Μετά την προβολή – Στον απόηχο μιας βραδιάς…

•Φεβρουαρίου 25, 2017 • Σχολιάστε

.

12027210_10206658220647695_2249799499096712044_o.jpg

.

Και τώρα που μια νέα μέρα ξημερώνει, η ταινία μας, το «Άγγιξέ με«, προβλήθηκε στο 1ο Φεστιβάλ Πειραιά και τόσο μας συγκίνησε το παρατεταμένο χειροκρότημα του κοινού, θέλω να Ευχαριστήσω τους πολύ στενούς μου φίλους Ευανθία Σακελλάρη, Γιώργο Τσιτούρα, Χριστίνα Δημητρακά, Ρεβέκκα Θεοδωροπούλου και τον ποιητή Αντώνη Τσόκο που ήταν δίπλα μας σε κάθε βήμα.

Την Σαμιώτισσα φίλη μου Περσεφόνη (Πέρσα Αργυρίου) που αν και βρισκόταν στη Σουηδία έκανε καθημερινά αναρτήσεις, καθώς και την ηθοποιό Μαρίνα Σπανάκη που μας υποστήριζε απ’ την Κρήτη, απ’ της καρδιάς μου δηλαδή το Νότο, όπως άλλωστε κι η αγαπημένη μου φίλη Άννα Κοκκινάκη.

Την Joanna Moraitou που αναδημοσίευε σταθερά στο Facebook και βρέθηκε κοντά μας, όπως και η Τίνα (χάρηκα πολύ που σας γνώρισα από κοντά και τις δύο), καθώς και την blogger anastasiakalantzi50.

Τον γιατρό και ποιητή Χρήστο Παπουτσή που μαζί με την ομότεχνή του και συνάδελφό μου Ευγενία Οικονομοπούλου, με φιλοξένησαν στο LavitaRadio, έπαιξαν το τραγούδι της ταινίας και με ρώτησαν γι’ αυτήν αλλά και την Βίκυ Καποτά απ’ την ΕΡΤ Βόλου που μας έκανε την τιμή να μας δώσει βήμα να μιλήσουμε με το σκηνοθέτη Γιώργο Τριανταφύλλου χτες που η ταινία διαγωνιζόταν στο 1ο Φεστιβάλ Πειραιά.

Όλες/ους εσάς που δεν μας το χρωστούσατε με κανένα τρόπο αλλά ήσασταν εκεί (όπως εσύ Βάσω Σταθούλη κι εσύ Κωνσταντίνα Παπαθανάση), εσάς που θέλατε αλλά δεν τα καταφέρατε (Ν. και Σ. αρκεί η πρόθεση), εσάς που μοιραστήκατε το τραγούδι με τις φίλες/ους σας (κι είστε πάμπολλοι), εσάς που προωθήσατε τη σχετική ανάρτηση (όπως ο ποιητής Ρογήρος Δέξτερ), εσάς που μου ευχηθήκατε δημόσια, αλλά κι εσάς που στείλατε προσωπικά μηνύματα (Α., δεν στο είπα, αλλά είχες την πρωτιά στο inbox).

Κι αν κάποιων τις όμορφες χειρονομίες δεν έτυχε να προσέξω, έτσι που τρέχαμε διάφορα να προλάβουμε αυτές τις μέρες, να ξέρετε πως θα μετρηθούν όλα στην ώρα τους. Κι ήδη στο μέτρημα δεν μου βγαίνετε λίγες/οι… Κι είμαι τόσο μα τόσο χαρούμενη γι’ αυτό.

Κι είμαι χαρούμενη και για κάτι ακόμα… Η βραδιά έκλεισε με μερικούς από ‘μας, σ ένα μπαράκι του Πειραιά. Ήμασταν παρέα με τον Αντώνη, το Γιάννη, το Γιώργο, τη Χριστίνα, τη Βάσω, την Ειρήνη… Κάποια στιγμή τους έβλεπα να μιλάνε όλες/ους μεταξύ τους και διαπίστωσα πως μέσα απ’ αυτή την ταινία φέραμε κοντά μερικούς απ’ τους φίλους μας που δεν γνωρίζονταν πριν. Κι ενώ δύσκολα συνήθως συντονίζονται άνθρωποι που ξαφνικά βρίσκονται μαζί, τα πήγαν περίφημα. Γελάσαμε, διασκεδάσαμε, διηγηθήκαμε ιστορίες ο ένας στον άλλο και φυσικά μιλήσαμε για την ταινία.

Την Τρίτη θ’ ανακοινωθούν τα βραβεία κι όπως ήδη έχω γράψει, ό,τι και να γίνει οπωσδήποτε είμαστε κερδισμένες/οι. Έχουμε να θυμόμαστε πολλά τώρα πια κι εμπειρία για να τα πάμε ακόμη καλύτερα στο μέλλον.

Σας Ευχαριστούμε ολόψυχα λοιπόν που σταθήκατε δίπλα μας, τόσο σε μένα και τον Γιώργο Τριανταφύλλου, όσο και σ’ όλους τους συντελεστές κι ευχόμαστε να είστε όλες/οι καλά. Να είστε καλά…

.

.

.

.

.

Το «Άγγιξέ με» στην ΕΡΤ Βόλου – Συνέντευξη του Γιώργου Τριανταφύλλου και της Αικατερίνης Τεμπέλη στη Βίκυ Καποτά: Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου, 13:00 μμ

•Φεβρουαρίου 23, 2017 • Σχολιάστε

.

.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

.

Την Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου στα «Βέλτιστα των ημερών» και λίγο μετά τη 1 το μεσημέρι πάμε, μία ραδιοφωνική βόλτα μέχρι την Καρδίτσα όπου χτυπά η καρδιά του «33ου Πανελλήνιου Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου«, που διοργανώνει και φέτος η Ένωση Πολιτιστικών Συλλόγων του Νομού.
Για δέκα ημέρες η Καρδίτσα αναμένεται να βρεθεί στο επίκεντρο του πανελλαδικού ενδιαφέροντος με μια διοργάνωση αντάξια του κύρους του θεσμού που είναι ο μακροβιότερος στο είδος του.
Ο πρόεδρος της Ένωσης Πολιτιστικών Συλλόγων Καρδίτσας Μανώλης Στεργιόπουλος λοιπόν, μιλά στη Βίκυ Καποτά για το Φεστιβάλ, τις συμμετοχές, αλλά και τις παράλληλες εκδηλώσεις που πλαισιώνουν το πρόγραμμα.

Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής μιλάμε με τον σκηνοθέτη Γιώργο Τριανταφύλλου και την συγγραφέα Αικατερίνη Τεμπέλη με αφορμή την προβολή της ταινίας «Αγγιξέ με» στο διαγωνιστικό μέρος του 1ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πειραιά.
Πρόσφατα μάλιστα το «Αγγιξέ με» τέθηκε υπό την αιγίδα της UNESCO Πειραιώς και Νήσων κι απονεμήθηκαν στους συντελεστές αναμνηστικοί έπαινοι.

Μείνετε συντονισμένοι στους 100.7 και 101.2 στα FM στους 1485 στα ΑΜ αλλά και στο http//webRadio.ert.gr/volos γιατί έχουμε πολλά κι ενδιαφέροντα να πούμε.

Καλή ακρόαση!

.

.

.

.

.

«Λέρος-Μια ζωντανή αμφισβήτηση της κλασικής ψυχιατρικής» του Θ. Μεγαλοοικονόμου : Εκδήλωση-συζήτηση στο Δημαρχείο Χαϊδαρίου, 3 Μαρτίου στις 7 μ.μ.

•Φεβρουαρίου 22, 2017 • Σχολιάστε

.

LEROS4.jpg

.

.

.

.

.

Αικατερίνη Τεμπέλη: Καλεσμένη στο Lavita Radio – Tρίτη 21/2/2017, 19.00-20:00 μ.μ

•Φεβρουαρίου 19, 2017 • Σχολιάστε

.

56155_466551559645_2222782_o.jpg

.

update 22/2.2017: Όσες/οι δεν μπορέσατε να μας ακούσετε χτες, μπορείτε να το κάνετε τώρα, κάνοντας κλικ εδώ. Μετά το 58′ αρχίζει η συζήτηση μου με τους πολυσχιδείς παραγωγούς. Τους Ευχαριστώ θερμά γιατί πέρασα πάρα πολύ όμορφα κοντά τους.

.

Την Τρίτη 21/2/2017 και ώρα 6-8μμ μία καινούργια εκπομπή με ποίηση και τραγούδια ξεκινά στο το Lavita Radio-Το Ραδιοφωνο της ζωής σας. Την δεύτερη ώρα 7-8μμ θα είμαι κοντά στον ομότεχνους Ευγενία Οικονομοπούλου και Χρήστο Παπουτσή, να μιλήσουμε για «Το ποτάμι στον καθρέφτη«, να κληρώσουμε ένα αντίτυπο του βιβλίου και όχι μόνο.

.

13048268_503329019854981_6414640561669923343_o.jpg

.

Τους Ευχαριστώ ολόψυχα για την πρόσκληση να βρεθώ «Στη Ρωγμή του Λόγου«, γι’ αυτή την Τιμή κι ελπίζω να σας έχουμε κι εσάς στην παρέα μας. Το μόνο που πρέπει να κάνετε, είναι να  …συντονιστείτε στο www.lavitaradio.gr/chat.html.

.

.

.

*Τη δική μου φωτογραφία τράβηξε η Βάσω Σταθούλη και η φωτογραφία των βιβλίων μου είναι δώρο της εκλεκτής αναγνώστριας Μαρίας Τσελέκογλου. Τραβήχτηκε πέρυσι στην αγαπημένη μου Θεσσαλονίκη.

.

.

.

.

.

Το «Άγγιξέ με» στο 1ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πειραιά: Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2017

•Φεβρουαρίου 19, 2017 • 3 σχόλια

.

12027210_10206658220647695_2249799499096712044_o.jpg

.

Αυτή τη βδομάδα και πιο συγκεκριμένα την Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου, 6.30-8.30 μ.μ., η ταινία μας, το “Άγγιξέ με” του Γιώργου Τριανταφύλλου, θα προβληθεί στο 1ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πειραιά (στο Δημοτικό Θέατρο, Ηρώων Πολυτεχνείου 32), μιας και επιλέχτηκε για το Διαγωνιστικό μέρος. Θα ζήσουμε δηλαδή μια απ’ τις πιο σημαντικές στιγμές μας στο μεγάλο λιμάνι και δράττομαι της ευκαιρίας να κάνω μια αναδρομή σ΄ό,τι έχει προηγηθεί ώστε να καταλάβετε όλες/οι γιατί σας θέλουμε εκείνο το βράδυ κοντά μας.

Η ταινία λοιπόν έχει ταξιδέψει ήδη σε πολλά μέρη του κόσμου, αφού συμμετείχε επίσημα στο μεγαλύτερο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της ΑυστραλίαςThe Phoenix Film Festival Melbourne») που διεξήχθη στην Μελβούρνη από 17 ως 23 Ιουλίου 2016, έφτασε στον τελικό (Finalist) και εκπροσώπησε την Ελλάδα στην κατηγορία της στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου «CreActive International Film Festival» καθώς και στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου («Indiewise Film Festival») στο Miami της Florida. Τέλος είχε άλλη μια διεθνή επίσημη συμμετοχή στο «Second Asia International (Wenzhou) Youth Short-Film Exhibition» το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 23 ως τις 26 Νοεμβρίου στο Πεκίνο.

Στη χώρα μας, προβλήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας «ΑΣΤΟ-Επικοινωνούμε» (όπου η υποδοχή που μας επιφυλάχτηκε ήταν κάτι παραπάνω από θερμή και σίγουρα δεν θα την ξεχάσουμε ποτέ) καθώς και στο 6o Διεθνές Φεστιβάλ Ψηφιακού Κινηματογράφου Αθήνας AIDFF.

Πρόσφατα μάλιστα, στις 18 Φεβρουαρίου το “Άγγιξέ με” τέθηκε υπό την αιγίδα της UNESCO Πειραιώς και Νήσων κι απονεμήθηκαν στους συντελεστές αναμνηστικοί έπαινοι, κατά τη διάρκεια μιας πολύ όμορφης βραδιάς.

.

16807588_1250192915064778_2019245640828606658_n.jpg

.

Κι έτσι μας βλέπετε να χαμογελάμε στη σχετική φωτογραφία, αλλά δεν ξέρετε πόσοι/ες απ’ αυτή την ομάδα δίνουν μεγάλες προσωπικές μάχες όχι μόνο τώρα, αλλά εδώ και πολύ καιρό. Δεν μπορείτε να δείτε πόσο σκοτάδι κρύβουμε μέσα μας. Δεν μπορείτε… Όμως έχουμε το θάρρος να στεκόμαστε όρθιοι και να παλεύουμε, επειδή εκεί που οι άλλοι βλέπουν αδιέξοδα, εμείς δεν σταματάμε: ανοίγουμε καινούριους δρόμους.

Αυτό σκεφτόμουν το συγκεκριμένο βράδυ, έχοντας δίπλα μου την επιστήθια φίλη μου Ρεβέκκα Θεοδωροπούλου απ’ την μια πλευρά, τον πολύτιμο φίλο μου Ποιητή Αντώνη Τσόκο απ’ την άλλη, τον Γιάννη Αποστολίδη πίσω μου να κάνει μονίμως αστεία και τον Γιώργο Τριανταφύλλου μπροστά μου να κοιτάει συνεχώς προς το μέρος μας με μια σεμνή περηφάνια.

Ανοίγουμε δρόμους και χαμογελάμε ακόμη κι όταν είμαστε κομμάτια, επειδή έχουμε ζεστές αγκαλιές να μας κρύψουν στα άγρια ζόρια μας. Κι αυτή η μεγάλη τύχη μας κάνει ν’ αντιστεκόμαστε και να μην γονατίζουμε όταν τα εμπόδια πληθαίνουν. Αντί να παραδινόμαστε, σ’ αυτή την παρέα, χορεύουμε… Ναι, χορεύουμε. Έχουμε ας πούμε τις δικές μας άμυνες κι ούτε ένα ρίψασπι ανάμεσά μας. Ή αν θέλετε, είμαστε τρελοί. Αλλά ωραίοι τρελοί!

Γιατί αν δεν ήμασταν, όταν ο Γιώργος άρχισε να μας λέει πως θέλει να γυρίσει αυτή την ταινία, αλλά το μπάτζετ του ήταν μηδενικό κι έπρεπε όλοι να δουλέψουμε εθελοντικά, θα ‘χαμε φύγει τρέχοντας. Αντ’ αυτού εισέπραττε όλο και περισσότερα “ναι”. “Ναι, πάμε να το κάνουμε! Ας τη γυρίσουμε!” Αυτό του είπαμε. Κι έτσι έγινε. Γιατί δεν επιλέξαμε να σκεφτούμε λογικά, πραγματιστικά, φρόνιμα, αλλά αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι που γουστάραμε κόντρα σ’ όλα τα προγνωστικά αποτυχίας. Και να ‘μαστε τώρα σ’ αυτό το τόσο σημαντικό σημείο…

.

16831122_10154340534314646_6267585603381315535_n.jpg

.

Το ότι σμίξαμε λοιπόν τόσοι άνθρωποι που δεν γνωριζόμασταν και ισχυρές φιλίες γεννήθηκαν οφείλεται αποκλειστικά σ’ αυτόν: τον σκηνοθέτη μας, σεναριογράφο, ηθοποιό, Γιώργο Τριανταφύλλου.

Μ’ αυτή την ταινία μας έδωσε την ευκαιρία να κάνουμε ένα υπέροχο ταξίδι… Στη διάρκειά του συγκινήσαμε και συγκινηθήκαμε, βουρκώσαμε κι είδαμε κι εσάς να κλαίτε. Αλλά σας είδαμε και να χαμογελάτε, ν’ ανοίγεστε και να μοιράζεστε μαζί μας σκέψεις κι εντυπώσεις. Τι πιο όμορφο;

Τώρα, σας θέλουμε κοντά μας σ’ αυτή την τόσο σημαντική βραδιά. Να είστε εκεί, δίπλα μας, να ψηφίσετε αν θέλετε την ταινία για το Βραβείο Κοινού και γιατί όχι να μας γνωρίσετε.

Μπορεί να φύγουμε χωρίς κανένα βραβείο την Παρασκευή στα χέρια μας, αλλά σίγουρα η καρδιά μας θα ‘ναι γεμάτη από συναισθήματα, το μυαλό μας από όμορφες εικόνες κι η ψυχή μας από ικανοποίηση.

Ξέρουμε… Φυσικά και ξέρουμε πως δεν είναι καθόλου εύκολο να έρχεσαι κοντά με ξένους, με διαφορετικούς ανθρώπους, ούτε απλό να τους αγγίζεις και να τους μεταδίδεις ζεστασιά. Αυτό ήθελε να δείξει ο Γιώργος με το σενάριό του κι εγώ τόσο με τον πρόλογό μου όσο και με τους στίχους που έγραψα για το τραγούδι της: πως πάμπολλα εμπόδια μας κρατούν μακριά αλλά αξίζει να τα υπερκεράσουμε. Αξίζει!

.

.

Οταν μου είπε μάλιστα να γράψω εγώ ό,τι ήθελα να πω στην ταινία και να το παίξω, επίτηδες συνέταξα τις λίγες φράσεις που θα με δείτε να προφέρω όσες/οι έρθετε στον Πειραιά. Δεν μ’ ενδιέφερε να έχω μεγάλο ρόλο κι ας μου άφησε εκείνος όλα τα περιθώρια και τον Ευχαριστώ, αλλά μόνο να τονίσω κάτι πολύ συγκεκριμένο: το ότι δεν έχουμε όλοι τα κότσια ν’ αγγίξουμε τους άλλους και να παλέψουμε γι’ αυτούς μέχρι τέλους. Μέχρι τέλους…

Η αγάπη όμως αυτό απαιτεί. Δεν είναι κάνα ευκολάκι, δεν πιστεύω να το νομίζατε, ε; Δεν κάνεις περίπατο στο γήπεδό της όσο διαρκεί ο αγώνας, δεν το περνάς έτσι απλά το “μάθημά”. Θέλει και λίγο απ’ το αίμα σου για να σκορπίσει τη μαγεία της, για να σε βάλει στο παραμύθι της… Κι αν αποδειχτείς ανάξιός της, μέσα σου ψάξε το φταίχτη.

Ζούμε άλλωστε σε μια εποχή εγωιστική, σε μια εποχή που οι περισσότεροι προτιμούν τη μιζέρια της ασφάλειας, των κοντόφθαλμων “πρέπει” τους, απ’ το ρίσκο. Αλλά εμείς είμαστε αλλιώτικοι και δεν μετράμε τις σχέσεις με όρους αγοράς. Δεν τσιγκουνευόμαστε να δώσουμε και δεν μας χαλάει το να χάσουμε. Είναι σχετικές άλλωστε οι “ήττες” και οι “νίκες” σ’ αυτή τη ζωή.

Γι’ αυτό θα φανούμε αγνώμονες αν πούμε πως δεν κερδίσαμε απ’ όλη αυτή την εμπειρία, είτε βραβευτούμε, είτε όχι. Είμαστε κερδισμένοι γιατί το ζήσαμε αυτό το ταξίδι από σταθμό σε σταθμό, γιατί έχουμε ο ένας τον άλλο, γιατί μαζί θα είμαστε εκεί, καθισμένοι δίπλα-δίπλα, να κοιταζόμαστε στα μάτια και να ξέρουμε πως προσπαθήσαμε, πως δώσαμε τον καλύτερό μας εαυτό.

Ναι, δεν είχαμε εκατοντάδες ευρώ στην τσέπη ούτε ισχυρές εταιρείες παραγωγής να μας στηρίζουν. Δεν έχει νόημα να σας το κρύψουμε και δεν το κάνουμε. Αλλά είχαμε κάτι πιο σημαντικό: πείσμα να πετύχουμε το αδύνατο! Επιλέξαμε όλοι, μα όλοι μας, να συμμετέχουμε στο όραμα του Γιώργου, να κάνουμε πραγματικότητα αυτό του το σενάριο.

Γίναμε ένα και τώρα θέλουμε να ενωθείτε κι εσείς μαζί μας, να μας βοηθήσετε ν’ αγγίξουμε το όνειρο. Να μας στηρίξετε στα πιο όμορφα Θέλω μας. Στα πιο όμορφα Θέλω μας… Γιατί ποτέ δεν πρόκειται να παραιτηθούμε απ’ αυτά. Ποτέ! Θα είστε λοιπόν εκεί; Θα είστε; Εμείς πάντως θα σας περιμένουμε…

.

.

.

.

.

Τετράδια Ψυχιατρικής: Αφιέρωμα στο Κίνημα των Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές» και στα Ναρκωτικά

•Φεβρουαρίου 13, 2017 • 1 σχόλιο

.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αγαπητοί φίλοι και φίλες

Σας στέλνουμε το παρακάτω ενημερωτικό κείμενο σε σχέση με τη συνέχεια του αφιερώματος στο Κίνημα των Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές στα Τετράδια Ψυχιατρικής. Όπως αναγράφεται και στο σχετικό άρθρο σύνταξης, «τα Τετράδια Ψυχιατρικής συνεχίζουν τον διάλογο με τους αναγνώστες τους πάνω σε δύο πολύ σοβαρά κοινωνικά ζητήματα. Το πρώτο αφορά στα ναρκωτικά, στα υποκατάστατα, στον ρόλο των φαρμακευτικών εταιρειών και στη διάδοση της τοξικομανίας. Δημοσιεύονται δύο πολύ σημαντικά άρθρα από το αμερικάνικο περιοδικό «Επιστήμη για τον Λαό», που αντιπροσώπευε ένα πολύ ριζοσπαστικό εγχείρημα στο τέλος του 20ού αιώνα στην Αμερική, πάνω στη σχέση της επιστήμης με την οικονομική και πολιτική εξουσία, το ιατρικό επάγγελμα, τις φαρμακευτικές εταιρείες, τη συνταγογράφηση εξαρτητικών φαρμάκων, του τύπου των αμφεταμινών σε μαθητές, στα σχολεία. Τη μετάφραση καθώς και την επιμέλεια όλου του αφιερώματος έχει κάνει ο κοινωνικός ανθρωπολόγος Νίκος Λάιος πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων στα κέντρα πρόληψης του ΟΚΑΝΑ. Στο επόμενο τεύχος θα δημοσιευθούν και άλλα πολύ ενδιαφέροντα άρθρα από το ιστορικής αξίας περιοδικό «Επιστήμη για τον Λαό». Σ’ αυτή την ενότητα δημοσιεύονται επίσης και οι εισηγήσεις που έγιναν στην ημερίδα της 18/3/2016 με θέμα «Η Πρόκληση Συνεργασίας στις Δομές Αντιμετώπισης της Εξάρτησης. Συνδέσεις, Φραγμοί, Προοπτικές» και η οποία οργανώθηκε από το σωματείο των κέντρων πρόληψης του ΟΚΑΝΑ. Η καθηγήτρια κριτικής εγκληματολογίας Αφροδίτη Κουκουτσάκη, εργαζόμενες και εργαζόμενοι σε κέντρα πρόληψης, στο 18άνω καταθέτουν τις απόψεις, τις αγωνίες, το κάλεσμα για ευρύτερες συνεργασίες και την οργάνωση ριζοσπαστικών δράσεων στον κοινωνικό χώρο. Η δεύτερη ενότητα του τεύχους αφορά στην ψυχική υγεία και στο κίνημα «Ακούγοντας Φωνές» και περιλαμβάνει τρία ακόμα άρθρα μελών του Δικτύου, τα οποία αποτελούν και συνέχεια του προηγούμενου, αφιερώματος στο Κίνημα των Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές.»

 Τα συγκεκριμένα  άρθρα αναφέρονται σε παρεμβάσεις που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Για παράδειγμα το άρθρο της Μαριάννας Κεφαλληνού  πραγματεύεται τη σημασία της αμοιβαίας υποστήριξης συγγενών – φροντιστών ως παράγοντα μετασχηματισμού και αλλαγής των ευθυνών στο χώρο της ψυχικής υγείας. Επίσης τα άρθρα της Βασιλικής Φενέκου & Ευγενίας Γεωργάκα και του Λυκούργου Καρατζαφέρη παρουσιάζουν παραδείγματα από εξειδικευμένες θεραπευτικές παρεμβάσεις, στις οποίες αναδεικνύονται κάποιες από τις εναλλακτικές που είναι πλέον διαθέσιμες για την προσέγγιση της εμπειρία των φωνών αν όχι για την πλήρη απάλειψή τους, τουλάχιστον για τη συνειδητοποίηση, την αποδοχή και τη διαχείρισή τους με τρόπο ώστε να μην καταδυναστεύεται το άτομο και να μπορεί να ελέγχει το ίδιο τη ζωή και την εξέλιξή του, τις αποφάσεις και τις ενέργειές του. Λόγω της πληθώρας της ύλης τα άρθρα των  Dirk Corstens, Rufus May και Eleanor Longedn και της Μαριεύας Δαϊλάκη θα φιλοξενηθούν στο επόμενο τεύχος.

Όσοι και όσες επιθυμούν να παραλάβουν το τεύχος θα το βρουν σε κεντρικά βιβλιοπωλεία της Αθήνας ή έπειτα από επικοινωνία με τις εκδόσεις Βήτα, η οποία μπορεί να το αποστείλει με πιο φθηνά μεταφορικά έξοδα.  Παρακάτω παρατίθενται οι περιλήψεις από τα τρία άρθρα.

Με εκτίμηση

Η διαχειριστική ομάδα του

Δικτύου Ακούγοντας Φωνές

 

«Συγκριτική παρουσίαση μελέτης δυο ψυχοθεραπευτικών παρεμβάσεων που βασίζονται στο μοντέλο των Romme & Escher σε άτομα με εμπειρία ακρόασης φωνών»

 των Βασιλική Φενέκου, Ευγενία Γεωργάκα

Περίληψη

Η παρούσα συγκριτική μελέτη αφορά σε δύο ατομικές ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις σε άτομα με εμπειρία ακρόασης φωνών, που βασίζονται στο μοντέλο των Rοmme & Escher. Ο συμμετέχων της πρώτης ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης είναι ένας ενήλικας άνδρας σε οξεία φάση πρώτου επεισοδίου ψύχωσης και ο συμμετέχων της δεύτερης ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης είναι ένας ενήλικος άνδρας σε οξεία φάση με χρόνια πορεία εκδήλωσης επεισοδίων ψύχωσης. Ο στόχος των ψυχοθεραπευτικών παρεμβάσεων ήταν η ανάκτηση του προσωπικού ελέγχου σε σχέση με την εμπειρία ακρόασης φωνών, η αύξηση της εναισθησίας και η σύνδεση των φωνών με την προσωπική ιστορία των ατόμων. Οι συγκεκριμένες ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις αποτελούν έναν συνδυασμό εφαρμογής του μοντέλου των Romme & Escher και εκπαίδευσης σε στρατηγικές γνωστικής συμπεριφορικής προσέγγισης με στόχο τη διαχείριση των φωνών. Οι επιλογή τους έγινε με σκοπό να αναδειχτούν οι αλλαγές που πραγματοποιούνται κατά τη διαδικασία της θεραπευτικής παρέμβασης σε ένα άτομο που βρίσκεται σε πρώτο επεισόδιο ψύχωσης και σε ένα άτομο που έχει μια σχετικά χρόνια πορεία επεισοδίων ψύχωσης.

Αμοιβαία υποστήριξη συγγενών και φίλων στον χώρο της ψυχικής υγείας. Πώς νοηματοδοτούν τα μέλη μιας ομάδας την εμπειρία τους

της Κεφαλληνού Μαριάννας

Περίληψη

Οι ομάδες αμοιβαίας υποστήριξης αποτελούν φαινόμενο των τελευταίων δεκαετιών στον χώρο της ψυχικής υγείας, το οποίο είναι συνεχώς εξαπλούμενο ανά τον κόσμο και ορισμένες φορές προβάλλεται ως εναλλακτική αντί των παραδοσιακών θεραπευτικών παρεμβάσεων, ενώ σε άλλες περιπτώσεις εντάσσεται σε ένα πλαίσιο συνεργασίας και αλληλοσυμπλήρωσης με την κλινική πράξη. Σύγχρονες έρευνες πραγματεύονται την ανάδειξη των χαρακτηριστικών και την ανάλυση της αποτελεσματικότητας τέτοιων ομάδων, χωρίς, ωστόσο, να έχουν εστιάσει επαρκώς στις ομάδες αμοιβαίας υποστήριξης για συγγενείς και φροντιστές ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία. Το παρόν άρθρο παρουσιάζει τα ευρήματα μιας συμμετοχικής έρευνας δράσης, σκοπός της οποίας ήταν η διερεύνηση του νοήματος που φέρει για τα μέλη της η συμμετοχή σε μια τέτοια ομάδα. Η ποιοτική ανάλυση συζητήσεων της ομάδας υποστήριξης συγγενών και φίλων του Δικτύου των Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές ανέδειξε τα εξελικτικά χαρακτηριστικά της διεργασίας, όπως τα αντιλαμβάνονται τα μέλη της, τους μηχανισμούς αλλαγής και τις περαιτέρω προσδοκίες τους.

«Ερωτηματολόγιο του Maastricht: Αναζητώντας το νόημα των φωνών – Παρουσίαση κλινικού περιστατικού»

του Λυκούργου Καρατζαφέρη

Περίληψη

Υπάρχει σχέση ανάμεσα στις φωνές και στην προσωπική ιστορία του ατόμου; Και, επιπλέον, μπορούμε να βγάλουμε νόημα από τις φωνές; Η απάντηση είναι θετική και πλούσια βιβλιογραφία στηρίζει τη διαπίστωση ότι το τραύμα, και ειδικότερα η βαρύτητά του, παίζει σημαντικό ρόλο στην εκδήλωση ψυχωτικών εμπειριών αλλά και στη συνύπαρξή τους με τοξικοεξάρτηση και πως ίδια αποτελέσματα εμφανίζονται και στις περιπτώσεις διαταραχής μετά από ψυχοτραυματικό στρες, αποσυνδετικών διαταραχών και συναισθηματικών διαταραχών. Στην παρούσα εργασία θα παρουσιαστεί η χρήση του ερωτηματολογίου του Maa stricht στη δουλειά μου με άτομα που ακούνε φωνές, και ειδικότερα σε τοξικοεξαρτημένους ασθενείς, και θα δοθεί το αντιπροσωπευτικό παράδειγμα του Κώστα.

Hearing Voices Αθήνας

.

.

.

.

.