Διαβάζοντας το fanzin της «Λοκομοτίβα»: Απ’ τη Locotrip, Τεύχος Τρίτο

(φωτογραφία: προσωπικό αρχείο)

Πολύ ενδιαφέροντα πλάσματα είναι αυτά τα φλεγόμενα παιδιά που συχνάζουν στη «Λοκομοτίβα», σκεφτόμουν όσο διάβαζα το τρίτο τεύχος του fanzin και ταξίδευα στις λέξεις τους, όσο έβλεπα τα σχέδιά τους κι αντιλαμβανόμουν την οπτική τους για τον κόσμο.

Τι να πρωτοξεχωρίσω απ’ αυτή την τέταρτη έκδοση που κυκλοφορεί με τα εντυπωσιακά έργα της Angel Pank στα εξώφυλλα; Πρόσεξα βέβαια και τα ασπρόμαυρα καρέ της V, που κάνει την πρώτη της απόπειρα – επιτυχημένα, κατά τη γνώμη μου- ν’ αφηγηθεί με τα σκίτσα της μια ιστορία βασισμένη στο μύθο του Fenrir.

Κι έμαθα πολλά κι ενδιαφέροντα απ’ το απόσπασμα της διπλωματικής έρευνας της Βεργίνας Τζάνη, για το κρατικό πορνείο που βρισκόταν στα Βούρλα της Δραπετσώνας. Προσωπικά, θα μ’ ενδιέφερε μάλιστα να τη διαβάσω ολόκληρη. Ίσως κι εσείς έτσι να νιώσετε, όταν πάρετε μια ιδέα.

Υπάρχει και κάτι δικό μου σ’ αυτή την έκδοση, ναι, ας το ομολογήσω… Αντί για status και σχόλια επί σχολίων στα ΜΚΔ, έγραψα ένα ποίημα τις μέρες που ένας Γεωργιανός βασανιζόταν για να ομολογήσει ένα φόνο που δε διέπραξε και μια ακόμη γυναικοκτονία, αυτή της Καρολάιν, μας στοίχειωνε. Τίποτα άλλο δε χρειάζεται ν’ αναλύσω, επομένως.

Γι’ αυτό, καλύτερα να συμπληρώσω πως μου αρέσουν πολύ και τα ποιήματα που υπογράφει η Γωγώ Λιανού και δεν αναφέρομαι μόνο σ’ αυτό που συμπεριλαμβάνεται στο συγκεκριμένο τεύχος, αλλά και σ’ όσα άκουσα στην εκπομπή «Τρατζίστορ» του Radio Locomotiva.

Και βέβαια αξίζει να διαβάσετε οπωσδήποτε και το απόσπασμα απ’ την παρέμβαση του Σάββα Μιχαήλ, που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της παρουσίασης της τρίτης ποιητικής συλλογής του Κυριάκου Μουτίδη.

Στάθηκα, τέλος, και στα ποιήματα του Δημήτρη Λ., στο κείμενο του Γιάννη Ραμόν για τους Ramone’s, στις μουσικές προτάσεις των σελίδων 42-43 και ..τι να εξηγήσω δηλαδή, που να μην το καταλάβατε ήδη; Το ξεκοκάλισα ολόκληρο το περιοδικό. Αναζητήστε το κι εσείς λοιπόν και καλή σας ανάγνωση.-

Διαβάζοντας το fanzin της «Λοκομοτίβα»: Απ’ τη Locotrip, Τεύχος Δεύτερο

Άτακτη περιοδική έκδοση της «Λοκομοτίβα», σχέδιο του Νίκου Μουντάκη (φωτογραφία : προσωπικό αρχείο)

Διαβάζοντας το τόσο προσεγμένο fanzin των παιδιών αυτές τις μέρες -κυκλοφόρησε το φθινόπωρο του 2020 το δεύτερο τεύχος-, ξεχώρισα μεταξύ άλλων, δυο κείμενα που μου άρεσαν πολύ.

Γι’ αυτά θα σας γράψω σήμερα, παρόλο που ολόκληρη η έκδοση έχει μεγάλο ενδιαφέρον και στάθηκα σε διάφορα σημεία της, παρατηρώντας πότε σχέδια, πότε γραμματοσειρές και φωτογραφίες κ.ο.κ.

Το πρώτο λοιπόν, είναι του Γιάννη Ραμόν και τιτλοφορείται «Περί Θεού Αποδείξεις«. Με καυστική ειρωνία, βήμα βήμα χτίζει την επιχειρηματολογία του, ώστε να μας οδηγήσει στο τελικό του συμπέρασμα και την απόλαυσα πραγματικά τη γραφή του.

Άτακτη περιοδική έκδοση της «Λοκομοτίβα», σχέδιο του Νίκου Μουντάκη (φωτογραφία : προσωπικό αρχείο)

Το δεύτερο είναι του Σπύρου Μπαρετ κι αφορά την πρώτη συμφωνική ορχήστρα χωρίς μαέστρο, την Persimfans, που δημιουργήθηκε στην Σοβιετική Ένωση στις αρχές του 1922. Αποτελεί προδημοσίευση μέρους της εργασίας του και να ‘ναι καλά που τόσα μας έμαθε.

Έχω ξαναγράψει πόσο σημαντική θεωρώ ότι είναι η ύπαρξη τέτοιων ανεξάρτητων εκδόσεων, στις οποίες πολλοί άνθρωποι βρίσκουν χώρο να εκφραστούν, αλλά κι εμείς ως αναγνώστριες κι αναγνώστες κερδίζουμε οπωσδήποτε κάτι, σκύβοντας πάνω απ’ τις λέξεις τους. Γι’ αυτό δε θέλω να τα χάνω με τίποτα αυτά τα περιοδικά. Αναζητήστε τα κι εσείς όταν επιστρέψουμε στην «κανονικότητα» (λέμε τώρα…) και μακάρι με κάποι@ σας να μπορέσουμε να συζητήσουμε και ν’ ανταλλάξουμε απόψεις σχετικά με όσα ποιήματα και κείμενα ξεχωρίσαμε, μιας και κράτησα ορισμένες σκέψεις γι’ άλλη στιγμή…

Η περιοδική έκδοση της «Λοκομοτίβα» ελεύθερη γι’ ανάγνωση

Ένα περιοδικό που μπορείτε να διαβάσετε κι εσείς που είστε μακριά απ’ την Αθήνα ή εσείς που ακόμη δεν το είχατε ξεφυλλίσει. Θα το βρείτε ολόκληρο εδώ και με την ευκαιρία δείτε και το site του αγαπημένου βιβλιοπωλείου/ cafe-bar, απ’ όπου μπορείτε να συντονιστείτε και στο live radio.

Άτακτη περιοδική έκδοση της «Λοκομοτίβα»: Απ’ την Locotrip

Καθόμουν λοιπόν την Παρασκευή το βράδυ στην αγαπημένη μου γωνιά της Αθήνας, Σολωμού και Μπόταση, δηλαδή στη «Λοκομοτίβα«, με καλή παρέα, όταν ..προσγειώθηκε στα χέρια μου το μηδενικό τεύχος της άτακτης περιοδικής έκδοσης που βλέπετε.

Το πρώτο φυσικά που σε κερδίζει είναι η προσεγμένη αισθητική κι ακολούθως βλέπεις και την πλούσια θεματολογία: ποιήματα, κείμενα, εξαιρετικές φωτογραφίες και όχι μόνο.

Το πήρα μαζί μου και με χαρά διαπίστωσα όσο το ξεφύλλιζα πως αναδημοσιεύεται εκεί και η ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία, σχετικά με την εκδικητική απόλυση του συναδέλφου Γ.Ε, από την ΜΚΟ «ΕΔΡΑ».

Πέραν τούτου όμως εσείς θα βρείτε όταν το αναζητήσετε από Καμύ μέχρι Μαρξ. Από άρθρο για την ποδοσφαιρική, θρυλική, ομάδα του Αμβούργου Ζανκτ Πάουλι (FC Sankt Pauli, St. Paouli όπως συνηθίζεται να γράφεται), μέχρι διευκρινίσεις για το ελεύθερο λογισμικό απ’ την κολεκτίβα εργασίας «Στην πρίζα».

Προσωπικά στάθηκα πολύ σε όσα γράφει η πανκ κουήρ φεμινιστική ομάδα «Έντροπή», μιας και κάποιος που εμπιστεύομαι τη γνώμη του μού τους πρότεινε θερμά κι έτυχε να συναντήσω κι ένα μέλος τους. Το επόμενο βήμα είναι να τους δούμε σε live προφανώς.

Εντωμεταξύ εσείς ζητήστε να διαβάσετε το περιοδικό, μάθετε παρακάτω γιατί έκαναν αυτό το βήμα οι εργαζόμενες κι οι εργαζόμενοι του συγκεκριμένου καφέ μπαρ-βιβλιοπωλείου, ελάτε στο πάρτι παρουσίασης την Παρασκευή στις 9 μ.μ. κι όσο εγώ θα τριπάρω με τα μωβ φώτα και το κόκκινο αστέρι τους θα σκέφτομαι και τι θα σας γράψω την επόμενη φορά για το περιοδικό. Γιατί σίγουρα θα υπάρξει επόμενη φορά.-

.

.

.