ως άνθρωποι τι συμβαίνει μ’ αυτές τις ουσίες. Είναι της βραβευμένης Alison Klayman και σας το προτείνω κυρίως για να σας βάλει σε σκέψεις (αν μη τι άλλο) κι όχι επειδή το βρήκα καταπληκτικό και σας το διευκρινίζω εξ’ αρχής.

.

Η ταινία λοιπόν προσπαθεί ν’ ακολουθήσει έναν γνωστό τρόπο αποδόμησης του θέματός της και θα δούμε μαζί αν τα καταφέρνει. Η δημιουργός της αφού δείχνει ενθουσιασμένους καταναλωτές διεγερτικών φαρμάκων, αρχίζει μετά να εξηγεί τα καταστροφικά αποτελέσματα της χρήσης τους (το πώς τους επηρεάζουν σωματικά αλλά και ψυχολογικά βέβαια), δίνοντας το λόγο σε γνωστούς ειδικούς και συγγραφείς σχετικών βιβλίων, αλλά και σε μητέρες για παράδειγμα που ήθελαν τα παιδιά τους να έχουν καλύτερους βαθμούς, να είναι πιο ήσυχα και πιο υπάκουα,  κι έτσι δεν το έψαξαν και πολύ πριν δεχτούν να τους τα χορηγήσουν, αφού «το πρότεινε ο γιατρός ή το είπαν απ’ το σχολείο».

.

Κι αυτό θα πρέπει ν’ αποτελέσει μια μεγάλη αφύπνιση για όλους τους εμπλεκόμενους: ειδικούς, εκπαιδευτικούς αλλά και γονείς που άκριτα υιοθετούν κάθε τι. Κι αφορά ασφαλώς και τη χώρα μας καθώς η συνταγογράφηση του Ritalin είναι δημοφιλής κι εδώ, ειδικά στα Βόρεια Προάστια αλλά και σε νησιά όπου τα παιδιά μπορούν να γίνουν «ενοχλητικά» το καλοκαίρι για τους υπερ-απασχολημένους με άλλα ζητήματα, γονείς τους.

.

Αλλά όμως πια, σημειώστε, δεν είναι μόνο παιδιά με υπερκινητικότητα οι λήπτες και καταναλωτές αυτών των φαρμάκων ή φοιτητές (είναι ενδιαφέρον ότι το πρώτο άρθρο για χρήση αμφεταμινών σε πανεπιστήμια δημοσιεύτηκε ήδη απ’ το 1937), αλλά αθλητές (αφού υπάρχει κι η βολική εξαίρεση στη χρήση ουσιών όταν γίνεται για φαρμακευτική χρήση), αναλυτές της Wall Street, επιχειρηματίες και άλλοι που ωθούνται απ’ την όλο και μεγαλύτερη ανάγκη τους για καλύτερη απόδοση στις καπιταλιστικές κοινωνίες όπου ζουν. Γιατί τέτοιες κουλτούρες καλλιεργούνται στην εποχή μας.

.

Κι ενώ κάποτε, όπως λέγεται χαρακτηριστικά σ’ ένα σημείο της ταινίας, οι άνθρωποι έπαιρναν ουσίες για να διαφέρουν απ’ τους άλλους στο σύστημα, τώρα παίρνουν για να ενταχτούν σ’ αυτό.

.

Σήμερα τα συνταγογραφούμενα διεγερτικά είναι μια βιομηχανία 13 δις δολαρίων. Οι ειδικοί που ήταν πρωτεργάτες της δημιουργίας αυτής της βιομηχανίας, όπως ο αποκαλούμενος ως πατέρας της ΑDHD Keith Conners, o άνθρωπος δηλαδή που καθιέρωσε τα πρότυπα για τη διάγνωση (επινόησε κι αναθεώρησε την Conners Rating Scale που παγκόσμια χρησιμοποιήθηκε για τη διάγνωση της ΔΕΠΥ), πριν πεθάνει τον περασμένο χρόνο είχε εκφράσει δημόσια την ανησυχία του κι είχε παραδεχτεί ότι δεν είχε συνειδητοποιήσει πόσο αποτελούσε μέρος αυτών των «επιχειρήσεων ΔΕΠΥ» κι ότι κακώς η δουλειά του χρησιμοποιήθηκε για τέτοιους σκοπούς, όπως διαβάσατε στην αρχή της ανάρτησης.

.

Ίσως να τον βοήθησε στο να καταλήξει σ’ αυτό το συμπέρασμα, η σύζυγός του που όντας σχολική ψυχολόγος του ανέφερε με πόση ευκολία ένα τάχα «δύσκολο» παιδί με «κακή συμπεριφορά», που «παρεκτρέπεται», χαρακτηρίζεται ως υπερκινητικό. Σε συνέντευξή του το 2013 είπε τα εξής: «Οι αριθμοί το κάνουν να μοιάζει με επιδημία (ενν: τη ΔΕΠΥ). Λοιπόν, δεν είναι. Είναι απαράδεκτο», τόνισε. Το έχουν άραγε υπόψη τους αυτό όσοι μ’ ευκολία μιλάνε για το θέμα; Πρέπει να διαθέσουν λίγο χρόνο οι ειδικοί να διαβάσουν εδώ την αυτοκριτική του και να συμβουλευτούν και την έρευνα των Adrian Angold και Jane Costello:

.

«Είχα πάντα την υποψία ότι τα υψηλά ποσοστά «διάγνωσης» και συνταγογράφησης για την ADHD ήρθαν επειδή οι ερευνητές βάσιζαν τα στοιχεία τους σε αναφορές από γονείς που με τη σειρά τους βασίζονταν στις πεποιθήσεις εκπαιδευτικών ή γιατρών, χωρίς αξιόπιστα στοιχεία», έλεγε μεταξύ άλλων. Και συνέχιζε: «Ανακοίνωσα στους  εμβρόντητους συναδέλφους ότι η υπερβολική διάγνωση της ADHD ήταν «μια επιδημία τραγικών διαστάσεων». Τραγικών επειδή πολλά παιδιά παίρνουν λάθος διάγνωση και έχουν πραγματικά ένα διαφορετικό πρόβλημα που χρειάζεται διαφορετική θεραπεία ή είναι κανονικοί νέοι,  που δεν χρειάζονται θεραπεία..

.

Και κατέληγε: «Με ανησυχεί το πώς ακόμη και μερικοί από τους πλέον σεβαστούς συναδέλφους μου αρνούνται τα γεγονότα και θάβουν το κεφάλι τους στην άμμο«.

.

.

Και που έχουμε φτάσει παρ’ όλα αυτά; Τώρα που αυτά τα χάπια τα παίρνουν σχεδόν όλοι; O Dr Lawrence Diller λέει χαρακτηριστικά: «Η ιατρικοποίηση της καθημερινής ζωής, η υπόθεση ότι ο καθένας ενδεχομένως έχει μια διαταραχή, υποβαθμίζει την όλη διαδικασία, κι επίσης βάζει όλη την κοινωνία στα χέρια των γιατρών και των φαρμακοβιομηχανιών«. Όλη την κοινωνία. Το υπογραμμίζω κι εγώ αυτό με τη σειρά μου. Κι είναι «αηδιαστικό» όπως θα παρακολουθήσετε να λέει ένας άλλος ειδικός «το τι κάνουν αυτές οι φαρμακοβιομηχανίες για το κέρδος» και πώς δελεάζουν τους καταναλωτές στις απανταχού διαφημίσεις τους.

Θα μάθετε πολλά όσ@ το παρακολουθήσετε. Όπως για παράδειγμα για το ποια ιστορία αγάπης οδήγησε στη δημιουργία του Ritalin και γιατί ονομάστηκε έτσι το Adderall. Ποιος είναι ο λόγος που χρησιμοποιούνται επίσης μικρο-δόσεις LSD και τελικά το αν όντως η χρήση αυτών των ουσιών βελτιώνει τις νοητικές/γνωστικές λειτουργίες. Ειδικά αυτό το σημείο να το προσέξετε μιας κι αποτελεί την αιτιολογία της χρήσης τέτοιων φαρμάκων.

Ο δημιουργός του εξηγεί σ’ αυτό το άρθρο της εφημερίδας Τhe Guardian ότι δεν είναι ένα ντοκιμαντέρ για τις φαρμακοβιομηχανίες ή για την κακώς ασκούμενη ιατρική πρακτική, αν κι αυτό είναι προφανές στο παρασκήνιο. Είναι ένα στιγμιότυπο της Αμερικής, αυτή τη στιγμή, μια ταινία για το Adderall (αλλά αναφέρονται και τα άλλα φάρμακα, όπως π.χ. το Concerta) και γι’ αυτή την επιθυμία, την ανάγκη να είναι οι άνθρωποι ανταγωνιστικοί. Γι’ αυτή την επιθυμία του πώς να πετύχεις να είσαι ο καλύτερος, η καλύτερη.

Αλλά σαφώς μέσα απ’ αυτήν αναδύονται κι όλα τα άλλα θέματα που αναφέρω συν ένα ακόμη: οι χρήστες αυτών των ουσιών, δεν θεωρούν ότι σχετίζονται με τους χρήστες των οπιοειδών ή γενικότερα ότι είναι προβληματική αυτή τους η επιλογή. Κι ας παραδέχονται αρκετοί πως αυξάνουν συνεχώς τις δόσεις για παράδειγμα. Δεν αντιλαμβάνονται την εξαρτητική διάσταση του ζητήματος και θεωρούν πως απλώς κάνουν ότι κάνουν όλοι για να πετύχουν τους στόχους τους.

Για να δούμε τώρα λίγο τι έχει γραφτεί για το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ, ποιες είναι οι κριτικές τέλος πάντων. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε μία για τον τρόπο κινηματογράφησης καθώς και αρκετά σχόλια ατόμων που την παρακολούθησαν στο κάτω μέρος.  Άλλα είναι θετικά κι άλλα αρνητικά φυσικά.

Εγώ αυτό που σκέφτηκα είναι ότι υπάρχει ο κίνδυνος το όλο εγχείρημα να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα κι αν ο σκοπός ήταν να αποτρέψει, δυστυχώς να προτρέψει σε χρήση, ν’ αποβεί διαφημιστική δηλαδή η ταινία (ειδικά για τις μικρο-δόσεις LSD δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι μπορεί να ωθήσει στη δοκιμή τους). Κι αυτό επειδή μου φάνηκε ότι οι ενθουσιασμένοι χρήστες ή αυτοί που δικαιολογούν τη χρήση τέτοιων ουσιών ως «αναγκαίο κακό» έστω στο τέλος, παρουσιάζονται για περισσότερο χρόνο απ’ ότι θα έπρεπε.

Ενδέχεται επίσης να προσβάλλει τα άτομα που όντως πάσχουν από ΑDHD και που σαφώς είναι πάρα πολύ λίγα σε σχέση με όσα παίρνουν την σχετική διάγνωση (πράγμα που τονίζουν πια αρκετοί ειδικοί και να εδώ κι εδώ δύο σχετικά άρθρα), καθώς και τους γονείς που έχουν επιλέξει φαρμακευτική αγωγή έναντι π.χ. συμπεριφορικής θεραπείας ή άλλων ψυχοθεραπειών για τα παιδιά τους. Ίσως να μην γνωρίζουν βέβαια, πως ο ίδιος άνθρωπος που είχε γνωμοδοτήσει υπέρ των φαρμάκων, ο πατέρας της ΔΕΠΥ όπως είπαμε, Keith Conners, αναθεώρησε τη γνώμη του το 2001 κι είπε ότι ο συνδυασμός συμπεριφορικής θεραπείας και φαρμακευτικής αγωγής ήταν ίσως η καλύτερη προσέγγιση.

Θα μπορούσα να σας γράψω κι άλλα, όμως δεν υπάρχει λόγος να μακρηγορήσω. Η ουσία είναι ότι το ντοκιμαντέρ γίνεται η αφορμή για ν’ ανοίξει μια ακόμη συζήτηση για όλ’ αυτά που έθιξα ήδη κι αυτό προσωπικά κρατάω ως άνθρωπος και ως ψυχολόγος που βρίσκει ανήθικη την υπερ-διάγνωση της ΔΕΠΥ,  απ’ όσους εθελοτυφλούν μπροστά σε τόσα δεδομένα. Που αντιλαμβάνομαι ότι ζούμε σε μια όλο και πιο αυξανόμενα πιεστική για απόδοση κοινωνία, με σαφέστατες ταξικές διαφορές. Που βλέπω τις διαταραχές να πληθαίνουν και συντάσσομαι με τον προβληματισμό όσων αναρωτιούνται αν τελικά θα μείνει κανείς ..αδιάγνωστος. Που δεν βλέπω το λόγο να παίρνουμε ένα χάπι για κάθε πόνο, όπως μεταξύ άλλων, έχω γράψει εδώ.

Εσείς που θα το δείτε, θα βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα κι ελπίζω όπως ήδη ανέφερα ν’ αποτελέσει τουλάχιστον, αν μη τι άλλο, μια γερή αφύπνιση για τη λεγόμενη Pharma propaganda, να σας κάνει να προβληματιστείτε έστω, για το αν πρέπει να πάρετε τα ..χάπια σας  την επόμενη φορά και για ποιο λόγο ή αν είναι σωστό να δίνετε στα παιδιά σας φάρμακα, για τους λάθος λόγους.-

.

.

.

.

Η επόμενη «εκπαιδευτική συνάντηση» της Πρωτοβουλίας ΄Ψ΄, Παρασκευή, 30/11/18, στις 19.00

.

Πρωτοβουλία Ψ-Εικόνα άλφα

.

Η επόμενη «εκπαιδευτική συνάντηση» της «Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα για την  Ψυχική Υγεία» θα γίνει την Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2018, ώρα 19.00, στην αίθουσα της «Παναρκαδικής», οδός Τζώρτζ 9 (κοντά στην πλ. Κάνιγγος), με θέμα:

«Ψυχιατρικές διαγνώσεις και διαγνωστικά συστήματα. Πώς η κυρίαρχη ψυχιατρική μεταλλάσσει το βίωμα του υποκειμένου σε μιαν αφηρημένη  οντότητα (σημεία, συμπτώματα, νόσος). Και η σχέση ψυχιατρικών διαγνώσεων-βιοεπιστημών-φαρμακοβιομηχανίας».

Εισηγητικές παρεμβάσεις θα κάνουν ο Λυκούργος, η Μαρίνα και ο Γιώργος.

.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

.

.

.

.

.

Εκδήλωση-Συζήτηση: «Σκάνδαλο Novartis: Εξαίρεση ή κανονικότητα;» – Τρίτη 24/4/2018 στις 7 μ.μ.

.

Σκάνδαλο Νοβάρτις

.

Το σκάνδαλο που ξέσπασε με την αποκάλυψη του χρηματισμού, με εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια ευρώ, σε υπουργούς και πρωθυπουργούς από την φαρμακοβιομηχανία Novartis, προκειμένου να κρατούν ψηλά την τιμολόγηση των φαρμάκων και έτσι να βγάζει τεράστια κέρδη διεθνώς η εταιρεία, δεν απλώς ένα σκάνδαλο. Δεν είναι μια εξαίρεση. Είναι ο τρόπος που λειτουργεί η σχέση των πολυεθνικών, του κεφαλαίου, των οικονομικά ισχυρών με την εκάστοτε κυρίαρχη πολιτική εξουσία. Αφορά όλους τους τομείς της ζωής μας. Δείχνει ότι η διαπλοκή και η διαφθορά διατρέχουν ολόκληρο το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα και δεν υπάρχει τίποτα που ν΄ αποφασίζεται ως πολιτική, στην οικονομία, στην παιδεία, στην υγεία, παντού, αν πρώτα δεν έχουν ικανοποιηθούν, με το αζημίωτο για τους κυβερνώντες, τα συμφέροντα κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρήσεων.

.
Όλοι θεωρούμε την υγείας μας ως κάτι πολύ σημαντικό και θέλουμε να έχουμε πρόσβαση σ΄ ένα σύστημα υγείας και σε θεραπείες που εμπιστευόμαστε. Τι γίνεται, όμως, όταν ένα από τα κυριότερα μέσα θεραπείας, το φάρμακο (όπως και όλα τα υγειονομικά υλικά), είναι, στο σύστημα που λειτουργούμε, εμπόρευμα, όπως όλα τα άλλα, από το οποίο η πολυεθνική που το παράγει, αποσκοπεί, πρωτίστως, να βγάλει κέρδος-έστω και σε βάρος της υγείας μας;

.
Τι γίνεται όταν το σύστημα έχει καταρρεύσει και αυτή η πρόσβαση γίνεται όλο και πιο δύσκολη και μάλιστα, όλο και πιο συχνά, με πληρωμή;

.
Τι γίνεται όταν όλες οι κυβερνήσεις της εποχής των μνημονίων, σε εκτέλεση εντολών της τρόικας, μείωσαν δραστικά την φαρμακευτική δαπάνη (στα πλαίσια της μείωσης όλων των δαπανών για την Υγεία), αλλά καθόλου τα κέρδη των φαρμακοβιομηχανιών, καθώς μετέφεραν το κόστος που περιέκοψαν, στις τσέπες όλων μας – με την δραματική αύξηση της συμμετοχής στην αγορά των φαρμάκων εξίσου σε ασφαλισμένους και ανασφάλιστους;

.
Τι γίνεται όταν οι γιατροί καθημερινά πολιορκούνται από τις εταιρείες, με διάφορα «δώρα», πληρωμένα συνέδρια και «πολλά άλλα», προκειμένου να συνταγογραφήσουν τα προϊόντα τους;

.
Τι γίνεται όταν η ίδια εκπαίδευση των γιατρών είναι στα χέρια των φαρμακοβιομηχανιών;

.
Και τι έχει κάνει για όλα αυτά η κυβέρνηση ΣύριζαΑνελ πέρα από το να προσπαθεί, απλώς, να επωφεληθεί πολιτικά από το σκάνδαλο της διαφθοράς, στο οποίο είναι αναμεμειγμένοι οι υπουργοί (και πρωθυπουργοί) της Ν. Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ – ανάγοντας το όλο ζήτημα σε μιαν απλή σκαναδαλολογία που, όπως πολλές φορές στο παρελθόν, καταλήγει στην ατιμωρησία των ενόχων; Όταν αυτή η ίδια κυβέρνηση αφήνει ανέγγιχτες τις ρίζες του προβλήματος : το φάρμακο, ένα κατ΄ εξοχήν «κοινωνικό αγαθό», να παραμένει εμπόρευμα προς κερδοφορία στα χέρια της βιομηχανίας, ντόπιας και ξένης, με την ίδια γενική πολιτική των τιμολογήσεων, με τις δραστικές περικοπές στο σύστημα υγείας (δραματικά υποστελεχωμένο και δυσλειτουργικό), με την μεταφορά, κάθε μέρα, όλο και μεγαλύτερου μέρους τους κόστους του φαρμάκου, και γενικότερα της υγειονομικής φροντίδας, στις τσέπες όλων μας;

.
Για να αναλύσουμε και να συζητήσουμε σε βάθος όλα αυτά, σε όλες τις πτυχές τους και για να οργανώσουμε τις πραγματικές αντιστάσεις, από τα κάτω, για την ανατροπή ενός συστήματος που δεν διστάζει καθόλου να βασίζει την κερδοφόρα αναπαραγωγή του ακόμα και εις βάρος ενός από τα πολυτιμότερα αγαθά για κάθε άνθρωπο, που είναι η υγεία, καλούμε όλους και όλες στην εκδήλωση που οργανώνoυν η Εργατική Λέσχη Κυψέλης Πατησίων Γαλατσίου και το Κοινωνικό Ιατρείο Πατησίων Αχαρνών.

.

.

.

.

.

Εκδήλωση για το «σκάνδαλο Novartis». Τρίτη, 27/3/18, 7μμ, Αίθουσα εκδηλώσεων Δημαρχείου Ιλίου

.

Novartis Ilion

.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ -ΣΥΖΗΤΗΣΗ


Η υπόθεση Novartis δεν είναι απλώς ένα σκάνδαλο. Δεν είναι μια εξαίρεση. Ειναι ο κανόνας.
• Για να οργανώσουμε τις πραγματικές αντιστάσεις, από τα κάτω,

• για την ανατροπή ενός συστήματος που δεν διστάζει καθόλου να βασίζει την κερδοφόρα αναπαραγωγή του
ακόμα και εις βάρος ενός από τα πολυτιμότερα αγαθά για κάθε άνθρωπο, που είναι η υγεία.

Καλούμε όλους και όλες στην εκδήλωση που οργανώνει το Κοινωνικό Ιατρείο/Φαρμακείο Αλληλεγγύης Ιλίου

την Τρίτη, 27 Μαρτίου, 7 μμ, στην αίθουσα εκδηλώσεων του

Δημαρχείου Ιλίου.

 
ΙΑΤΡΕΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΙΛΙΟΥ

.

.

.

.

.