ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΩΞΗ ΤΗΣ ΕΜΜΥΣ ΚΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΥ

•Αύγουστος 18, 2017 • Σχολιάστε

.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΟΥ 18 ΑΝΩ.

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΚΑΙ  ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ 18 ΑΝΩ.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ 

.
 

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

.

Καταγγέλλουμε ως απαράδεκτες τις πρακτικές της διοίκησης του ΟΚΑΝΑ, που αποβλέπουν άμεσα  και έμμεσα, στην εξόντωση, ηθική, επιστημονική και άλλη, της ψυχιάτρου αγωνίστριας Έμμυς Κουτσοπούλου, μέλους και του συλλόγου εργαζομένων ΟΚΑΝΑ και του κοινωνικού ιατρείου Ν. Φιλαδέλφειας.

.

Η Ε. Κουτσοπούλου είναι γνωστή όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, μέσα από το κίνημα αλληλεγγύης στα κοινωνικά ιατρεία, για τους αγώνες της ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές στην υγεία και στα μνημόνια, για την υπεράσπιση του δικαιώματος όλων στη δημόσια και δωρεάν υγεία. Στηρίζει με κάθε τρόπο ,στη θεωρία και την πράξη τα κοινωνικά ιατρεία, αυτοδιαχειριζόμενες δομές κοινωνικής  αλληλεγγύης, εστίες αντίστασης στην Ελλάδα της κρίσης, των μνημονίων, της κατάρρευσης του ΕΣΥ.

.

Η Ε. Κουτσοπούλου διώκεται, γιατί ανήκει στους σταθερούς υποστηρικτές του δημόσιου χαρακτήρα της Υγείας, της απεξάρτησης, του συστήματος χορήγησης υποκατάστατων από τις υπηρεσίες του ΟΚΑΝΑ, ενάντια στα ιδιωτικά συμφέροντα που καιροφυλακτούν για να αναλάβουν , είτε μέσω ΜΚΟ είτε ως «ιδιώτες ψυχίατροι». ένα κομμάτι της πίττας του ΟΚΑΝΑ.

.

Η κυβερνητική πολιτική των εξαγγελλόμενων μεταρρυθμίσεων στην Υγεία είναι έτοιμη για εκχωρήσεις στον ιδιωτικό τομέα, αδιαφορώντας για την τραγική μοίρα των. εξαρτημένων ατόμων, αντικείμενο κερδοσκοπίας και, αναπόφευκτα, εξόντωσης.

.

Χιλιάδες εξαρτημένοι, άντρες και γυναίκες, σήμερα πεθαίνουν εξαθλιωμένοι και αβοήθητοι στους δρόμους. Ο ΟΚΑΝΑ, με τα μεγαλεπήβολα σχέδια, δεν έχει δημιουργήσει ούτε έναν ξενώνα για να στεγαστούν.

.

Την ίδια στιγμή εξαπολύει αυτή την επαίσχυντη δίωξη, χωρίς κανένα σεβασμό στο πρόσωπο, την ιστορία του, την κοινωνική προσφορά του, ακόμα και στις αναγκαίες δεοντολογικά διαδικασίες.

.

Είναι φανερό ότι αποβλέπει στην εξάλειψη κάθε εστίας αντίστασης στα σχέδια της. Δεν πρόκειται όμως μόνο για μια έκφραση ακραίου αυταρχισμού και τρομοκρατίας.

.

Στις συνθήκες ακραίας κρίσης που ζούμε η αύξηση της διάδοσης της χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών και παράλληλα η μνημονιακή ασφυξία που επιβάλλεται στα προγράμματα απεξάρτησης καθώς και οι προετοιμαζόμενες ιδιωτικοποιήσεις, όποια μορφή και αν τους δοθεί, προσδίδουν στην πολιτική της ηγεσίας των δημόσιων φορέων, όπως είναι ο ΟΚΑΝΑ, ένα άκρως ρατσιστικό χαρακτήρα απέναντι στους εξαρτημένους και όσους τάσσονται στο πλευρό τους.

.

Απαιτούμε την άμεση παύση της δίωξης της Ε. Κουτσοπούλου και την αποκατάστασή της στη θέση της επιστημονικά υπεύθυνης που με την αξία της κατείχε μέχρι τώρα.

.

Προειδοποιούμε την ηγεσία του  ΟΚΑΝΑ και του Υπουργείου Υγείας ότι θα μας βρει όλους απέναντι στα σχέδια ιδιωτικοποίησης κάθε τύπου, διώξεων αγωνιστών και κάμψης του φρονήματος των εργαζομένων μέσα από την τρομοκράτησή τους.

.

Όλοι όσοι δίνουμε τη μάχη για τη δημόσια και δωρεάν υγεία και απεξάρτηση, όσοι αλληλέγγυοι προσφέρουν μέσα από το κίνημα των κοινωνικών ιατρείων και κάθε αυτοοργανωμένη δομή ενάντια στη μνημονιακή καταστροφή είμαστε αποφασισμένοι να μην επιτρέψουμε να περάσουν τέτοιες αντιδραστικές πολιτικές. Για να μην γίνουν, για άλλη μια φόρα οι εξαρτημένοι και όσοι έχουν ταχτεί στο πλευρό τους αντικείμενο ακόμα μεγαλύτερου κοινωνικού αποκλεισμού, με μοιραίες συνέπειες.

.

Συλλογικές δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης 18ανω.


Σωματείο υποστήριξης 18ανω


Πανελλαδική Συσπείρωση για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση

.
.
.

Αθήνα 7/8/2017

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ: «ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΣΟΙ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΤΟ «ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟ» ΚΑΙ ‘ΑΝΑΒΑΘΜΙΖΟΥΝ’ ΤΟ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΟΧΙ ΟΙ ΨΥΧΙΚΑ ΑΣΘΕΝΕΙΣ»

•Αύγουστος 17, 2017 • 1 σχόλιο

.

*Αναδημοσίευση από εδώ.

.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΣΟΙ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΤΟ «ΔΙΚΑΣΤΙΚΌ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟ» ΚΑΙ ‘ΑΝΑΒΑΘΜΙΖΟΥΝ’ ΤΟ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΟΧΙ ΟΙ ΨΥΧΙΚΑ ΑΣΘΕΝΕΙΣ

.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ανακοίνωση που έβγαλε η ΠΟΕΔΗΝ, με αφορμή το τραγικό συμβάν της δολοφονίας, από νοσηλευόμενο στο ΨΝΑ (βάσει του αρ. 69 ΠΚ- και διαμένοντα σε στεγαστική δομή του), της συντρόφου του, δεν είναι παρά η πιο κατάπτυστη αντίδραση που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς ότι θα ήταν δυνατό ποτέ να υπάρξει απέναντι στην τραγικότητα αυτού του συμβάντος.

Κατανοητή, βέβαια, στο βαθμό που εκφράζει την σκληρή ιδρυματική παράδοση και την σχετιζόμενη με αυτήν κατασταλτική κουλτούρα που ενσαρκώνει το προερχόμενο από το Δρομοκαίτειο προεδρείο της ΠΟΕΔΗΝ, που, ακόμα και στις κινητοποιήσεις του προσωπικού του ψυχιατρείου, δεν ήξερε να κάνει άλλο από το να χτίζει, με πέτρες, τοίχους στη είσοδο του ιδρύματος. Τοίχους πάνω στους άλλους τοίχους, πρακτική που συμβόλιζε έμπρακτα το «μαύρο όραμα» ενός συνδικαλισμού που δεν έπαψε ποτέ να βλέπει την ύπαρξη και την αναπαραγωγή του συνυφασμένη με την διαιώνιση των ιδρυμάτων της ψυχιατρικής βαρβαρότητας (και προπαντός, εν προκειμένω, του «κληροδοτήματος»).

Αυτό που κάνει η ΠΟΕΔΗΝ είναι να ευοδώνει και να παρακινεί στην κουλτούρα και την πρακτική της απόρριψης, του ρατσισμού και της κατασταλτικής ετοιμότητας απέναντι σε όλους τους ψυχικά πάσχοντες και σε μια φυλακτικού τύπου, απανθρωποποιητική αντιμετώπισή τους, ως εν δυνάμει, και από τη φύση του, «επικίνδυνου αντικειμένου». Γιατί, μέσα στο ασυγκράτητο παλαιοϊδρυματικό ξέσπασμα της, η ανακοίνωση μιλάει για όλους αδιακρίτως, για όσους προσέρχονται (τους «30») σε κάθε εφημερία με διαδικασίες ακούσιας νοσηλείας, «διεγερτικούς, επικίνδυνους, κακοποιούς»…«30-35 τέτοιοι επικίνδυνοι ασθενείς σε κάθε τμήμα οξέων». Και φυσικά, κατά την ΠΟΕΔΗΝ, να πάνε όλοι οι «ακαταλόγιστοι» του αρ. 69 ΠΚ σε ψυχιατρικές κλινικές εντός των φυλακών. Αλλά με αυτή τη λογική, γιατί μόνο αυτοί και όχι και οι άλλοι «επικίνδυνοι», που δεν έχουν διαπράξει «ακόμα» αδίκημα;

Η ανακοίνωση της ΠΟΕΔΗΝ είναι τόσο ακραία έτσι ώστε να γίνεται εξαιρετικά χρήσιμη ακόμα και σε επιδιώξεις που την «κριτικάρουν», αλλά με σκοπό να συγκαλύψουν, πίσω και ενάντια στις ακραίες εκφράσεις της, την δική τους συμπόρευση στην ίδια κατεύθυνση, αν και με πιο ήπιους και «επιστημονικούς» όρους. Μην ξεχνάμε ότι λειτουργοί ψυχικοί υγείας, διευθυντές ψυχίατροι και συνδικαλιστές νοσηλευτές, έχουν χρησιμοποιήσει, στο πρόσφατο παρελθόν (υπάρχουν τα κείμενα και οι συνεντεύξεις), την ίδια επιχειρηματολογία της ΠΟΕΔΗΝ για το «επικίνδυνο» των «ακαταλόγιστων» του αρ. 69 ΠΚ, που νοσηλεύονται στα τμήματα εισαγωγών, προκειμένου να τους εξαποστείλουν σε «ειδική κλειστή δομή», το «δικαστικό ψυχιατρείο», που έχει στα σκαριά η παρούσα κυβέρνηση.

Κάποιο/ες «θυμήθηκαν», εν προκειμένω, τα υπάρχοντα ευρωπαϊκά «μοντέλα» για το «forensic μέρος της ψυχιατρικής», όλα αυτά που προβλέπουν «ειδικές δομές» για τους λεγόμενους «ακαταλόγιστους», αγνοώντας, ή ξεχνώντας, ότι όλα αυτά τα «μοντέλα» είναι σε κρίση, καθώς, αφού έγιναν «διάσημα» για τον κατασταλτικό, βάρβαρο και άκρως αντιθεραπευτικό χαρακτήρα τους, σε κάποιες χώρες, όπως τα OPG στην Ιταλία, έκλεισαν (με αρχή το 2014) – για ν΄ αντικατασταθούν, φυσικά, και ως επί το πλείστον, από δομές πιο μικρές, πιο ήπιας εξωτερικής μορφής, αλλά αντίστοιχου περιεχομένου.

Η όλη περιρρέουσα οικονομική, κοινωνική και πολιτική ατμόσφαιρα του «ρευστού φόβου», της δομικής, άνωθεν καλλιεργούμενης και δεόντως χειραγωγούμενης ανασφάλειας, είναι ακριβώς το έδαφος πάνω στο οποίο προωθείται (ως η απολύτως «αυτονόητη» λύση) η ίδρυση του «ειδικού κλειστού τμήματος» («δικαστικού ψυχιατρείου»), με σχετικό νομοσχέδιο που έχει έτοιμο για εισαγωγή προς ψήφιση στη Βουλή η κυβέρνηση Σύριζα-Ανελ.

Περιστατικά όπως στο Περιστέρι, θα χρησιμοποιηθούν, για μιαν ακόμη φορά, ως επιβεβαίωση της «ορθότητας και του αυτονόητου» μιας λύσης προς αυτή την κατεύθυνση.

-Κυρίαρχη ψυχιατρική, αυτή που βλέπει πρωτίστως «νοσολογικά συστήματα και όχι ανθρώπους», στην ιερή της συμμαχία με μια

-κατά το δοκούν «τυφλή» Δικαιοσύνη, πάνω στο κοινό τους έδαφος του ιδεολογήματος μιας «επικινδυνότητας» ως ατομικής ιδιότητας (και όχι προϊόντος κοινωνικών σχέσεων, αλληλεπιδράσεων και «καταστάσεων»),

-μέσα από τις διαχειριστικές πρακτικές μιας κυβερνητικής πολιτικής που απλώς αγωνιά για το πώς θα εκπροσωπήσει το υπάρχον, χωρίς ποτέ και επ΄ ουδενί να το αμφισβητήσει, έχουν έτοιμο το ζητούμενο για το κυρίαρχο σύστημα, ψυχο-σωφρονιστικό τμήμα, που θα ενσωματώνει όλες τις δυσβάσταχτες πτυχές τόσο του ψυχιατρικού, όσο και του σωφρονιστικού εγκλεισμού, με όλες τις στερεοτυπικές ιδεοληψίες που τους διατρέχουν, για την ευρύτερη κοινωνική του αποδοχή.

Κι ας είναι γνωστό και τεκμηριωμένο ότι, παρά το συμβάν στο Περιστέρι, είναι εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο η επανάληψη της όποιας παραβατικής/εγκληματικής πράξης από πρώην εγκλείστους του αρ. 69 ΠΚ. Ότι, ποσοστιαία, οι πάσχοντες από σοβαρές ψυχικές διαταραχές που εγκληματούν, δεν είναι περισσότεροι από τους λεγόμενους «κανονικούς» – ίσως, μάλιστα, να είναι και αισθητά λιγότεροι. Ότι το πρόσημο της «επικινδυνότητας», προκειμένου κάποιος/α να τύχει άρσης του αρ. 69, παραμένει και στο καινούργιο νομοσχέδιο – ένα πρόσημο, για το οποίο δεν υπήρξε, δεν υπάρχει και ούτε ποτέ θα υπάρξει καμιά «επιστημονική» εκτίμηση, καθώς πρόκειται για μια «κοινωνική κατασκευή».

Το προωθούμενο νομοσχέδιο για τους «ακαταλόγιστους» του αρ. 69 δεν κάνει άλλο από το να «τακτοποιεί» την υπάρχουσα κατάσταση (καθώς τουλάχιστον 20 ασθενείς του αρ. 69 στο ΨΝΑ διαμένουν – και πολύ καλώς – σε εξωνοσοκομειακές στεγαστικές δομές χωρίς να έχει αρθεί το μέτρο ασφαλείας), δίνοντας, ωστόσο, υπόσταση, για πρώτη φορά με θεσμικό τρόπο, στην ίδρυση δυο δικαστικών ψυχιατρείων. Για τον εγκλεισμό και την «εξαφάνιση» όλων αυτών που για την διαχείρισή τους το ψυχιατρικό σύστημα «στενάζει» από την αδυναμία του να τους «κάνει καλά» και ψάχνει εδώ και καιρό πού θα τους κλείσει. Κάπου πιο «κλειστά από το κλειστό» που υπάρχει. Στον Κορυδαλλό δεν μπορεί (παρά τις προτάσεις της ΠΟΕΔΗΝ), για να τηρούνται (προς το παρόν) τα «προσχήματα». Γι΄ αυτό και προωθείται το «ειδικό τμήμα», με φρουρούς, κάγκελα, πιθανό προαυλισμό σε λίγα τετραγωνικά, ασυδοσία μηχανικών καθηλώσεων, δυνατότητα να κάνεις λοβοτομή «αν το επιλέξεις» (με “informed consent”!) κλπ.

Το ζήτημα των «ακαταλόγιστων» δεν μπορεί κατ΄ ουδένα τρόπο ν΄ αντιμετωπιστεί με την όλο και περισσότερη καταστολή, μέσα από την αέναη αναζήτηση της «απόλυτης ασφάλειας» από τον «επικίνδυνο» που «εμείς» κατασκευάζουμε. Το πρώτο βήμα προς μιαν ουσιαστική αντιμετώπιση των λεγόμενων «ακαταλόγιστων» δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από την ίδια την ριζική αμφισβήτηση της ίδια της έννοιας του «ακαταλόγιστου», μιας έννοιας (και συνεπαγόμενης πρακτικής) που απο-υποκειμενοποιεί τον ψυχικά πάσχοντα. Είναι η αναγνώριση του όποιου ψυχικά πάσχοντος δράστη ως «υποκειμένου ευθύνης», που θα πρέπει, προφανώς, να τύχει εφαρμογής εναλλακτικής, εκτός φυλακής, ποινής. Όχι, επ΄ ουδενί, σε «ειδικό τμήμα», ούτε σε τμήμα εισαγωγών-παρά μόνο, εδώ, για το αναγκαίο διάστημα της νοσοκομειακής θεραπείας, όπως όλοι οι ασθενείς. Και εν συνεχεία, με την επιβολή ενός «μέτρου ασφαλείας», με διαμονή σε εξωνοσοκομειακή στεγαστική δομή, ή και κατ΄ οίκον, στα πλαίσια του οποίου θα γίνεται η αναγκαία θεραπευτική φροντίδα.

Φυσικά, όλα αυτά ηχούν ουτοπικά, σε μια χώρα που δεν έχει κάνει ποτέ την όποια ουσιαστική ψυχιατρική μεταρρύθμιση και βουλιάζει μέσα σε μια χωρίς προηγούμενο οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση. Αλλά και σε μιαν Ευρώπη σε αντίστοιχα βαθιά οικονομική κρίση, που λειτουργεί μέσα σε μια «κατάσταση διαρκούς εκτάκτου ανάγκης», με το φάσμα ενός διαρκώς «επικρεμάμενου κινδύνου» να κυριαρχεί στην καθημερινότητα, κινδύνου που οι κρατούντες δημιούργησαν με τις πολιτικές τους, χρησιμοποιώντας τον ίδιο το φόβο από αυτόν ως μέσο πολιτικής και κοινωνικής χειραγώγησης.

Για το ζήτημα των «ακαταλόγιστων» και την προετοιμαζόμενη αντιμετώπισή τους ως προπομπό της περαιτέρω κατασταλτικής μετάλλαξης του ψυχιατρικού συστήματος, θα πρέπει να υπάρξει ιδιαίτερη επαγρύπνηση. Αν κυριαρχήσουν τα στερεότυπα της «επικινδυνότητας» στην δόμηση/διάρθρωση του ψυχιατρικού θεσμού, αυτό θα έχει επιπτώσεις παντού. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Γ. Γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής του Υπουργείου Δικαιοσύνης, σε πρόσφατη συνέντευξή του, δήλωσε καθαρά ότι «δεν χρειαζόμαστε στο δικό μας σωφρονιστικό σύστημα ένα νοσοκομείο επιπέδου νοσοκομείου του ΕΣΥ» και επομένως, οι κρατούμενοι, όταν προκύπτει σχετική ανάγκη για κανονική νοσοκομειακή νοσηλεία, θα πρέπει να νοσηλεύονται, όταν αρρωσταίνουν, στα κανονικά νοσοκομεία. Αλλά όχι οι ψυχικά ασθενείς κρατούμενοι : το «ψυχιατρείο» Κορυδαλλού επέμεινε ότι πρέπει να παραμείνει και να μπει ως τέτοιο στο ΕΣΥ (όπως έχει προβλεφθεί σε σχετικό νομοσχέδιο), υπό την διεύθυνση της Πανεπιστημιακής Ψυχιατροδικαστικής Κλινικής του Αττικού Νοσοκομείου. Προφανώς, «παιδιά ενός κατώτερου θεού» οι ψυχικά ασθενείς. Μια κανονική φυλακή περίπου 200 κρατουμένων (ανδρών), με όρους πολύ χειρότερους από τα υπόλοιπα κελιά και με εξαιρετικά αδιαφανείς διαδικασίες διαχείρισης, σύμφωνα με πολλές καταγγελίες. Κρατούμενοι με «μερικό καταλογισμό», κρατούμενοι με ψυχιατρικό πρόβλημα, κρατούμενοι εν αναμονή πραγματογνωμοσύνης – αυτής της νέας «βιομηχανίας πραγματογνωμοσύνης», που πιθανό να προκύψει ως «παρενέργεια» της ένταξης στο ΕΣΥ.

Όπως πάνε τα πράγματα, είναι πιθανόν ότι, μια απρόβλεπτη στροφή στη συγκυρία μπορεί και να επιβεβαιώσει τις προτροπές της ΠΟΕΔΗΝ για εγκλεισμό των «ακαταλόγιστων» στην ψυχιατρική κλινική του Κορυδαλλού. Την κρατούν ανοικτή, τη αναβαθμίζουν, την βάζουν στο ΕΣΥ, θα την διευθύνουν πανεπιστημιακοί, «τι το καλλίτερο;» θα πουν οι κυβερνώντες, που διακρίνονται για το «βαθύτατα ρηχό» μεταρρυθμιστικό τους πνεύμα.

Κρατώντας, ως πρώτη προτεραιότητα, ανοιχτή την κινηματική διεκδίκηση στην κατεύθυνση ενός ριζικά εναλλακτικού προτάγματος στην αντιμετώπιση των «ακαταλόγιστων» και στην ασκούμενη κυρίαρχη ψυχιατρική γενικά, δεν θα παραλείψουμε να επιστήσουμε την προσοχή στην πιθανότητα να ασκηθούν, με αφορμή το τραγικό συμβάν στο Περιστέρι, πιέσεις για επανεγκλεισμό των ασθενών βάσει του αρ. 69 ΠΚ, που τώρα διαμένουν σε εξωνοσκομειακές στεγαστικές δομές.

Εν προκειμένω, η ευθύνη θα αφορά όλους, και αυτούς (πρωτίστως) που, πιθανόν, θ΄ αποφασίσουν σχετικά, αλλά και αυτούς που δεν θα προβάλλουν αντίσταση.

.

7/8/17

.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ

.

.

.

.

.

.

Genius: Μια συναρπαστική σειρά για τη ζωή και το έργο του Albert Einstein – Η σχέση του με τον Freud, τον Jung και τον ψυχικά πάσχοντα γιo του Eduard / Μέρος ΙΙI

•Ιουλίου 17, 2017 • Σχολιάστε

.

Eduard (2).jpg

O Einstein με τους γιους του. Δεξιά ο Eduard

.

Στην προηγούμενη ανάρτηση είχε γίνει λόγος μεταξύ άλλων, για τη συμβολή της Mileva Marić στο έργο του Albert Einstein και παρά  του ότι δεν μπορούμε να αναλύσουμε εδώ περαιτέρω αυτό το ζήτημα, μιας κι αλλού εστιάζω, θα αναφέρω μερικά πράγματα που βοηθούν θεωρώ να καταλάβουμε περισσότερα για το πλαίσιο της σχέσης και της συνεργασίας του ζευγαριού. Πιο συγκεκριμένα: φαίνεται πως η απόφαση να δημοσιεύονται οι εργασίες μόνο με  το όνομά του Einstein είχε ληφθεί από κοινού, με τη  Marić. Γιατί;

Επειδή, όπως υποστηρίζει η Radmila Milentijević (πρώην καθηγητής Ιστορίας στο City College της Νέας Υόρκης που δημοσίευσε το 2015 μια πολύ ολοκληρωμένη βιογραφία της Mileva), η  Marić πιθανότατα ήθελε να βοηθήσει τον Albert να κάνει όνομα, έτσι ώστε να βρει δουλειά και να την παντρευτεί. Ο Dord Krstić με τη σειρά του (πρώην καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνα που πέρασε 50 χρόνια διερευνώντας τη ζωή της Mileva) στο καλά τεκμηριωμένο βιβλίο του, δίνει μια ακόμη εξήγηση όταν γράφει πως, δεδομένης της επικρατούσας προκατάληψης κατά των γυναικών εκείνης της εποχής, μια δημοσίευση που θα συνυπόγραφε ένας άντρας με μια γυναίκα μπορεί να είχε λιγότερο επιστημονικό βάρος.

Ποτέ δεν θα μάθουμε μάλλον όλη την αλήθεια. Αλλά κανείς δεν κατέστησε σαφέστερο από τον ίδιο τον Albert Einstein ότι συνεργάστηκαν στην ειδική θεωρία της σχετικότητας (άγνωστο βέβαια σε ποιο βαθμό) με τη Marić  αφού της έγραψε στις 27 Μαρτίου 1901: «Πόσο χαρούμενος και περήφανος θα είμαι όταν εμείς οι δυο μαζί θα έχουμε φέρει την εργασία μας για τη σχετικότητα σε ένα νικηφόρο συμπέρασμα»How happy and proud I will be when the two of us together will have brought our work on relative motion to a victorious conclusion» ).

.

eduard-kWo-U103018973659371GH-568x320@LaStampa.it.jpg

Albert and Eduard Einstein

.

Η ρήξη όμως επήλθε όπως ήδη ξέρετε, το ζευγάρι χώρισε κι η γυναίκα του πήρε τους γιους τους και μετακόμισε στην Ελβετία. Απ’ τα στοιχεία που υπάρχουν είναι βέβαιο πως ο Einstein επισκεπτόταν τα παιδιά του, πως έκανε και κάποιες εκδρομές μαζί τους και πως αντάλλασσαν γράμματα. Για να επιστρέψουμε όμως στο γιο τους τον Eduard που όπως θα θυμάστε νοσηλεύτηκε στο «Burghölzli» στη Ζυρίχη, με διάγνωση  σχιζοφρένεια.

Ήταν θαυμαστής του Freud όσο σπούδαζε, σε τέτοιο βαθμό ώστε να έχει στο υπνοδωμάτιό του το πορτρέτο του κι ο πατέρας του τον ενθάρρυνε τότε ν’ ακούσει και τις διαλέξεις του παραδεχόμενος μάλιστα πως υπό το φως κάποιων προσωπικών του εμπειριών είχε πειστεί τουλάχιστον για τις βασικές θέσεις του Βιεννέζου ψυχαναλυτή. Η  κατάθλιψη όμως του Eduard (έχανε μαθήματα, κλεινόταν σε σκοτεινά δωμάτια κι απέφευγε τους φίλους του λόγω μιας ερωτικής απογοήτευσης που είχε απ’ τη σχέση του με κάποια μεγαλύτερη σε ηλικία, γυναίκα) κι η επακόλουθη ακούσια νοσηλεία του άλλαξαν τα πάντα.

O Einstein τον συμβούλεψε να βρει ένα άλλο κορίτσι ή ν’ ασχοληθεί με μια δουλειά, να κινείται συνεχώς ώστε να το ξεπεράσει, αλλά τίποτα απ’ αυτά δεν βοήθησε και το καλοκαίρι του 1930 άρχισε να δέχεται απ’ το γιο του μια σειρά από εξαιρετικά σκληρά γράμματα κι αποφάσισε να πάει να τον δει. Ούτε απ’ αυτή τους τη συνάντηση πάντως δεν βγήκε τίποτα καλό. Η Mileva φρόντισε για δύο ακόμη χρόνια τον Eduard στο σπίτι, πριν αποφασίσει να τον βάλει στο «Burghölzli» .

.

Einstein to his son letter.png

Γράμμα του Einstein στο γιο του Eduard (Tete)

.

Κι όπως ίσως θυμάστε, είχα αφήσει αναπάντητο το ερώτημα, αν πράγματι είχε την ευθύνη του εκεί ο Carl Jung, όπως βλέπουμε στη σειρά. Ο Einstein λοιπόν όντως γνωρίζονταν με τον δεύτερο, μέσω του Dr. Hopf, που ήταν μαθητής του λαμπρού επιστήμονα. Είχαν φάει μαζί κάποιες φορές και μάλιστα σε ένα από τα γεύματα είχε παρευρεθεί κι ο Eugen Bleuler. Ο Jung αν και δεν κατάλαβε πολλά απ’ όσα του ανέπτυξε ο Einstein για τη θεωρία της σχετικότητας, ισχυρίστηκε μετέπειτα πως τον επηρέασε όσον αφορά τη δική του θέση για την  ψυχική συγχρονικότητα. Δεν ξανασυναντήθηκαν έκτοτε και προσωπικά δεν βρήκα καμία αναφορά που να υποστηρίζει πως ο Jung υπήρξε γιατρός του Eduard.

.

d390d-1einstein.jpg

.

Το 1948 πέθανε η Mileva. «Το χειρότερο είναι ότι ο Eduard είναι εκεί μόνος του» έγραψε ο Einstein, «χωρίς μια χείρα βοηθείας, στην άθλια κατάσταση του. Αν το ήξερα, δεν θα είχε έρθει ποτέ σε αυτόν τον κόσμο»  The worst is that Eduard is there alone without a caring hand, in his wretched condition. If only I had known, he would never have come into this world»). Kι απ’ αυτή του τη φράση κάποιοι βιογράφοι υπέθεσαν πως δεν το ήθελε το παιδί του. Δεν νομίζω όμως πως ισχύει αυτό, βάση των πηγών που μελέτησα.

Άλλωστε χαιρόταν να λαμβάνει ποιήματα, σημειώσεις, σκίτσα του και μάλιστα σε επιστολές που ήρθαν στο φως πριν περίπου μια δεκαετία αποδείχτηκε πως είχε γράψει για κείνον επίσης ότι: «The more refined of my sons, the one I considered really of my own nature, was seized by an incurable mental illness» .

Ο Eduard πέθανε το 1965  και ο πατέρας του δεν τον είχε δει για πάνω από 30 χρόνια, αλλά φρόντιζε για τα έξοδα της νοσηλείας του μετά το θάνατο της πρώην γυναίκας του κι όπως είχε πει η δεύτερη σύζυγός του ήταν μεγάλο χτύπημα στη ζωή του αυτό που συνέβη με το μικρό του γιο.

.

geschichte_der_psychiatrie_vogel_volkszaehlung_weltgroesste_echse@1x.jpg

Eduard Einstein

.

Ο άλλος γιος του, ο μεγαλύτερος σε ηλικία, ήταν ο Hans Albert Einstein. Αλληλογραφούσε όπως αναφέρθηκε ήδη κι αυτός  με τον πατέρα του, εκείνος του ανέφερε την πορεία της δουλειάς του και του εξέφραζε τις ανησυχίες του για τον άδερφό του, αν και σταδιακά ο Hans Albert όπως δείχνουν τα γράμματά του απομακρυνόταν απ’ το σπουδαίο επιστήμονα. Ο Hans Albert με τη σειρά του υπήρξε καθηγητής υδραυλικής μηχανικής στο UC Berkeley και ο πρώτος εμπειρογνώμονας του κόσμου στον τομέα της μεταφοράς ιζημάτων. Αυτό μπορεί να μην ακούγεται τόσο εντυπωσιακό όσο τα επιτεύγματα του πατέρα του, αλλά δείχνει πως ήταν αρκετά έξυπνος. Τα παιδιά του Hans Albert είχαν και πάλι πολλά προβλήματα υγείας, γεγονός που παρατηρήθηκε στην πρώτη γενιά απογόνων του Einstein. Βλέπετε, ο Hans Albert είχε τέσσερα βιολογικά παιδιά, αλλά επέζησε μόνο ένα απ’ αυτά, ο Bernhard Einstein.

Ο Bernhard ήταν ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος. Έγινε φυσικός, εργάστηκε στην μηχανική για την Texas Instruments TXN και την Litton Industries, και έλαβε κάμποσα διπλώματα ευρεσιτεχνίας στη διάρκεια της ζωής του. Αυτό είναι αρκετά καλό, αλλά δεν είναι τόσο μεγάλο επίτευγμα σαν αυτά του παππού του. Ο Bernhard με τη σειρά του  έκανε πέντε παιδιά, αλλά κατάφερα να μάθω μόνο πως ένας τους, o Thomas,  είναι γιατρός στο Los Angeles. Υποθέτω ότι είχαν ζωή παρόμοια με εκείνη του πατέρα τους: αρκετά επιτυχημένη με τα συνήθη πρότυπα, αρκετά αποτυχημένη σε σύγκριση μ’ αυτήν του Einstein. Αυτό που είναι σίγουρο μιας κι αναφέρεται στις εφημερίδες είναι η διαμάχη των κληρονόμων του σχετικά με την πώληση προσωπικών του αντικειμένων. Γεγονός που δεν νομίζω να εκπλήσσει κανέναν αλλά οπωσδήποτε είναι εξαιρετικά θλιβερό.

.

795a717dfeb5d742531a5291cebb9777.jpg

Ο Albert Einstein με το γιο του Hans Albert και τον εγγονό του Bernhard (1932)

.

Ξεχώρισα πάντως και βάζω στα θετικά της σειράς το ότι δείχνει το πως αντιμετώπισε ο λαμπρός αυτός επιστήμονας την άνοδο του Χίτλερ στη ναζιστική τότε Γερμανία (έχει μια τραγική επικαιρότητα δυστυχώς το θέμα), το ότι αναδεικνύει τη συμβολή της γυναίκας του στην ανάπτυξη των θεωριών του (αλλά υπογραμμίζει και την αντιμετώπιση που είχαν συνακόλουθα οι γυναίκες εκείνη την εποχή, τόσο εκείνες που πάλευαν ν’ ασχοληθούν με την επιστήμη αλλά κι όσες είχαν αντισυμβατικές απόψεις για τις ερωτικές σχέσεις κι έτσι όπως είναι αναμενόμενο γίνεται λόγος και για την Μαρία Κιουρί) και τέλος το ότι θίγει τη δυσκολία του να είναι κανείς χαρισματικός στον τομέα του και γονιός ταυτόχρονα. Δύο φράσεις μάλιστα συγκράτησα απ’ όσες ειπώθηκαν, που μας βάζουν σε σκέψη, συμπυκνώνοντας πολλά στοιχεία τόσο της ζωής του Einstein όσο και της εποχής του:

«Η ζωή δεν υπολογίζεται σαν εξίσωση. Οι καλές πράξεις δεν εκμηδενίζουν τις σατανικές».

Και: «Δεν καταφέραμε να κρατήσουμε δίπλα μας τις εξυπνότερες από ‘μας, έτσι

Αν εξαιρέσω πάντως όσα έμαθα για κείνον, πολύ θετικό βρήκα το ότι φωτίστηκαν και στιγμές της Ιστορίας όπως η μάχη του Ύπρ (στην οποία για πρώτη φορά έγινε χρήση χημικών ουσιών) αλλά και αμφιλεγόμενα πρόσωπα όπως αυτό του  Φριτς Χάμπερ (βραβευμένου με Νόμπελ Χημείας αλλά παράλληλα και εγκληματία πολέμου), του οποίου η σύζυγος αυτοκτόνησε με το υπηρεσιακό του περίστροφο αφού απέτυχε να τον πείσει να μη χορηγήσει το χλώριο στα γαλλικά, αγγλικά και καναδικά στρατεύματα). Εσείς όταν παρακολουθήσετε τη σειρά, όπως άλλωστε και το ακόλουθο ντοκιμαντέρ, ίσως σταθείτε αλλού και πάλι όμως κάτι θα μάθετε. Ως την επόμενη φορά λοιπόν, να είστε καλά. –

.

.

.

*H φωτογραφία του Einstein με τους γιους του είναι από εδώ. Tο γράμμα του Einstein το βρήκα εδώ και μπορείτε να διαβάσετε και την αγγλική του μετάφραση. και τέλος η φωτογραφία με το γιο του Hans Albert και τον εγγονό του είναι από εδώ.

.

Πηγές:

.

.

.

.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ: ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΙΣ ΜΚΟ ΟΛΕΣ ΟΙ ΝΕΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ‘ΑΠΟΑΣΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ’ ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΟΙ ΔΟΜΕΣ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

•Ιουλίου 14, 2017 • Σχολιάστε
.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΙΣ ΜΚΟ ΟΛΕΣ ΟΙ ΝΕΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ‘ΑΠΟΑΣΥΛΟΠΗΣΗΣ’

ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΟΙ ΔΟΜΕΣ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ
.
.

Μια ακόμη κίνηση διαχείρισης του αμετάκλητου αδιεξόδου στο οποίο έχει περιέλθει, και της μη διαχειρίσιμης ενδόρρηξης την οποία βιώνει, το σύστημα της Ψυχικής Υγείας, ανακοίνωσε σχετικά πρόσφατα η κυβέρνηση (υπουργική απόφαση, 8/5/17, «Εγκριση από άποψη σκοπιμότητας πολιτικών ψυχικής υγείας»), κίνηση η οποία, όταν παραμεριστεί το σύνηθες κατεβατό από λεκτικές πομφόλυγες που συνοδεύει πάντα αυτές τις εξαγγελίες, δεν έχει παρά μόνο δυο παραμέτρους με πρακτική σημασία.

.

-Η μια αφορά την εξαγγελία της δημιουργίας, με κονδύλια του ΕΣΠΑ μέχρι το 2020, 17 οικοτροφείων, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, για την μεταστέγαση 200 από τους συνολικά 420 υπολογιζόμενους ασθενείς χρόνιας παραμονής στα τρία εναπομείναντα ψυχιατρεία. Τα οικοτροφεία αυτά, χωρίς πολλά λόγια, ως κάτι το αυτονόητο, ανατίθενται σε ΜΚΟ, παγιώνοντας, από την «πρώτη φορά αριστερά», την ιδιωτικοποίηση ως τον βασικό άξονα της πολιτικής της και στην Ψυχική Υγεία (όπως παντού). Το προπαγανδιστικό επιχείρημα, εν προκειμένω, πιθανώς θα είναι ότι, με την ‘δωρεά’ στις ΜΚΟ και την ιδιωτικοποίηση, θα εξοικονομηθούν πιθανώς 10-20 άτομα προσωπικό (από το ένα ή δυο τμήματα ‘χρονίων’ που θα κλείσουν) για να καλύψουν, υποτίθεται, τις ανάγκες των άλλων ψυχιατρικών τμημάτων.

-Η άλλη παράμετρος με πρακτική σημασία, αφορά την εκκίνηση της δημιουργίας των ήδη εξαγγελθέντων δυο ειδικών κλειστών τμημάτων (δικαστικών ψυχιατρείων) για τους έγκλειστους στη βάση του αρ. 69 ΠΚ (ανθρώπους που έχουν διαπράξει ποινικό αδίκημα αλλά έχουν κριθεί ‘ακαταλόγιστοι’ λόγω ψυχικής διαταραχής). Σε προηγούμενες ανακοινώσεις της «Συσπείρωσης» έχουμε αναφερθεί αναλυτικά στην ιδρυματική παλινδρόμηση και στην περαιτέρω κατασταλτική αναδίπλωση του ψυχιατρικού θεσμού που αντιπροσωπεύει η ίδρυση αυτών των περίκλειστων μονάδων.

.

Βέβαια, για να μην ξεχνιόμαστε, η δήθεν ‘αποϊδρυματοποίηση’ (που υποτίθεται ότι συνιστά η ίδρυση των οικοτροφείων, ενώ, στην πραγματικότητα, είναι απλώς μεταστέγαση) δεν καταργεί τα τμήματα ‘χρονίων’, και την λογική της λειτουργίας τους, αλλά τα επισημοποιεί, καθώς καθιερώνει ένα τμήμα ‘μακράς και μέσης νοσηλείας’ σε κάθε ψυχιατρείο. Και όχι μόνο αυτό. Για πρώτη φορά γίνεται προσπάθεια να δοθεί έκφραση στις πιο παλαιολιθικές εκφάνσεις της κυρίαρχης ψυχιατρικής, με την περαιτέρω (σχετικά και με το πρόσφατο παρελθόν) κατηγοριοποίηση των υπό ίδρυση οικοτροφείων ανάλογα με το είδος των προβλημάτων που η κυρίαρχη ψυχιατρική (όπως σκέφτεται, λειτουργεί και πράττει) κατασκευάζει και έχει, εν συνεχεία, ανάγκη να ταξινομήσει καταλλήλως, όχι για να απαντήσει σε ανάγκες, αλλά για να απαλλαγεί από αυτό που συλλαμβάνει και αντιμετωπίζει (αφού πρώτα το έχει κατασκευάσει) ως βάρος.

.

Θα έχουμε, λοιπόν, οικοτροφεία για ‘αυτιστικούς με διεγερτική συμπεριφορά’ και για απλώς ‘αυτιστικούς’ (‘ήρεμους’), για ‘ψυχωτικούς με διεγερτική συμπεριφορά’ και για απλώς ‘ψυχωτικούς’ (δηλαδή, ‘ήσυχους’), για ασθενείς με ‘νοητική υστέρηση’, για ασθενείς με ‘ψυχικές διαταραχές και σοβαρές σωματικές παθήσεις’, για ψυχογηριατρικούς, για ‘ασθενείς με συννοσηρότητα’ (ψυχικές διαταραχές και χρήση ουσιών) κλπ. Μια αναδιάταξη, δηλαδή, της παραγόμενης από το σύστημα ‘χρονιότητας’, ‘επικινδυνότητας’ κλπ, σε μια λογική δημιουργίας δομών που δεν εκφράζουν και δεν λειτουργούν στην κατεύθυνση μιας θεραπευτικής και εναλλακτικής στον εγκλεισμό προσέγγισης του ψυχικά πάσχοντα, αλλά για την διαχείριση και την εναπόθεση/ξεφόρτωμα των αποτυχιών του.

.

Γίνεται μια αναφορά σε στόχο μείωσης των ακούσιων νοσηλειών (που σε εθνικό επίπεδο είναι πάνω από 60%) στο 15% σε περιοχές όπου θα ενισχυθούν, υποτίθεται, οι εκεί υπάρχουσες Κινητές Μονάδες και ΚΨΥ – των οποίων, όμως, ούτε ο εσωστρεφής, αυτοαναφορικός, κατακερματισμένος και στη λογική του ‘εξωτερικού ιατρείου’ τρόπος λειτουργίας τους δεν πρόκειται ν΄ αλλάξει, αλλά, ακόμα και αν στοιχειωδώς άλλαζε, δεν θα είχε τα πραγματικά αναγκαία μέσα (σε προσωπικό, πόρους κλπ) για να επιτελέσει μιαν ολοκληρωμένη και κοινοτικά βασισμένη φροντίδα σ΄ έναν ‘ορισμένο πληθυσμό ευθύνης’.
Γιατί, παρά τις όποιες λεκτικές πομφόλυγες περί ‘μεταρρύθμισης’ και από την παρούσα κυβέρνηση και τους ‘πρόθυμους’ συνεργάτες που στελεχώνουν τις σχετικές επιτροπές του Υπουργείου Υγείας, ούτε καν το πιο στοιχειώδες, την τομεοποίηση, δεν έχουν ξεκινήσει και ούτε καν σκέφτονται να ξεκινήσουν – γιατί, και η ψυχιατρική κοινότητα και η πολιτική ηγεσία  δεν την θέλουν.

.

Ακόμα και μια επιτροπή που έχει συσταθεί στο Υπουργείο για την ρύθμιση θεμάτων της ακούσιας νοσηλείας, όποιες κι΄ αν είναι οι προτάσεις που θα καταλήξει να υποβάλει για ‘βελτιωτικές ρυθμίσεις’ στο πεδίο της ολοσχερούς ασυδοσίας που επικρατεί στον εν λόγω τομέα, στο βαθμό που δεν θα θίγεται και δεν θ΄ αμφισβητείται έμπρακτα ο τρόπος λειτουργίας του συστήματος (καθώς είναι αυτός, ο ιδρυματικός, νοσοκομειοκεντρικός τρόπος λειτουργίας που παράγει αυτό το χωρίς προηγούμενο υψηλό ποσοστό των ακούσιων νοσηλειών), οι ρυθμίσεις αυτές δεν πρόκειται ν΄ αποτελούν παρά έναν απλό εξωραϊσμό του υπάρχοντος και, ως τέτοιες, δεν θα συντελούν παρά στην αναπαραγωγή του κυρίαρχου τρόπου λειτουργίας που, με τη σειρά του, και από τη φύση του, ακόμα και αυτές, τις επίπλαστες ρυθμίσεις, θα τις ακυρώνει.

.

Μια πραγματική ψυχιατρική μεταρρύθμιση δεν γίνεται (και ποτέ δεν έχει γίνει διεθνώς, ακόμα και στις ‘καλές’ εποχές) με τα ‘πρωτόκολλα’ στα οποία αναλώνουν το χρόνο τους διάφοροι παρατρεχάμενοι του Υπουργείου Υγείας σε θέματα ψυχικής υγείας. Ή θα αγγίξει τις ρίζες του προβλήματος, ως μια ‘από τα κάτω’ διαδικασία, που θα εμπλέκει, σε πρωταγωνιστικούς ρόλους, όλα τα άμεσα ενδιαφερόμενα υποκείμενα, ασθενείς, προσωπικό κλπ και που έμπρακτα θ΄ αμφισβητεί τις κατεστημένες θεσμικές εξουσίες, ή θα χρησιμοποιείται (όπως γίνεται τώρα) ως λεκτικό άλλοθι, ως προσπάθεια εξωραϊσμού ενός όλο και πιο εσωστρεφούς, αμυντικού και κατασταλτικού συστήματος, όπου και αυτοί οι εξωραϊσμοί δεν θα είναι παρά ένα μέσο για την αναπαραγωγή της κυρίαρχης ψυχιατρικής βαρβαρότητας.

.

Γιατί, όπως ξέρουμε πολύ καλά από την διεθνή εμπειρία, είναι σ΄ αυτή την διαδικασία της αμφισβήτησης και του ριζικού μετασχηματισμού, στο «περιθώριο της ελευθερίας που ανοίγεται» στη βάση μιας εναλλακτικής κουλτούρας και πρακτικής, «που αναδύεται το πραγματικά θεραπευτικό στοιχείο».

.

Αντί γι΄ αυτό, έχουμε μια πληθώρα πρωτοκόλλων. Πρωτόκολλο για τη ‘νοσηλεία οξέων περιστατικών’, πρωτόκολλο για την ‘ολοκληρωμένη κοινοτική θεραπεία’, πρωτόκολλο για την ‘κατ΄ οίκον παρέμβαση στη κρίση’ κλπ.

.

Να θυμίσουμε ότι υπάρχει από μακρού και πρωτόκολλο για τις μηχανικές καθηλώσεις, που, όμως, όταν δεν βρίσκεται απλώς κλεισμένο σ΄ ένα συρτάρι (αν και συνήθως δεν υπάρχει, έστω προσχηματικά, ούτε και εκεί) και υποτίθεται ότι ακολουθείται, δεν χρησιμεύει παρά απλώς σαν άλλοθι, ως επίκληση, για την προαποφασισμένη καθήλωση (για το όργιο των μηχανικών καθηλώσεων ως της αυτονόητης ψυχιατρικής πρακτικής). Αν για την μηχανική καθήλωση το πρωτόκολλο είναι το επίσημο όχημα της ανεξέλεγκτης εφαρμογής της, όλα τα άλλα προαναφερθέντα πρωτόκολλα απλώς δεν θα έχουν αντικείμενο για την όποια εφαρμογή τους – παρά μόνο ως λεκτικές αναφορές στο συγγραφικό έργο των επιτροπών του Υπουργείου.

.

Κονδύλια που θα φτάνουν συνολικά περί τα 47.280.000 εκ. ευρώ, από ΕΣΠΑ, θα δαπανηθούν γι΄ αυτές τις ‘δράσεις’, μαζί με κάποιες, εξίσου επίπλαστες και προσχηματικές, στον παιδοψυχιατρικό τομέα και για ‘πάσχοντες από άνοια’, με προσωπικό που θα προσληφθεί με συμβάσεις ορισμένου χρόνου (ό,τι χειρότερο παντού, αλλά ιδιαίτερα για τις δομές και υπηρεσίες  ψυχικής υγείας) και με αβέβαιο το μέλλον τους μετά το τέλος των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων – με μόνες τις, γνωστής αξιοπιστίας, διαβεβαιώσεις ότι, τις όποιες δομές, θα τις αναλάβει ο κρατικός προϋπολογισμός. Είδαμε τι γίνεται και με αυτά που έχει ήδη αναλάβει, λειτουργεί και χρηματοδοτεί τώρα ο κρατικός προϋπολογισμός.

.

Και, φυσικά, με πάντα επικρεμάμενη μια πιθανή αιφνιδιαστική κίνηση για την μεταφορά κλινικών των ψυχιατρείων σε γενικά νοσοκομεία («τώρα που έχουμε το ΕΣΠΑ να μας χρηματοδοτεί τις ‘μεταρρυθμίσεις’ που οι Βρυξέλλες απαιτούν από μας»), στη λογική της κατάργησης και όχι του ριζικού μετασχηματισμού και της Αποιδρυματοποίησης. </span
Κανένας εφησυχασμός, λοιπόν, καθώς μέσα στον ορυμαγδό των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων, η ψυχική υγεία, οι βάρβαρες πρακτικές, που με την λογική του αυτονόητου, ασκούνται στις δομές της, τείνουν να περνάνε σε δεύτερο πλάνο.

Γι΄ αυτό απαιτείται μια διαρκής επαγρύπνηση και μια άμεση ετοιμότητα και διαθεσιμότητα για διαρκή αντίσταση.

.
 
14 Ιουλίου 2017
.
.
.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
 
 

Κάλεσμα της «Πρωτοβουλίας Ψ» και του «Δικτύου ‘Ψ'» – Παρασκευή 14/7, ώρα 19.00

•Ιουλίου 3, 2017 • Σχολιάστε

.

*Αναδημοσίευση από εδώ.

.

Καλούμε όλες και όλους σε μια τελευταία, γι΄αυτή την περίοδο, συνάντηση της «Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία«, από κοινού με την ομάδα του «Δικτύου ‘Ψ’ για τα Δικαιώματα στην Ψυχική Υγεία«, την Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017, ώρα 19.00, στο χώρο της οδού Τροίας 44.

.

Για μιαν αποτίμηση της ημερίδας της 23ης Ιουνίου που έγινε για την ανοιχτή παρουσίαση του «Δικτύου ‘Ψ'» και συζήτηση πάνω στις νέες ανάγκες που προκύπτουν και στα πρακτικά ζητήματα που τίθενται για την λειτουργία του Δικτύου, όπως και για την λειτουργία και τις δράσεις της «Πρωτοβουλίας ‘Ψ'» γενικότερα.

.

Θα γίνει, επίσης, μια ενημέρωση για διάφορες εξελίξεις που ‘τρέχουν’ στο χώρο της ψυχικής υγείας.
.

.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ

ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

.
.
.
.
.
.
.
.
.

«Να δυσπιστείτε πάντα απέναντι σ’ αυτούς που διαβάζουν ένα μόνο βιβλίο…»

•Ιουνίου 27, 2017 • 1 σχόλιο

.

Παγκόσμια Ιστορία 1 Βεβαίωση

.

Το ότι ασχολούμαι με την Ιστορία ποικιλοτρόπως, όπως και κάθε τι άλλο, δεν το αναφέρω τυχαία στο βιογραφικό μου, ούτε βέβαια για να το «γεμίζω» απλώς. Αλλά επειδή είναι αλήθεια. Η ανάρτηση λοιπόν αφιερώνεται σ’ όλες τις συμφοιτήτριες κι όλους τους συμφοιτητές του Mathesis που απομαγνητοφωνούν τις διαλέξεις των μαθημάτων τόσο στην Ιστορία, όσο και στην Φιλοσοφία και βοηθούν έτσι ανθρώπους σαν εμένα αλλά και πολλούς άλλες/ους,  όχι απλώς να ολοκληρώνουμε επιτυχώς τα μαθήματα αλλά να παίρνουμε και τόσο ψηλή βαθμολογία. Γιατί είναι μεγάλη ηθική ικανοποίηση το να το καταφέρνουμε αυτό, με τα φορτωμένα μας προγράμματα.

Διάλεξα αποσπάσματα απ’ το συγκεκριμένο βιβλίο του Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε  με τίτλο “Η καθαρότητα του αίματος” (μετάφραση: Δημήτρης Δημουλάς, εκδόσεις “Πατάκης”, 2006), μιας και σύντομα δίνουμε την τελική εξέταση στην «Παγκόσμια Ιστορία ΙΙ- Ο άνθρωπος απέναντι στο Θείο» που διδάσκει η κυρία Μαρία Ευθυμίου και με τέτοια ζητήματα μεταξύ άλλων, καταπιαστήκαμε.

Σας Ευχαριστώ και καλά αποτελέσματα να έχουμε.

.

Βεβαίωση Ιστορίας

.

«Και η παρακμή της Ισπανίας αυτό τον αιώνα, -σκόνες που έφεραν και θα φέρουν ακόμα πολλές λάσπες- μπορεί να εξηγηθεί, πρώτα απ’ όλα και πάνω απ’ όλα με την καταστολή της ελευθερίας, την πολιτισμική απομόνωση και το θρησκευτικό σκοταδισμό που επέβαλε το Ιεροδικείο. Ο τρόμος που ενέπνεε ήταν πολύ μεγάλος, κι οι πράκτορες της Ιεράς Εξέτασης -ιδιότητα που μπορούσε να αγοραστεί- απολάμβαναν πλήρη ατιμωρησία. Το να είσαι πράκτορας της Ιεράς Εξέτασης σήμαινε να είσαι κατάσκοπος ή καταδότης, και στην Ισπανία του καθολικού Φιλίππου αυτοί ήταν κάπου είκοσι χιλιάδες. Έχοντας αυτά υπόψη ας κάνει η ευγένειά σας λογαριασμό για το τι σήμαινε η Ιερά Εξέταση σε μια χώρα σαν την Ισπανία, όπου τη δικαιοσύνη την ταρακουνούσε περισσότερο ένα δουβλόνι παρά ένας ταύρος, όπου αγοραζόταν και πουλιόταν ακόμα και η θεία ευχαριστία (…) Το θέμα πια δεν ήταν πια να είσαι καλός καθολικός και παλιός χριστιανός, αλλά να δείχνεις έτσι. Και με τίποτα δεν το έδειχνες καλύτερα απ’ ό,τι με την κατάδοση όσων δεν ήταν, ή όσων θεωρούσες ότι δεν ήταν, επειδή είχες μαζί τους παλιές διαμάχες, κακίες, ζήλιες, διεκδικήσεις«.

.

Αριστοτελική Ηθική Βεβαίωση

.

«Η τρομερή λέξη “εβραΐστές” προφέρθηκε τουλάχιστον πέντε φορές, και κάθε φορά αισθανόμουν να μου σηκώνεται η τρίχα. Αυτά τα εννέα γράμματα είχαν οδηγήσει πολλούς ανθρώπους στην πυρά.

“Ήξερες ότι η οικογένεια Δε λα Κρουθ δεν έχει καθαρό αίμα;”

Αυτά τα λόγια με έκαναν να τιναχτώ, γιατί ήξερα το τρομερό τους νόημα. Μετά την απέλαση των εβραίων από τους καθολικούς βασιλιάδες, η Ιερά Εξέταση κυνηγούσε με δριμύτητα τα υπολείμματα της πίστης τους, ιδιαίτερα εκείνους που παρέμεναν πιστοί στη θρησκεία των παππούδων τους. Σε κείνη την υποκριτική Ισπανία, όπου και ο τελευταίος παλιάνθρωπος καυχιόταν ότι ήταν ευγενής και παλιός χριστιανός, το μίσος για τους εβραίους ήταν γενικό, και τα πιστοποιητικά καθαρότητας του αίματος, γνήσια ή αγορασμένα, ήταν απαραίτητα για να έχεις αξιοπρέπεια ή να βρεις κάποια καλή δουλειά. Κι ενώ οι ισχυροί πλούτιζαν με σκάνδαλα και απάτες, προστατευμένοι από καθήκοντα και δημόσιες ελεημοσύνες, ο λαός, με ένα βίαιο και εκδικητικό πνεύμα, σκότωνε την πείνα και την πλήξη του φιλώντας λείψανα, μαζεύοντας συγχωροχάρτια και καταδιώκοντας με ενθουσιασμό μάγισσες, αιρετικούς και εβραϊστές».

.

Πατήρ Πάντων Πόλεμος Βεβαίωση .png

.

«Αργότερα, με τον καιρό, έμαθα ότι, αν όλοι οι άνθρωποι είναι ικανοί για το καλό και το κακό, οι χειρότεροι είναι πάντα αυτοί που, όταν κάνουν το κακό, θέτουν τον εαυτό τους υπό την προστασία της εξουσίας άλλων και προφασίζονται ότι απλώς εκτελούσαν διαταγές. Και αν όσοι λένε ότι ενεργούν στο όνομα μιας εξουσίας, μιας ιεραρχίας ή μιας πατρίδας είναι αποκρουστικοί, ακόμη χειρότεροι, είναι όσοι αιτιολογούν τις πράξεις τους επικαλούμενοι ένα θεό. Όσες φορές στο μέλλον συναναστράφηκα με ανθρώπους που έκαναν το κακό, κάτι που δεν μπορείς πάντοτε να το αποφύγεις, προτιμούσα εκείνους που αναλάμβαναν τις ευθύνες τους«.

.

Βεβαίωση 1821

.

«Γιατί στις μυστικές φυλακές του Τολέδο μπόρεσα να μάθω, σχεδόν με κόστος τη ζωή μου, πως δεν υπάρχει τίποτα πιο αξιοκαταφρόνητο και πιο επικίνδυνο από έναν κακό άνθρωπο που κάθε νύχτα πάει να κοιμηθεί με ήσυχη τη συνείδησή του. Είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να υπάρξει. Ιδιαίτερα όταν η ήσυχη συνείδηση πάει ζευγάρι με την άγνοια, τη δεισιδαιμονία, την ανοησία ή την εξουσία -κάτι που συμβαίνει πολύ συχνά. Και τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα όταν αυτοί οι άνθρωποι ενεργούν ως ερμηνευτές μιας φωνής, είτε της Βίβλου, είτε του Ταλμούδ, είτε του Κορανίου, είτε οποιοδήποτε άλλου κειμένου ή ιδέας. Δεν είμαι φίλος των συμβουλών -οι εμπειρίες κάποιου δεν χρησιμεύουν σε κάποιον άλλο-, αλλά εδώ υπάρχει μία που δεν κοστίζει τίποτα: Να δυσπιστείτε πάντα απέναντι σ’ αυτούς που διαβάζουν ένα μόνο βιβλίο«.

.

Aρχαία Ελληνική Φιλοσοφία Βεβαίωση

.

.

.

.

.