«Γκραφίτι και πολιτική διεκδίκηση»: Φωτογραφικό λεύκωμα των Δημήτρη Θεοδόση και Παυσανία Καραθανάση

Φωτογραφία: προσωπικό αρχείο

Απ’ τα πιο όμορφα δώρα των τελευταίων ημερών, είναι το συγκριμένο φωτογραφικό λεύκωμα, που εκδόθηκε μόλις τον περασμένο Μάιο και θα σας παρουσιάσω σήμερα εδώ. Κι αυτό επειδή συνδυάζει πολλά δικά μου ενδιαφέροντα και προφανώς κάτι ήξερε ο άνθρωπος που το διάλεξε.

Κυκλοφορεί απ’ τις «Εκδόσεις στο Περιθώριο» και μ’ έκανε να ψάξω περισσότερα για τους δημιουργούς του για να τα μοιραστώ μαζί σας. Αυτό από μόνο του, κατά την προσωπική μου γνώμη, πάντα δείχνει πολλά για την αξία των βιβλίων.

Ως άνθρωπος λοιπόν που φωτογραφίζω ερασιτεχνικά, συχνότατα και γκράφιτι, που μ’ ενδιαφέρουν πολύ οι πόλεις κι η αντιπαράθεση με τους κυρίαρχους λόγους που προσπαθούν να τις ελέγξουν (πώς να μην θυμηθούμε εδώ και το Φουκώ;) και βέβαια ως άτομο που πιστεύω στην αξία των συλλογικών δράσεων και διεκδικήσεων, δεν θα μπορούσα παρά να το μελετήσω με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον.

Στο πρόσφατο παρελθόν μάλιστα, πέρα από σχετικές ταινίες και ντοκιμαντέρ που παρακολούθησα, διάβασα κι ένα βιβλίο του Αρτούρο Πέρεθ Ρεβέρτε με κεντρικό ήρωα ένα γκραφιτά («Η υπομονή του ελεύθερου σκοπευτή», μετάφραση: Τιτίνα Σπερελάκη, εκδόσεις: “Πατάκη”, 2014) και σημείωσα μερικές φράσεις που ταιριάζουν με το θέμα μας:

«Μια φορά σχολίασε πως, σύμφωνα με τις αρχές, το γκράφιτι καταστρέφει το αστικό τοπίο· εμείς όμως πρέπει ν’ ανεχόμαστε τις φωτεινές επιγραφές, τις πινακίδες, τις διαφημίσεις, τα λεωφορεία με τις ηλίθιες ανακοινώσεις και μηνύματα… Οικειοποιούνται κάθε διαθέσιμη επιφάνεια, μου είπε. Ακόμα και τα έργα αναστύλωσης κτιρίων καλύπτονται με διαφημιστικά καραβόπανα. Κι εμάς μας αρνούνται το χώρο για τις απαντήσεις μας. Γι’ αυτό η μόνη τέχνη που διανοούμαι, επαναλάμβανε, είναι να τα καταστρέφουμε όλα αυτά. Να τελειώνουμε με τους Φιλισταίους…»

Φωτογραφία: προσωπικό αρχείο

Αυτά τα ζητήματα επί της ουσίας πραγματεύονται κι οι δημιουργοί κι όχι μόνο, όπως θα διαπιστώσετε διαβάζοντας το κείμενο στο οπισθόφυλλο. Αλλά καλύτερα είναι, θεωρώ, να εξηγηθούν πρώτα ορισμένες ορολογίες, όπως το γιατί βλέπετε στον τίτλο του λευκώματος τι λέξη «γκραφίτι» και όχι «γκράφιτι». Και να τι γράφει ο ένας τους, δηλαδή ο κοινωνικός ανθρωπολόγος, Παυσανίας Καραθανάσης:

«Στα ελληνικά ο αγγλικός όρος graffiti χρησιμοποιείται συχνά τονισμένος στην πρώτη συλλαβή: «Γκράφιτι». Στο κείμενο επιλέγω να χρησιμοποιώ τον όρο στα ελληνικά τονισμένο στη δεύτερη συλλαβή («γκραφίτι»), δηλαδή σε αντιστοιχία με τον αγγλικό όρο, όταν αναφέρομαι στο φαινόμενο (που είναι άλλωστε παγκόσμιο) και χρησιμοποιώ το/τα «γκράφιτι» όταν αναφέρομαι σε ένα ή περισσότερα κομμάτια-έργα».

Με την ευκαιρία να σας αναφέρω ότι αν έχετε απορίες σχετικά με τις «ταγκιές», τα «στένσιλ», τα «paste-up» ή αν απλώς θέλετε να μάθετε περισσότερα σχετικά με το πότε εμφανίστηκαν τα πρώτα γκραφίτι και που, τι είναι το gentrification και γιατί μας ενδιαφέρει, δεν έχετε παρά να διαβάσετε τα κείμενα του προαναφερόμενου που θα βρείτε στην Academia.

Ο έτερος δημιουργός τώρα, ο Δημήτρης Θεοδόσης (βρήκα εδώ μια ενδιαφέρουσα συνέντευξή του), εξηγεί σχετικά με τις προθέσεις του τα εξής:

«Με ελάχιστες εξαιρέσεις, πιστεύω πλέον ότι, το μόνο είδος γκραφίτι που αξίζει να συνεχίζω να φωτογραφίζω, είναι αυτό που θέτει κοινωνικούς και καλλιτεχνικούς προβληματισμούς, αυτό που στέκεται αρωγός των κάθε είδους καταπιεσμένων, αυτό που αναπνέει τον ίδιο ρυπαρό αέρα με τα θύματα του καπιταλισμού. Τα γκράφιτι που δημιουργούνται από αυτούς που αντιστέκονται με κάθε τρόπο, στην νέα σκοτεινή εποχή στην οποία ολοένα βυθιζόμαστε».

Φωτογραφία: προσωπικό αρχείο

Ταυτίζομαι λοιπόν και παρακολουθώ μ’ ενδιαφέρον την εξέλιξη της Αθήνας σε «Μέκκα της Τέχνης του δρόμου στην Ευρώπη» και τη σχετική συζήτηση για τα υπέρ και τα κατά. Όσο για τον επίλογο, λέω να σας παραθέσω απλώς το κείμενο απ’ το οπισθόφυλλο της εξαιρετικής αυτής έκδοσης και να ευχηθώ κάθε επιτυχία στους δημιουργούς:

Τα τελευταία δέκα χρόνια, εποχή που χαρακτηρίστηκε από την «κρίση», παρατηρείται μια αλλαγή στις παρεμβάσεις στους τοίχους και τις άλλες δημόσιες επιφάνειες της Αθήνας.
Η τάση πολιτικοποίησης του γκράφιτι και της τέχνης του δρόμου συνδυάζεται με την τάση χρήσης αισθητικών μέσων στις, κατά τα άλλα, τυπικά πολιτικές παρεμβάσεις. Η δυναμική που εκφράζεται στους τοίχους αντανακλά, όμως, τη δυναμική μιας πολύπλευρης πολιτικής διεκδίκησης που αναπτύχθηκε στους δρόμους και στις γειτονιές.
Η «κρίση», η ενίσχυση της ακροδεξιάς, ο φεμινισμός, η υποστήριξη των ΛΟΑΤΚΙ, τα εργασιακά δικαιώματα και η εμπορευματοποίηση της πόλης είναι θέματα που αφορούν τους/τις δημιουργούς, πολιτικούς ακτιβιστές/τριες και καλλιτέχνες/ιδες.
Ωστόσο, το ενδιαφέρον τοπικών και διεθνών μέσων ενημέρωσης προωθεί, παράλληλα, μια εικόνα της Αθήνας ως «Μέκκα της τέχνης του δρόμου στην Ευρώπη» και συμβάλλει στην κοινωνική κατασκευή της ως ένα «τρέντι» και «εναλλακτικό» τουριστικό προορισμό.
Τι ρόλο παίζει η πολιτική παρέμβαση στο πλαίσιο τέτοιων αλλαγών; Πώς μπορεί να αντισταθεί στις δυνάμεις που επιχειρούν να αφομοιώσουν τις παρεμβάσεις, καθιστώντας τες μέρος ενός αισθητικοποιημένου και εμπορευματοποιημένου τοπίου;
Η «βρομιά» και οι «μουτζούρες» στους τοίχους δεν μπορούν παρά να αποτελούν μικρές αντιστάσεις στην αισθητικοποίηση της πόλης, που θέλει την Αθήνα μια τουριστικοποιημένη και «καθαρή» «πρωτεύουσα της τέχνης του δρόμου». Οι πολιτικές παρεμβάσεις, όμως, όπως τα κομμάτια που σχολιάζονται στο βιβλίο, εκφράζουν αντιστάσεις γιατί, πέρα από το «λέρωμα» των τοίχων, αποτελούν μέρος ευρύτερων κινημάτων και διεκδικήσεων. Έτσι, καταφέρνουν να δημιουργήσουν τις συνθήκες ανάπτυξης κριτικής, λόγων και συζητήσεων, που υποσκάπτουν τους κυρίαρχους λόγους στη δημόσια σφαίρα, τροφοδοτώντας με εικόνες και νοήματα το φαντασιακό της πολιτικής διεκδίκησης.

Έκθεση Ομάδας Φωτογραφίας Καλλιθέας 12+4 portfolio: Επιμέλεια Αμαλία Καλούση – Εγκαίνια Τετάρτη 5/12/2018 στις 8.00 μ.μ., στο ΦΟΥΑΡ

.

received_505793303268095.jpeg

.

Έκθεση στην οποία συμμετέχει η στενή μου φίλη, Ρεβέκκα Θεοδωροπούλου, δεν έχω χάσει ποτέ.

Η ομάδα αυτή άλλωστε κάνει εξαιρετική δουλειά κι έτσι με χαρά θα παραστώ στα εγκαίνια και της συγκεκριμένης, την οποία επιμελείται η κυρία Αμαλία Καλούση.

Να την έχετε υπόψη κι εσείς και να έρθετε.

Ρεβέκκα μου, καλή επιτυχία.

.

.

.

.

.

 

Φωτογραφί ΖΟΥΜΕ: Έκθεση Φωτογραφίας απ’ την ομάδα «Διάφραγμα 26» στο Πολεμικό Μουσείο – 9, 10 & 11 Νοεμβρίου

.

ΦωτογραφιΖΟΥΜΕ

.

Έκθεση Φωτογραφίας

Στα πλαίσια του 6ου Συμπόσιου Νοσηλευτικής Ογκολογίας 9 – 11 Νοεμβρίου 2018 στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών, η φωτογραφική ομάδα ΔΙΑΦΡΑΓΜΑ 26 παρουσιάζει έκθεση φωτογραφίας με τίτλο:

Φωτογραφί ΖΟΥΜΕ…

Φωτογραφί ΖΟΥΜΕ… για τη ζωή, την ελπίδα, τον άνθρωπο.

Άνθρωποι που αντιμετώπισαν ή αντιμετωπίζουν τον καρκίνο, φωτογραφήθηκαν, για να δώσουν μέσα από τον προσωπικό τους αγώνα ένα μήνυμα αισιοδοξίας και μια απόδειξη για τη δύναμη της ψυχής.

Συμμετέχουν οι φωτογράφοι:

Ανδρέας Σπίνος, Ξακουστή Χελάκη, Τζίνα Νικάκη, Μάγδα Τσιτσεκίδου, Ζαχαρούλα Καλομινίδου, Δημήτρης Καλύβεζας, Γιώργος Λόης, Αγγελική Πρέντζα, Μπάμπης Ντιρίντης

Συντονισμός και επιμέλεια έκθεσης Ξακουστή Χελάκη, Δημήτρης Ρουστάνης

Αφίσα Νατάσσα Λαντζάκη


Πολεμικό Μουσείο Αθηνών, Ριζάρη 2, Αθήνα

  • Παρασκευή 9/11 14:00 ως 20:00
  • Σάββατο 10/11 9:30 ως 19:30
  • Κυριακή 11/11 9:30 ως 12:30

.

ΦωτογραφιΖΟΥΜΕ- Γιώργος Τριανταφύλλου

.

.

.

.

.

Μ’ ένα ποίημα στο Φεστιβάλ «Ουτοπία» : 2-4 Φεβρουαρίου στο Θέατρο «Εμπρός» – Διοργάνωση «Διάφραγμα 26»

.

Φεστιβάλ Ουτοπία

.

Η πρώτη μέρα του καινούριου αυτού χρόνου με βρήκε χαράματα να γράφω ένα ποίημα, λίγο πριν φύγω απ’ την Αθήνα. Αυτό θα διαβάσετε στο Φεστιβάλ «Ουτοπία», στο οποίο συμμετέχω με πολύ μεγάλη χαρά. Και θα δείτε εκεί πάμπολλα ενδιαφέροντα έργα μιας και συμμετέχουμε συνολικά 75 καλλιτέχνες. Κοντά σε όλους μας η κοινωνική κουζίνα «Ο άλλος άνθρωπος». Αναλυτικά οι λεπτομέρειες στο ακόλουθο δελτίο τύπου. Σας περιμένουμε…

.

Φεστιβάλ ΟΥΤΟΠΙΑ

Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ, 2 – 4 Φεβρουαρίου 2018

75 Καλλιτέχνες και ο Άλλος Άνθρωπος

ΟΥΤΟΠΙΑ

Ουτοπία (οὐ+τόπος), φανταστικός κόσμος ή κοινωνία, όπου όλα λειτουργούν αρμονικά και τέλεια, ένα μη, ή δύσκολα, πραγματοποιήσιμο ιδανικό. Το τέλειο κοινωνικό, πολιτικό και νομικό σύστημα.

Συνδέεται με μια αισιόδοξη, ιδεαλιστική, σχεδόν αδύνατη τελειότητα, τη δύναμη της εξιδανίκευσης του απλού, του χαρούμενου, του φυσικού και του αληθινού.

Η «Arcadia», (Et ego in Arcadia) ιστορικά αντιπροσωπεύει την αναζήτηση της αρμονίας με τη Φύση και ταυτόχρονα θεωρείται συνώνυμο της ουτοπίας.

Χαρακτηρισμός και του ιδανικού ανθρώπου, φανταστικά ιδανική-ονειρευτή οντότητα.

«Όλες οι ουτοπίες θα ξεπεραστούν, μόνο αν οι άνθρωποι αποκτήσουν φτερά και γίνουν άγγελοι» Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

Διοργάνωση ΔΙΑΦΡΑΓΜΑ 26 – www.diafragma26.gr σε συνεργασία με το θέατρο ΕΜΠΡΟΣ – www.embros.gr – Ρήγα Παλαμήδου 2, Ψυρρή, Αθήνα

Υπεύθυνη διοργάνωσης: Ξακουστή Χελάκη, xelaki.ksa@hotmail.com
Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Ανδρέας Κατσικούδης, Αθηνά Κανελλοπούλου, Δημήτρης Ρουστάνης, Ξακουστή Χελάκη

.

Πρόγραμμα

.
Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου 2018

17.30: Έναρξη Φεστιβάλ
19.30: Προβολή VIDEO – PERFORMANCE:
“Life Force – 10% Nature remaining” με τον Fawas Ameer Hamsa

19.45: Προβολή VIDEO:
«Τα παιδιά μας εξηγούν τι ζωγράφιζαν» με θέμα «Ο κόσμος μας»
Ευαγγελία Σπιθούρη

20.00: Προβολή VIDEO:
«Τα πουλιά της ΟΥΤΟΠΙΑΣ» Βαγγέλης Αποστολίδης

21.30 – 01.00: NIO MARCH (Ανδρέας Αγιαννιτοπουλος) Dj Set

.

Σάββατο 3 Φεβρουαρίου

17.30: Έναρξη Φεστιβάλ

19.30: Live στη σκηνή του ΕΜΠΡΟΣ: Δρώμενο κίνησης και ήχου
«Cravity», Εριφύλη Δαφέρμου – Μανούσος Κλαπάκης

20.30: Προβολή VIDEO:
Tsi-Mu-Ha Flesh, Ελένη Δανέση
Concept/costume: Eleni Danesi, Performance: Lady Mustache
Music: Sehnor Gato

21.30: Live στη σκηνή του ΕΜΠΡΟΣ:
Violent Cartoons
Duoyu
Matchin’ Punchies – θα ακολουθήσει πάρτι

.

Κυριακή 4 Φεβρουαρίου

13.00: ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΜΕ!

Μαγειρεύουμε παρέα με την «ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ – Ο ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ»

15.00: 1η Παρουσίαση τραγουδιού της Αναστασία Καλογεροπούλου
Τίτλος τραγουδιού: «ΝΑ ΜΕ ΚΡΑΤΑΣ»
Σε συνεργασία με τον Hüsnü Şenlendirici, σε μουσική του Παναγιώτη Ραφαήλ και στίχους Βασίλη Γιαννόπουλου

75 Kαλλιτέχνες + Ο Άλλος Άνθρωπος
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ (42)

Karin Çizmeciyan Skotiniyadis
Όλγα Βάρελη
Ελίνα Γεροντή
Μαρία Γεωργάλου
Βίκυ Γεωργαντά
Γιώργος Γκιζάρης
Βαγγέλης Γουβέλης
Σοφία Δαλαμάγκα
Νικολέτα Δημπάρη
Μαργαρίτα Δόμινου
Μαρίλη Ηλιάδου
Ζαχαρούλα Καλομινίδου
Δημήτρης Καλύβεζας
Παναγιώτης Κατσίγιαννης
Ανδρέας Κατσικούδης
Νώντας Κλεάνθης
Ελευθερία Κούντζου
Γιώργος Λόης
Ελένη Μαράντου
Κονδυλένια Μπούσμπουρα
Νίκος Νάτσιος
Αγάπη Νικολοπούλου
Μπάμπης Ντιριντής
Δημήτρης Πάλλης
Γιώργος Παπαδόπουλος
Όλγα Παπακυριάκου
Αγγελική Πρέντζα
Ευάγγελος Ρόκος
Δημήτρης Ρουστάνης
Κατερίνα Σβορώνου
Στράτος Σκοτεινιάδης
Ανδρέας Σπίνος
Θεοδώρα Σταυροπούλου
Αλεξάνδρα Σταύρου
Ιωάννα Ταχμιντζή
Χρήστος Τσαλτάμπασης
Ιωάννα Τσούμα
Πέννυ Φραγκάκη
Γιωργία Χαραλαμπάκη
Ξακουστή Χελάκη
Στέφανος Χρόνης
Φιλοθέη-Μαρία Σκιτζή Βαρδή

ΠΟΙΗΣΗ (8)

Ανδρέας Κατσικούδης
Ηλέκτρα Λαζάρ
Κώστας Λιννός
Ιωάννα Λιούτσια
Παναγιώτης Μπακάλης
Σταμάτης Μπουρίκος
Αικατερίνη Τεμπέλη
Ευαγγελία Τυμπλαλέξη

.
ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ (8)

Victor Obeid
Ελισσαβέτα Δάνδαλη
Μαριάννα Δημοπούλου
Βασίλης Ζούπας
Χρύσουλα Ξυνέλη
Αντωνία Παπανδρέου
Διονύσης Παράσχης
Βασιλική Σαμουηλίδου

ΚΕΙΜΕΝΟ (2)

Ελένη Γιαννακού
Τόμμυ Πατωνίδης

ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ (4)
Δέσποινα Ανανιάδου
Γιώργος Καραθανάσης
Σταύρος Κατσικάδης
Κώστας Νικάκης

ΓΛΥΠΤΗΣ (1)
Νίκος Μικρούλης

ΒΙΝΤΕΟ PERFORMANCE (2)
Fawas Ameer Hamsa
Ελένη Δανέση

LIVE PERFORMANCE (1)

Εριφύλη Δαφέρμου – Μανούσος Κλαπάκης

VIDEO ART (2)

Βαγγέλης Αποστολίδης
Ευαγγελία Σπιθούρη

D.J. (1)

NIO MARCH (Ανδρέας Αγιαννιτοπουλος) Dj Set

ΜΟΥΣΙΚΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ (3 γκρουπ, 9 άτομα)

Violent Cartoons
Duoyu
Matchin’ Punchies

ΤΡΑΓΟΥΔΙ (1η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ)
Αναστασία Καλογεροπούλου

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ Ο ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ – www.oallosanthropos.blogspot.gr

Μαγειρεύουμε ζωντανά, τρώμε όλοι μαζί και ζούμε όλοι μαζί!
Ένα γεύμα με συνανθρώπους μας στο δρόμο.
Έλα μαζί μας να κάνουμε την καθημερινότητά μας πιο όμορφη!

Την αφίσα επιμελήθηκαν:

Χρήστος Μαρμέρης
Θεόδωρος Παπαθεοδώρου

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

.

.

.

.

.

ΦΕΣΤΙΒΑΛ “ΟΥΤΟΠΙΑ, 2 – 4 Φεβρουαρίου 2018 στο Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ

.

oytopia

.

Διοργάνωση Διάφραγμα 26 και Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ

Η Φωτογραφική Ομάδα ΔΙΑΦΡΑΓΜΑ 26 διοργανώνει φεστιβάλ στο θέατρο ΕΜΠΡΟΣ (Αθήνα, Ψυρρή) 2 – 4 Φεβρουαρίου 2018, με τίτλο:

“ΟΥΤΟΠΙΑ”


Καλούμε κάθε καλλιτέχνη που ενδιαφέρεται να συμμετέχει με έργα του να στείλει ως 5 Ιανουαρίου 2018 συμπληρωμένη τη σχετική αίτηση* (βλ. στο τέλος της ανακοίνωσης) και φωτογραφία των έργων ή περιγραφή ή το ίδιο το έργο (π.χ. αν είναι ποίημα ή link για βίντεο).

Δεκτά όλα τα έργα που έχουν σχέση με το θέμα: ζωγραφική, γλυπτική, αρχιτεκτονική, φωτογραφία, μουσική, χορό, video art, performance, ταινίες μικρού μήκους, θεατρικές παραστάσεις, μυθιστορήματα κ.ά.

Το φεστιβάλ θα έχει ελεύθερη είσοδο, οι καλλιτέχνες δεν χρειάζεται να πληρώσουν για τη συμμετοχή τους και δεν θα γίνουν πωλήσεις έργων.

Θα γίνει επιλογή από την οργανωτική επιτροπή με βάση την αισθητική του κάθε έργου ξεχωριστά, αλλά και σε σχέση με τη δυνατότητά τους να συνδιαλλαγούν με τα υπόλοιπα και να υπάρξει έτσι ένα πολυδιάστατο κι ενδιαφέρον φεστιβάλ.

Τα έργα που θα επιλεγούν θα πρέπει να μεταφερθούν στο χώρο που θα ανακοινώσουμε με ευθύνη του καλλιτέχνη μέχρι τις 22 Ιανουαρίου 2018.

Η Φωτογραφική Ομάδα Διάφραγμα 26 διοργανώνει εδώ και χρόνια φεστιβάλ με στόχο την προβολή της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας και για την αλληλογνωριμία των καλλιτεχνών για ένα εποικοδομητικό διάλογο και δημιουργία συνεργασιών. Το τελευταίο μας φεστιβάλ ήταν το 2017 με θέμα τον ΕΡΩΤΑ.

ΟΥΤΟΠΙΑ

Ουτοπία (οὐ+τόπος), φανταστικός κόσμος ή κοινωνία, όπου όλα λειτουργούν αρμονικά και τέλεια, ένα μη, ή δύσκολα, πραγματοποιήσιμο ιδανικό. Το τέλειο κοινωνικό, πολιτικό και νομικό σύστημα.

Συνδέεται με μια αισιόδοξη, ιδεαλιστική, σχεδόν αδύνατη τελειότητα, τη δύναμη της εξιδανίκευσης του απλού, του χαρούμενου, του φυσικού και του αληθινού.

Η «Arcadia», (Et ego in Arcadia) ιστορικά αντιπροσωπεύει την αναζήτηση της αρμονίας με τη Φύση και ταυτόχρονα θεωρείται συνώνυμο της ουτοπίας.

Χαρακτηρισμός και του ιδανικού ανθρώπου, φανταστικά ιδανική-ονειρευτή οντότητα.

“Όλες οι ουτοπίες θα ξεπεραστούν, μόνο αν οι άνθρωποι αποκτήσουν φτερά και γίνουν άγγελοι” Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

.

*Την αίτηση θα τη βρείτε εδώ.

.

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ

Υπεύθυνη διοργάνωσης: Ξακουστή Χελάκη

Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Ανδρέας Κατσικούδης, Αθηνά Κανελοπούλου, Δημήτρης Ρουστάνης, Ξακουστή Χελάκη

.

.

.

.

.

Φωτογραφίες…

.

Visions 39

.

.

Φωτογραφίες*

.

Άπληστα δάχτυλα

γυμνά

ανυπόμονα

σαν το τρεχούμενο στις φλέβες αίμα.

.

Επιδιώκουν τις απόλυτες

ρυθμίσεις

υπολογίζοντας γωνίες

σκηνοθετώντας κατά βούληση

όνειρα κι εφιάλτες.

.

Έτσι ώστε πίσω απ’ το φακό

να συνταιριαστεί

ο πόθος κι η σιωπηλή αφοσίωση

που απαιτείται

για να κλέψεις τη στιγμή

να την κάνεις δική σου

να την υποτάξεις

σε χρώματα και φωτοσκιάσεις.

.

Κι έπειτα ερεβώδη πρόσωπα,

σώματα ερωτικά,

ιριδίζοντα τοπία,

αμφίσημα αντικείμενα,

απ’ το πεινασμένο βλέμμα σου

κατευθείαν πιάνονται

στο δόκανο του «κλικ».

Του ήχου εκείνου

που απογειώνει

το αίσθημα της πληρότητας.

.

Η ομορφιά της απόστασης.

Η ανάγκη της προβολής.

Το φίλτρο της φαντασίας.

Το παιχνίδι της επινόησης.

.

Το τελικό κάδρο λοιπόν

που σε εκθέτει τόσο,

όσο σε αθωώνει.

.

Αικατερίνη Τεμπέλη

.

.

*Το κείμενο γράφτηκε ..κάποτε στο Ηράκλειο της Κρήτης για την έκθεση φωτογραφίας ενός καλού φίλου και τροποποιήθηκε πρόσφατα.

**Η φωτογραφία της ανάρτησης τραβήχτηκε  από μένα κι υπάρχει στο flickr.

.

.

.

.

.