Εκπαιδευτική συνάντηση της «Πρωτοβουλίας Ψ»: Προβολή της ταινίας «Ο Λόγος των «Τρελών»» της κατάληψης «Παπουτσάδικο» – Παρασκευή 2 Ιουνίου 2017 στις 19.00 μμ

•Μαΐου 24, 2017 • 1 σχόλιο

.

Ο Λόγος των Τρελών

.

*Αναδημοσίευση από εδώ.

.

Η επόμενη εκπαιδευτική συνάντηση της «Πρωτοβουλίας Ψ»  θα γίνει την Παρασκευή 2 Ιουνίου 2017, στις 19.00 μμ., στο χώρο του «Hearing  Voices Αθήνας», στη οδό Τροίας 44 (κοντά στην πλ. Βικτωρίας).
.

Θα προβληθεί η ταινία της κατάληψης «Παπουτσάδικο»  που τιτλοφορείται «Ο Λόγος των “Τρελών”- ενάντια στο λόγο των «λογικών».

.

Η συγκεκριμένη ταινία είναι ένα λεύκωμα από αποσπάσματα κειμένων και συνεντεύξεων χρηστών υπηρεσιών υγείας καθώς και Επιζώντων της Ψυχιατρικής, στις οποίες μιλούν για ένα εύρος ζητημάτων που αφορούν τη διαχείριση των εμπειριών τους, τα  βιώματά τους, την αντιμετώπιση εκ μέρους του ψυχιατρικού κατεστημένου, τη φαρμακευτική αγωγή κ.α.

.

Θα ακολουθήσει συζήτηση.

.
.

Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία

.
.
.
.
.

Αστρογόνο: “ Η ευθύνη μας είναι η σύνθεση της ζωής και το όνειρο…”

•Μαΐου 21, 2017 • 1 σχόλιο

.

Αστρογόνο.jpg

.

Η πρώτη λέξη που μου ήρθε στο νου όσο άκουγα τα τραγούδια αυτής της ροκ -όπως μας συστήνεται- μπάντας, ήταν κβάζαρ. Ίσως επειδή ένιωσα πως οι συνθέσεις τους τέτοιου είδους ενέργεια εκπέμπουν : εκατομμύρια φορές μεγαλύτερης απ’ αυτήν όλων των άστρων ενός γαλαξία. Τόσα όργανα, τόση μέθεξη… Επουλώνονται έτσι οι μαύρες τρύπες της καρδιάς… ναι. Μου θύμισαν κόκκινα βινύλια, ποτήρια με σκέτο τζιν, άφιλτρα τσιγάρα και σκοτεινές νύχτες. Από κείνες που τις χάραζε βελούδινα που και που το πιο φωτεινό ουράνιο σώμα. Θα φταίει τ’ όνομά τους: Αστρογόνο.

Θα φταίει που τον Σωκράτη Μπαρμπουνάκη, τον ξεχωρίσαμε κάποιες/οι όταν δήλωσε “Ζωντανός” και μαζί του ανασάναμε φως κι εμείς σ’ εκείνον τον πολλά υποσχόμενο δρόμο που είχε το εξώφυλλο του άλμπουμ του. Λιώσαμε το καλοκαίρι με την “Προσμονή”του, ανακουφιστήκαμε που τον ακούσαμε να μας εμπιστεύεται μια κρυφή του σκέψη “σαν να μοιάζω ακόμα άνθρωπος”, παραδεχτήκαμε πως “από θεωρία είμαστε εντάξει, λίγο εξάσκηση και για την πράξη” χρειαζόμαστε και συμφωνήσαμε ότι η νύχτα μας συμφέρει με τον Νίκο Καρούζο που τον ενέπνευσε για να γράψει την αντίστοιχη “Ωδή στη Νύχτα ΙΙ

Κι έτσι όταν ήρθε η ειδοποίηση γι’ αυτή την καινούρια δουλειά στην οποία συμμετέχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι -κι εκείνος φροντίζει να τονίζει το “εμείς” στις φράσεις του- παράτησα τα πάντα για ν’ ακούσω τι έφτιαξε αυτό το γκρουπ. Έγραφε άλλωστε πέρυσι πως: “Η συλλογική δημιουργία μέσω της σύμπραξης διαφορετικών ανθρώπων είναι από τις πιο ουσιώδεις διεργασίες που μπορεί να βιώσει κανείς

Ταυτόχρονα, το «μοναχικό» ταξίδι και η αποτύπωση από την αρχή ως το τέλος των προσωπικών συναισθημάτων είναι μια διαδικασία απαραίτητη.
Μια τέτοια προσπάθεια αποτυπώνεται και στον Ζωντανό…

Και μετά τον “Ζωντανό” ήρθε λοιπόν η μουσική των άστρων. Τι έφτιαξαν αυτοί οι τύποι; Μοναδικές συνθέσεις αν γράψω, θα φτάνει; Με τίποτα. Τόσο τα ορχηστρικά θέματα όσο και τα τραγούδια τους είναι καλοδουλεμένα κι ιδιαίτερα. Δεν υπάρχουν εδώ ευκολίες, απλές λύσεις, φτηνές αλχημείες και γνωστά κόλπα. Καταλαβαίνει όποια/ος ακούει πόσο έχουν παιδευτεί με τις νότες και πόσο έξυπνα έδεσε η ενορχήστρωση όλο αυτό το πανόραμα εμπνεύσεων. Πόση πρωτοτυπία υπάρχει πίσω απ’ τις αχνές επιρροές.

Προσπαθώ πάνω από δυο βδομάδες τώρα να ξεχωρίσω ποια κομμάτια αγαπάω περισσότερο και δεν μπορώ. Η μουσική τους με κάνει να ονειρεύομαι, να γράφω, να χαμογελάω, να ταξιδεύω. Τα τραγούδια τους είναι με μιαν έννοια χειροποίητα. Καταλαβαίνω πόσο το απόλαυσαν όταν τα ετοίμαζαν γιατί κι εγώ με την ίδια χαρά τ’ ακούω, την γαλήνη τους μου φέρνουν. Τριπάρω είν’ η κατάλληλη λέξη. Ναι, τριπάρω και φεύγω και γουστάρω κι είν’ ωραίο ρε μάγκες που το πετύχατε αυτό. Τα τραγούδια σας, όπως και τα ορχηστρικά σας δεν είναι της μιας φοράς, δεν είναι για κατανάλωση.

Είναι για όσες/ους ξέρουν ν’ ακούν μουσική, για κείνους/ες που καταλαβαίνουν πως η βιομηχανία των δισκογραφιών ζητάει τρίλεπτα και κάτι κι αυτοί οι καλλιτέχνες σας παραδίδουν δεκάλεπτα. Και δεν είναι μόνο η διάρκεια, το παιχνίδι με τις αρμονίες και τις μελωδικές γραμμές που εκτίμησα. Είναι η όλη αισθητική τους. Απ’ το στυλάτο ασπρόμαυρο εξώφυλλο ως τις συστάσεις τους:

Τα αστέρια γεννούν ζωή.

Η ευθύνη μας είναι η σύνθεση της ζωής και το όνειρο. Όταν σαφηνίζεις τη γέννα των ματιών σου και την κάνεις νερό που πίνουν κι άλλοι, κάνεις τα πρώτα βήματα στο άπειρο. Όταν η αγάπη ξεχειλίζει και συναντιέται, μας πνίγει όλους. Όταν δουλεύουμε όλοι μαζί για το Όλον, είμαστε το Όλον. Αστρογωνιαίος λίθος της ύπαρξης μας η αναζήτηση μέσα από την τέχνη όσων δεν κατανοούνται και η προσέγγιση των μουσικών τόπων που ζουν στην ψυχή μας. Μια κίνηση προς τα έξω, να ατενίσουμε τον κόσμο γύρω μας, μια τομή χρόνων, αισθητικής και εμπειριών από μια κοινότητα ανθρώπων, υπονοείται με αυτό το μουσικό δίσκο. Όταν δε χρειάζεσαι ύλη αλλά τις ιδέες σου για να γεννήσεις τα αστέρια, τότε γεννάει το σκοτάδι φως.

Το αστρογόνο θα μπορούσε να είναι μία ζωοποιός ουσία που βρίσκεται σε αφθονία στους γαλαξίες εκείνους που παράγουν άστρα με ασυνήθιστα μεγάλο ρυθμό.

Στην πραγματικότητα είναι μια ροκ μπάντα από την Αθήνα. Είμαστε οι αστρογόνο και αυτό είναι το ντεμπούτο άλμπουμ μας. Ο δίσκος περιέχει 11 κομμάτια – κόσμους και έχει συνολική διάρκεια κάτι περισσότερο από 80 λεπτά.

Ηλεκτρικές κιθάρες, μπάσο και τύμπανα παντρεύονται με την τρομπέτα, το ούτι, το βιολί και το μπουζούκι για να συνθέσουν ένα post rock ηχοτόπιο, εμφανώς επηρεασμένο από την παράδοση της ανατολικής μεσογείου. Χαρακτηρίζεται από τις έντονες μελωδίες, τα ψυχεδελικά ξεσπάσματα και τις εναλλαγές μουσικών μοτίβων και ρυθμών. Αυτό το υλικό ξεκίνησε να γεννάται πριν αρκετά χρόνια μέχρι που ένιωσε την ανάγκη να σμιλευτεί και να αποτυπωθεί…

Πως να μην τους ξεχωρίσω; Όχι πέστε μου δηλαδή. Με κλέβει αλλού το τσέλο και το βιολί, αλλού το κρητικό λυράκι κι αλλού οι ηλεκτρικές κιθάρες. Ακούω πως μελοποιούν στίχους σαν αίμα, στίχους φωτιάς και στέκομαι σε σκέψεις που αποτυπώνονται έτσι εδώ: “ Τα φιλιά της θα θυμίζουν καθώς θα κοιτιέσαι στο καθρέφτη σκυφτός / τα τσιγάρα που έχεις σβήσει μετράς και τις ώρες που ‘χεις χάσει ζητάς…” Κουρνιάζω εντός μου στα ορχηστρικά τους καταφύγια και διασώζομαι απ’ τη λύπη. Χαίρομαι που θα ‘χω υλικό για να σκέφτομαι και να γράφω τους επόμενους μήνες. Τι σπουδαίο αυτό, τι όμορφο…

Κι έτσι πριν σας χαιρετήσω -συστήνοντας όλους όσους συνέβαλλαν σ’ αυτή την τόσο αξιοθαύμαστη παραγωγή (που αξίζει να υποστηρίξετε) όπως αναφέρονται στο κανάλι του γκρουπ*-, αντί επιλόγου, ακούστε κι αυτό:

Κλείνω τα μάτια μου σαν με θαμπώνουνε
και τραγουδάω
και στα σκοτάδια μου πόθοι ρημάδια μου
σας ξαγρυπνάω

Κι αν βγάλει ο δρόμος μου σε έρημο ξέφωτο
ψηλά κοιτάω
και ονειρεύομαι δρόμο μην έψαχνα τ’ αστέρια φώτα μου
να σεργιανάω

μα είναι αμέτρητα
πέφτω στην άβυσσο
σας χαιρετάω…

Καλή ακρόαση…

.
.

.

*ο Βασίλης Κούρτης έπαιξε τύμπανα
ο Γιάννης Μαυριτσάκης βιολί και βιόλα
ο Θάνος Αθανασόπουλος μπάσο
ο Ορέστης Τσιχλάκης κατέγραψε και τραγούδησε κάποια κομμάτια του άλμπουμ και έπαιξε τρομπέτα, ούτι, μπουζούκι και άλλα έγχορδα
ο Στέφανος Μουρούτσος έπαιξε κιθάρες, συντόνισε τη μίξη και έκανε φωνητικά
ο Σωκράτης Μπαρμπουνάκης κατέγραψε και τραγούδησε κάποια κομμάτια του άλμπουμ και έπαιξε κιθάρες

Ενορχήστρωση: όλοι μαζί
Ηχογράφηση: όλοι μαζί
Μίξη: όλοι μαζί
Παραγωγή: όλοι μαζί

Στη Μετάβαση ακούγεται ο Χρόνης Μίσσιος να απαγγέλει Χρόνη Μίσσιο.

Μας βοήθησαν πολλοί φίλοι:
Η Σίση Μπαρακάρη έπαιξε τσέλο στο Ocean Floer και στο Χωριό
Ο Αχιλλέας Τίγκας έπαιξε νέυ στο Μικρόκοσμο
Ο Αντώνης Λεοντίδης έπαιξε κρητικό λυράκι στην Αδράνεια
O Νικόλας Παπουτσάκης απήγγειλε στην Αδράνεια
Ο Μάνος Μπαρμπουνάκης έπαιξε σαξόφωνο στο Σαν Γαλήνη
Τα τύμπανα γράφτηκαν με τη βοήθεια της Σοφίας Δηλαβέρη στο Music Art Lab.
Το mastering έγινε από το Νίκο Λάβδα στο Kiwi Sound Studio .
Το έργο του album cover έφτιαξε ο Κωνσταντίνος Χαρίτος (
https://www.facebook.com/concharitos)
Η επιμέλεια του album cover έγινε από τον Αντώνη Λιακόπουλο.
Η Ελπινίκη (που δε φοβήθηκε την παλίρροια) πόζαρε στο cover.

.

.

.

.

.

«Έρως-ήρως»: Εντυπώσεις απ’ τα εγκαίνια της έκθεσης του Μουσείου Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου στον «Ελληνικό Κόσμο»

•Μαΐου 20, 2017 • Σχολιάστε

.

KODAK Digital Still Camera

.

Διατί κοιμάται; Πώς αγρυπνεί; Πώς μένει εξαπλωμένος; Και δεν εξέρχεται πνοή και στεναγμός από το στόμα του, και το όμμα του εκαρφώθη εκεί απλανές, και ζη, και δεν ζη, ενδόμυχον ζωήν; Τί σκέπτεται; Σκέψις χρειάζεται; Όχι, δράσις. Να σηκωθή… Να πηδήση… Να τρέξη… να πετάξη… Ν’ αναβή τον βράχον, σκαλοπάτια-σκαλοπάτια, στενούς δρομίσκους, λιθόστρωτα… Να φθάση εκεί επάνω… Να χυθή, να ορμήση… Να τους ταράξη. Να τους θαλασσώση… Να επίβάλη χείρα εις την νύφην, οπού στέκει στολισμένη και καμαρώνει. “Έλα εδώ, συ!”… Να την αρπάξη… Να την σηκώση ψηλά… Να την κατεβάση, κάτω από την σκάλαν… θα εξαφανισθούν… θα μείνουν απολιθωμένοι… θα τον νομίσουν διά τρελόν… θα συνέλθουν… θα τρέξουν κατόπιν του…

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

(απόσπασμα απ’ το διήγημα «Έρως-ήρως»)

.

Πλήθος κόσμου συνέρρευσε χτες στο Κέντρο Πολτιτισμού “Ελληνκός Κόσμος” για να παρευρεθεί στα εγκαίνια της έκθεσης του Μουσείου Εικαστικών Τεχνών ΗρακλείουΈρως-Ήρως”. Σ’ αυτήν συμμετέχουν με παλιά και νέα έργα τους εξήντα και πλέον καλλιτέχνες που εκφράζονται με διαφορετικές τεχνοτροπίες και μέσα..

Η ιδέα της έκθεσης”, όπως αναφέρει στο υπέροχο εισαγωγικό της σημείωμα που αξίζει να διαβάσετε ολόκληρο η επιμελήτρια Ίρις Κρητικούγεννήθηκε ένα βράδυ γιορτής σ’ ένα μικρό κρητικό ταβερνείο της Αθήνας, που είχε κι αυτό δανειστεί το γλαφυρό όνομά του από το ομότιτλο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.

Θέμα της έκθεσης ωστόσο, δεν είναι ο ίδιος ο Παπαδιαμάντης και ο αφηγηματικός κόσμος του αλλά, κυρίως, η χαρά και η αγωνία, η λαχτάρα και η καταβύθιση του ανθρώπου εντός της ερωτικής συνθήκης…

.

Λαμπρινή Μποβιάτσου.jpg

Λαμπρινή Μποβιάτσου, The Impossible Kiss (2017)

.

Στην εξαιρετικά προσεγμένη έκθεση λοιπόν οι επισκέπτες μπορούν να παρακολουθήσουν πριν εισέλθουν στην κεντρική αίθουσα ένα εντυπωσιακό video με φωτογραφίες που απεικονίζουν τον έρωτα. Σκηνες από ταινίες, θεατρικές παραστάσεις, από σχέσεις ανθρώπων που έμειναν στην παγκόσμια ιστορία. Προσωπικά στάθηκα πολύ σε μια σκηνή στην οποία απεικονίζεται ένας άντρας να κρατάει στα χέρια του το κεφάλι μιας γυναίκας. Τόση τρυφερότητα και τόσο συναίσθημα σ’ ένα και μόνο καρέ… Όσες/οι πάτε στην έκθεση θα καταλάβετε τι εννοώ.

Στην τέχνη όπως όλες/οι ξέρουμε οι όποιες αξιολογήσεις μας δεν μπορεί παρά να είναι ζήτημα προσωπικής αισθητικης. Εγώ λοιπόν όσο κι αν στάθηκα σε πίνακες -ας μου επιτραπεί ο όρος κλασσικούς (φιλοτεχνημένους με λάδια, κάρβουνο κτλ)- όπως αυτοί των Γιώργου Ρόρρη, Θεόφιλου Κατσιπάνου, Τάνιας Δημητρακοπούλου και Αντώνη Τιτάκη και θαύμασα τις πινελιές τους, οι εικόνες που πήρα μαζί μου αφορούσαν πιο μοντέρνα έργα*.

.

Χαρίτων Μπεκιάρης

Χαρίτων Μπεκιάρης, Έρωτας (2017)

.

Δηλαδή εκείνα που υπογράφουν οι: Λαμπρινή Μποβιάτσου, Γιάννης ΔημητράκηςΙώ Αγγελή, Χαρίτων Μπεκιάρης, Γεωργία Μπλιάτσου, Βάσω Τρίγκα, Λυδία Μαργαρώνη, Στέλλα Μελετοπούλου, Κωνσταντίνος Έσσλιν και Μαρία Γιαννακάκη.

Άσχετα απ’ τη δική μου άποψη εσείς αξίζει να δείτε όλη την έκθεση και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα, ξεχωρίζοντας έργα που κάτι μέσα σας θ’ αγγίξουν και φυσικά να προμηθευτείτε τον κατάλογο που θα βρείτε στο πωλητήριο. Αξίζει να υποστηρίξουμε με κάθε τρόπο τέτοιες εκδηλώσεις και αισθάνομαι μεγάλη χαρά που ένα μικρό Μουσείο όπως το χαρακτήρισε χτες ο Κωστής Σχιζάκης, φτάνει σιγά-σιγά τόσο μακριά.

Εκείνον τον άφησα για το τέλος, αλλά ας σημειωθεί πως η πρώτη ανάρτηση που αφορούσε Μουσεία σ’ αυτό το blog ήταν για το δικό του. Μας ενώνει βαθιά και μακρόχρονη φιλία κι εκτίμηση, είναι ένας άνθρωπος με πάθος για την τέχνη απ’ τον οποίο έμαθα πολλά και ξέρει πως θα έχει πάντα μια ιδιαίτερη θέση μέσα μου.

.

Κωστής-Κατερίνα -β2

.

Περισσότερα για κείνον έχω γράψει εδώ και με χαρά θα πηγαίνω πάντα στις εκθέσεις που θα οργανώνει το Μ.Ε.Τ.Η. Όχι μόνο αισθάνομαι έτσι πως ξαναγυρίζω στο Νότο της καρδιάς μου, όπως αποκαλώ την Κρήτη κι ειδικά το Ηράκλειο, αλλά έχω και την τύχη να συναντώ άτομα που κάποτε γνώρισα εκεί.

Σ’ αυτή τη ζωή υπάρχουν Άνθρωποι με τους οποίους διασταυρώνονται οι δρόμοι σου και σε πηγαίνουν ένα βήμα ή πολλά παρακάτω. Έτσι συνέβη και με μένα όσον αφορά τη γνωριμία μου και τη φιλία μου πια, με τον Κωστή.

Είναι γενναιόδωρος και δοτικός, διαθέτει πάντα χρόνο  στους άλλους ακόμη κι αν πνίγεται από υποχρεώσεις (πόσο σημαντικό είν’ αλήθεια αυτό), με υποδέχεται με πλατύ χαμόγελο και με μια τόσο σφιχτή αγκαλιά που τα συναισθήματά μου δεν μου επιτρέπουν να τη χωρέσω σε λέξεις. Τον αγαπάω πολύ και του αξίζει κάθε επιτυχία. Κάθε επιτυχία… Και σίγουρα θα την έχει…

.

Γιάννης Δημητράκης.jpg

Γιάννης Δημητράκης, Έρως-ήρως (2017)

.

*Τις φωτογραφίες των έργων τράβηξε με το κινητό της η στενή μου φίλη Ρεβέκκα Θεοδωροπούλου και την Ευχαριστώ που μου τις παραχώρησε για την ανάρτηση. Η φωτογραφία του καταλόγου είναι δική μου.

.

.

.

Οι εικαστικοί που συμμετέχουν είναι: Ηώ Αγγελή, Γιάννης Αδαμάκης, Στέλιος Αλεξάκης, Αννα Αχιλλέως, Χριστίνα Ακτίδη, Δημήτρης Ανδρεαδάκης, Κώστας Ανανίδας, Νεκτάριος Αποσπόρης, Χρύσα Βέργη, Αλέξης Βερούκας, Ειρήνη Βογιατζή, Μάριος Βουτσινάς, Ανδρέας Γεωργιάδης, Σαββας Γεωργιάδης, Μαρία Γιαννακάκη, Μαρία Γρηγοριάδη, Στέφανος Δασκαλάκης, Δικαία Δεσποτάκη, Γιάννης Δημητράκης, Τάνια Δημητρακοπούλου, Μαρία Διακοδημητρίου, Φραγκίσκος Δουκάκης, Κωνσταντίνος Εσσλιν, Ειρήνη Ηλιοπούλου, Μηνάς Καμπιτάκης, Βούλα Καραμπατζάκη, Δημήτρης Κατσιγιάννης, Θεόφιλος Κατσιπάνος, Βασίλης Λιαούρης, Μιχάλης Μαδένης, Νεκτάριος Μαμάης, Εφη Μάνου, Τάσος Μαντζαβίνος, Χριστίνα Μαντζαβίνου, Λυδία Μαργαρώνη, Βαρβάρα Μαυρακάκη, Στέλλα Μελετοπούλου, Τάσος Μισούρας, Τίμος Μπατινάκης, Γιάννης Μπεκιάρης, Χαρίτων Μπεκιάρης, Παναγιώτης Μπελντέκος, Γεωργία Μπλιάτσου, Λαμπρινή Μποβιάτσου, Χρήστος Παλλαντζάς, Γεύσω Παπαδάκη, Μαρία Πάστρα, Στέλιος Πετρουλάκης, Γιώργος Ρόρρης, Γιώργος Σαλταφέρος, Δημήτρης Σαρασίτης, Μαρίνα Στελλάτου, Γιώργος Ταξίδης, Αντώνης Τιτάκης, Αντώνης Τσακίρης, Ελευθερία Τσέικο, Κατερίνα Τσεμπελή, Βάσω Τρίγκα, Βιργινία Φιλιππούση, Μαρία Φιλοπούλου, Πάβλος Χαμπίδης, Αθηνά Χατζή, Αριστείδης Χρυσανθόπουλος.

Στο πλαίσιο της έκθεσης κυκλοφορεί κατάλογος σχεδιασμένος από τον Ανδρέα Γεωργιάδη.

Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» – Ταύρος – Ρούφ

Διεύθυνση: Πειραιώς 254- Τηλέφωνο: 212 254 0000

.

Τρίτη: 09:00 με 13:30

Τετάρτη: 09:00 με 13:30

Πέμπτη: 09:00 με 13:30

Παρασκευή: 09:00 με 20:00

Σάββατο: 11:00 με 16:00

Κυριακή: 10:00 με 18:00

 

.

.

.

.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ: ΤΟ 25ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΨΕ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ ΜΕ ΤΗΝ «ΕΥΓΕΝΕΣΤΑΤΗ» ΧΟΡΗΓΙΑ ΤΗΣ JANSSEN

•Μαΐου 16, 2017 • 1 σχόλιο

.

Αναδημοσίευση από εδώ.

.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ

ΤΟ 25Ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΨΕ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ

ΜΕ ΤΗΝ «ΕΥΓΕΝΕΣΤΑΤΗ» ΧΟΡΗΓΙΑ ΤΗΣ JANSSEN

Δεν θα είχε πιθανώς νόημα να σχολιάσει κανείς το 25ο συνέδριο της ΕΨΕ, που έγινε από 11-14/5/17 στο Corfu Holiday Palace στην Κέρκυρα – παρόλο που υπήρχαν πολλές θεματικές άξιες ιδιαίτερου σχολιασμού, οι οποίες έδειχναν ξεκάθαρα το στενά βιολογικό έδαφος πάνω στο οποίο έχει οριστικά αγκυροβολήσει και στη βάση του οποίου αμετάκλητα λειτουργεί η κυρίαρχη ψυχιατρική – αν δεν αποτελούσε, εν μέσω της παρούσας συγκυρίας, μιαν ακόμη ανάγλυφη έκφραση του πόσο ο ρόλος και η λειτουργία αυτής της ψυχιατρικής συνδέεται εξίσου αμετάκλητα με την φαρμακοβιομηχανία, στις αγοραίες επιδιώξεις της οποίας δεν κάνει άλλο από το να αποτελεί τον «ενδιάμεσο», δίνοντας το επιστημονικό/ θεραπευτικό περιτύλιγμα, προκειμένου το εκάστοτε προϊόν να πλασάρεται στον λήπτη/καταναλωτή.

Η άκρως αποκαλυπτική επικαιρότητα για τις «σχέσεις αίματος» φαρμακοβιομηχανίας και ιατρικού/ψυχιατρικού σώματος, μια σχέση γνωστή από μακρού διεθνώς, αλλά που πήρε μιαν ορατή, αδιάψευστη και άκρως σκανδαλώδη μορφή στην εγχώρια διάστασή της με το σκάνδαλο Novartis, δεν εμπόδισε την ΕΨΕ να έχει στην προμετωπίδα του καλέσματος/προγράμματός της για το συνέδριο την «μεγάλη χορηγό» και γνωστή για τον τρόπο που έχει διαχειριστεί την αγορά του φαρμάκου Janssen – σα να ήταν συνδιοργανωτές.

Κι΄ αμέσως μετά, διαφήμιση: «αλλάζει το τοπίο»..Trevicta, paliperidone palmitate (για την τριμηνιαία χορήγηση, που πήρε άδεια κυκλοφορίας σχετικά πρόσφατα, μετά το επίσης πανάκριβο Xeplion, για την μηνιαία χορήγηση, της ίδιας εταιρείας)… «δίνει αξία στο χρόνο».. «η μοναδική θεραπεία για τη σχιζοφρένεια»… «4 φορές το χρόνο».

Και παρακάτω, στο πρόγραμμα του συνεδρίου, δυο ακόμα συνεδρίες με την «ευγενική» χορηγία της Janssen, μια της Lilly, μια της Lundbeck και μια της Mylan. Αυτές οι οργανωμένες απευθείας εξ΄ ονόματος των φαρμακοβιομηχανιών συνεδρίες αποκαλούνται, στο πρόγραμμα, «κλινικό φροντιστήριο», «εκπαιδευτικό σεμινάριο», «δορυφορικό συμπόσιο» κλπ. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν βρίσκονται και πίσω από μεγάλο μέρος της πληθώρας των άλλων παρουσιάσεων για τα ψυχοφάρμακα, την βιολογική ψυχιατρική, ή και της όποιας άλλης αναφοράς και κατεύθυνσης ανακοινώσεις.

Μάλιστα, παρουσιάζεται και η «πρωτοτυπία» της ίδρυσης και λειτουργίας «κλινικής depot» και «κλινικής κλοζαπίνης». Σίγουρα κάπου, σε κάποια χώρα, θα υπάρχουν ήδη και, ως συνήθως, αντιγράφονται και εισάγονται. Αλλά στην Ελλάδα των μνημονίων και της διάλυσης της Ψυχικής Υγείας, όπου επικρατεί η πλήρης άρνηση, από την κυρίαρχη ψυχιατρική, για διεκδίκηση και στροφή προς ένα κοινοτικά βασισμένο σύστημα ψυχικής υγείας, αυτή η μεταστροφή στις στενά βιολογικές πρακτικές επιλέγει να παίρνει (όπως έκανε ανέκαθεν, από την εποχή της δημιουργίας της Λέρου) ακραίες μορφές.

Αντί για «στροφή στην κοινότητα» (που έχει, προφανώς, αναχθεί σε «ιδεολόγημα» μιας «άλλης εποχής», αλλά και σε λεκτικό πυροτέχνημα των κρατούντων της «πρώτης φοράς αριστεράς») προχωράμε, λοιπόν, σε «κλινικές» που θα κάνουν το μηνιαίο, ή τριμηνιαίο ενέσιμο, ή θα χορηγούν το γνωστό μας και άκρως προβληματικό Leponex (κλοζαπίνη). Αυτό και τίποτα άλλο. Να κάνει την ένεσή του. Αν δεν την κάνει, τι να κάνουμε; Ξανά εισαγγελική. Άλλωστε, το 60% των εισαγωγών είναι εισαγγελικές. Γιατί συμβαίνει αυτό και πώς μπορεί ν΄ αλλάξει; Τσιμουδιά στο συνέδριο της ΕΨΕ.

Οσο για το Leponex, να υπενθυμίσουμε ότι είναι ένα φάρμακο επικίνδυνο, κυριολεκτικά έσχατης επιλογής, με ανάγκη για πολλή προσοχή στην διαδικασία χορήγησής του. Όταν, όμως, η χορήγησή του αναβαθμίζεται και προάγεται σε αντικείμενο «ειδικής κλινικής», τότε αυτομάτως αυτό λειτουργεί ως μια πιο ελκυστική και πιο εύκολη επιλογή αυτού του φαρμάκου, δεδομένου ότι στην ψυχιατρική, παρ΄ όλα όσα, εδώ και χρόνια, λέγονται, δεν υπήρξαν, και δεν πρόκειται να υπάρξουν ποτέ, τα όποια «πρωτόκολλα», καθώς, πίσω από (και παρά) το όποιο πρωτόκολλο, την πρωτοκαθεδρία στην όποια επιλογή την έχει πάντα η υποκειμενική εκτίμηση (αλλά και η εξουσία) του εκάστοτε ψυχιάτρου, το πόσο απλοποιητικά βλέπει την πολυπλοκότητα του «αντικειμένου» της δουλειάς του (ως συμπτώματα που «δεν λένε να υποχωρήσουν»), το πόσο μονόπλευρα και διασταλτικά «βλέπει», ή και φαντασιώνει, την λεγόμενη «επικινδυνότητα» (και ό, τι άλλο) και, φυσικά, η εκάστοτε χειραγώγηση από την όποια φαρμακοβιομηχανία.

Σ΄ ένα τέτοιο κλίμα δεν εκπλήσσουν εισηγήσεις με τίτλους, όπως: «Κοινωνική εξέλιξη και διάλυση. Ριζοσπαστικές αντιλήψεις και βία», «Μπορούν οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας ν΄ αποτρέψουν τρομοκρατικές πράξεις;» – αυτά σ΄ ένα στρογγυλό τραπέζι με τίτλο : «Μετανάστες, ψυχική υγεία και βίαιες συμπεριφορές». Κι΄ ακόμα : «Η διαχείριση της επικοινωνίας σε κατάσταση κρίσεων. Ο ρόλος του κράτους»…

Σαν να μην άλλαξε τίποτα όταν, πριν 30 περίπου χρόνια, τον Σεπτέμβριο του 1986, είχαν κληθεί να μιλήσουν, στο 16ο «Συνέδριο Ψυχοσωματικής Έρευνας», τρεις Ολλανδοί ψυχίατροι με θέμα «Ψυχοσωματική προσέγγιση στα αίτια και στα θύματα του πολέμου και της τρομοκρατίας», οι οποίοι αναφέρθηκαν στην «κομμουνιστική ηθική» που δικαιολογεί την «οργανωμένη βία», ενώ στήριξαν σθεναρά την τότε κρατούσα αντίληψη (από ΗΠΑ, Ισραήλ κλπ) για το PLO ως τρομοκρατική οργάνωση.

Βέβαια, ενώ η επίσημη ψυχιατρική μαζεύεται κατά καιρούς (με την «ευγενή» χορηγία της φαρμακοβιομηχανίας) σε «εξωτικούς» προορισμούς, για ένα σύντομο συνεδριακό διάλειμμα από την καθημερινότητα των πάγιων και αμετάστρεπτων (υπό την όποια παλαιο ή νεο-ιδρυματική μορφή τους) πρακτικών της, της καταστολής και του κοινωνικού ελέγχου, η αποδόμηση του όποιου εναπομείναντος συστήματος της ψυχικής υγείας συνεχίζεται ασταμάτητα.

Η πιο πρόσφατη σχετική είδηση έρχεται και πάλι από το Δαφνί, όπου αποφασίστηκε ομόφωνα (με την συμφωνία, δηλαδή, και σύμπασας της καθεστωτικής αριστεράς) η διάλυση/κατάργηση ενός οικοτροφείου και η μεταφορά των ενοίκων του σε υπάρχουσες κενές θέσεις άλλων οικοτροφείων. Μια μείωση, δηλαδή, τουλάχιστον κατά 15 των διατιθέμενων θέσεων εξωνοσοκομειακής φιλοξενίας/διαμονής και στέρησή τους, επομένως, από πολλούς άλλους, όλο και περισσότερους, που θα τις είχαν ανάγκη. Επρόκειτο για ένα οικοτροφείο που ήταν, μαζί με τα εξωτερικά ιατρεία του ΨΝΑ, σε κτίριο στην πλ. Βάθης, το οποίο ξενοικιάστηκε (για λόγους περιστολής των δαπανών) και μεταφέρθηκε, μαζί με τα εξωτερικά ιατρεία, σε κτίριο αξίας 7.3 εκ. ευρώ (στο Γκάζι), το οποίο είχε χρηματοδοτηθεί μέσω ΕΣΠΑ και παραχωρηθεί στο Δαφνί για να γίνει Κέντρο Ψυχικής Υγείας (ΚΨΥ). Αλλά επειδή κανείς στο Δαφνί δεν θέλει ΚΨΥ και γενικά κοινοτική δουλειά, δεν υπήρξε καμιά διαμαρτυρία για την αλλαγή της χρήσης του κτιρίου, για σκοπούς άλλους από αυτούς για τους οποίους έγινε και παραχωρήθηκε. Όταν η «παρατυπία» αποκαλύφθηκε και πήρε μια σχετική δημοσιότητα, η επιλογή ήταν όχι η μεταφορά του οικοτροφείου σε κατάλληλο κτίριο (και αντιστοίχως των εξωτερικών ιατρείων), αλλά η διάλυσή του. Τα εξωτερικά ιατρεία παραμένουν εκεί και η λειτουργία του κτιρίου ως ΚΨΥ δεν φαίνεται στον ορίζοντα.

Το 25ο Συνέδριο της ΕΨΕ δεν ασχολήθηκε βέβαια με τέτοια «μικροπράγματα» (όπως, μεταξύ άλλων, η τομεοποίηση, το ολοκληρωμένο δίκτυο των κοινοτικά βασισμένων υπηρεσιών, το ξεπέρασμα των κατασταλτικών πρακτικών κλπ). Τα περιεχόμενά του, οι λογικές και οι προσεγγίσεις του ήταν ακριβώς αυτές που συγκροτούν την αμετάκλητη καθημερινότητα των πρακτικών της κυρίαρχης ψυχιατρικής, πάντα υπό την διαρκή και ποικιλότροπη «ευγενή χορηγία» και χειραγώγηση από την φαρμακοβιομηχανία.

16/5/2017

.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ

.

.

.

.

.

Σύγχρονη ψυχιατρική και αγώνες εναντίον της : το παράδειγμα της Λέρου – Εκδήλωση απ’ την Ελευθεριακή Παρέμβαση Φιλοσοφικής στις 23/5/2017*

•Μαΐου 16, 2017 • Σχολιάστε

.

*Η εκδήλωση ήταν να γίνει σήμερα, 16/5, αλλά αναβλήθηκε λόγω της στάσης των λεωφορείων για τις 23 του μηνός. Για όσες/ους μπερδεύτηκαν με τη διαφορετική ημερομηνία στην αφίσα, η διευκρίνιση.

.

18425483_1507528192612777_4896926497693007524_n.jpg

.

Η ελευθεριακή παρέμβαση φιλοσοφικής προσκαλεί τον ψυχίατρο Θ. Μεγαλοοικονόμου να μας εκμυστηρευτεί και να καταδείξει τις πρακτικές της ψυχιατρικής επιστήμης και την πραγματικότητα του ιδρύματος στη Λέρο. Ο προσκεκλημένος έζησε εννιά χρόνια στο νησί και έχει συμβάλει στο κίνημα της αντιψυχιατρικής με πολύπλευρες δράσεις, όπως συγκρότηση κοινών αγώνων ασθενών-γιατρών για το κλείσιμο του ιδρύματος αλλά και θεωρητική δουλειά ασκώντας κριτική στην ψυχιατρική μεταρρύθμιση και τις παραδοσιακές αντιλήψεις. Πριν τη συζήτηση θα προβληθούν ντοκιμαντέρ.

.

.

.

.

.

Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου: Εγκαίνια έκθεσης «Έρως-Ήρως» -Παρασκευή 19/5/2017 στις 19.00 μμ στον «Ελληνικό Κόσμο»

•Μαΐου 16, 2017 • 1 σχόλιο

.

Έρως-ήρως

.

.

.

.

.