ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ – Αλχημικοί αλγόριθμοι : Κυκλοφορεί απ’ τις εκδόσεις «Ελευθερουδάκης»

Τυπώθηκε κι ήρθε στα χέρια μου, την περασμένη Τετάρτη. Κι από χθες είναι διαθέσιμο, όπως μπορείτε να δείτε εδώ. Οι ευχές σας το συνοδεύουν απ’ την πρώτη στιγμή που μάθατε ότι επίκειται η κυκλοφορία του κι εγώ χαίρομαι που ξέρω ότι κάποι@ το περιμένατε με ανυπομονησία. Ήδη η Άννα Ψαρά, η Βάσια Αραμπατζή, η Θεοδώρα Κοκκίνου, ο Αντώνης Τσόκος, ο Μάνος Μαύρος κι ο Γιώργος Τριανταφύλλου, μοιράστηκαν τα νέα με τις φίλες και τους φίλους τους και τις/τους ευχαριστώ από καρδιάς. Η φιλία άλλωστε, χρειάζεται πράξεις κι όχι λόγια κι οι χαρές είναι για μοίρασμα.

Πέντε χρόνια λοιπόν μετά, απ’ το προηγούμενο βιβλίο μου που ήταν συλλογή διηγημάτων, μια ποιητική συλλογή, η πρώτη δική μου, κυκλοφορεί. Περίεργο που άργησα τόσο εδώ που τα λέμε, να κάνω αυτό το βήμα, μιας κι από παιδί ποιήματα γράφω (όπως έχω εξηγήσει σε κάποιες συνεντεύξεις μου και γνωρίζουν πολλοί άνθρωποι), αλλά να που ήρθε η ώρα. Φαίνεται πως για όλα υπάρχει η κατάλληλη στιγμή.

Στη χώρα που όλ@ ποσταρουν ποίηση, αλλά τα βιβλία των ποιητών εκδίδονται δύσκολα και παραμένουν απούλητα, δεκαετίες τώρα, έρχεται να προστεθεί και το δικό μου.

Δεν συγκεντρώνει πάντως αυτή η συλλογή, όσα ποιήματα κατά καιρούς έχω δημοσιεύσει εδώ και σε άλλα λογοτεχνικά περιοδικά. Όμορφο είναι που ψάχνετε μέρες τώρα και τα διαβάζετε, όπως δείχνουν τα στατιστικά μου, και καταλαβαίνω ότι προσπαθείτε να λύσετε το «μυστήριο» του περιεχομένου, όμως να ξέρετε πως πρόκειται για κάτι διαφορετικό: έχει ενότητα κι αν μοιάζει με ένα ποίημα απ’ όσα μπορείτε να βρείτε στο blog, είναι μόνο μ’ αυτό.

Απ’ την πρώτη στιγμή που το έγραψα άλλωστε, ένιωσα ότι θα υπήρχε και συνέχεια. Εσείς βέβαια που σταθερά έρχεστε εδώ, έχετε οπωσδήποτε διαβάσει κάποια ποιήματα της συλλογής που προδημοσίευσα, αλλά εξελίχτηκαν -οφείλω να πω-, κάπως διαφορετικά κι αν κάτι πιστεύω είναι απλώς ότι θα ταυτιστείτε με μερικές απ’ τις σκέψεις μου, τώρα που θα διαβάσετε όλη την συλλογή.

Τα υπόλοιπα, θα μου τα πείτε εσείς στο άμεσο μέλλον (εδώ θα βρείτε τη σελίδα του βιβλίου στο Facebook) και πολύ θα χαρώ να μάθω τη γνώμη σας. Άλλωστε αυτό που μ’ ενδιαφέρει είναι ο διάλογος μαζί σας, ποικιλοτρόπως. Κι είμαι βέβαιη πως αν μη τι άλλο, θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Ο δικός μου πρώτος «διάλογος» πάντως ήταν με την εγκατάσταση του Κ ω σ τ ή, που διάλεξα να κοσμεί το εξώφυλλο.

Εκείνος γράφει για το έργο του που ανήκει στην συλλογή του ΕΜΣΤ και τιτλοφορείται «7ο απόσπασμα από τη χώρα του κανενός: τελετουργία της αλφαβήτου» (1988-2012), κάτι με το οποίο διάλεξα να κλείσω αυτή την ανάρτηση (που γίνεται με αρκετές δυσκολίες πάλι από ένα κινητό τηλέφωνο), κι εσείς μπορείτε να το διαβάσετε στο site του. Αξίζει να παρακολουθήσετε τη σκέψη του, μιας και ταυτίζομαι τόσο κι εγώ μαζί του:

«Δε μπορεί παρά να είναι εκρηκτική η καθημερινότητα. Έτσι και η αλφάβητός της. Η αλφάβητος σαν παραγωγός εκρηκτικών νοημάτων που προάγουν την επανεννοιοδότηση. Αυτός ο ευαίσθητος αγωγός, το λεπτό μαύρο σκοινάκι, σε αυτή μου την τελετουργία ενώνει τρεις αναγνώσεις. Αυτή του εφήμερου, της καθημερινότητας και της έννοιας του χρόνου. Κόμποι από εφημερίδες τρέχουν ανάμεσα από συμβολικά αντικείμενα που μπορεί και να ορίζουν διαφορετικά το εφήμερο. Η καθημερινότητα με μια πυκνή καταγραφή καθημερινών αντικειμένων ορίζει μια δικιά της λαβυρινθική ανάγνωση. Τέλος κόμποι από κάρβουνο ορίζουν ρυθμικά κάποιο χρόνο που καταλήγει στην έκρηξη του κεραυνού μου. Και οι τρείς αυτές ενότητες γράφουν τη ποιητική αίσθηση που θέλω να αναδείξω από αυτή τη τελετουργία.

Μπορείτε να διαβάσετε αυτή την αφήγηση; Μπορείτε με δυνατή φωνή να επιλέξετε ένα νέο τελετουργικό για την αλφάβητο; Μπορείτε να διηγηθείτε μια δικιά σας αποσπασματική ιστορία μέσα από την πορεία που χαράζει και μας οδηγεί το σκοινί, το ίχνος αυτό; Στη χώρα του κανενός τα αποσπάσματα μπορούν να ορίσουν μια άλλη ποιητική – αρκεί να είναι εκρηκτική».

Κωστής Τριανταφύλλου: υγειονομική αυτοάμυνα

..

Με ιδιαίτερη χαρά φιλοξενώ σήμερα στο blog, τώρα που ο Οκτώβρης οδεύει προς το τέλος του, ένα «Μη άρτιο Μάρτιο», τη νέα δηλαδή ποιητική συλλογή του Κωστή Τριανταφύλλου, που κυκλοφορεί απ’ τις εκδόσεις «Μανδραγόρας».

Διάλεξα απ’ αυτήν για αναδημοσίευση τρία δικά του ποιήματα, που θεωρώ ότι φωτίζουν τις προθέσεις του αλλά και τον ίδιο ως προσωπικότητα και το πρώτο, είναι αυτό που αναρτώ σήμερα.

Τον περασμένο Μάρτιο άλλαξε η ζωή όλων μας. Ίσως ο επόμενος να φέρει μαζί με την Άνοιξη, το «μετά» που προσδοκούμε…

.

υγειονομική αυτοάμυνα

.

συνομωτούν οι λέξεις

εμείς το ξέρουμε

οι άλλοι δεν θα το μάθουν

γίνανε κι αυτοί αθέατοι

κάποιοι χάσανε το δρόμο τους

κάποιοι συνεχίζουν να τον βρίσκουν

άλλοι δεν το ξέρουν πως πετάνε

άλλοι καρφώθηκαν με τα μάτια στον τοίχο

να μη λένε τίποτα

στο μαύρο καθρέφτη

.

αν έρθουν οι εξωγήινοι η μόνη λύση είναι να κλειστούμε στα σπίτια μας

αν ξεμείνουμε από επιχειρήματα

η μόνη λύση είναι να κλειστούμε στον εαυτό μας

τότε θα διαπιστώσουμε πως δεν ξεμένουμε από πληροφόρηση

παραπληροφόρηση υπερπληροφόρηση

εύκολες λύσεις και μασημένη τροφή

μήπως έφτασε η ώρα και για μας ν’ ανοίξουμε την τηλεόραση

και να πεθάνουμε;

.

.

.

αν θέλεις να καταπολεμήσεις τον εχθρό

η μόνη λύση είναι να κλειστούμε στα σπίτια μας

για να μας βρει απομονωμένους

και πιο εύκολα να μας εκμηδενίσει ο εχθρός του εαυτού μας

κι οι επενδυτές του τίποτα

στην εμπορευματική τους κρεπάλη

της εύκολης λύσης

σφραγίσαν αντί να σώσουν

το μόνο που συνεχίζει να δουλεύει είναι

η εγκληματική οργάνωση του κέρδους

.

.

ο θάνατος καραδοκεί

μια καμπάνα χτύπησε για μένα για σένα

για τον πλανήτη μας

τώρα θα προβλέψουν για να σώσουν;

για να δούμε όταν κι αυτό περάσει

πώς θα βολεύουμε τον εαυτό μας

πώς θα βλέπουμε τον κόσμο

αν θα θυμόμαστε αυτό που έγινε

μια δοκιμή πλανητική για πρώτη φορά

.

.

.

γίναμε εμείς οι αθέατοι τα πειραματόζωα

ο εισβολέας είναι ορατός

φαίνεται εκ του αποτελέσματος

φαίνεται με ειδικούς φακούς ο φονικός ιός

φαίνεται από τους 650 νεκρούς το 24ωρο στην Ισπανία

από τους 850 νεκρούς το 24ωρο στην Ιταλία

από τους 2200 νεκρούς το 24ωρο στη Νέα Υόρκη

60.000 στον πόλεμο του Βιετνάμ τώρα πάει να πιάσει τις 100.000

έχει και όνομα Covid-19 και κατάγεται από την Γιουχάν

είναι τόσο γνωστός που ζητάς φάρμακο να τον στείλεις

και θα βρεθεί κι εμβόλιο μέχρι την καινούρια κάθοδο των ιών

κι ύστερα θα ξεχαστεί

όπως και τα 3 εκατομμύρια νεκρά παιδιά ετησίως από πείνα

και τα 800 εκατομμύρια υποσιτισμένων

και τα 2 δισεκατομμύρια με πρόβλημα νερού

όπως και με πιο πλευρό θα κοιμόμαστε

βυθισμένοι στον μεγάλο ύπνο του καταναλωτισμού

θα συνεχίσουμε την οικολογική καταστροφή

που για λίγους μήνες λόγω του ιού τη σταματήσαμε

.

.

.

πόσο γρήγορα όλα ισότιμα μπήκανε μαζί

διαφορετικές φυλές τάξεις φύλα περιοχές ηλικίες

.

.

.

λίγος φόβος μόνον αρκεί

να ξεκινήσουν την μεγάλη δοκιμή της πειθαρχίας των πάντων

στις διαταγές αυτών που οργανώνουν την μέρα και την νύχτα

για αυτό που θα δούμε μετά

.

.

.

περιμένω το τελικό ξύπνημα να δω

τί μας επιφυλάσσει η μέρα μετά

.

.

είναι μακρυά το μετά είναι εδώ

είναι η μαύρη αλήθεια

ας προσπαθήσουμε να πλοηγηθούμε στις μοναχικές διαδρομές

ο μεταϊικός κόσμος φτάνει

σκέφτηκες πώς θα σε γνωρίσω χωρίς μάσκα χαμένη στη πολυκοσμία;

.

.

.

εδώ φτάσαμε με τον φόβο

κι εδώ ένα χέρι ανθρώπινο χρειάζεται

για να ανοίξει μια κι έξω ο πλανήτης

αλυσιδωτή μετάδοση

ο ένας με τον άλλον

να μπουν όλα ισότιμα μαζί

διαφορετικές φυλές τάξεις φύλα περιοχές ηλικίες

για έναν άλλο κόσμο

που τώρα μπορούμε να φανταστούμε

σε ανοιχτούς ορίζοντες

.

Κωστής Τριανταφύλλου