Κείμενο απ’ την ομάδα της «Λοκομοτίβας»

Η Λοκομοτίβα έχει κι αυτή αναστείλει την λειτουργία της προσωρινά. Ελπίζουμε ότι η απομόνωση που βιώνουμε δεν θα κρατήσει για πολύ και η ζωή μας θα βγει από τον γύψο σύντομα. Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές οφείλουμε να θυμόμαστε και να θυμίζουμε ότι διαθέτουμε ένα πολύ σημαντικό όπλο: την αλληλεγγύη μας.

Στα πλαίσια αυτά θα θέλαμε να πούμε από τη μεριά μας λίγα πράγματα.

1. Ο πιο επικίνδυνος ιός είναι αυτός του ρατσισμού και της εξατομίκευσης. Μας έχουν πετάξει το μπαλάκι της ατομικής ευθύνης και της πειθαρχίας απέναντι στις εντολές τους, όμως δεν ξεχνάμε ότι πρώτα προσπάθησαν να ενοχοποιήσουν τους μετανάστες για την εξάπλωση του ιού τους. Και λέμε ιός τους γιατί όπως όλη η σειρά παρομοίων ιών τις τελευταίες δεκαετίες (εμπόλα, Η1Ν1, γρίπη των πουλερικών κλπ) παράχθηκε ακριβώς λόγω της αστικής υπερσυγκεντρωσης και υπερεκμετάλλευσης των πόρων και ενός ήδη φτωχοποιημένου πληθυσμού. Λόγω της καταστροφής του περιβάλλοντος, δηλαδή της καπιταλιστικοποίησης και εμπορευματοποίησης των πάντων, ακόμα και των τελευταίων κομματιών της άγριας φύσης. Αυτές οι νέες ασθένειες έχουν να κάνουν με την καταστροφική φύση του καπιταλισμού ενάντια στην Φύση και τον άνθρωπο και γεννιούνται όπως η βροχή από το σύννεφο.

2. Οι πλέον ανεύθυνοι είναι οι κυβερνώντες, όπως και κάθε προηγούμενη κυβέρνηση που κατέστρεψε το σύστημα Υγείας ιδιωτικοποιώντας τα πάντα και ξόδεψε τον κρατικό κορβανά από το αίμα των εργαζόμενων σε νέους μπάτσους και πολεμικούς εξοπλισμούς.(Που είναι η πρόνοια για την πανδημία για παράδειγμα στα κλειστά στρατόπεδα συγκέντρωσης και στις φυλακές;) Ο τρόπος που αντιδρά το κεφάλαιο και ο κρατικός του μηχανισμός συνεχίζει να’ ναι αυτός της κανονικότητας του, πρόκειται για τη συνεχεία της πολιτικής του με άλλα μέσα.

Είναι η συνέχεια του κοινωνικού πολέμου μόνο που πρόσκαιρα δεν έγινε αίμα για πετρέλαιο στις παράλιες του Αιγαίου, άλλα στράφηκε στην εθνική ομοψυχία της κήρυξης στρατιωτικού νόμου. . Γνώριζαν από καιρό τι επρόκειτο να συμβεί και απαγορεύουν την κυκλοφορία στα πλαίσια της κανονικότητας και των υποσχέσεων μιας ακροδεξιάς ρητορικής: Είναι ο πόλεμος κατά των φτωχών και ξοφλημένων, των εκτός παραγωγικής εργασίας, η ληστεία των μισθών, οι απολύσεις, το κλείσιμο των επιχειρήσεων, λέγεται καταστροφή πλεοναζόντων παραγωγικών δυνάμεων, μόνο που για μας αυτές οι δυνάμεις είναι τα αδέρφια μας, οι γονείς μας, οι φίλοι μας. Είναι οι γεμάτες μπάτσους γειτονιές που ελέγχουν οτιδήποτε κινείται. Παίρνουν μέτρα εμφυλίου πόλεμου ενάντια στον λαϊκό κόσμο ενώ (ή επειδή;) δεν επαρκούν τα υλικά για τα νοσοκομεία, ούτε οι γιατροί και οι νοσοκόμοι. Ζητάν υποκριτικά εθελοντές ενώ κλείνουν συμφωνίες για να πετρο-αιματοκυλήσουν το Αιγαίο και χρησιμοποιούν αγιαστούρα και θεία μετάληψη για να εξορκίσουν το κακό! Μας προορίζουν όλους στην κοινή πλέον μοίρα του εγκλεισμού χωρίς ιατρική φροντίδα, χωρίς τεστ ανίχνευσης του ιού, χωρίς φάρμακα….

Είναι όλα κανονικά για ένα σύστημα σε κρίση που ζητάει αίμα από κάθε ζωντανό ον για να επιβιώνει το ζόμπι του κέρδους: είναι ζωτικό για αυτούς να μας κρατάνε υπόδουλους και τρομοκρατημένους. Τι νόημα έχουν οι καραντίνες όταν λειτουργούν επιχειρήσεις, εργοστάσια και οι πιο υποτιμημένοι εργαζόμενοι -αυτοί που κάνουν ντελίβερυ και ταχυδρομικές υπηρεσίες μαζί με υπαλλήλους ταμίων σούπερ μάρκετ, τηλεφωνητές κλπ- που δουλεύουν και τρέχουν παντού; Αυτό είναι το μυστικό του ρεκόρ των κρουσμάτων και των θανάτων στα βιομηχανικά κέντρα του πλανήτη.

Ας μη γίνουμε συνεργοί τους. Άλλο η προσωπική ευθύνη και άλλο η υπακοή σε ήμι-παράλογες και αντιφατικές κυβερνητικές εντολές, τον μισανθρωπισμό, τον κοινωνικό κανιβαλισμό και τη ρουφιανιά. Κάπως έτσι σέρνεται το φίδι του φασισμού… Δεν έχουμε τις ίδιες ευθύνες με τους κυβερνώντες και με αυτούς που έχουν τον πλούτο και τις ένοχες βιομηχανίες στα χέρια τους όπως δεν θα χουμε την ίδια αντιμετώπιση αν αρρωστήσουμε – ακόμα, αν πεθάνουμε.

3. Η παγκόσμια κρίση τους -συνέχεια αυτής από το 2007-8-επιδεινώνεται με αφορμή αυτήν τη φορά την πανδημία. Πρέπει να υπερασπίσουμε τα μεροκάματά μας, τις θέσεις εργασίας, την υγεία μας, αλλά το ζήτημα θα παραμείνει ανοιχτό για την Ζωή συνολικά και τον πλανήτη ολόκληρο. Το ερώτημα είναι αν θα συνεχίσει να υπάρχει αυτό το βάρβαρο σύστημα ή αν πρέπει πια να το πάρουμε αλλιώς.

***

Θα έρθει η ώρα που θα οι υπαίτιοι θα βρεθούν αντιμέτωποι με τις ευθύνες τους και με μας. Προς το παρόν όμως ας σταθούμε όλοι αλληλέγγυοι σ’ αυτούς που μας έχουν ανάγκη με όποιον τρόπο μπορούμε. Ευχόμαστε δύναμη και υγεία σε όλους. Σε κάθε περίπτωση η επιβίωση τώρα θέλει, συν τοις άλλοις, φαντασία. Ελπίζουμε να συναντηθούμε δια ζώσης γρήγορα, στο μεταξύ όμως μαθαίνουμε από την αρχή εποικοδομητικούς τρόπους επαφής και επικοινωνίας. Ελπίζουμε σύντομα να είμαστε πραγματικά κοντά στον κόσμο που μας στηρίζει με το e-shop του βιβλιοπωλείου μας, με podcast και διαδικτυακές εκδηλώσεις.

25.03.2020

Η ομάδα της Λοκομοτίβας.

Άτακτη περιοδική έκδοση της «Λοκομοτίβα» : Locotrip – Winter 2020

Σε περίπτωση που δεν το ξέρετε ή δεν έτυχε να διαβάσετε αυτή την ανάρτηση, έχει νόημα να γράψω πάλι ότι η «Λοκομοτίβα» είναι το αγαπημένο μου στέκι στην Αθήνα. Από ‘κει προμηθεύομαι τα βιβλία μου, εκεί πίνω τον καφέ μου και κυρίως εκεί συναντώ ενδιαφέροντες ανθρώπους, συμμετέχω σε σημαντικές εκδηλώσεις κτλ. Μου άρεσε πολύ λοιπόν το βήμα που έκαναν τα παιδιά το 2019, να βγάλουν αυτό το περιοδικό κι είχα γράψει τότε μερικές πληροφορίες για την ύλη τους, εδώ. Κι έτσι, όταν μου πρότεινε ο Κυριάκος να συμμετάσχω κι εγώ την επόμενη φορά, το έκανα με μεγάλη, μεγάλη χαρά.

Για τη δική μου συμμετοχή σ’ αυτή την έκδοση όμως, δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Το ποίημα γράφτηκε πέρυσι τον Ιούλιο στην Podgorica, την πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου και δημοσιεύεται τώρα. Χρησιμοποιώ με το δικό μου τρόπο κάποια τοπωνύμια, επίσης. Και τέλος. Αυτά αρκούν. Η Podgorica μπορεί να είναι μια πληγωμένη πόλη, αλλά έχει πολλές όμορφες γωνιές. Ήξερα ότι θα επιστρέψω εκεί, σ’ αυτό το παρεξηγημένο μέρος, με τους τόσο φιλόξενους κατοίκους, απ’ την πρώτη βόλτα. Ταλανίζεται από διάφορα προβλήματα, όπως κι όλη η χώρα άλλωστε (ξέρουμε κι εμείς απ’ αυτά), αλλά θαύμασα και κάποια απ’ τα μαχητικά της φοιτητικά κινήματα. Τα υπόλοιπα κάποια στιγμή στο μέλλον, αν όλα πάνε καλά, θα τα συζητήσουμε ξανά.

Πιο σημαντικό θεωρώ το να εξηγήσω κάτι άλλο: το πόσο χαίρομαι που υπάρχουν κι οι διάφορες ανεξάρτητες εκδόσεις. Γιατί δίνεται η δυνατότητα μ’ αυτό τον τρόπο, να εκφραστούν κάποιοι άνθρωποι χωρίς να χρειαστεί να πληρώσουν, να κολακέψουν κανέναν ή να πασχίσουν να χωθούν στις διάφορες παρέες που λυμαίνονται τη λογοτεχνία και την ποίηση γενικότερα, μήπως και τους γράψουν διθυραμβικές κριτικές οι αυτοπροσδιοριζόμενοι ως επαΐοντες ή τους προωθήσουν τόσο ώστε να βραβευτούν. Γιατί έτσι γίνεται και πρέπει να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Μεγάλη λύπη μου προξενούν ώρες-ώρες αυτά και τελικά καλό είναι να σκεφτεί όποια, όποιος, όποιο γράφει, ποιο κοινό αντίστοιχα την, τον, το ενδιαφέρει. Κρίμα να πηγαίνουν χαμένες οι λέξεις σας…

Αν πάλι δε γράφετε, αλλά διαβάζετε, να μια ωραία αφορμή ν’ αναζητήσετε το τεύχος. Δώστε μια ευκαιρία σε καινούριες «φωνές», να σας κερδίσουν αντί να καθοδηγήστε απ’ το κυρίαρχο εκδοτικό σύστημα. Είναι ένας απ’ τους λόγους αυτός, που κατά καιρούς διαβάζω και προτείνω αυτοεκδόσεις, αν θεωρώ πως κάτι έχουν να πουν. Προσωπικά ξεχώρισα πάλι, κάποια κείμενα, ποιήματα αλλά και σχέδια και φωτογραφίες στο περιοδικό . Πιστεύω ότι το ίδιο θα κάνετε κι εσείς.

Καλή σας ανάγνωση, λοιπόν…

Προβολή ταινίας «@9: Στα εννιά» του Άγγελου Σπάρταλη στη «Λοκομοτίβα»: Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου στις 8 μ.μ

«Ρωγμές, Ρήγματα και Αντιστάσεις στην Κυρίαρχη Ψυχιατρική» : Παρουσίαση του βιβλίου του Θ. Μεγαλοοικονόμου στη «Locomotiva» στις 12 Δεκεμβρίου 2019, στις 7.30 μ.μ.

Το νέο βιβλίο του Θεόδωρου Μεγαλοοικονόμου «Ρωγμές, Ρήγματα και Αντιστάσεις στην Κυρίαρχη Ψυχιατρική» που κυκλοφόρησε πρόσφατα απ’ τις εκδόσεις «Άγρα», θα παρουσιαστεί στο cafe bar βιβλιοπωλείο «Locomotiva » (Σολωμού & Μπόταση 7, Εξάρχεια), στις 12 Δεκεμβρίου στις 7.30 μ.μ.

Ομιλητές:
-Κατερίνα Μάτσα
-κι ο Συγγραφέας

Η επόμενη συνάντηση/συνέλευση της Πρωτοβουλίας ‘Ψ’, την Παρασκευή, 10/5/19, 8μμ

Η επόμενη συνάντηση/συνέλευση της «Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία» θα γίνει την Παρασκευή, 10/5/19, 8μμ, στο χώρο της οδού Μπόταση 11 (1ος όροφος).


Μεταξύ των ζητημάτων που θα συζητηθούν:

-θέματα που αφορούν την λειτουργία της Πρωτοβουλίας ‘Ψ’ ως συνέλευσης.

-ζητήματα που αφορούν τις διάφορες υπο-ομάδες που λειτουργούν στα πλαίσια της Πρωτοβουλίας ‘Ψ’.

-καθορισμός των θεματικών και προετοιμασία των επόμενων «εκπαιδευτικών συναντήσεων».

-προετοιμασία δράσεων και παρεμβάσεων (για την υποχρεωτική θεραπεία στην κοινότητα, τον ρόλο των ΜΚΟ, τις ακούσιες νοσηλείες σε ιδιωτικές κλινικές, τις μηχανικές καθηλώσεις ακόμα και σε εκούσια νοσηλευόμενους κλπ).

Είναι σημαντικό να γίνει δυνατή η έναρξη των εργασιών της συνάντησης/συνέλευσης όσο πιο κοντά γίνεται στην ώρα του καλέσματος (8μμ) καθώς μετά ακολουθεί, στη «Λοκομοτίβα» (Μπόταση 7) στις 9μμ, το πάρτι οικονομικής ενίσχυσης των συλλογικοτήτων που συντάσσονται με τον Γ.Ε. στον αγώνα του και στην δικαστική διαμάχη με την ΜΚΟ «Έδρα».

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

Κάλεσμα Αλληλεγγύης κατά της εργοδοτικής αυθαιρεσίας της Μ.Κ.Ο «ΕΔΡΑ» από Πρωτοβουλία ‘Ψ’, ΣΒΕΜΚΟ & ΣΒΕΨΥΚΟΙ

Την Τρίτη, 21 Μαΐου 2019 εκδικάζεται η Έφεση που άσκησε η Μ.Κ.Ο «ΕΔΡΑ» ενάντια στην πρωτόδικη απόφαση η οποία και δικαίωσε τον Γ.Ε. ως προς το παράνομο της απόλυσής του.

Πρόκειται για μία εκδικητική απόλυση μιας και ο εν λόγω εργαζόμενος ασκώντας τα επιστημονικά και θεραπευτικά του καθήκοντα υπερασπίστηκε τα δικαιώματα των ενοίκων στο οικοτροφείο που εργαζόταν , ως πρώην έγκλειστων σε ψυχιατρικά ιδρύματα, αλλά και ως ανθρώπων με πλήρη δικαιώματα ανεξαρτήτως φυλής, θρησκεύματος και υγείας.

Ο Γ.Ε. εξαιτίας της στάσης του αυτής στον εργασιακό χώρο , έγινε στόχος της διοίκησης της Μ.Κ.Ο η οποία βαφτίζοντας τις διαφωνίες σε επιστημονικό και ηθικό επίπεδο σε «συγκρούσεις» και αφού πρώτα με διάφορες μεθοδεύσεις προσπάθησε να τον αναγκάσει να παραιτηθεί , στην συνέχεια τον απομάκρυνε , αρχικά από το οικοτροφείο, πηγαίνοντας τον σε άλλη μονάδα της Μ.Κ.Ο (που από την αρχή φαινόταν ότι ήταν θνησιγενής λόγω του ελλιπούς σχεδιασμού της) η οποία μετά από μερικούς μήνες έκλεισε , οπότε και τον απέλυσε επικαλούμενη έλλειψη θέσεων εργασίας !

Μάλιστα, η διοίκηση επέλεξε να ζητήσει αναβολή εκδίκασης της Έφεσης που είχε οριστεί τον Φεβρουάριο ασκώντας μία πολιτική «φθοράς» ηθικά και οικονομικά του εργαζoμένου. Πρόκειται για την ίδια Μ.Κ.Ο που εφάρμοσε την τιμωρητική και ενάντια στα ανθρώπινα δικαιώματα πρακτική , στερώντας έξοδο ενοίκου από την στεγαστική δομή που διέμενε , λόγω του ότι χρωστούσε 2 ευρώ σε συνένοικό του . Πρακτική για την οποία ο Γ.Ε. είχε εκφράσει την έντονη διαφωνία του και η «Ειδική Επιτροπή Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχιατρικές Διαταραχές» του Υπουργείου Υγείας γνωμοδότησε ότι « ο περιορισμός της ελευθερίας ενός ανθρώπου δεν συνάδει με την αρχές της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης και το πλαίσιο λειτουργίας μιας ανοιχτής δομής στην κοινότητα» .

Αντί λοιπόν η διοίκηση της Μ.Κ.Ο να θέσει ένα ερώτημα ως προς τον ίδιο τον τρόπο λειτουργίας της επιμένει να αποφασίζει με εκδικητικά κίνητρα . Και πώς να μην το κάνει όταν απαρτίζεται από άτομα πρώτου βαθμού συγγένειας και όταν αυτά τα πρόσωπα στην εν λόγω Μ.Κ.Ο είναι και διοίκηση και εργαζόμενοι ταυτόχρονα, προκύπτοντας το παράδοξο ο Γ.Ε. να έχει απολυθεί από συναδέλφους του !

Όλα αυτά σε μία γενικότερη πραγματικότητα, στην οποία ετοιμάζεται να ψηφιστεί με νόμο η «Υποχρεωτική Θεραπεία» στην κοινότητα, με το επιχείρημα της έλλειψης χρημάτων για μία πραγματικά τομεοποιημένη οργάνωση στο χώρο της ψυχική υγείας, για την οποία πραγματικότητα η Μ.Κ.Ο τηρεί σιγή ιχθύος. Αντίθετα, οι φιέστες και τα νέα πάντα καινοτόμα (sic) προγράμματα, όπως τα μαθήματα ρομποτικής για παιδιά από 4 χρονών, βρίσκουν το δρόμο της χρηματοδότησης .

Η Μ.Κ.Ο «ΕΔΡΑ» ας μην ξεχνάμε,στο παρελθόν είχε κατηγορηθεί για την ανεπίτρεπτη και θεραπευτικά απαράδεκτη εγκατάσταση και χρήση καμερών μέσα σε στεγαστικές δομές ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης για την παρακολούθηση και έλεγχο της κίνησης των κοινωνικά επανενταγμένων υποτίθεται ψυχικά πασχόντων που κατοικούσαν εκεί, για τον αγώνα των απλήρωτων 5μινητών (2013) , τους ενοικιαζόμενους εργαζόμενους (ΨΝΑ 2011 και Δήμο Κηφισιάς 2015).

Το πρόβλημα με τις ΜΚΟ εν προκειμένω στον ευαίσθητο χώρο της ψυχικής υγείας, δεν είναι απλώς ο οχετός των σκανδάλων για τα οποία κάποιες από αυτές κατηγορούνται και σχεδόν ποτέ δεν υφίσταται καμία νομική/ποινική συνέπεια γι’ αυτά. Το πρόβλημα, το πραγματικό σκάνδαλο, είναι η ίδια η ύπαρξη των κρατικοδίαιτων ΜΚΟ, ως μορφής ιδιωτικοποίησης της ψυχικής υγείας και εγκαθιδρυμένης αυθαιρεσίας τόσο ως προς τις , ως επί το πλείστον , ουδόλως αποκαταστασιακές τους πρακτικές (που παραμένουν πρακτικές ιδρυματικού ελέγχου των ενοίκων , πρακτικές ενός παγιωμένου , πλέον νέο-ιδρυματισμού) όσο και ως προς το ανεξέλεγκτο του ιδιώτη εταιρειάρχη να προσλαμβάνει όποιον/α κρίνει προσαρμόσιμο/η και να απολύει όποιον/α θεωρεί απροσάρμοστο/η μη συνεργάσιμο/η και αμφισβητούντα/σα αυτές τις πρακτικές της αναπαραγωγής του ιδρύματος μέσα στην κοινότητα. Πρόσφατα είναι και τα παραδείγματα στο χώρο του προσφυγικού, όπου εργαζόμενοι απολύθηκαν ή απειλούνται με απόλυση επειδή αρνήθηκαν να κάνουν έξωση σε πρόσφυγες αναγνωρισμένους με άσυλο από τα σπίτια τους, πετώντας τους κυριολεκτικά στο δρόμο.

Απέναντι σε αυτή την ζοφερή και μίζερη πραγματικότητα είμαστε αποφασισμένοι/ες να μην χάσουμε την αγωνιστικότητα μας και την διάθεση μας για ζωή.

Καλούμε όλους και όλες την Παρασκευή 10 Μαΐου 2019 στις 21:00, στον συνεταιριστικό χώρο Locomotiva (Μπόταση 7 , πλησίον Πλ.Κάνιγγος) , σε μία εκδήλωση οικονομικής ενίσχυσης των συλλογικοτήτων που συντάσσονται με τον αγώνα του Γ.Ε. ως άλλη μία στάση σε ένα διαρκή αγώνα ώστε κάθε άνεργος, κάθε εργαζόμενος , κάθε άνθρωπος με ψυχιατρική εμπειρία, κάθε πρόσφυγας αλλά και κάθε άλλη κοινωνικά αποκλεισμένη ομάδα να έχουν καθολική πρόσβαση στα βασικά , και με διεθνείς συμβάσεις κατοχυρωμένα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, στην εργασία και κατ’ επέκταση στην τροφή, στη στέγη, στη μόρφωση, και την υγειονομική περίθαλψη.

Εργαζόμενοι και άνθρωποι που πλήττονται δεν είμαστε αντίπαλοι, αλλά ενωμένοι σε ένα κοινό αγώνα για μία καλύτερη ποιότητα ζωής, παρά τον αντίθετο ρόλο που μας επιφυλάσσει το σύστημα που μας περιβάλλει.

Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία,

ΣΒΕΜΚΟ (Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις ΜΚΟ),

ΣΒΕΨΥΚΟΙ (Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στην Ψυχική Υγεία και Κοινωνική Πρόνοια)